Lecture 1 cultural diversity (Bodine Romijn)
In Nederland superdiversiteit: gaat verder dan alleen land van herkomst en vele interactieve diversiteitskenmerken
omvat zoals sociaaleconomische status, religie, taal, familiecompositie, gender/seksuele oriëntatie, en fysieke
kenmerken.
Een belangrijk punt is de kritiek op WEIRD science (studies focussed on Western, Educated, Industrialized, Rich,
Democratic), die de basis vormt van veel gedragswetenschappelijk onderzoek. De vraag wordt gesteld in hoeverre
deze bevindingen gegeneraliseerd kunnen worden naar de hele mensheid, en welke aspecten van gedrag en
ontwikkeling universeel versus cultureel specifiek zijn. Dit benadrukt het belang van het begrijpen van culturele
contexten in pedagogische wetenschappen.
Artikel 1 Vélez-Agosto et al. Wat is cultuur? Vélez-Agosto et al. (kritiek op
bronfenbrenner)
Bronfenbrenner: Bronfenbrenner's ecologische perspectief zag individuele en
culturele processen als gescheiden entiteiten. Binnen dit model werd cultuur
beschouwd als de 'macro layer', wat suggereert dat cultuur een overkoepelende,
homogeniserende invloed heeft op ontwikkeling. Vélez-Agosto kritiek
Bronfenbrenner, inspired by:
- Vygotsky: Ziet cultuur als deel van micro-layer. Cultuur is deel van alledaagse
activiteiten. Cultuur is systeem en wordt geïnternaliseerd (=geassimileerd/eigen
gemaakt) door een baby.
- Weisner: weisner gaat stap verder, Cultuur wordt geïnternaliseerd, maar dit is niet
zomaar iets “that happens to you” cultuur is gecreëerd bij actieve internalisatie
proces.
- Rogoff: Rogoff nóg stapje verder, “culture is not outside of you, you are culture”
Culture as community participation instead of internalization
Op basis van deze inspiraties ontwikkelden Vélez-Agosto et al. Een nieuw model (spiraal, self-home school-
neighbourhood-media -day care-workplace-lawws-political policies-social sevices-cronos).
Waarin cultuur inherent deel uitmaakt van alle settings you are in as a child (it is very closeby), zowel de
directe (proximale) als de meer indirecte (distale).
Zij beschouwen cultuur als een constant veranderend systeem dat bestaat uit de praktijken van sociale
gemeenschappen en de interpretatie van deze praktijken door middel van taal. Binnen dit nieuwe model wordt het
belang van dagelijkse, culturele praktijken benadrukt.
Artikel 2 Rogoff.: Cultuur vormt individu en het individu vormt de cultuur. Individuen helpen zowel cultuur in stand
houden als veranderen. Je kan niet een kind bestuderen zonder naar de culturele context te kijken.
Model kagitcibasi, 1996. (niet in artikel) Individualisme versus collectivisme. Hoewel dit model bekritiseerd
wordt vanwege mogelijke oversimplificatie, blijft het relevant voor het begrijpen van ouderlijke oriëntaties en de
waarden die ouders belangrijk vinden. Risico model: classificatie, leidt tot Oversimplificatie.
Individualistic orientation in families (stedelijke, technologische samenlevingen, met meer welvaart en
investeringen) wordt geld gespaard voor
toekomstige generatie
§ Individual development
§ Independence
§ Autonomy
Collectivistic orientation in family’s. wealth
flows towards parents
§ Relations with others
§ Interdependence
§ Loyalty
Artikel 3 Super & Harkness the
Parental orientations (Berns
developmental niche
2016):
Dit model combineert
inzichten uit de ontwikkelingspsychologie en antropologie
Alle drie de niches worden beïnvloed door cultuur, cultuur is deel
van alle 3. Ze hebben een directe invloed op de ontwikkeling van
het kind. Er is homeostase in dit model, waarbij een verandering in
één component de andere beïnvloedt.
