Samenvatting week 3 minor geweld blok 2; gevolgen van geweld + plaatjes + voorbeelden

Week 3; Geliefd worden
Literatuur: Traumasporen, Deel 3 & 4

Trauma: verlies van regie/controle, verlies van verbondenheid, je voelt je alleen en anders dan de rest

Deel 3: De kindergeest
H7: Op dezelfde golflengte komen: gehechtheid en afstemming

Onze eerste lessen in zelfzorg krijgen we van de manier waarop wij door anderen worden verzorgd
 Hoe harmonieuzer onze vroegste interacties met onze verzorgsters zijn geweest hoe meer
zelfregulatie we hebben
 Buffer tegen een slechte toekomst: ouders die betrouwbare bronnen van troost en kracht
vormen

Veilige haven/veilige hechting -> bevordert zelfredzaamheid, sympathie en hulpbereidheid
 Door geven en nemen leren kinderen dat andere mensen gevoelens en gedachten kunnen
hebben die hetzelfde als anders kunnen zijn als die van hen (synchroniseren met de
omgeving= afstemmen op de ander)
 Ontwikkeld zelfbewustzijn, empathie, impulsbeheersing en zelfmotivatie -> daardoor
kunnen bijdragen aan de sociale cultuur

a. Veilige gehechtheid: wanneer de verzorger emotionele afstemt. Dus wanneer kinderen zich
begrepen voelen en hun behoeften worden tegemoetgekomen (ouders zijn voorspelbaar)
 Zorgt voor een innerlijke beheersingsoriëntatie (-> gezonde copingsstijl)
Bv; wanneer je maag een knagend gevoel geeft ga je huilen e wordt je gevoed, wanneer je
luier vies is wordt hij omgewisseld, je krijgt liefde, knuffels etc.
 Kinderen leren hierdoor in welke situaties ze invloed hebben en in welke ze hulp nodig hebben
 Wanneer je misbruikt wordt leer je dat huilen, smeken, etc. Niet ervoor zorgt dat het stopt
dus dat je nergens invloed op hebt -> zorgt ervoor dat je later snel op geeft in moeilijke
situaties
 “Ik ben goed zoals ik ben”
 “Anderen zijn te vertrouwen”

Spiegelneuronen: schakels tussen het ene brein en het andere die ons het vermogen tot empathie
geven (synchroniseren)
 Imitatie is onze fundamentele sociale vaardigheid
 Hierdoor spiegelen we het gedrag van onze ouders, vrienden, docenten etc.

b. Vermijdende gehechtheid: kinderen zitten voortdurend in een toestand van hyperarousal
(hevige angst en stress) maar tonen dit niet aan de buitenkant. Ze doen alsof het hun niks
doet . Hun moeder raakt ze nooit aan, maakt geen gebruik van gezichtsuitdrukkingen of stem
voor plezierige interacties
 kinderen zoeken niet de nabijheid van hun moeder op en wanneer moeder terug komt
vermijden ze haar (staan onverschillig tegenover haar)
 (slechtste stijl) je hebt in niemand vertrouwen (aantrekken-afstoten)
 “Ik kan ook niets”
 “Anderen zullen me kwetsen”

c. Ambivalente gehechtheid: denken dat niemand aandacht aan ze geeft totdat ze een scene
schoppen door te huilen of schreeuwen. Angstig. Aantrekken/afstoten

,  Kinderen vertonen positieve en negatieve reacties op hun moeder nadat ze terugkeert
(ouders reageren onvoorspelbaar,—> kind wil wel bij moeder zijn maar gaat huilen van
angst)
 wel vertrouwen in jezelf maar niet in anderen (te vaak meegemaakt dat de ander je kwetst)
 “Ik ben de moeite waard”
 “Anderen kun je niet vertrouwen”

d. Gedesoriënteerde gehechtheid: kind weet niet wat hij wil, hoe hij de band moet aangaan
met zijn moeder. Hij weet niet bij wie hij veilig is. Kan erg afhankelijk gedrag vertonen naar
 Kinderen vertonen inconsistent en tegenstrijdig gedrag tegen over moeder
 ik ben niks waard en de ander wel. Eigen waarde ligt erg laag en klamt zich graag vast aan
anderen (je wil bij anderen zijn maar bent bang dat ze je niet goed genoeg vinden, snel om
niks jaloers)
 Leidt tot het gevoel dat het leven niet echt is
 “Ik ben lelijk”
 “Anderen zijn oke”

Dissociatie: komt tot uiting door gevoelens van verlorenheid, overspoeling, verlating en onthechting
van de wereld en een lag gedeprimeerd zelfbeeld
 Kan komen door niet-afstemming en terugtrekking van de moeder
= wanneer jonge kinderen niet worden gezien en gekend door hun moeder zijn ze later niet in
staat om te kennen en te zien -> ze worden niet begrepen dus sluiten zich af
 Als je niet kunt verdragen wat je weet of voelt is de uitweg ontkenning of dissociatie
 Als je niks voelt = niks belangrijk -> kan jezelf niet beschermen tegen gevaar
 Je snapt niks

Test mary aimsword; kind en moeder spelen in een ruimte en moeder gaat weg -> hoe reageert het
kind als de moeder terug komt

Hechting is belangrijk want die bepaald hoe je later reageert op trauma -> als je al trauma hebt van
hechting dan weet je niet hoe je juist moet reageren daarop
 En je kan trauma doorgeven met je slechte hechting aan de volgende generaties
 De oplossing van trauma is weer regie krijgen en verbinden dmv hechting
 Hechting is trauma

Als de geest synchroon is, als er naar geluisterd wordt en naar de behoeftes wordt geluisterd is het
lichaam dat ook (hartslag en ademhaling regelmatig en laag stresshormoongehaalte)
 Zijn lichaam is kalm = emoties ook
Ouders doen het voor

Niet gesynchroniseerd worden = niet gezien worden
 Wat niet kan worden meegedeeld aan de moeder kan niet meegedeeld worden aan het zelf

H8: Gevangen in relaties: de prijs van mishandeling en verwaarlozing

Traumatische verleden re-ensceneren:

Auto-immuunziekte: een ziekte waarbij het lichaam zichzelf aanvalt
Bv; steeds slechter gaan zien

RA:RO: de balans tussen cellen die bekende giffen herkennen en cellen die op nieuwe info wachten
om in actie te komen