Mensenrechten als handlingskader voor het sociaal werk
Sociaal werk is een handelingspraktijk en een handelingswetenschap.
Er wordt geïnterveneerd om tot een bepaal doel te komen. Streven naar
sociale rechtvraadigheid en menselijke waardigheid.
Mensenrechten als sociale constructies
Ideale situatie is wanneer het de mensenrechten spiegelt. We zien de
rechten niet objectief, maar het is een sociale constructie die van
meerdere kanten bekeken kan worden. Vormgeving van de rechten
gebeurd in de dagelijkse sfeer van de mensen. Een constructieve
benadering houdt ook in dat we iets kunnen verbeteren.
Conflictueze consensus, pluraliteit van belangen en aanspraken in onze
democratische samenleving. Als we vinden dat er veel verschillende
mensen zijn moeten we ook verschillend tegen dingen aankijken. Over
de invulling van de meeste zaken zijn we het vaak wel eens. Bijv. wat
rechtvaardig is en wat niet.
Hoe we dingen bekijken heeft consequenties. Bijv. hoe kan je
kinderarmoede tegen gaan, maar gaat het dan over het kind, het gezin
of armoede in het algemeen.
Bouwstenen voor een handelingskader
Bouwstenen geven handvaten voor hoe mensen rechten in het sociaal
werk kunnen worden geconstrueerd. De samenhang zien van de
bouwstenen ondanks eigen focus. Overheid heeft hulpbronnen,
systemen, aangewezen voor bepaalde rechten, zoals onderwijs en
gezondheidszorg. We leven in een systeemwereld. Veel burgers krijgen
desondanks geen toegang tot de hulpbronnen. Sommige mensen meer
voordelen dan andere, met name de mensen met een hoger inkomen,
ookwel het matheuseffect. Een sociaal netwerk kan bijdragen aan het
tegemoet komen van de hulpbronnen. Niet alleen materieel, maar ook
immaterieel door sociaal culturele aspect. Hulpbronnen moeten
toegankelijk zijn.
5b van toegankelijkheid
1. Bruikbaarheid
2. Begrijpbaarheid
3. Bereikbaarheid
, 4. Beschikbaarheid
5. Betaalbaarheid
Volgens habemans heeft de logica van de systeem wereld de leefwereld
gekoloniseerd. Leefwereld onderworpen aan aan bureaucratische en
marktlogica. Kritiek is dat het sociaal minder bezig moet zijn met
systeemwereld, meer in de leefwereld.
Leefwereld gaat over, wat er speelt in de dagelijkse realiteit. Betekenissen
en ervaringen van burgers in beeld gebracht om hun wereld te begrijpen
en te leren kennen. Kwesties vinden op verschillende domeinen plaats,
belangrijk om outreachend en present te zijn.
Aanklampende hulpverlening, visie, actieve wijze opsporen benaderen en
blijven contacteren met burgers. Vanuit de overtuiging dat burgers zelf
nog niet de stap durven te zetten maar wel getracht worden dit te doen.
Mensenrechten in sociaal werk vormgeven kan alleen door participatie.
Gaat over medezeggenschap over vormgeving en definitie van rechten.
Verondersteld betrokkenheid, verbinding, gelijkwaardigheid en
wederkerigheid. Op structureel niveau vaak gericht op herindeling.
, Politiserend handelen gaat om bevragen en contesteren van macht die
onrecht wordt uitgeoefend. Opdracht voor sociaal werk is deze situaties
aan te kaarten, voor meer respect voor de rechten.
Ontgrenzend handelen, in vraagstellen, bespelen en doorbreken van
bestaande grenzen in het sociaal werk. Meest fysieke grenzen zijn de
verschillende werkvelden. Deze versnippering kan het soms
ontoegankelijk maken. Daarom integraal werken, samenwerken. Ook door
regels, procedure en protocollen, wordt begrensd. Manageralisme, gaat er
van uit dat alles oplosbaar is en zo efficiënt mogelijk. Elke keer moet
opnieuw gekeken naar wat passend is, binnen de discretionaire ruimte.