1: settings (fysieke en sociale setting)
, - Physical aspects of the setting: Housing cultural sensitivity: BELANGRIJK voor sociale
arrangements, Family structure, Available wetenschappers want Risk of overgeneralization
materials and toys, Neighborhood (social and = inclusief kritisch nadenken over hoe groepen
physical danger). worden gecategoriseerd en het vermijden van
- Social aspects of the setting: Relations with schadelijke overgeneralisaties en stereotypen. Er
family-members (adults & children), significant wordt ook aandacht besteed aan het gebruik van
others, Parental roles concrete, specifieke en neutrale terminologie.
2. Customs and praktijken - Social traditions, Organizing daily life (sleeping arrangements, meals), Developmental
activities, Language, Techniques to connect or comfort children.
> Everything you do as a parent (whether intentional or not)
3. Caretaker psychology: Parental beliefs):
Homeostase developmental niche: Components of developmental niche impact child outcomes
- Similar settings can lead to different child outcomes
- Different customs can lead to similar child outcomes
Example: Sleeping arrangements NL vs V.S. (Harkness & Super, 2006)
- Similar setting
- Different beliefs
- Different practices
Consequences for child outcomes
- Dutch children sleep 2 hours more per day than American children (at age 6 months)
- Calm vs aroused/active baby
Lecture 2 diversity in society (Pauline Slot)
Settled, but not at home (SCP, 2022): 2nd generation experiences more discrimination and exclusion than 1st
generation and has little faith in Dutch institutions
Acculturatietheorie. Acculturatie wordt gedefinieerd als het proces van sociale, psychologische en culturele
verandering als gevolg van contact tussen twee of meer culturen. Berry's model op individueel niveau
onderscheidt vier strategieën: integratie, assimilatie, segregatie en marginalisatie, op basis van het behoud van de
heritage cultuur en contact met de host society.
Acculturation model at individual level Behoud eigen Weinig behoud eigen
Enculturatie:
(Berry, 2006) /heritage cultuur cultuur
elementen
Veel contact met host gemeenschap Integratie Assimilatie (Melting
eigen cultuur
/adopting aspects host culture /aanpassen (Multicultureel) pot)
dominante cultuur worden
Weinig contact met host gemeenschap Segregatie Marginalisatie overgenomen
(Segregatie) (Exclusie)
Is verwarring rond de term 'integratie' in het politieke en maatschappelijke debat,
(segregatie=assimilatie? Dit klopt niet!) en stelt dat in deze cursus integratie, selectieve
acculturatie en gesegmenteerde assimilatie verwijzen naar het behoud van sommige aspecten
van de heritage cultuur terwijl sommige aspecten van de host society worden overgenomen.
(Onduidelijk of “minority and majority culture” nog bestaat in (Nederlandse) maatschappij).
Onderzoek suggereert dat integratie over het algemeen de beste strategie is voor psychologische
en schoolse uitkomsten.
De lezing werpt een kritische blik op de acculturatietheorie in het licht van super-diversiteit, en
vraagt of het wel een uni-directioneel of bi-directioneel proces is, of wellicht
multidimensionaal. Er wordt een interdisciplinair frameworkgeïntroduceerd dat de context van
migratie op globaal, macro- (nationaal beleid, attitudes), en microniveau (buurt, gemeenschappen)
omvat.
Vervolgens worden onderzoeksvoorbeelden in een multiculturele samenleving besproken,
zoals het belang van diversiteit in de vroege kindertijd (ECEC) en de redenen van ouders
(Nederlandse en Turks-Nederlandse) voor hun keuze voor een reguliere of meer op onderwijs gerichte voorschool
in een diverse wijk. De reacties van ouders laten verschillende perspectieven zien op diversiteit,
Transnation
integratie en het belang van interactie met kinderen van verschillende achtergronden. Nieuwe
al
perspectieven op diversiteit in ECEC richten zich op de vraag of leerkrachten met diverse
ideologies:
achtergronden elkaar kunnen aanvullen in vaardigheden en wat de implicaties zijn voor hun beliefs en
vb.
praktijken.
islamophob
ia
Lecture 3: Cultural Identity Development (Semiha Bekir)
In Nederland superdiversiteit: gaat verder dan alleen land van herkomst en vele interactieve diversiteitskenmerken
omvat zoals sociaaleconomische status, religie, taal, familiecompositie, gender/seksuele oriëntatie, en fysieke
kenmerken.
