Hoorcolleges behandeling
HC 1 – Orthopedagogiek als handelingswetenschap /
behandelperspectieven.
Gedragstherapeutisch proces van de opdracht:
De orthopedagoog moet kennis hebben (van
procedures en methodieken) en kunde. Wat gewenst
is moet bereikt worden, dit is regulerend (normatief).
Er wordt uitgegaan van het afwijkende kind. Het
algemene doel is maatschappelijke integratie van het
kind.
De indicatieanalyse is het scharnierpunt tussen de
diagnostische cyclus en de therapiecyclus (PL, UV, BE).
Binnen het hulpverleningsproces zijn er twee fasen: de regulatieve cyclus waarin je beslismomenten
inbouwt, sterk gericht op de verandering. En de empirische subcycli waarin je de voortgang bewaakt
door het inbouwen van onderzoeksmomenten. Eerst empirisch te werk gaan, dan steeds meer de
aanpak van de regulatieve cyclus. Na probleemdefiniëring kijken welke doelen je stelt, die moeten
wel reëel zijn: binnen de mogelijkheden van kind en ouders.
Regulatieve cyclus:
- Probleemherkenning
- Probleemdefiniëring
- Bedenken en afwegen van handelingsmogelijkheden
- Maken van plan
- Uitvoeren plan
- Evaluatie
1
, Integratie van gegevens wordt complexer naarmate de problematiek veelzijdiger is en er meer
disciplines bij betrokken zijn. Er zijn dan veel factoren die leiden tot uiteindelijke resultaat.
Rekening houden met het verschil tussen volwassenen en kinderen: bij kind moet je goed afstemmen
op het ontwikkelingsniveau en het kind is nog afhankelijk van anderen, je kunt je dus niet alleen
richten op het kind, de context moet hierin ook mee worden genomen. Als laatste de ethische
kwesties: wie is de client? Het kind of juist de ouders of het hele gezin?
2
HC 1 – Orthopedagogiek als handelingswetenschap /
behandelperspectieven.
Gedragstherapeutisch proces van de opdracht:
De orthopedagoog moet kennis hebben (van
procedures en methodieken) en kunde. Wat gewenst
is moet bereikt worden, dit is regulerend (normatief).
Er wordt uitgegaan van het afwijkende kind. Het
algemene doel is maatschappelijke integratie van het
kind.
De indicatieanalyse is het scharnierpunt tussen de
diagnostische cyclus en de therapiecyclus (PL, UV, BE).
Binnen het hulpverleningsproces zijn er twee fasen: de regulatieve cyclus waarin je beslismomenten
inbouwt, sterk gericht op de verandering. En de empirische subcycli waarin je de voortgang bewaakt
door het inbouwen van onderzoeksmomenten. Eerst empirisch te werk gaan, dan steeds meer de
aanpak van de regulatieve cyclus. Na probleemdefiniëring kijken welke doelen je stelt, die moeten
wel reëel zijn: binnen de mogelijkheden van kind en ouders.
Regulatieve cyclus:
- Probleemherkenning
- Probleemdefiniëring
- Bedenken en afwegen van handelingsmogelijkheden
- Maken van plan
- Uitvoeren plan
- Evaluatie
1
, Integratie van gegevens wordt complexer naarmate de problematiek veelzijdiger is en er meer
disciplines bij betrokken zijn. Er zijn dan veel factoren die leiden tot uiteindelijke resultaat.
Rekening houden met het verschil tussen volwassenen en kinderen: bij kind moet je goed afstemmen
op het ontwikkelingsniveau en het kind is nog afhankelijk van anderen, je kunt je dus niet alleen
richten op het kind, de context moet hierin ook mee worden genomen. Als laatste de ethische
kwesties: wie is de client? Het kind of juist de ouders of het hele gezin?
2
