Naam: …
Studentnummer: …
Reflectie korthagen
MINOR COMPLEXE ZORG – PROBLEEM GEDRAG
, Inleiding
Als bijbaan werk ik in de ouderenzorg bij de organisatie Avoord in Etten-Leur. Ik werk op
locatie Kloostergaard, dit zijn zorgappartementen. Ik draai daar ochtend- of avonddiensten.
Tijdens een avonddienst merk ik dat er meerdere keren door mevr. Visser gebeld wordt.
Aangezien we via een intercom met de mensen die bellen, kunnen communiceren geef ik
aan dat ik nog even bij iemand anders bezig ben en er zo aankom. Ik krijg geen reactie van
mevrouw en hang op. Mevrouw Visser heeft in het verleden een CVA doorgemaakt,
waardoor zij veel last heeft van decorumverlies en situaties slecht kan aanvoelen. Ook is er
een verdenking op beginnende alzheimer.
Mevrouw Visser is een pseudoniem, om de privacy van personen te waarborgen
Fase 1
Terwijl ik richting mevr. haar appartement loop, kom ik langs het kantoor van de
zorgmedewerkers en zie ik een kapot koffiekopje op de grond liggen met op de ruit een barst
en resten van koffie. Ik denk al meteen “dat zal mevrouw Visser wel gedaan hebben”. Ik loop
bij haar het appartement binnen en mevrouw begroet mij vrolijk. Ik kijk mevrouw aan en
vraag haar of zij de ravage op de gang heeft veroorzaakt. Hierop antwoord ze “Ja dat
gebeurt er als je niet direct komt.” Ik geef aan hier niet van gediend te zijn en dat ik bezig
was met een andere bewoner. Hierop haalt mevrouw haar schouders op. Ik vraag haar
waarom ze het precies doet. Hierop antwoord mevrouw: “Ja dan ben ik gewoon zo boos”. Ik
zeg tegen mevrouw dat ik dit vervelend voor haar vind, maar dat ik dit gedrag niet kan
accepteren. Ik vraag haar om mee te komen naar de badkamer om haar te helpen bij het
omkleden. Mevrouw geeft aan dit een goed idee te vinden. In de badkamer help ik mevrouw
bij het uit- en aankleden, opnieuw begint mevrouw te klagen over het feit waarom ik niet
direct naar haar toe kwam. Ze vindt dat al het zorgpersoneel maar slecht is en dat we er
allemaal maar een potje van maken. “Stelletje nietsnutten zijn jullie!” Ik stop met mijn
handelingen en kijk mevrouw boos aan en geef duidelijk aan dat ik het niet prettig vind als
mevrouw zo over mij en mijn collega’s praat, ook geef ik aan dat ik mevrouw met alle liefde
wil helpen, maar niet op deze manier. Ik vraag haar of ze wat vriendelijker kan zijn in het
contact. Hierop reageert mevrouw niet, maar tijdens de rest van de zorg geeft zij geen
commentaar meer en doet ze wat ik vraag en werkt ze mee. Na een paar minuten stilte,
vraag ik aan mevrouw of ze deze avond lekker gegeten heeft. Mevrouw zegt hierop “dat gaat
jou niks aan”. Hierop geef ik aan enkel geïnteresseerd te zijn. Ze vraagt aan mij of ik vaker
zo brutaal ben. Dit besluit ik te negeren. Na mevrouw geholpen te hebben, ruim ik nog het
één en ander in de keuken op en zeg ik haar dat ik weer verder ga en haar een fijne avond
wens. Hierop krijg ik van mevrouw alleen maar een wuivend gebaar naar de deur. Op het
moment dat ik door de gang richting de voordeur loop hoor ik mevrouw “trut” roepen, weer
besluit ik dit maar te negeren.
Fase 2
Wanneer mevrouw Visser al meerdere keren achter elkaar begint te bellen, voel ik mij
lichtelijk geïrriteerd. We hebben mevrouw namelijk meerdere keren gezegd dat één keer
bellen voldoende is en dat het kan zijn dat ze soms even moet wachten omdat ze niet de
enige bewoner binnen het appartementencomplex is. Zodra ik het kapotte koffiekopje en de
barst in het glas van de deur van ons kantoor zie maakt mij dit boos en wanneer blijkt dat
mevrouw dit daadwerkelijk gedaan heeft, wil ik mevrouw eigenlijk niet meer helpen met de
zorg. Echter, wil ik ook professioneel blijven en mij niet laten leiden door mijn eigen emoties.