Een belangrijk punt is de kritiek op WEIRD science (studies focussed on Western, Educated, Industrialized, Rich,
Democratic), die de basis vormt van veel gedragswetenschappelijk onderzoek. De vraag wordt gesteld in hoeverre
deze bevindingen gegeneraliseerd kunnen worden naar de hele mensheid, en welke aspecten van gedrag en
ontwikkeling universeel versus cultureel specifiek zijn. Dit benadrukt het belang van het begrijpen van culturele
contexten in pedagogische wetenschappen.
Artikel 1 Vélez-Agosto et al. Wat is cultuur? Vélez-Agosto et al. (kritiek op
bronfenbrenner)
Bronfenbrenner: Bronfenbrenner's ecologische perspectief zag individuele en
culturele processen als gescheiden entiteiten. Binnen dit model werd cultuur
beschouwd als de 'macro layer', wat suggereert dat cultuur een overkoepelende,
homogeniserende invloed heeft op ontwikkeling. Vélez-Agosto kritiek
Bronfenbrenner, inspired by:
- Vygotsky: Ziet cultuur als deel van micro-layer. Cultuur is deel van alledaagse
activiteiten. Cultuur is systeem en wordt geïnternaliseerd (=geassimileerd/eigen
gemaakt) door een baby.
- Weisner: weisner gaat stap verder, Cultuur wordt geïnternaliseerd, maar dit is niet
zomaar iets “that happens to you” cultuur is gecreëerd bij actieve internalisatie
proces.
- Rogoff: Rogoff nóg stapje verder, “culture is not outside of you, you are culture”
Culture as community participation instead of internalization
Op basis van deze inspiraties ontwikkelden Vélez-Agosto et al. Een nieuw model (spiraal, self-home school-
neighbourhood-media -day care-workplace-lawws-political policies-social sevices-cronos).
Waarin cultuur inherent deel uitmaakt van alle settings you are in as a child (it is very closeby), zowel de
directe (proximale) als de meer indirecte (distale).
Zij beschouwen cultuur als een constant veranderend systeem dat bestaat uit de praktijken van sociale
gemeenschappen en de interpretatie van deze praktijken door middel van taal. Binnen dit nieuwe model wordt het
belang van dagelijkse, culturele praktijken benadrukt.
Artikel 2 Rogoff.: Cultuur vormt individu en het individu vormt de cultuur. Individuen helpen zowel cultuur in stand
houden als veranderen. Je kan niet een kind bestuderen zonder naar de culturele context te kijken.
Model kagitcibasi, 1996. (niet in artikel) Individualisme versus collectivisme. Hoewel dit model bekritiseerd
wordt vanwege mogelijke oversimplificatie, blijft het relevant voor het begrijpen van ouderlijke oriëntaties en de
waarden die ouders belangrijk vinden. Risico model: classificatie, leidt tot Oversimplificatie.
Individualistic orientation in families (stedelijke, technologische samenlevingen, met meer welvaart en
investeringen) wordt geld gespaard voor
toekomstige generatie
§ Individual development
§ Independence
§ Autonomy
Collectivistic orientation in family’s. wealth
flows towards parents
§ Relations with others
§ Interdependence
§ Loyalty
Artikel 3 Super & Harkness the
Parental orientations (Berns
developmental niche
2016):
Dit model combineert
inzichten uit de ontwikkelingspsychologie en antropologie
Alle drie de niches worden beïnvloed door cultuur, cultuur is deel
van alle 3. Ze hebben een directe invloed op de ontwikkeling van
het kind. Er is homeostase in dit model, waarbij een verandering in
één component de andere beïnvloedt.
