READER PRIVATE VEILIGHEIDS- EN
POLITIESTUDIES
TEKST 1: COMPARING PRIVATE SE CURITY REGULATION IN THE EU
INLEIDING
Het artikel van Button en Stiernstedt analyseert de regulering van particuliere beveiligingssectoren
binnen de Europese Unie (EU). De auteurs vergelijken wetgeving, naleving en toezicht op private
beveiligingsbedrijven in verschillende lidstaten, en behandelen de impact van deze regelgeving op
zowel nationale als internationale niveaus.
ACHTE RGROND EN DOELSTELLIN G
De particuliere beveiligingssector in Europa is de afgelopen decennia gegroeid en speelt een steeds
belangrijkere rol in de bredere veiligheidsarchitectuur. De studie heeft als doel de verschillen en
overeenkomsten in regelgeving binnen de EU-lidstaten bloot te leggen, en te onderzoeken hoe deze
de sector en bredere veiligheidsvraagstukken beïnvloeden.
METHODOLOGIE
De auteurs baseren hun onderzoek op een uitgebreide literatuurstudie en een vergelijking van
nationale wetgevingen, ondersteund door beleidsdocumenten en secundaire bronnen. Ze analyseren
de mate van overheidsregulering en de invloed van nationale en supranationale instanties, zoals de
EU en brancheorganisaties.
BELAN GRIJKSTE THEMA'S EN BEVIN DINGEN
1. Regelgevingsmodellen
o De reguleringsmodellen variëren sterk tussen de lidstaten. Sommige landen hanteren
een centralistisch systeem waarin de staat alle aspecten van regulering controleert,
terwijl andere landen een model hebben waarin de sector zelf ook regulerende
verantwoordelijkheid draagt.
o In Frankrijk en Duitsland is er een sterke staatscontrole, waarbij overheidsinstanties
toezicht houden op vergunningen en naleving. In het Verenigd Koninkrijk wordt een
hybride model gehanteerd waarin regulering zowel door de overheid als door de
sector zelf wordt uitgevoerd.
o Een groeiende trend in veel landen is de samenwerking tussen de overheid en private
instanties om regulering efficiënter te maken en beter aan te sluiten bij de behoeften
van de sector.
2. Vergunningen en Certificering
o In bijna alle EU-landen is een vergunning vereist om als beveiligingsbedrijf actief te
zijn. De criteria voor deze vergunningen verschillen, maar bevatten doorgaans
achtergrondcontroles, minimale opleidingsvereisten en naleving van ethische
richtlijnen.
o Beveiligingspersoneel in streng gereguleerde landen zoals Frankrijk en Spanje moet
uitgebreide trainingen doorlopen en voldoen aan strikte certificeringsvereisten. In
landen met lichtere regulering, zoals Zweden, zijn deze vereisten minder stringent.
, o De auteurs benadrukken dat de harmonisatie van certificeringen binnen de EU kan
bijdragen aan een effectievere samenwerking tussen lidstaten en een hoger
kwaliteitsniveau in de sector.
3. Toezicht en Handhaving
o De mate van toezicht en handhaving varieert sterk per land. In sommige landen is een
gespecialiseerde instantie verantwoordelijk voor de regulering, terwijl andere landen
afhankelijk zijn van bredere wetshandhavingsinstanties.
o In landen zoals Frankrijk en Duitsland zijn er strikte inspectieprocedures en sancties
voor bedrijven die niet voldoen aan de wetgeving. In minder strikt gereguleerde
landen zoals Zweden worden bedrijven vaker geacht zichzelf te reguleren, met
overheidscontrole op afstand.
o Het probleem van illegale beveiligingsbedrijven en onvoldoende gekwalificeerd
personeel is in sommige landen een groter probleem door gebrekkige handhaving en
beperkte middelen voor controle.
