Samenvatting Psychodiagnostiek
Hoofdstuk 1: Applications and Consequences of Psychological Testing
Testresultaten hebben impact op individuele levens en op het collectieve sociale weefsel op
krachtige en verreikende manieren.
Psychometrist is een specialist in psychologie of educatie die psychologische testen ontwikkelt en
beoordeelt.
Een test is een gestandaardiseerde procedure voor het sampelen van gedrag en het beschrijven met
categorieën en scores. De meeste testen hebben normen of standaarden waarbij de resultaten
gebruikt kunnen worden om ander, meer belangrijk gedrag mee te voorspellen. De meeste testen
bevatten de volgende gedefinieerde kenmerken:
Gestandaardiseerde procedure: een test wordt gezien als gestandaardiseerd als de
procedures voor het afnemen ervan uniform zijn voor de ene examinator en voor de andere
instelling. Standaardisatie hangt in zekere mate af van de competentie van de examinator.
Behavior sample: een psychologische test is een beperkte sample van gedrag.
Scores of categorieën: een psychologische test moet het ook mogelijk maken om scores of
categorieën af te leiden.
Normen of standaarden: Een psychologische test moet normen of standaarden bevatten.
Normen = een samenvatting van testresultaten voor een grote en representatieve groep
subjecten. Standardization sample = de norm groep. de selectie en het testen hiervan is
cruciaal voor de nuttigheid van een test.
Voorspellen van non-test gedrag
Norm-referenced test = de performance van iedere kandidaat wordt geïnterpreteerd in verwijzing
naar een relevante standaardisatie sample.
In een criterion-referenced test is het doel om te bepalen waar de kandidaat staat ten opzichte van
zeer strak gedefinieerde leerdoelen.
Assessment kan gedefinieerd worden als het taxeren of schatten van de omvang van één of meer
attributies in een persoon. Het verwijst naar het gehele proces van het verzamelen van informatie
over een persoon en het gebruiken ervan om meer conclusies te trekken over kenmerken en om
gedrag te voorspellen.
Typen testen:
1. Groepstesten: pen-en-papier metingen geschikt voor het testen van grote groepen mensen
op hetzelfde moment.
2. Individuele testen: instrumenten die één op één gebruikt moeten worden.
Hoofdtypes van psychologische testen:
Intelligentie testen: meten de mogelijkheid van een individu in relatief globale gebieden,
zoals verbaal begrip, perceptuele organisatie of redeneren.
Aptitude testen: meten het vermogen voor een relatief specifieke taak of type skill.
Achievement testen: meten de mate van leren, succes of prestatie in een onderwerp of taak
van een individu.
Creativiteitstesten: nieuw, origineel denken beoordelen en de capaciteit om ongebruikelijke
en onverwachte oplossingen te vinden met name voor vaag gedefinieerde problemen.
Persoonlijkheidstesten: meten de kenmerken, kwaliteiten of gedrag die iemands
individualiteit bepalen.
Interest inventories: meet iemands voorkeur voor bepaalde activiteiten of onderwerpen en
helpen daarbij de beroepskeuze te bepalen.
Gedragsprocedures: beschrijven en tellen objectief te frequentie van een gedraging,
identificeren van de antecedenten en consequenties van het gedrag.
Neuropsychologische testen: meten cognitieve, sensorische, perceptuele en motorische
performance om de omvang, locus en gedragsconsequenties van hersenschade te bepalen.
Vijf toepassingen van testen:
1. Classificatie: iemand toekennen aan een categorie.
, o Placement = het sorteren van mensen in verschillende programma’s die geschikt zijn
voor hun behoeften of skills.
o Screening = snelle en simpele testen of procedures om personen te identificeren die
speciale kenmerken of behoeften kunnen hebben.
o Certificatie en selectie hebben beide een pass/fail kwaliteit. Certificatie impliceert
dat een persoon op z’n minst een minimum vaardigheid heeft in een bepaalde
discipline of activiteit.
2. Diagnose en behandel planning
o Diagnose bestaat uit twee met elkaar verweven taken: de natuur en bron van
iemands abnormale gedag bepalen, het gedragspatroon classificeren binnen een
geaccepteerd diagnostisch systeem.
3. Zelfkennis: in sommige gevallen kan de feedback die iemand krijgt van psychologische testen
een verandering aanbrengen in een carrière pad of iemands levensloop veranderen.
4. Program evaluation: sociale programma’s zijn bedoeld om services aan te bieden die sociale
condities en gemeenschapsleven verbeteren.
5. Onderzoek
Rapport = een comfortabele, warme atmosfeer dat dient om kandidaten te motiveren en om
coöperatie uit te lokken.
Test angst verwijst naar de fenomenologische, fysiologische en gedragsresponses die samengaan
met ze zorgen over mogelijk falen op een test.
