Hoorcollege 1: introductiecollege “Team up” de acute fase
De student kan:
het fysiotherapeutisch handelen onderbouwen rondom cliënten met een acuut letsel
door middel van van Evidence Based Practice (inzicht en voorkeuren patiënt /
ervaringen therapeut en beschikbaar bewijs zoals relevante richtlijnen en evidence
statements).
Wait and see beleid: afwachten, kans op herstel op natuurlijke manier is groot dus
interventie voegt niet veel toe. Voorlichten en evt. controlegesprek.
Wat je moet weten als fysiotherapeut als er een cliënt binnenkomt:
Is deze patiënt bij de fysiotherapeut op de juiste plek?
Wat is precies het probleem?
Als ik naar houdings-en bewegingsgedrag kijk, wat is ‘normaal’ en wat is ‘abnormaal’?
Wat is de meest problematische handeling?
Welke oplossingsstrategie heeft de patiënt gekozen en is dat de juiste ‘keuze’?
Wat zijn de voorspellende factoren (welke dingen die ik doe of adviezen die ik geef,
zijn voorspellend voor het herstel.)
Hoorcollege 2: Klinisch redeneren bij acuut letsel
De student kan:
Het normale pathofysiologische herstel beschrijven na acuut letsel van bindweefsel
en spierweefsel.
Relevante onderzoeksdoelstellingen beschrijven bij mensen na een acuut
musculoskeletaal letsel.
Beargumenteren wanneer er een indicatie is voor doorverwijzing naar een arts.
Beargumenteren wanneer er een indicatie is voor 'wait and see' beleid.
Beargumenteren wanneer er een indicatie is voor intensievere fysiotherapeutische
begeleiding.
Fysiotherapeutische diagnose
Een beroepsspecifiek oordeel van de fysiotherapeut over het gezondheidsprobleem van de
cliënt, als basis voor het (in samenspraak met de cliënt) op te stellen behandelplan. Shared
decision making is hierbij dus erg belangrijk.
Om tot de diagnose komen volg je een bepaalde methodiek:
1. Screeningsproces
Anamnese, rode vlaggen, pluis niet pluis, is de verwijzing terecht?
2. Diagnostisch proces
Inventarisatie, onderzoek en analyse van het gezondheidsprobleem, pluis niet pluis.
3. Therapeutisch proces
Samen met de cliënt opstellen, uitvoeren en evalueren van een behandelplan.
DTF of verwijzing
, DTF: je moet screenen op rode vlaggen, je hebt een poortwachtersfunctie: jij bent de
persoon die bewaakt of er geen symptomen over het hoofd worden gezien grote
verantwoordelijkheid.
Met verwijzing betekent dat screenen al gedaan is maar je moet wel alert blijven op
rode vlaggen.
Rode vlaggen: tekens of symptomen die wijzen op mogelijk ernstige onderliggende
pathologie, waarvoor de patiënt dient te worden geadviseerd contact op te nemen met de
huisarts.
Anamnese
Specifiekere vragen gericht op het trauma, zoals:
Impact: geluid nu en toen
Krachten: gevoel nu en toen
Snelheid: liep je of rende je, hoe snel trad de zwelling op
Richting
Hoogte
Slotklachten (knie)
Ontstekingsverschijnselen
Belastbaarheid toen
Pijn en karakter van de pijn
In anamnese ook de belemmeringen voor herstel uitvragen, zoals:
Langdurig ontregelende stress
Irreële Illness Beliefs: als cliënt weinig ziekte inzicht heeft.
Comorbiditeit
Omgevingsfactoren
Persoonlijke factoren (leefstijl, medicatie, belasting belastbaarheid, etc.
Lokale dispositie: breuk waarbij 2 botranden los van mekaar staan en ze niet meer
kunnen hechten
Lokale stoornis in circulatie: doorbloeding is niet op orde waardoor juiste
voedingsstoffen en energie niet kan worden aangevoerd.
Hypothesevorming en landkaart
Tijdens screening en anamnese maak je in je hoofd een landkaart van de regio waarin het
letsel zich bevindt. Je brengt hierbij alle mogelijke weefsels die betrokken kunnen zijn in
kaart. Hier bekijk je dus alleen het fysieke probleem. Daarnaast moet je natuurlijk psychische
gedeelte ook in kaart brengen.
Vervolgens bekijk je weer of er sprake is van pluis of niet pluis, zoals:
Herkend patroon maar er is op dit moment in het herstel geen indicatie voor
fysiotherapie (bijv. forse zwelling, dan is onderzoek niet betrouwbaar)
Niet herkennen van een patroon (bijv. door onervarenheid of gebrek aan
specialisatie)
Niet herkennen van een patroon wat thuis hoort binnen domein fysiotherapie
Herkenbaar patroon maar door de fysiotherapeut niet te verklaren afwijkend beloop
in tijd, tekens of symptomen.
