Etiologische criminologie - Summary analytical criminology

BOEK ANALYTISCHE CRIMINOLOGIE –
THEORIEËNVERGELIJKING
CHAPTER 2: THE CONCEPT OF CRIME, THE DEFINITION OF THEORY, AND THE
CHARACTERISTICS OF A GOOD THEORY

WAAROVER GAAT H2?

 Over het concept criminaliteit en aanverwante begrippen zoals risico- en beschermingsfactoren.
 Richt zich minder op examenmaterie, maar legt basisprincipes uit die nodig zijn om theorieën te
beoordelen.

KERNBOODSCHAP VAN HOOFDSTUK 2

 Wat zijn de belangrijkste ingrediënten (requirements for a “good” theory) volgens
Opp?

Een goede criminologische theorie moet voldoen aan 3 voorwaarden:

 1) Heldere en precieze concepten
o Begrippen moeten duidelijk afgebakend zijn.
o De relaties tussen variabelen moeten expliciet beschreven worden.
o Veel klassieke theorieën (bv. Sutherland, Merton) bevatten sterke ideeën, maar zijn
theoretisch vaag; daarom moeten ze vaak eerst analytisch worden gereconstrueerd.
 2) Empirische toetsbaarheid (Popper)
o Theorieën bestaan uit universele voorwaardelijke uitspraken.
o Ze kunnen niet definitief bewezen worden, maar wel gefalsifieerd of voorlopig bevestigd.
o Validiteit gaat boven informatiewaarde.
 3) Informatiewaarde
o Een theorie moet specifieke en informatieve voorspellingen doen.
o Tautologieën en te vage uitspraken leveren geen nuttige kennis op.

DEFINITIE VAN CRIMINALITEIT

 Praktisch bruikbaar is de wettelijke definitie: handelingen of nalatigheden die de wet overtreden.
 Definities zijn conventies, geen absolute waarheden.
 Een goede definitie moet:
o precies zijn (duidelijk wat er wel/niet onder valt),
o bruikbaar zijn voor theorieën,
o geen empirische eigenschappen (zoals “schadelijk”) in de definitie opnemen.

H-O-SCHEMA (HEMPEL-OPPENHEIM)

 Wat is een H-O schema?
 Wat is het: Een model om theorieën helder en toetsbaar te formuleren.
 Structuur: Theorie + initiële condities → voorspelling/verklaring (explanandum)
 Doel:
o Theorieën expliciteren
o Relaties tussen concepten zichtbaar maken
o Testen of verklaringen geldig zijn
o Vermijden van ad hoc-redeneringen
 Voorbeeld: Als kansen op inbraak dalen (theorie) en technologie vermindert de kansen (initiële
conditie), dan daalt het aantal inbraken.

, CHAPTER 3: THE THEORY CHAOS IN CRIMINOLOGY

WAT IS DE KERNBOODSCHAP VAN HOOFDSTUK 3?

 De criminologie kent veel theorieën, maar ze zijn vaak onduidelijk, overlappen, en
verklaren onvoldoende hoe en waarom processen werken.
 → Vanuit theoretisch oogpunt: er is nog veel werk aan de winkel.

GROTE THEORETISCHE KNELPUNTEN IN DE CRIMINOLOGIE

 Wat zijn de 5 grote theoretische knelpunten in de criminologie?

 1. Interne structurele problemen binnen theorieën
o Kenmerken:
 Onduidelijke structuur: vaak is niet helder welke variabelen afhankelijk of
onafhankelijk zijn.
 Proposities en hypothesen zijn slecht geordend of impliciet.
 Mechanismen zijn vaag: theorie zegt dat A → B, maar legt niet uit hoe of waarom.
o Voorbeeld: klassieke controletheorie en leertheorieën verklaren gedrag zonder de
onderliggende processen diepgaand te beschrijven.
 2. Conceptuele onduidelijkheid en definitorische problemen
o Kenmerken:
 Begrippen zijn vaag, breed of circulair gedefinieerd.
 Te weinig precisie, waardoor empirische toetsing moeilijk wordt.
o Voorbeeld: self-control wordt soms beschreven aan de hand van gedrag dat het eigenlijk
zou moeten verklaren → circulaire redenering.
 3. Theoretische chaos tussen theorieën onderling
o Kenmerken:
 Relaties tussen theorieën zijn onduidelijk:
 Grote overlap tussen stromingen, maar dit wordt nauwelijks expliciet gemaakt.
 Onduidelijkheid leidt tot gebrek aan richting: studenten en onderzoekers weten
niet welke theorie het “beste” is of wanneer welke theorie moet worden
toegepast.
o Gevolg: moeilijkheid om coherente theoretische kaders te bouwen.
 4. Beperkt informatief gehalte van theorieën
o Kenmerken:
 Theoretische verklaringen zijn vaak te algemeen (“verklaren criminaliteit in het
algemeen”).
 Weinig specificatie over:
 Welke soorten criminaliteit? Onder welke omstandigheden? Voor welke
groepen?
 Intermediaire processen (tussenliggende mechanismen) worden zelden
uitgewerkt.
o Gevolg: lage voorspellende waarde en beperkt praktisch nut.
 5. Gebrek aan strenge, vergelijkende empirische toetsing (Popperiaanse kritiek)
o Kenmerken:
 Theorieën worden bijna nooit rechtstreeks tegen elkaar vergeleken.
 Validiteit wordt zelden getest onder verschillende condities.
 Volgens Popper moeten theorieën worden uitgedaagd om te zien wnr ze wél of
juist níet werken.
o Gevolg:
 Veel theorieën blijven bestaan zonder dat duidelijk is welke superieur is.
 Soms valt het effect van variabelen weg wanneer alternatieven worden
toegevoegd.

MOGELIJKE OPLOSSINGEN VOOR DE KNELPUNTEN (ANALYTICAL CRIMINOLOGY)

 Theoriecompetitie: theorieën systematisch vergelijken → welke verklaart meer?