4. Juridische kaders per land
o Frankrijk: De sector valt onder de controle van de Conseil National des Activités
Privées de Sécurité (CNAPS), die vergunningen verleent, opleidingen reguleert en
ethische naleving controleert. Er zijn strikte achtergrondcontroles en verplichte
trainingseisen.
o Duitsland: Beveiligingsbedrijven moeten een vergunning verkrijgen via de lokale
Kamer van Koophandel en het personeel moet een erkende training doorlopen onder
toezicht van de Industrie- und Handelskammer (IHK). Extra reguleringen gelden voor
specifieke sectoren zoals luchthavenbeveiliging.
o Verenigd Koninkrijk: De Security Industry Authority (SIA) verzorgt de regulering van
de sector en verstrekt licenties aan beveiligingspersoneel. Hoewel er verplichte
certificeringen zijn, is de regulering minder streng dan in Frankrijk en Duitsland.
o Nederland: Onder de Wet Particuliere Beveiligingsorganisaties en Recherchebureaus
(WPBR) worden vergunningen en toezicht geregeld door de politie en het Ministerie
van Justitie en Veiligheid. Alle beveiligers moeten een antecedentenonderzoek
ondergaan en een erkende opleiding volgen.
o Spanje: De sector wordt gereguleerd door de Policía Nacional, die strikte
licentievoorwaarden en verplichte trainingseisen hanteert. Particuliere
beveiligingsbedrijven moeten nauw samenwerken met de nationale politie.
o Zweden: De regulering is minder strikt dan in veel andere EU-landen. Bedrijven
moeten een vergunning verkrijgen van de politie, maar verdere regelgeving en
naleving worden grotendeels aan de sector zelf overgelaten.
5. Impact van de EU op Nationale Reguleringen
o De EU heeft geen directe regelgeving voor particuliere beveiligingsbedrijven, maar
beïnvloedt de sector indirect via richtlijnen en samenwerkingsinitiatieven.
o De ‘Services Directive’ is een van de belangrijkste beleidsmaatregelen die de werking
van de interne markt voor beveiligingsbedrijven beïnvloedt, door het verlagen van
administratieve drempels en het bevorderen van grensoverschrijdende
samenwerking.
o Europol en andere EU-agentschappen bevorderen informatie-uitwisseling en
samenwerking tussen nationale wetshandhavingsinstanties en particuliere
, beveiligingsbedrijven, met name op gebieden als terrorismebestrijding en
georganiseerde misdaad.
6. Ethische en Maatschappelijke Implicaties
o De groei van particuliere beveiliging roept fundamentele vragen op over de verdeling
van verantwoordelijkheden tussen publieke en private actoren. Waar ligt de grens
tussen publieke politiebevoegdheden en commerciële veiligheidsdiensten?
o De auteurs wijzen op risico’s zoals machtsmisbruik en onvoldoende toezicht op
particuliere beveiligers, vooral in landen met een zwakkere regulering.
o Een ander punt van zorg is de invloed van commerciële belangen op de openbare
veiligheid. In sommige gevallen kunnen winstgedreven beslissingen botsen met
publieke belangen, zoals bij de bewaking van kritieke infrastructuur en openbare
ruimtes.
CONCLUSIES EN AANBEVELINGEN
Er is een behoefte aan meer geharmoniseerde regelgeving binnen de EU, vooral met
betrekking tot opleidingseisen, ethische normen en toezichtmechanismen.
Nationale overheden moeten samenwerking en kennisdeling bevorderen om best practices
te implementeren.
Er moet meer aandacht worden besteed aan de rol van particuliere beveiliging binnen bredere
veiligheidsstrategieën om mogelijke risico’s te beperken en publieke belangen te beschermen.
