Riskeren voor een toekomst
De dood van Murat Idrissi gaat over twee Marokkaanse-Nederlandse meisjes, Thouraya en
Ilham, die op vakantie gaan naar Marokko. Het is geschreven door Tommy Wieringa.
Murat werd verstopt op de plaats waar het reserve wiel in de achterbak zit, met spullen
over hem heen, maar dan gebeurt er iets vreselijk, nadat ze een bebloede hand uit de
bagage zagen steken. "Ze gooien de klep dicht en schieten de auto in. Open mond, hijgend
van de angst. "Wat als ze hem vinden?" vraagt Ilham."" [ CITATION Tom17 \l 1043 ] We gaan
bespreken of dit boek geschikt is voor je leeslijst.
Thouraya en Ilham gingen op vakantie naar Marokko, maar ze kwamen niet verder dan
Rabat. Ze kwamen geld tekort wegens een aanrijding, ze hadden de mensen veel meer
betaald dan nodig was. Saleh doet daarom een voorstel, hij bracht de twee meisjes naar een
onbekend terrein met allerlei krotwoningen en veel armoede en zegt: "Ik ga jullie het echte
Marokko laten zien, hoe het echt is, wollah". Saleh stelt Murat aan de meisjes voor. Hij wou
meereizen met hen naar Nederland. Saleh stelde voor dat ze Murat mee smokkelen om te
gaan werken. Alles beter dan Marokko. De meisjes sluiten een deal en gingen akkoord voor
3000 euro. Maar dat liep niet goed af…
In de eerste plaats wordt de ruimte heel gedetailleerd omschreven in dit boek. Ik kan me de
omgeving heel goed voorstellen, omdat ik zelf ook met de auto naar Marokko ben geweest
op plekken die ik tegenkom in het boek. "Het boek begint en eindigt met een woestijn en
landschap degradatie en hoe de geologische en klimatologische omstandigheden het
geleidelijk aan overnemen. Dat wordt gegenereerd door het landschap en hemelkoepel."
[CITATION Enn17 \l 1043 ]. Er wordt veel ruimte omschreven. Soms vind ik dit een beetje
overdreven, omdat de schrijver het met vele details omschrijft en wordt het een beetje
teveel en lastiger te lezen.
Naar mijn mening gebruikt de schrijver moeilijke taal en daarom is het soms lastig bij te
houden wat er precies gebeurt. Hij begint met een heel onduidelijke omschrijving van een
landschap met moeilijke woorden. Hierdoor was ik bang dat ik een veel te moeilijk boek had
uitgekozen. Maar als je gewoon verder leest, snap je wat er gebeurt. "Wieringa is in woord
en geschrift een man die houdt van goed geformuleerde, meanderende zinnen, maar in deze
roman wemelt het juist van de korte zinnen en opsommingen." [ CITATION Coe17 \l 1043 ]. De
schrijver gebruikt ook soms Marokkaanse woordjes zoals "Wollah" of "Tfoe", als je de taal
hiervan niet begrijpt denk ik wel dat je erover heen kan kijken.
Daarnaast heeft de schrijver een boek geschreven dat echt zou kunnen gebeuren vroeger.
"In 1933 Heb ik met de auto door Spanje en Marokko gereden. Als men me toen gevraagd
had om iemand mee te nemen naar Europa had ik het vermoedelijk wel gedaan, ja. Ook wel
omdat ik de zin voor avontuur bezat die je daarvoor nodig hebt." [ CITATION Tom171 \l 1043 ]
De dood van Murat Idrissi gaat over twee Marokkaanse-Nederlandse meisjes, Thouraya en
Ilham, die op vakantie gaan naar Marokko. Het is geschreven door Tommy Wieringa.
Murat werd verstopt op de plaats waar het reserve wiel in de achterbak zit, met spullen
over hem heen, maar dan gebeurt er iets vreselijk, nadat ze een bebloede hand uit de
bagage zagen steken. "Ze gooien de klep dicht en schieten de auto in. Open mond, hijgend
van de angst. "Wat als ze hem vinden?" vraagt Ilham."" [ CITATION Tom17 \l 1043 ] We gaan
bespreken of dit boek geschikt is voor je leeslijst.
Thouraya en Ilham gingen op vakantie naar Marokko, maar ze kwamen niet verder dan
Rabat. Ze kwamen geld tekort wegens een aanrijding, ze hadden de mensen veel meer
betaald dan nodig was. Saleh doet daarom een voorstel, hij bracht de twee meisjes naar een
onbekend terrein met allerlei krotwoningen en veel armoede en zegt: "Ik ga jullie het echte
Marokko laten zien, hoe het echt is, wollah". Saleh stelt Murat aan de meisjes voor. Hij wou
meereizen met hen naar Nederland. Saleh stelde voor dat ze Murat mee smokkelen om te
gaan werken. Alles beter dan Marokko. De meisjes sluiten een deal en gingen akkoord voor
3000 euro. Maar dat liep niet goed af…
In de eerste plaats wordt de ruimte heel gedetailleerd omschreven in dit boek. Ik kan me de
omgeving heel goed voorstellen, omdat ik zelf ook met de auto naar Marokko ben geweest
op plekken die ik tegenkom in het boek. "Het boek begint en eindigt met een woestijn en
landschap degradatie en hoe de geologische en klimatologische omstandigheden het
geleidelijk aan overnemen. Dat wordt gegenereerd door het landschap en hemelkoepel."
[CITATION Enn17 \l 1043 ]. Er wordt veel ruimte omschreven. Soms vind ik dit een beetje
overdreven, omdat de schrijver het met vele details omschrijft en wordt het een beetje
teveel en lastiger te lezen.
Naar mijn mening gebruikt de schrijver moeilijke taal en daarom is het soms lastig bij te
houden wat er precies gebeurt. Hij begint met een heel onduidelijke omschrijving van een
landschap met moeilijke woorden. Hierdoor was ik bang dat ik een veel te moeilijk boek had
uitgekozen. Maar als je gewoon verder leest, snap je wat er gebeurt. "Wieringa is in woord
en geschrift een man die houdt van goed geformuleerde, meanderende zinnen, maar in deze
roman wemelt het juist van de korte zinnen en opsommingen." [ CITATION Coe17 \l 1043 ]. De
schrijver gebruikt ook soms Marokkaanse woordjes zoals "Wollah" of "Tfoe", als je de taal
hiervan niet begrijpt denk ik wel dat je erover heen kan kijken.
Daarnaast heeft de schrijver een boek geschreven dat echt zou kunnen gebeuren vroeger.
"In 1933 Heb ik met de auto door Spanje en Marokko gereden. Als men me toen gevraagd
had om iemand mee te nemen naar Europa had ik het vermoedelijk wel gedaan, ja. Ook wel
omdat ik de zin voor avontuur bezat die je daarvoor nodig hebt." [ CITATION Tom171 \l 1043 ]