Informed consent: impliceert dat de testnemers of vertegenwoordigers bewust worden gemaakt van
de redenen voor testen, het type test dat gebruikt wordt, wat er met de test gedaan wordt en de
range van materiële gevolgen van het bedoelde gebruik.
Standard of care is een breed begrip van vaak voorkomt in het professionele of legale overzicht van
specifieke gezondheidspraktijken, waaronder psychologisch testen. Bijv. iemand die koorts heeft
krijgt aspirine, maar niet de verouderde praktijk van het bloeden van patiënt.
Hoofdstuk 2: The History of Psychological Testing
2200 voor Christus heeft de Chinese keizer zijn ambtenaren iedere drie jaar onderzocht om hun
geschiktheid voor het werk te bepalen. dit was al een vorm van testen.
Fysionomie is gebaseerd op de notie dat het innerlijke karakter van mensen kunnen beoordelen op
basis van hun uiterlijke verschijning, met name het gezicht. Aristoteles (384-322 voor Christus):
“Changes in a person’s soul (inner character) can impact the appearance of the body.”
Johann Lavater (1741-1801): schreef Essays on Physiognomy het karakter kan beoordeeld worden
door middel van details van de gezichtsuitdrukking.
Frenologie: ‘reading “bumps” on the head. Franz Joseph Gall (1758-1828): de hersenen zijn het
orgaan van sentimenten en faculteiten en deze capaciteiten zijn gelokaliseerd.
Johann Spurzheim (1776-1832): een discipel van Gall maakte frenologie populair.
In 1931 ontwikkelde Henry C. Lavery de psychograph = een soort helm dat over het hoofd van de
kandidaat gaat persoonlijkheid beschrijven.
Wilhelm Wundt (1832-1920): eerste psychologische laboratorium in 1879.
Francis Galton (1822-1911): leidde de nieuwe experimentele psychologie in de negentiende eeuw in
Groot-Brittannië.
James McKeen Cattell (1860-1944): bestudeerde de nieuwe experimentele psychologie met Wundt
en Galton. Cattell (1890) bedacht de term mentale test.
Clark Wissler was een student van Cattell. Hij verzamelde mentale testscores en academische cijfers
van 300 studenten. Wissler had waarschijnlijk de meeste invloed op de vroege geschiedenis van
psychologisch testen.
Christian Thomasius (1655-1728) was de eerste persoon die rating scales bedacht en toepaste voor
psychologische variabelen. Hij ontwikkelde een theorie van persoonlijkheid dat vier major dimensies
aannam.
Hoofdstuk 1: Applications and Consequences of Psychological Testing
Testresultaten hebben impact op individuele levens en op het collectieve sociale weefsel op
krachtige en verreikende manieren.
Psychometrist is een specialist in psychologie of educatie die psychologische testen ontwikkelt en
beoordeelt.
Een test is een gestandaardiseerde procedure voor het sampelen van gedrag en het beschrijven met
categorieën en scores. De meeste testen hebben normen of standaarden waarbij de resultaten
gebruikt kunnen worden om ander, meer belangrijk gedrag mee te voorspellen. De meeste testen
bevatten de volgende gedefinieerde kenmerken:
Gestandaardiseerde procedure: een test wordt gezien als gestandaardiseerd als de
procedures voor het afnemen ervan uniform zijn voor de ene examinator en voor de andere
instelling. Standaardisatie hangt in zekere mate af van de competentie van de examinator.
Behavior sample: een psychologische test is een beperkte sample van gedrag.
Scores of categorieën: een psychologische test moet het ook mogelijk maken om scores of
categorieën af te leiden.
Normen of standaarden: Een psychologische test moet normen of standaarden bevatten.
Normen = een samenvatting van testresultaten voor een grote en representatieve groep
subjecten. Standardization sample = de norm groep. de selectie en het testen hiervan is
cruciaal voor de nuttigheid van een test.
Voorspellen van non-test gedrag
Norm-referenced test = de performance van iedere kandidaat wordt geïnterpreteerd in verwijzing
naar een relevante standaardisatie sample.
In een criterion-referenced test is het doel om te bepalen waar de kandidaat staat ten opzichte van
zeer strak gedefinieerde leerdoelen.
Assessment kan gedefinieerd worden als het taxeren of schatten van de omvang van één of meer
attributies in een persoon. Het verwijst naar het gehele proces van het verzamelen van informatie
over een persoon en het gebruiken ervan om meer conclusies te trekken over kenmerken en om
gedrag te voorspellen.
Typen testen:
1. Groepstesten: pen-en-papier metingen geschikt voor het testen van grote groepen mensen
op hetzelfde moment.
2. Individuele testen: instrumenten die één op één gebruikt moeten worden.
Hoofdtypes van psychologische testen:
Intelligentie testen: meten de mogelijkheid van een individu in relatief globale gebieden,
zoals verbaal begrip, perceptuele organisatie of redeneren.
