Kinderen met gehoorverlies lopen een verhoogd risico op diverse psychopathologie.
Gehoorverlies
- 95% van de kinderen met gehoorverlies worden geboren bij horende ouders.
- Veel interventies en behandelingen worden toegepast op kinderen in gezinnen van horende
ouders. Er zijn minder interventies nodig in niet horende gezinnen, zij hebben veel meer
niet-horende mensen in hun omgeving en hebben hun omgeving hier meer naar ingericht.
Daardoor ervaren zij het effect van gehoorverlies anders en zijn er minder interventies
nodig. Daarnaast passen de kinderen zelf dan ook beter in die omgeving.
- Over het algemeen geldt dat hoe minder gehoorverlies iemand heeft, hoe minder effect het
zal hebben op het dagelijks leven. Daarom is het belangrijk om gradaties in gehoorverlies te
onderscheiden:
o Normaal gehoor:
Minder dan 25dB verlies.
o Mild gehoorverlies:
26-40dB verlies.
Moeite met horen van zachte geluiden.
o Gemiddeld gehoorverlies:
41-55 dB verlies.
Moeite met gesprekken volgen.
o Matig ernstig gehoorverlies:
56-70dB verlies.
Moeite met het horen van normaal spraakgeluid.
Moeite met één op één gesprekken.
o Ernstig gehoorverlies:
71-90 dB verlies.
Kan alleen harde geluiden horen.
o Zeer ernstig gehoorverlies:
>90 dB verlies.
Kan mogelijk helemaal niks horen.
- Mensen met gehoorverlies kunnen gebruik maken van gehoortoestellen, deze hebben als
doel om het geluid te versterken.
- Soorten gehoortoestellen voor mensen met gehoorverlies:
o Gehoortoestel:
Dit toestel versterkt het geluid. Het is echter niet de enige oplossing. Gezinnen
worden gestimuleerd om gebarentaal te leren en te gebruiken. Dit wordt dan ook
aan het kind geleerd zodat ze zo veel mogelijk communicatie mee krijgen in hun
jeugd. De gebarentaal kan ook worden gebruikt als ondersteuning van de spraak.
Wordt gegeven aan kinderen met mild-gemiddeld gehoorverlies.
o Cochleair implantaat:
Dit toestel omzeild het beschadigde deel van het gehoor. Een processor aan de
buitenkant van het hoofd vangt het geluid uit de omgeving op en zend het naar de
ontvanger. De ontvanger zit aan de binnenkant van het hoofd/schedel en stuurt met
een draad het signaal direct door naar de gehoorzenuw. Deze zenuw staat direct in
contact met het brein, waar de perceptie van geluid wordt gevormd. Op die manier
kunnen geluidsgolven alsnog als geluid worden waargenomen.
Voor kinderen met ernstig gehoorverlies.
Patiënten rapporteren wel dat het iets mechanischer klinkt.