SLOTOPMERKINGEN
Het artikel van Button en Stiernstedt biedt een diepgaande analyse van de regulering van particuliere
beveiligingsdiensten in de EU. Het benadrukt de noodzaak van een evenwichtige benadering tussen
nationale soevereiniteit en Europese samenwerking, met als doel een veiligere en beter gereguleerde
particuliere beveiligingssector
TEKST 2: DE ONDERSTROMING IN DE PRIVATE VEILIGHEIDSZORG
INLEIDING
Dit werk onderzoekt de rol van de private veiligheidszorg binnen een veranderende samenleving en
de interactie met de publieke veiligheidsdiensten. Cools analyseert de opkomst, werking en
toekomstscenario’s van private beveiliging in een context van globalisering, privatisering en
veranderende politieke en maatschappelijke structuren.
HISTORISCHE ONTWIKKEL ING VAN PRIVATE VEILIGHEID
OUDHEID EN MIDDELEEUWEN: DE EERSTE VORME N VAN PRIVATE VEILIGHEID
OUDHEID (ROMEINSE RIJK, EGYPTE, GRIEKENLAND)
o In het oude Rome werden privé-milities ingezet door rijke burgers om hun
eigendommen en handelsroutes te beschermen.
o De Praetoriaanse Garde fungeerde als een semi-private militaire elite-eenheid,
oorspronkelijk opgericht om de keizer te beschermen.
o In Egypte en Griekenland werden huurlingen vaak ingezet door de elite om tempels
en schatten te beschermen.
MIDDELEEUWEN (500 - 1500)
, o Feodale heren hadden hun eigen gewapende troepen, meestal bestaande uit ridders
en huurlingen, om hun landgoederen te beschermen.
o Stadswachten en gilden ontwikkelden zich als vroege vormen van stedelijke
ordehandhaving.
o Schutterijen ontstonden als collectieve verdedigingsorganisaties in steden zoals
Brugge en Gent, waar burgers zichzelf organiseerden tegen criminaliteit en aanvallen.
VROEGMODERNE TIJD: DE OPKOMS T VAN BETAALDE VEILIGHEID (1500-1800)
HUURLINGENLEGERS EN PRIVÉ-SOLDATEN
o In de 16e en 17e eeuw waren huurlingen cruciaal in Europese oorlogen. Staten
huurden militaire bedrijven in voor bescherming en aanvallen.
o De Nederlandse Verenigde Oost-Indische Compagnie (VOC) en Britse East India
Company hadden eigen privé-legers om handelsroutes en koloniale bezittingen te
verdedigen.
EERSTE COMMERCIËLE BEWAKING
o In Frankrijk ontstonden particuliere bewakers die handelaren en postroutes
beschermden.
o In Engeland groeide de behoefte aan nachtwakers en private beveiligers als aanvulling
op de zwakke stedelijke politie.
19E EEUW: DE PROFESSIONALISERING VAN PRIVATE VEILIGHEID
OPKOMST VAN COMMERCIËLE BEVEILIGINGSBEDRIJVEN
o In 1850 richtte Allan Pinkerton de eerste moderne particuliere beveiligingsorganisatie
op in de Verenigde Staten, Pinkerton’s National Detective Agency, die werd ingehuurd
door bedrijven en de overheid.
o In Europa ontstonden bewakingsdiensten zoals de Franse Sûreté en private
detectivebureaus in Londen en Parijs.
SAMENWERKING MET POLITIE EN OVERHEID
o Politiekorpsen begonnen samen te werken met particuliere beveiligers voor extra
toezicht op spoorwegen, havens en grote industriële gebieden.
o Banken en fabrieken begonnen contracten af te sluiten met privébewakers.
20E EEUW: EXPANSIE EN INTERNATIONALISERIN G VAN PRIVATE VEILIGHEID
TUSSEN DE WERELDOORLOGEN (1918-1945)
o De groei van industriële bedrijven leidde tot een grotere vraag naar private bewaking
en beveiliging.
o In de Verenigde Staten groeiden bedrijven zoals Brinks en Wackenhut, gespecialiseerd
in geldtransport en persoonsbeveiliging.
