Bewijsmateriaal
Canmedsrol 1 Zorgverlener................................................................................... 1
Casusuitwerking................................................................................................. 1
Inleiding........................................................................................................... 2
Stap 1: Oriënteren op de situatie....................................................................2
Stap 2: klinische probleemstelling...................................................................3
Respiratoire systeem.................................................................................... 4
Circulatoire systeem..................................................................................... 4
Gastro intestinaal......................................................................................... 4
Stap 3: Aanvullend onderzoek.........................................................................4
Stap 4: Beleid.................................................................................................. 5
Stap 5: Verloop................................................................................................ 5
Stap 6: Evalueren............................................................................................ 6
Bronnen........................................................................................................... 7
Tip-top formulier................................................................................................. 7
Reflectieverslag eerste spoed sectio (Korthagen reflectiemodel).......................9
Reflectieverslag Klinisch redeneren..................................................................12
Canmedsrol 2 Communicator..............................................................................13
Tip-top formulier............................................................................................... 13
Reflectie Dagdienst 19-12-2024.......................................................................15
Canmedsrol 3 Samenwerkingspartner.................................................................17
Tip-top formulier............................................................................................... 17
Tip-top formulier............................................................................................... 19
Reflectieverslag Samenwerkingspartner..........................................................21
Canmedsrol 6 Organisator................................................................................... 22
Onderzoek ontslagchecklist uitwerking............................................................22
Reflectie onderzoek.......................................................................................... 28
Canmedsrol 7 Professional en kwaliteitsbevorderaar..........................................30
Tip-top formulier............................................................................................... 30
Scholingsmoment............................................................................................. 33
Canmedsrol 1 Zorgverlener
Casusuitwerking
Afdeling A32 Neonatologie, CWZ
1
,Inleiding
Deze casus speelt zich af op de neonatologieafdeling in het CWZ, waar kinderen die prematuur geboren zijn,
dysmatuur zijn of kort na de geboorte complicaties hebben, worden verzorgd. De naam van de baby in deze
casus is verzonnen om de privacy van de cliënt te beschermen.
Voor de casusuitwerking heb ik de methode "de 6 stappen van klinisch redeneren volgens Marc Bakker”
gebruikt. De 6 stappen van klinisch redeneren volgens Marc Bakker helpen verpleegkundigen om systematisch
en strategisch te werk te gaan bij het beoordelen en behandelen van patiënten. (Admin, 2024)
Stap 1: Oriënteren op de situatie
Baby X werd op 15 december 2024 geboren, bij een geboortetermijn van 40 weken + 5 dagen, via een
secundaire sectio met een Apgar-score van 8/8. Gedurende de bevalling had de moeder koorts en meconium
houdend vruchtwater. Dit betekent dat er meconium, de eerste ontlasting van de baby, in het vruchtwater
aanwezig was. Het vruchtwater had een groenige, riekende en pussige kleur, wat mogelijk veroorzaakt werd
door zowel het meconium als de koorts durante partu van de moeder. Het tonen van meconiumhoudend
vruchtwater kan een mogelijke uiting zijn van foetale nood. Foetale nood leidt intra-uterien tot gaspende
adembewegingen van de foetus. Hierdoor kan het meconium al diep in de longen terechtkomen. Na de
geboorte, bij de eerste ademteugen, kan het zijn dat het meconium nog dieper in de luchtwegen terechtkomt
(Van Den Brink et al., 2017). Door het meconium dat in de luchtwegen kan komen, kan er
meconiumaspiratiesyndroom ontstaan, ook wel MAS genoemd.
Verder kan koorts bij de moeder betekenen dat de baby zelf een infectie intra-uterien heeft opgelopen. Ook
onderbouwen de riekende placenta en de verhoogde maternale parameters bij de moeder deze
differentiaaldiagnose.
Bij de geboorte vertoonde Baby X niet het typische krachtige doorhuilen en had hij een perifere cyanose, wat
een aanwijzing was voor zuurstoftekort door ademhalingsproblemen. Dit leidde tot het aansluiten van de
monitor en het meten van de zuurstofsaturatie. Gezien de lage saturatie werd er gestart met 100% zuurstof,
wat na enkele minuten leidde tot een verbetering van de zuurstofsaturatie. Toch bleef Baby X kreunen, wat
wijst op ademhalingsmoeilijkheden. Dit kan komen doordat de luchtwegen nog steeds niet goed open zijn,
bijvoorbeeld doordat meconium de alveoli blokkeert en de werking van surfactant vermindert. Hiervoor start
je met 5 insufflatiebeademingen. Het kreunen is een aanwijzing dat Baby X extra moeite doet om de alveoli
druk te houden na de uitademing.
Er wordt gestart met insufflatiebeademingen. Insufflatiebeademingen helpen bij pasgeborenen met
ademhalingsproblemen door de longen uit te zetten, surfactantproductie te stimuleren, de zuurstofopname te
verbeteren en obstructies te verwijderen (De Rooij, 2020).