Ik geef aan hier niet van gediend te zijn. Hiermee neem ik de leidende rol aan binnen de
Roos van Leary en zal mevrouw zich meer teruggetrokken gaan gedragen. Het blijft dan
ook even stil. Ik wil begrijpen waarom mevrouw zo reageert, dus besluit ik met haar in
Studentnummer: …
Reflectie korthagen
MINOR COMPLEXE ZORG – PROBLEEM GEDRAG
, Inleiding
Als bijbaan werk ik in de ouderenzorg bij de organisatie Avoord in Etten-Leur. Ik werk op
locatie Kloostergaard, dit zijn zorgappartementen. Ik draai daar ochtend- of avonddiensten.
Tijdens een avonddienst merk ik dat er meerdere keren door mevr. Visser gebeld wordt.
Aangezien we via een intercom met de mensen die bellen, kunnen communiceren geef ik
aan dat ik nog even bij iemand anders bezig ben en er zo aankom. Ik krijg geen reactie van
mevrouw en hang op. Mevrouw Visser heeft in het verleden een CVA doorgemaakt,
waardoor zij veel last heeft van decorumverlies en situaties slecht kan aanvoelen. Ook is er
een verdenking op beginnende alzheimer.
Mevrouw Visser is een pseudoniem, om de privacy van personen te waarborgen
Fase 1
Terwijl ik richting mevr. haar appartement loop, kom ik langs het kantoor van de
zorgmedewerkers en zie ik een kapot koffiekopje op de grond liggen met op de ruit een barst
en resten van koffie. Ik denk al meteen “dat zal mevrouw Visser wel gedaan hebben”. Ik loop
bij haar het appartement binnen en mevrouw begroet mij vrolijk. Ik kijk mevrouw aan en
vraag haar of zij de ravage op de gang heeft veroorzaakt. Hierop antwoord ze “Ja dat
gebeurt er als je niet direct komt.” Ik geef aan hier niet van gediend te zijn en dat ik bezig
was met een andere bewoner. Hierop haalt mevrouw haar schouders op. Ik vraag haar
waarom ze het precies doet. Hierop antwoord mevrouw: “Ja dan ben ik gewoon zo boos”. Ik
zeg tegen mevrouw dat ik dit vervelend voor haar vind, maar dat ik dit gedrag niet kan
accepteren. Ik vraag haar om mee te komen naar de badkamer om haar te helpen bij het
omkleden. Mevrouw geeft aan dit een goed idee te vinden. In de badkamer help ik mevrouw
bij het uit- en aankleden, opnieuw begint mevrouw te klagen over het feit waarom ik niet
direct naar haar toe kwam. Ze vindt dat al het zorgpersoneel maar slecht is en dat we er
allemaal maar een potje van maken. “Stelletje nietsnutten zijn jullie!” Ik stop met mijn
handelingen en kijk mevrouw boos aan en geef duidelijk aan dat ik het niet prettig vind als
mevrouw zo over mij en mijn collega’s praat, ook geef ik aan dat ik mevrouw met alle liefde
wil helpen, maar niet op deze manier. Ik vraag haar of ze wat vriendelijker kan zijn in het
contact. Hierop reageert mevrouw niet, maar tijdens de rest van de zorg geeft zij geen
commentaar meer en doet ze wat ik vraag en werkt ze mee. Na een paar minuten stilte,
vraag ik aan mevrouw of ze deze avond lekker gegeten heeft. Mevrouw zegt hierop “dat gaat
jou niks aan”. Hierop geef ik aan enkel geïnteresseerd te zijn. Ze vraagt aan mij of ik vaker
zo brutaal ben. Dit besluit ik te negeren. Na mevrouw geholpen te hebben, ruim ik nog het
één en ander in de keuken op en zeg ik haar dat ik weer verder ga en haar een fijne avond
wens. Hierop krijg ik van mevrouw alleen maar een wuivend gebaar naar de deur. Op het
moment dat ik door de gang richting de voordeur loop hoor ik mevrouw “trut” roepen, weer
besluit ik dit maar te negeren.
Fase 2
Wanneer mevrouw Visser al meerdere keren achter elkaar begint te bellen, voel ik mij
lichtelijk geïrriteerd. We hebben mevrouw namelijk meerdere keren gezegd dat één keer
bellen voldoende is en dat het kan zijn dat ze soms even moet wachten omdat ze niet de
enige bewoner binnen het appartementencomplex is. Zodra ik het kapotte koffiekopje en de
barst in het glas van de deur van ons kantoor zie maakt mij dit boos en wanneer blijkt dat
mevrouw dit daadwerkelijk gedaan heeft, wil ik mevrouw eigenlijk niet meer helpen met de
zorg. Echter, wil ik ook professioneel blijven en mij niet laten leiden door mijn eigen emoties.
Ik geef aan hier niet van gediend te zijn. Hiermee neem ik de leidende rol aan binnen de
Roos van Leary en zal mevrouw zich meer teruggetrokken gaan gedragen. Het blijft dan
ook even stil. Ik wil begrijpen waarom mevrouw zo reageert, dus besluit ik met haar in