KOUDE OORLOG EN GEOPOLITIEKE INVLOED (1945-1990)
POLITIESTUDIES
TEKST 1: COMPARING PRIVATE SE CURITY REGULATION IN THE EU
INLEIDING
Het artikel van Button en Stiernstedt analyseert de regulering van particuliere beveiligingssectoren
binnen de Europese Unie (EU). De auteurs vergelijken wetgeving, naleving en toezicht op private
beveiligingsbedrijven in verschillende lidstaten, en behandelen de impact van deze regelgeving op
zowel nationale als internationale niveaus.
ACHTE RGROND EN DOELSTELLIN G
De particuliere beveiligingssector in Europa is de afgelopen decennia gegroeid en speelt een steeds
belangrijkere rol in de bredere veiligheidsarchitectuur. De studie heeft als doel de verschillen en
overeenkomsten in regelgeving binnen de EU-lidstaten bloot te leggen, en te onderzoeken hoe deze
de sector en bredere veiligheidsvraagstukken beïnvloeden.
METHODOLOGIE
De auteurs baseren hun onderzoek op een uitgebreide literatuurstudie en een vergelijking van
nationale wetgevingen, ondersteund door beleidsdocumenten en secundaire bronnen. Ze analyseren
de mate van overheidsregulering en de invloed van nationale en supranationale instanties, zoals de
EU en brancheorganisaties.
BELAN GRIJKSTE THEMA'S EN BEVIN DINGEN
1. Regelgevingsmodellen
o De reguleringsmodellen variëren sterk tussen de lidstaten. Sommige landen hanteren
een centralistisch systeem waarin de staat alle aspecten van regulering controleert,
terwijl andere landen een model hebben waarin de sector zelf ook regulerende
verantwoordelijkheid draagt.
o In Frankrijk en Duitsland is er een sterke staatscontrole, waarbij overheidsinstanties
toezicht houden op vergunningen en naleving. In het Verenigd Koninkrijk wordt een
hybride model gehanteerd waarin regulering zowel door de overheid als door de
sector zelf wordt uitgevoerd.
o Een groeiende trend in veel landen is de samenwerking tussen de overheid en private
instanties om regulering efficiënter te maken en beter aan te sluiten bij de behoeften
van de sector.
2. Vergunningen en Certificering
o In bijna alle EU-landen is een vergunning vereist om als beveiligingsbedrijf actief te
zijn. De criteria voor deze vergunningen verschillen, maar bevatten doorgaans
achtergrondcontroles, minimale opleidingsvereisten en naleving van ethische
richtlijnen.
o Beveiligingspersoneel in streng gereguleerde landen zoals Frankrijk en Spanje moet
uitgebreide trainingen doorlopen en voldoen aan strikte certificeringsvereisten. In
landen met lichtere regulering, zoals Zweden, zijn deze vereisten minder stringent.
, o De auteurs benadrukken dat de harmonisatie van certificeringen binnen de EU kan
bijdragen aan een effectievere samenwerking tussen lidstaten en een hoger
kwaliteitsniveau in de sector.
3. Toezicht en Handhaving
o De mate van toezicht en handhaving varieert sterk per land. In sommige landen is een
gespecialiseerde instantie verantwoordelijk voor de regulering, terwijl andere landen
afhankelijk zijn van bredere wetshandhavingsinstanties.
o In landen zoals Frankrijk en Duitsland zijn er strikte inspectieprocedures en sancties
voor bedrijven die niet voldoen aan de wetgeving. In minder strikt gereguleerde
landen zoals Zweden worden bedrijven vaker geacht zichzelf te reguleren, met
overheidscontrole op afstand.
o Het probleem van illegale beveiligingsbedrijven en onvoldoende gekwalificeerd
personeel is in sommige landen een groter probleem door gebrekkige handhaving en
beperkte middelen voor controle.