De student kan:
het fysiotherapeutisch handelen onderbouwen rondom cliënten met een acuut letsel
door middel van van Evidence Based Practice (inzicht en voorkeuren patiënt /
ervaringen therapeut en beschikbaar bewijs zoals relevante richtlijnen en evidence
statements).
Wait and see beleid: afwachten, kans op herstel op natuurlijke manier is groot dus
interventie voegt niet veel toe. Voorlichten en evt. controlegesprek.
Wat je moet weten als fysiotherapeut als er een cliënt binnenkomt:
Is deze patiënt bij de fysiotherapeut op de juiste plek?
Wat is precies het probleem?
Als ik naar houdings-en bewegingsgedrag kijk, wat is ‘normaal’ en wat is ‘abnormaal’?
Wat is de meest problematische handeling?
Welke oplossingsstrategie heeft de patiënt gekozen en is dat de juiste ‘keuze’?
Wat zijn de voorspellende factoren (welke dingen die ik doe of adviezen die ik geef,
zijn voorspellend voor het herstel.)
Hoorcollege 2: Klinisch redeneren bij acuut letsel
De student kan:
Het normale pathofysiologische herstel beschrijven na acuut letsel van bindweefsel
en spierweefsel.
Relevante onderzoeksdoelstellingen beschrijven bij mensen na een acuut
musculoskeletaal letsel.
Beargumenteren wanneer er een indicatie is voor doorverwijzing naar een arts.
Beargumenteren wanneer er een indicatie is voor 'wait and see' beleid.
Beargumenteren wanneer er een indicatie is voor intensievere fysiotherapeutische
begeleiding.
Fysiotherapeutische diagnose
Een beroepsspecifiek oordeel van de fysiotherapeut over het gezondheidsprobleem van de
cliënt, als basis voor het (in samenspraak met de cliënt) op te stellen behandelplan. Shared
decision making is hierbij dus erg belangrijk.
Om tot de diagnose komen volg je een bepaalde methodiek:
1. Screeningsproces
Anamnese, rode vlaggen, pluis niet pluis, is de verwijzing terecht?
2. Diagnostisch proces
Inventarisatie, onderzoek en analyse van het gezondheidsprobleem, pluis niet pluis.
3. Therapeutisch proces
Samen met de cliënt opstellen, uitvoeren en evalueren van een behandelplan.
DTF of verwijzing
, DTF: je moet screenen op rode vlaggen, je hebt een poortwachtersfunctie: jij bent de
persoon die bewaakt of er geen symptomen over het hoofd worden gezien grote
verantwoordelijkheid.
Met verwijzing betekent dat screenen al gedaan is maar je moet wel alert blijven op
rode vlaggen.
Rode vlaggen: tekens of symptomen die wijzen op mogelijk ernstige onderliggende
pathologie, waarvoor de patiënt dient te worden geadviseerd contact op te nemen met de
huisarts.
Anamnese
Specifiekere vragen gericht op het trauma, zoals:
Impact: geluid nu en toen
Krachten: gevoel nu en toen
Snelheid: liep je of rende je, hoe snel trad de zwelling op
Richting
Hoogte
Slotklachten (knie)
Ontstekingsverschijnselen
Belastbaarheid toen
Pijn en karakter van de pijn
In anamnese ook de belemmeringen voor herstel uitvragen, zoals:
Langdurig ontregelende stress
Irreële Illness Beliefs: als cliënt weinig ziekte inzicht heeft.
Comorbiditeit
Omgevingsfactoren
Persoonlijke factoren (leefstijl, medicatie, belasting belastbaarheid, etc.
Lokale dispositie: breuk waarbij 2 botranden los van mekaar staan en ze niet meer
kunnen hechten
Lokale stoornis in circulatie: doorbloeding is niet op orde waardoor juiste
voedingsstoffen en energie niet kan worden aangevoerd.
Hypothesevorming en landkaart
Tijdens screening en anamnese maak je in je hoofd een landkaart van de regio waarin het
letsel zich bevindt. Je brengt hierbij alle mogelijke weefsels die betrokken kunnen zijn in
kaart. Hier bekijk je dus alleen het fysieke probleem. Daarnaast moet je natuurlijk psychische
gedeelte ook in kaart brengen.
Vervolgens bekijk je weer of er sprake is van pluis of niet pluis, zoals:
Herkend patroon maar er is op dit moment in het herstel geen indicatie voor
fysiotherapie (bijv. forse zwelling, dan is onderzoek niet betrouwbaar)
Niet herkennen van een patroon (bijv. door onervarenheid of gebrek aan
specialisatie)
Niet herkennen van een patroon wat thuis hoort binnen domein fysiotherapie
Herkenbaar patroon maar door de fysiotherapeut niet te verklaren afwijkend beloop
in tijd, tekens of symptomen.
