1.1 De kandidaat onderbouwt of een handeling van de overheid valt onder de bevoegdheden van
de wetgevende, uitvoerende of rechtsprekende macht
Wetgevende macht houdt zich bezig met het maken van regels: APV, ministeriële regeling, wetten
Uitvoerende macht houdt zich bezig met handhaving van regels en praktische zaken: fietspad
aanleggen, vergunningen en subsidies verlenen of juist weigeren
Rechtsprekende macht: geeft uitleg aan regels bij evt. conflicten. De uitspraken vormen
jurisprudentie
1.2 De kandidaat beoordeelt of een bestuursorgaan onder de bestuurslaag rijk, provincie of
gemeente valt, dan wel een zelfstandig bestuursorgaan is
volksvertegenwoordigin Dagelijks bestuur “hoofd”
g
Rijk Staten Generaal regering koning
Provincie Provinciale Staten Gedeputeerde staten Commissaris van de
koning
gemeente Gemeenteraad College van B & W burgemeester
Voorbeelden van zelfstandige bestuursorganen: Kamer van Koophandel, Universiteit, Commissariaat
voor de Media, DUO
Deze organen voeren een bestuurstaak uit die losstaat van de centrale overheid
1.3 De kandidaat onderbouwt of er in een situatie sprake is van autonomie of medebewind
Autonomie: Een lager overheidsorgaan (zoals provincie of gemeente) mag op eigen terrein eigen
beleid maken.
Medebewind: Een lager overheidsorgaan is verplicht om mee te werken aan de uitvoering van het
beleid van de centrale overheid
2.1. De kandidaat onderbouwt voor een situatie op grond van welke wettelijke bepaling een
overheidsorgaan mag optreden (legaliteitsbeginsel)
Het legaliteitsbeginsel houdt in dat bevoegdheden van de overheid altijd hun basis moeten vinden in
de wet. Dat geldt ook voor bestuursbevoegdheden. Wet kan ook lageren wetgeving zijn, zoals
bijvoorbeeld een APV.
2.2 De kandidaat onderbouwt voor een situatie of er sprake is van een wet in formele zin en/of
een wet in materiële zin
Let op!! Wet in formele zin en wet in materiele zin zijn geen tegenovergestelde begrippen. Iets kan
dus zowel een wet in formele zin zijn als een wet in materiële zin!
Wet in formele zin = wet die gemaakt is door regering en Staten Generaal
Wet in materiële zin = een algemeen verbindend voorschrift
, 2.3 De kandidaat beoordeelt of een beslissing van een bestuursorgaan een beschikking, een
algemeen verbinden voorschrift of een besluit van algemene strekking is.
Zie boek hst 4.5:
Een beschikking is een besluit van een bestuursorgaan gericht op een individuele persoon of op een
concrete zaak. Dit is dus het tegenovergestelde van een besluit van algemene strekking. Het is
belangrijk om goed de 3 onderdelen van de definitie van een beschikking te kennen:
Besluit
Van een bestuursorgaan
Gericht op een individuele persoon of concrete zaak
Tegen een beschikking is bezwaar mogelijk.
Er bestaan meerdere soorten besluiten van algemene strekking, n.l.
Algemeen verbindend voorschrift: regel of wet die voor iedereen geldt
Beleidsregel: regels waarmee een bestuursorgaan vastlegt hoe het een wettelijke regeling zal
gaan uitvoeren. Beleidsregels heten soms notitie, circulaire of richtlijn.
Plan: verzameling met elkaar samenhangende besluiten. Een plan dat rechten en plichten
schept is een besluit van algemene strekking. Tegen sommige plannen is bezwaar mogelijk.
3.1 De kandidaat onderbouwt voor welke situatie op basis van een algemeen principe welke
wettelijke regeling van toepassing is (hoge regelgeving gaat voor lage regelgeving, bijzonder gaat
voor algemeen, nieuw gaat voor oud)
Dit is van toepassing wanneer de regels botsen met elkaar.
Rangorde van regelgeving (hoog naar laag):
Internationaal verdrag en Europees verdrag
|
Grondwet
|
Wet in formele zin
|
Algemene maatregel van bestuur
|
Ministeriële regeling
|
Provinciale regeling
|
Gemeentelijke verordening
3.2 De kandidaat onderbouwt voor een wet rechtsregel of deze valt onder het algemene of
bijzondere bestuursrecht.