Bron nog nalezen
De participatie wet of een rechtsvaardige bijstand
Participatie wet werkte niet goed, had een verkeerd mensbeeld en schoot
te kort in het voorkomen van armoede en het begeleiden naar werk. Kan
meer rechtvaardigheid, wat volgens Nancy Fraser drie dimensies heeft,
erkenning, herverdeling en vertegenwoordiging. Voor de herindeling van
werk en inkomen schiet de wet te kort. Er wordt nadrukkelijk genoemd dat
niets voor niets is, waar door mensen geen houvast hebben doordat
sociale dienst kan zeggen wat hij wilt. Ook de sancties wanneer er niet aan
de tegenprestaties werd voldaan zorgden voor meer armoede. En mensen
moesten soms gedwongen werk aan nemen wat tot dwangarbeid lijd. Een
herverdeling van inkomen voldoet ook niet, bijstand is niet voldoende
waardoor nogsteeds gebruik gemaakt moet worden van o.a.
voedselbanken.
Ook heeft het hebben van een volwassen kind of mantelzorger invloed op
de hoogte van de bijstand, ongeacht het inkomen. De helft van de mensen
in de bijstand heeft een igratie achtergrond en hier is nog al wat
miskenning over. e zagen hoogopgeleide statushouders die richting
schoonmaakwerk werden geduwd terwijl ze met één jaar extra opleiding
op hun niveau zouden kunnen floreren en een aanwinst voor Nederland
hadden kunnen zijn. Door kortingen op het re-integratiebudget hebben
gemeenten niet meer de middelen om mensen opleidingen te bieden die
hun mogelijkheden op de arbeidsmarkt vergroten.
Participatie wet biedt de gemeente te veel de mogelijkheid om te
wantrouwen. Ze willen niet begrijpen waar de behoeftes liggen en volgens
klantmanagers is het lastig niet te categoriseren. Mensen in de bijstand
Sociaal werk is een handelingspraktijk en een handelingswetenschap.
Er wordt geïnterveneerd om tot een bepaal doel te komen. Streven naar
sociale rechtvraadigheid en menselijke waardigheid.
Mensenrechten als sociale constructies
Ideale situatie is wanneer het de mensenrechten spiegelt. We zien de
rechten niet objectief, maar het is een sociale constructie die van
meerdere kanten bekeken kan worden. Vormgeving van de rechten
gebeurd in de dagelijkse sfeer van de mensen. Een constructieve
benadering houdt ook in dat we iets kunnen verbeteren.
Conflictueze consensus, pluraliteit van belangen en aanspraken in onze
democratische samenleving. Als we vinden dat er veel verschillende
mensen zijn moeten we ook verschillend tegen dingen aankijken. Over
de invulling van de meeste zaken zijn we het vaak wel eens. Bijv. wat
rechtvaardig is en wat niet.
Hoe we dingen bekijken heeft consequenties. Bijv. hoe kan je
kinderarmoede tegen gaan, maar gaat het dan over het kind, het gezin
of armoede in het algemeen.
Bouwstenen voor een handelingskader
Bouwstenen geven handvaten voor hoe mensen rechten in het sociaal
werk kunnen worden geconstrueerd. De samenhang zien van de
bouwstenen ondanks eigen focus. Overheid heeft hulpbronnen,
systemen, aangewezen voor bepaalde rechten, zoals onderwijs en
gezondheidszorg. We leven in een systeemwereld. Veel burgers krijgen
desondanks geen toegang tot de hulpbronnen. Sommige mensen meer
voordelen dan andere, met name de mensen met een hoger inkomen,
ookwel het matheuseffect. Een sociaal netwerk kan bijdragen aan het
tegemoet komen van de hulpbronnen. Niet alleen materieel, maar ook
immaterieel door sociaal culturele aspect. Hulpbronnen moeten
toegankelijk zijn.