4. Juridische kaders per land
o Frankrijk: De sector valt onder de controle van de Conseil National des Activités
Privées de Sécurité (CNAPS), die vergunningen verleent, opleidingen reguleert en
ethische naleving controleert. Er zijn strikte achtergrondcontroles en verplichte
trainingseisen.
o Duitsland: Beveiligingsbedrijven moeten een vergunning verkrijgen via de lokale
Kamer van Koophandel en het personeel moet een erkende training doorlopen onder
toezicht van de Industrie- und Handelskammer (IHK). Extra reguleringen gelden voor
specifieke sectoren zoals luchthavenbeveiliging.
o Verenigd Koninkrijk: De Security Industry Authority (SIA) verzorgt de regulering van
de sector en verstrekt licenties aan beveiligingspersoneel. Hoewel er verplichte
certificeringen zijn, is de regulering minder streng dan in Frankrijk en Duitsland.
o Nederland: Onder de Wet Particuliere Beveiligingsorganisaties en Recherchebureaus
(WPBR) worden vergunningen en toezicht geregeld door de politie en het Ministerie
van Justitie en Veiligheid. Alle beveiligers moeten een antecedentenonderzoek
ondergaan en een erkende opleiding volgen.
o Spanje: De sector wordt gereguleerd door de Policía Nacional, die strikte
licentievoorwaarden en verplichte trainingseisen hanteert. Particuliere
beveiligingsbedrijven moeten nauw samenwerken met de nationale politie.
o Zweden: De regulering is minder strikt dan in veel andere EU-landen. Bedrijven
moeten een vergunning verkrijgen van de politie, maar verdere regelgeving en
naleving worden grotendeels aan de sector zelf overgelaten.
5. Impact van de EU op Nationale Reguleringen
o De EU heeft geen directe regelgeving voor particuliere beveiligingsbedrijven, maar
beïnvloedt de sector indirect via richtlijnen en samenwerkingsinitiatieven.
o De ‘Services Directive’ is een van de belangrijkste beleidsmaatregelen die de werking
van de interne markt voor beveiligingsbedrijven beïnvloedt, door het verlagen van
administratieve drempels en het bevorderen van grensoverschrijdende
samenwerking.
o Europol en andere EU-agentschappen bevorderen informatie-uitwisseling en
samenwerking tussen nationale wetshandhavingsinstanties en particuliere
, beveiligingsbedrijven, met name op gebieden als terrorismebestrijding en
georganiseerde misdaad.
6. Ethische en Maatschappelijke Implicaties
o De groei van particuliere beveiliging roept fundamentele vragen op over de verdeling
van verantwoordelijkheden tussen publieke en private actoren. Waar ligt de grens
tussen publieke politiebevoegdheden en commerciële veiligheidsdiensten?
o De auteurs wijzen op risico’s zoals machtsmisbruik en onvoldoende toezicht op
particuliere beveiligers, vooral in landen met een zwakkere regulering.
o Een ander punt van zorg is de invloed van commerciële belangen op de openbare
veiligheid. In sommige gevallen kunnen winstgedreven beslissingen botsen met
publieke belangen, zoals bij de bewaking van kritieke infrastructuur en openbare
ruimtes.
CONCLUSIES EN AANBEVELINGEN
Er is een behoefte aan meer geharmoniseerde regelgeving binnen de EU, vooral met
betrekking tot opleidingseisen, ethische normen en toezichtmechanismen.
Nationale overheden moeten samenwerking en kennisdeling bevorderen om best practices
te implementeren.
Er moet meer aandacht worden besteed aan de rol van particuliere beveiliging binnen bredere
veiligheidsstrategieën om mogelijke risico’s te beperken en publieke belangen te beschermen.