Aptitude testen: meten het vermogen voor een relatief specifieke taak of type skill.
Achievement testen: meten de mate van leren, succes of prestatie in een onderwerp of taak
van een individu.
Creativiteitstesten: nieuw, origineel denken beoordelen en de capaciteit om ongebruikelijke
en onverwachte oplossingen te vinden met name voor vaag gedefinieerde problemen.
Persoonlijkheidstesten: meten de kenmerken, kwaliteiten of gedrag die iemands
individualiteit bepalen.
Interest inventories: meet iemands voorkeur voor bepaalde activiteiten of onderwerpen en
helpen daarbij de beroepskeuze te bepalen.
Gedragsprocedures: beschrijven en tellen objectief te frequentie van een gedraging,
identificeren van de antecedenten en consequenties van het gedrag.
Neuropsychologische testen: meten cognitieve, sensorische, perceptuele en motorische
performance om de omvang, locus en gedragsconsequenties van hersenschade te bepalen.
Vijf toepassingen van testen:
1. Classificatie: iemand toekennen aan een categorie.
, o Placement = het sorteren van mensen in verschillende programma’s die geschikt zijn
voor hun behoeften of skills.
o Screening = snelle en simpele testen of procedures om personen te identificeren die
speciale kenmerken of behoeften kunnen hebben.
o Certificatie en selectie hebben beide een pass/fail kwaliteit. Certificatie impliceert
dat een persoon op z’n minst een minimum vaardigheid heeft in een bepaalde
discipline of activiteit.
2. Diagnose en behandel planning
o Diagnose bestaat uit twee met elkaar verweven taken: de natuur en bron van
iemands abnormale gedag bepalen, het gedragspatroon classificeren binnen een
geaccepteerd diagnostisch systeem.
3. Zelfkennis: in sommige gevallen kan de feedback die iemand krijgt van psychologische testen
een verandering aanbrengen in een carrière pad of iemands levensloop veranderen.
4. Program evaluation: sociale programma’s zijn bedoeld om services aan te bieden die sociale
condities en gemeenschapsleven verbeteren.
5. Onderzoek
Rapport = een comfortabele, warme atmosfeer dat dient om kandidaten te motiveren en om
coöperatie uit te lokken.
Test angst verwijst naar de fenomenologische, fysiologische en gedragsresponses die samengaan
met ze zorgen over mogelijk falen op een test.
Informed consent: impliceert dat de testnemers of vertegenwoordigers bewust worden gemaakt van
de redenen voor testen, het type test dat gebruikt wordt, wat er met de test gedaan wordt en de
range van materiële gevolgen van het bedoelde gebruik.
Standard of care is een breed begrip van vaak voorkomt in het professionele of legale overzicht van
specifieke gezondheidspraktijken, waaronder psychologisch testen. Bijv. iemand die koorts heeft
krijgt aspirine, maar niet de verouderde praktijk van het bloeden van patiënt.
Hoofdstuk 2: The History of Psychological Testing
2200 voor Christus heeft de Chinese keizer zijn ambtenaren iedere drie jaar onderzocht om hun
geschiktheid voor het werk te bepalen. dit was al een vorm van testen.
Fysionomie is gebaseerd op de notie dat het innerlijke karakter van mensen kunnen beoordelen op
basis van hun uiterlijke verschijning, met name het gezicht. Aristoteles (384-322 voor Christus):
“Changes in a person’s soul (inner character) can impact the appearance of the body.”
Johann Lavater (1741-1801): schreef Essays on Physiognomy het karakter kan beoordeeld worden
door middel van details van de gezichtsuitdrukking.
Frenologie: ‘reading “bumps” on the head. Franz Joseph Gall (1758-1828): de hersenen zijn het
orgaan van sentimenten en faculteiten en deze capaciteiten zijn gelokaliseerd.
Johann Spurzheim (1776-1832): een discipel van Gall maakte frenologie populair.
In 1931 ontwikkelde Henry C. Lavery de psychograph = een soort helm dat over het hoofd van de
kandidaat gaat persoonlijkheid beschrijven.
Wilhelm Wundt (1832-1920): eerste psychologische laboratorium in 1879.
Francis Galton (1822-1911): leidde de nieuwe experimentele psychologie in de negentiende eeuw in
Groot-Brittannië.
James McKeen Cattell (1860-1944): bestudeerde de nieuwe experimentele psychologie met Wundt
en Galton. Cattell (1890) bedacht de term mentale test.
Clark Wissler was een student van Cattell. Hij verzamelde mentale testscores en academische cijfers
van 300 studenten. Wissler had waarschijnlijk de meeste invloed op de vroege geschiedenis van
psychologisch testen.
Christian Thomasius (1655-1728) was de eerste persoon die rating scales bedacht en toepaste voor
psychologische variabelen. Hij ontwikkelde een theorie van persoonlijkheid dat vier major dimensies
aannam.