5b van toegankelijkheid
1. Bruikbaarheid
2. Begrijpbaarheid
3. Bereikbaarheid
, 4. Beschikbaarheid
5. Betaalbaarheid
Volgens habemans heeft de logica van de systeem wereld de leefwereld
gekoloniseerd. Leefwereld onderworpen aan aan bureaucratische en
marktlogica. Kritiek is dat het sociaal minder bezig moet zijn met
systeemwereld, meer in de leefwereld.
Leefwereld gaat over, wat er speelt in de dagelijkse realiteit. Betekenissen
en ervaringen van burgers in beeld gebracht om hun wereld te begrijpen
en te leren kennen. Kwesties vinden op verschillende domeinen plaats,
belangrijk om outreachend en present te zijn.
Aanklampende hulpverlening, visie, actieve wijze opsporen benaderen en
blijven contacteren met burgers. Vanuit de overtuiging dat burgers zelf
nog niet de stap durven te zetten maar wel getracht worden dit te doen.
Mensenrechten in sociaal werk vormgeven kan alleen door participatie.
Gaat over medezeggenschap over vormgeving en definitie van rechten.
Verondersteld betrokkenheid, verbinding, gelijkwaardigheid en
wederkerigheid. Op structureel niveau vaak gericht op herindeling.
, Politiserend handelen gaat om bevragen en contesteren van macht die
onrecht wordt uitgeoefend. Opdracht voor sociaal werk is deze situaties
aan te kaarten, voor meer respect voor de rechten.
Ontgrenzend handelen, in vraagstellen, bespelen en doorbreken van
bestaande grenzen in het sociaal werk. Meest fysieke grenzen zijn de
verschillende werkvelden. Deze versnippering kan het soms
ontoegankelijk maken. Daarom integraal werken, samenwerken. Ook door
regels, procedure en protocollen, wordt begrensd. Manageralisme, gaat er
van uit dat alles oplosbaar is en zo efficiënt mogelijk. Elke keer moet
opnieuw gekeken naar wat passend is, binnen de discretionaire ruimte.
Bron nog nalezen
De participatie wet of een rechtsvaardige bijstand
Participatie wet werkte niet goed, had een verkeerd mensbeeld en schoot
te kort in het voorkomen van armoede en het begeleiden naar werk. Kan
meer rechtvaardigheid, wat volgens Nancy Fraser drie dimensies heeft,
erkenning, herverdeling en vertegenwoordiging. Voor de herindeling van
werk en inkomen schiet de wet te kort. Er wordt nadrukkelijk genoemd dat
niets voor niets is, waar door mensen geen houvast hebben doordat
sociale dienst kan zeggen wat hij wilt. Ook de sancties wanneer er niet aan
de tegenprestaties werd voldaan zorgden voor meer armoede. En mensen
moesten soms gedwongen werk aan nemen wat tot dwangarbeid lijd. Een
herverdeling van inkomen voldoet ook niet, bijstand is niet voldoende
waardoor nogsteeds gebruik gemaakt moet worden van o.a.
voedselbanken.
Ook heeft het hebben van een volwassen kind of mantelzorger invloed op
de hoogte van de bijstand, ongeacht het inkomen. De helft van de mensen
in de bijstand heeft een igratie achtergrond en hier is nog al wat
miskenning over. e zagen hoogopgeleide statushouders die richting
schoonmaakwerk werden geduwd terwijl ze met één jaar extra opleiding
op hun niveau zouden kunnen floreren en een aanwinst voor Nederland
hadden kunnen zijn. Door kortingen op het re-integratiebudget hebben
gemeenten niet meer de middelen om mensen opleidingen te bieden die
hun mogelijkheden op de arbeidsmarkt vergroten.
Participatie wet biedt de gemeente te veel de mogelijkheid om te
wantrouwen. Ze willen niet begrijpen waar de behoeftes liggen en volgens
klantmanagers is het lastig niet te categoriseren. Mensen in de bijstand