SLOTOPMERKINGEN
Het artikel van Button en Stiernstedt biedt een diepgaande analyse van de regulering van particuliere
beveiligingsdiensten in de EU. Het benadrukt de noodzaak van een evenwichtige benadering tussen
nationale soevereiniteit en Europese samenwerking, met als doel een veiligere en beter gereguleerde
particuliere beveiligingssector
TEKST 2: DE ONDERSTROMING IN DE PRIVATE VEILIGHEIDSZORG
INLEIDING
Dit werk onderzoekt de rol van de private veiligheidszorg binnen een veranderende samenleving en
de interactie met de publieke veiligheidsdiensten. Cools analyseert de opkomst, werking en
toekomstscenario’s van private beveiliging in een context van globalisering, privatisering en
veranderende politieke en maatschappelijke structuren.
HISTORISCHE ONTWIKKEL ING VAN PRIVATE VEILIGHEID
OUDHEID EN MIDDELEEUWEN: DE EERSTE VORME N VAN PRIVATE VEILIGHEID
OUDHEID (ROMEINSE RIJK, EGYPTE, GRIEKENLAND)
o In het oude Rome werden privé-milities ingezet door rijke burgers om hun
eigendommen en handelsroutes te beschermen.
o De Praetoriaanse Garde fungeerde als een semi-private militaire elite-eenheid,
oorspronkelijk opgericht om de keizer te beschermen.
o In Egypte en Griekenland werden huurlingen vaak ingezet door de elite om tempels
en schatten te beschermen.
MIDDELEEUWEN (500 - 1500)
, o Feodale heren hadden hun eigen gewapende troepen, meestal bestaande uit ridders
en huurlingen, om hun landgoederen te beschermen.
o Stadswachten en gilden ontwikkelden zich als vroege vormen van stedelijke
ordehandhaving.
o Schutterijen ontstonden als collectieve verdedigingsorganisaties in steden zoals
Brugge en Gent, waar burgers zichzelf organiseerden tegen criminaliteit en aanvallen.
VROEGMODERNE TIJD: DE OPKOMS T VAN BETAALDE VEILIGHEID (1500-1800)
HUURLINGENLEGERS EN PRIVÉ-SOLDATEN
o In de 16e en 17e eeuw waren huurlingen cruciaal in Europese oorlogen. Staten
huurden militaire bedrijven in voor bescherming en aanvallen.
o De Nederlandse Verenigde Oost-Indische Compagnie (VOC) en Britse East India
Company hadden eigen privé-legers om handelsroutes en koloniale bezittingen te
verdedigen.
EERSTE COMMERCIËLE BEWAKING
o In Frankrijk ontstonden particuliere bewakers die handelaren en postroutes
beschermden.
o In Engeland groeide de behoefte aan nachtwakers en private beveiligers als aanvulling
op de zwakke stedelijke politie.
19E EEUW: DE PROFESSIONALISERING VAN PRIVATE VEILIGHEID
OPKOMST VAN COMMERCIËLE BEVEILIGINGSBEDRIJVEN
o In 1850 richtte Allan Pinkerton de eerste moderne particuliere beveiligingsorganisatie
op in de Verenigde Staten, Pinkerton’s National Detective Agency, die werd ingehuurd
door bedrijven en de overheid.
o In Europa ontstonden bewakingsdiensten zoals de Franse Sûreté en private
detectivebureaus in Londen en Parijs.
SAMENWERKING MET POLITIE EN OVERHEID
o Politiekorpsen begonnen samen te werken met particuliere beveiligers voor extra
toezicht op spoorwegen, havens en grote industriële gebieden.
o Banken en fabrieken begonnen contracten af te sluiten met privébewakers.
20E EEUW: EXPANSIE EN INTERNATIONALISERIN G VAN PRIVATE VEILIGHEID
TUSSEN DE WERELDOORLOGEN (1918-1945)
o De groei van industriële bedrijven leidde tot een grotere vraag naar private bewaking
en beveiliging.
o In de Verenigde Staten groeiden bedrijven zoals Brinks en Wackenhut, gespecialiseerd
in geldtransport en persoonsbeveiliging.
KOUDE OORLOG EN GEOPOLITIEKE INVLOED (1945-1990)
