Samenvatting Oculaire anatomie
Hoofdstuk 10: Licht donder adaptie en Receptieve velden
Overzicht
Het menselijke visuele systeem is buitengewoon in de hoeveelheid en kwaliteit van de informatie die
het over de wereld verschaft. Een blik is voldoende om de locatie, grootte, vorm, kleur en textuur
van objecten te beschrijven en, als de objecten bewegen, hun richting en snelheid.
Even opmerkelijk is het feit dat visuele informatie kan worden waargenomen over een breed scala
aan stimulusintensiteiten, van het zwakke licht van sterren 's nachts tot fel zonlicht.
De eerste stappen in het proces van zien omvatten transmissie en breking van licht door de optica
van het oog, de transductie van lichtenergie in elektrische signalen door fotoreceptoren en de
verfijning van deze signalen door synaptische interacties binnen de neurale circuits van het netvlies.
Normale fusie van de ogen
• Binoculair zien is het kijken met twee ogen.
• Dit moet je als kind ontwikkelen
o Om het te ontwikkelen moeten beide ogen tegelijk exact naar hetzelfde punt kijken.
o Hierdoor worden de corresponderende netvliescellen van het rechter- en het
linkeroog tegelijkertijd belicht.
o Zelfs als hierin maar een kleine afwijking zit, is er sprake van fixatie disparatie.
Wat is Fixatie disparatie?
• Rond de leeftijd van 10 jaar is de ontwikkelingen van het samenwerken van de ogen klaar en
kan een kind net zo goed zien als volwassene.
• Als de twee beelden (van elk oog één) verschoven zijn ten opzichte van elkaar, corrigeren de
hersenen hiervoor → fixatie disparatie.
• Iedereen heeft fixatie disparatie als onderdeel van de normale samenwerking tussen de
ogen.
• Orthoptisten brengen deze samenwerkin in kaar met fixatie disparatie-curve
1
, Als er geen samenwerking tussen de ogen is, zoals bij scheelzien, is er geen fizatie disparatie.
Dat is te verklaren doordat er dan maar één beeld in het achterste deel van de hersenen terecht
komt.
Stereoscopisch zien: het vermogen ruimtelijkheid van diepte waar te nemen.
Roofdieren hebben vaan binoculair gezichtsvermogen om in te kunnen schatten hoe ver hun
prooivan hun vandaag is.
Prooidieren hebben een groot gezichtsveld zodat ze een roofdier van alle kanten kunnen zien
aankomen om op tijd te kunnen vluchten.
Strabismus
2
Hoofdstuk 10: Licht donder adaptie en Receptieve velden
Overzicht
Het menselijke visuele systeem is buitengewoon in de hoeveelheid en kwaliteit van de informatie die
het over de wereld verschaft. Een blik is voldoende om de locatie, grootte, vorm, kleur en textuur
van objecten te beschrijven en, als de objecten bewegen, hun richting en snelheid.
Even opmerkelijk is het feit dat visuele informatie kan worden waargenomen over een breed scala
aan stimulusintensiteiten, van het zwakke licht van sterren 's nachts tot fel zonlicht.
De eerste stappen in het proces van zien omvatten transmissie en breking van licht door de optica
van het oog, de transductie van lichtenergie in elektrische signalen door fotoreceptoren en de
verfijning van deze signalen door synaptische interacties binnen de neurale circuits van het netvlies.
Normale fusie van de ogen
• Binoculair zien is het kijken met twee ogen.
• Dit moet je als kind ontwikkelen
o Om het te ontwikkelen moeten beide ogen tegelijk exact naar hetzelfde punt kijken.
o Hierdoor worden de corresponderende netvliescellen van het rechter- en het
linkeroog tegelijkertijd belicht.
o Zelfs als hierin maar een kleine afwijking zit, is er sprake van fixatie disparatie.
Wat is Fixatie disparatie?
• Rond de leeftijd van 10 jaar is de ontwikkelingen van het samenwerken van de ogen klaar en
kan een kind net zo goed zien als volwassene.
• Als de twee beelden (van elk oog één) verschoven zijn ten opzichte van elkaar, corrigeren de
hersenen hiervoor → fixatie disparatie.
• Iedereen heeft fixatie disparatie als onderdeel van de normale samenwerking tussen de
ogen.
• Orthoptisten brengen deze samenwerkin in kaar met fixatie disparatie-curve
1
, Als er geen samenwerking tussen de ogen is, zoals bij scheelzien, is er geen fizatie disparatie.
Dat is te verklaren doordat er dan maar één beeld in het achterste deel van de hersenen terecht
komt.
Stereoscopisch zien: het vermogen ruimtelijkheid van diepte waar te nemen.
Roofdieren hebben vaan binoculair gezichtsvermogen om in te kunnen schatten hoe ver hun
prooivan hun vandaag is.
Prooidieren hebben een groot gezichtsveld zodat ze een roofdier van alle kanten kunnen zien
aankomen om op tijd te kunnen vluchten.
Strabismus
2