1: settings (fysieke en sociale setting)
, - Physical aspects of the setting: Housing cultural sensitivity: BELANGRIJK voor sociale
arrangements, Family structure, Available wetenschappers want Risk of overgeneralization
materials and toys, Neighborhood (social and = inclusief kritisch nadenken over hoe groepen
physical danger). worden gecategoriseerd en het vermijden van
- Social aspects of the setting: Relations with schadelijke overgeneralisaties en stereotypen. Er
family-members (adults & children), significant wordt ook aandacht besteed aan het gebruik van
others, Parental roles concrete, specifieke en neutrale terminologie.
2. Customs and praktijken - Social traditions, Organizing daily life (sleeping arrangements, meals), Developmental
activities, Language, Techniques to connect or comfort children.
> Everything you do as a parent (whether intentional or not)
3. Caretaker psychology: Parental beliefs):
Homeostase developmental niche: Components of developmental niche impact child outcomes
- Similar settings can lead to different child outcomes
- Different customs can lead to similar child outcomes
Example: Sleeping arrangements NL vs V.S. (Harkness & Super, 2006)
- Similar setting
- Different beliefs
- Different practices
Consequences for child outcomes
- Dutch children sleep 2 hours more per day than American children (at age 6 months)
- Calm vs aroused/active baby
Lecture 2 diversity in society (Pauline Slot)
Settled, but not at home (SCP, 2022): 2nd generation experiences more discrimination and exclusion than 1st
generation and has little faith in Dutch institutions
Acculturatietheorie. Acculturatie wordt gedefinieerd als het proces van sociale, psychologische en culturele
verandering als gevolg van contact tussen twee of meer culturen. Berry's model op individueel niveau
onderscheidt vier strategieën: integratie, assimilatie, segregatie en marginalisatie, op basis van het behoud van de
heritage cultuur en contact met de host society.
Acculturation model at individual level Behoud eigen Weinig behoud eigen
Enculturatie:
(Berry, 2006) /heritage cultuur cultuur
elementen
Veel contact met host gemeenschap Integratie Assimilatie (Melting
eigen cultuur
/adopting aspects host culture /aanpassen (Multicultureel) pot)
dominante cultuur worden
Weinig contact met host gemeenschap Segregatie Marginalisatie overgenomen
(Segregatie) (Exclusie)
Is verwarring rond de term 'integratie' in het politieke en maatschappelijke debat,
(segregatie=assimilatie? Dit klopt niet!) en stelt dat in deze cursus integratie, selectieve
acculturatie en gesegmenteerde assimilatie verwijzen naar het behoud van sommige aspecten
van de heritage cultuur terwijl sommige aspecten van de host society worden overgenomen.
(Onduidelijk of “minority and majority culture” nog bestaat in (Nederlandse) maatschappij).
Onderzoek suggereert dat integratie over het algemeen de beste strategie is voor psychologische
en schoolse uitkomsten.
De lezing werpt een kritische blik op de acculturatietheorie in het licht van super-diversiteit, en
vraagt of het wel een uni-directioneel of bi-directioneel proces is, of wellicht
multidimensionaal. Er wordt een interdisciplinair frameworkgeïntroduceerd dat de context van
migratie op globaal, macro- (nationaal beleid, attitudes), en microniveau (buurt, gemeenschappen)
omvat.
Vervolgens worden onderzoeksvoorbeelden in een multiculturele samenleving besproken,
zoals het belang van diversiteit in de vroege kindertijd (ECEC) en de redenen van ouders
(Nederlandse en Turks-Nederlandse) voor hun keuze voor een reguliere of meer op onderwijs gerichte voorschool
in een diverse wijk. De reacties van ouders laten verschillende perspectieven zien op diversiteit,
Transnation
integratie en het belang van interactie met kinderen van verschillende achtergronden. Nieuwe
al
perspectieven op diversiteit in ECEC richten zich op de vraag of leerkrachten met diverse
ideologies:
achtergronden elkaar kunnen aanvullen in vaardigheden en wat de implicaties zijn voor hun beliefs en
vb.
praktijken.
islamophob
ia
Lecture 3: Cultural Identity Development (Semiha Bekir)