AWB = algemeen bestuursrecht
In het bijzonder bestuursrecht worden regels gegeven voor een specifiek onderdeel van het
bestuursrecht, zoals vreemdelingenrecht, belastingrecht, ruimtelijke ordening etc.
de wetgevende, uitvoerende of rechtsprekende macht
Wetgevende macht houdt zich bezig met het maken van regels: APV, ministeriële regeling, wetten
Uitvoerende macht houdt zich bezig met handhaving van regels en praktische zaken: fietspad
aanleggen, vergunningen en subsidies verlenen of juist weigeren
Rechtsprekende macht: geeft uitleg aan regels bij evt. conflicten. De uitspraken vormen
jurisprudentie
1.2 De kandidaat beoordeelt of een bestuursorgaan onder de bestuurslaag rijk, provincie of
gemeente valt, dan wel een zelfstandig bestuursorgaan is
volksvertegenwoordigin Dagelijks bestuur “hoofd”
g
Rijk Staten Generaal regering koning
Provincie Provinciale Staten Gedeputeerde staten Commissaris van de
koning
gemeente Gemeenteraad College van B & W burgemeester
Voorbeelden van zelfstandige bestuursorganen: Kamer van Koophandel, Universiteit, Commissariaat
voor de Media, DUO
Deze organen voeren een bestuurstaak uit die losstaat van de centrale overheid
1.3 De kandidaat onderbouwt of er in een situatie sprake is van autonomie of medebewind
Autonomie: Een lager overheidsorgaan (zoals provincie of gemeente) mag op eigen terrein eigen
beleid maken.
Medebewind: Een lager overheidsorgaan is verplicht om mee te werken aan de uitvoering van het
beleid van de centrale overheid
2.1. De kandidaat onderbouwt voor een situatie op grond van welke wettelijke bepaling een
overheidsorgaan mag optreden (legaliteitsbeginsel)
Het legaliteitsbeginsel houdt in dat bevoegdheden van de overheid altijd hun basis moeten vinden in
de wet. Dat geldt ook voor bestuursbevoegdheden. Wet kan ook lageren wetgeving zijn, zoals
bijvoorbeeld een APV.
2.2 De kandidaat onderbouwt voor een situatie of er sprake is van een wet in formele zin en/of
een wet in materiële zin
Let op!! Wet in formele zin en wet in materiele zin zijn geen tegenovergestelde begrippen. Iets kan
dus zowel een wet in formele zin zijn als een wet in materiële zin!
Wet in formele zin = wet die gemaakt is door regering en Staten Generaal
Wet in materiële zin = een algemeen verbindend voorschrift
, 2.3 De kandidaat beoordeelt of een beslissing van een bestuursorgaan een beschikking, een
algemeen verbinden voorschrift of een besluit van algemene strekking is.
Zie boek hst 4.5:
Een beschikking is een besluit van een bestuursorgaan gericht op een individuele persoon of op een
concrete zaak. Dit is dus het tegenovergestelde van een besluit van algemene strekking. Het is
belangrijk om goed de 3 onderdelen van de definitie van een beschikking te kennen:
Besluit
Van een bestuursorgaan
Gericht op een individuele persoon of concrete zaak
Tegen een beschikking is bezwaar mogelijk.
Er bestaan meerdere soorten besluiten van algemene strekking, n.l.
Algemeen verbindend voorschrift: regel of wet die voor iedereen geldt
Beleidsregel: regels waarmee een bestuursorgaan vastlegt hoe het een wettelijke regeling zal
gaan uitvoeren. Beleidsregels heten soms notitie, circulaire of richtlijn.
Plan: verzameling met elkaar samenhangende besluiten. Een plan dat rechten en plichten
schept is een besluit van algemene strekking. Tegen sommige plannen is bezwaar mogelijk.
3.1 De kandidaat onderbouwt voor welke situatie op basis van een algemeen principe welke
wettelijke regeling van toepassing is (hoge regelgeving gaat voor lage regelgeving, bijzonder gaat
voor algemeen, nieuw gaat voor oud)
Dit is van toepassing wanneer de regels botsen met elkaar.
Rangorde van regelgeving (hoog naar laag):
Internationaal verdrag en Europees verdrag
|
Grondwet
|
Wet in formele zin
|
Algemene maatregel van bestuur
|
Ministeriële regeling
|
Provinciale regeling
|
Gemeentelijke verordening
3.2 De kandidaat onderbouwt voor een wet rechtsregel of deze valt onder het algemene of
bijzondere bestuursrecht.
AWB = algemeen bestuursrecht
In het bijzonder bestuursrecht worden regels gegeven voor een specifiek onderdeel van het
bestuursrecht, zoals vreemdelingenrecht, belastingrecht, ruimtelijke ordening etc.