Omdat de longen van Baby X niet goed openkwamen, heeft dit invloed op de zuurstofopname. De diffusie, dit
is de uitwisseling van zuurstof tussen de longen en het bloed, werd bemoeilijkt.
De Differentiaaldiagnose perinatale asfyxie wordt verder onderbouwd door het navelstrenggas die was
afgenomen, hieruit kwam een pH van 7,05. Een normale pH zit tussen de 7,35 en 7,45. Je ziet dus dat de pH
verlaagd is en dit laat een verzuurde graad in het bloed zien, een acidose. Daarnaast voldoet Baby X aan nog
meer criteria waaronder, tekenen van foetale nood. Hieronder valt dan weer het meconium houdend
vruchtwater. Ook werd een uur na de geboorte een glucose geprikt, deze was 1,9. Vanuit het protocol
"neonatale hypoglycemie” in zenya , wordt er een grenswaarden van > 2,1 in de eerste 24 uur verwacht. Op
deze lage waarde hebben we glucogel moeten geven en volgens protocol na 1 uur nogmaals geprikt. Na 1 uur
werd de glucoseprik herhaald, deze was 3,9 dus konden we een hypoglycemie afschrijven. Je kunt een
hypoglykemie bij perinatale asfyxie verwachten doordat het zuurstoftekort leidt tot anaerobe verbranding.
Hierdoor raakt het lichaam zijn glucosevoorraden sneller op, omdat glucose als brandstof wordt gebruikt om
2
,energie te generen. Bovendien kunnen neonaten een verminderde glycogeenvoorraad hebben en minder goed
in staat zijn om glucose vrij te maken uit de lever. Dit komt doordat intra uterien er een continue toevoer is
van glucose vanuit de placenta. Direct na de geboorte stijgt de energiebehoefte door de ademarbeid en
thermoregulatie, wat betekent dat de glucosetoevoer vanuit reserves verzorgd moet worden (Van Den Brink
et al., 2017). Bij de overgang van intra-uterien naar buiten de baarmoeder ervaart een kind stress. In een
stresssituatie verbruikt een kind veel energie. Deze energie moet worden aangevuld door glucose, waardoor
neonaten in de eerste uren veel reserves van de lever kunnen opmaken.
ABCDE van de eerste controles:
A Open luchtweg
B Persisterend kreunen.
Matig doorhuilen.
C Blauwe handjes en voetjes, centraal roze.
Goede capillair refill > 3 sec.
Bloedgas: Ph; 7,05; BE; -17
Pre-post ductale meting; kortdurende verschillen > 5%.
D AVPU-methode
o A (alert): Niet volledig alert door het niet typische krachtige
doorhuilen
o V (Verbal): Reageerde op verbale prikkels te zien aan het
kreunen bij ademhalingsmoeilijkheden.
o P (Pain): Er is geen specifieke reactie op pijnprikkels in deze
casus.
o U (Responsive): Niet volledig onresponsief, aangezien hij
reageerde op verbale prikkels.
E Glucose na 1 uur: 1,9 mmol ; glucose na 1 uur na vorige controle: 3,9
mmol
Baby X werd uiteindelijk overgeplaatst naar de afdeling neonatologie, waar de saturatie bij het begin zonder
zuurstof stabiliseerde. Toch bleef Baby X kreunen en had hij lagere saturatiewaarden, wat erop wijst dat de
ademhaling niet optimaal was. Daarom werd besloten om NCPAP (Continuous Positive Airway Pressure) in te
zetten, een vorm van ademhalingsondersteuning die helpt om de luchtwegen open te houden en
ademhalingsmoeilijkheden te verlichten.
Uiteindelijk is Baby X in de middag over gegaan naar een academisch ziekenhuis wegens convulsies, Deze
convulsies werden die middag waargenomen, waarna de verpleegkundige deze bevinding met de arts heeft
gedeeld. Convulsies zijn een uiting van ontregeling van de hersenfuncties. Als gevolg van de ontregeling treedt
er abnormale elektrische prikkelvorming in de hersenen op, gevolgd door onwillekeurige abnormale
motorische activiteit.
Stap 2: klinische probleemstelling
De problemen van baby X vormen een bedreiging voor de vitale waardes. In deze stap ga ik dieper op de
differentiaaldiagnose MAS en hoe deze DD een bedreiging heeft op de verschillende orgaansystemen.
Bij een zuurstoftekort treedt er een herverdeling op van de circulatie. De hersenen, het hart en de bijnieren
worden beter en als eerst van bloed voorzien dat de huid, spieren, de nieren en het maag- en darmstelsel. Dit
wordt ook wel redistributie genoemd. (Van Den Brink et al., 2017)
3
, Respiratoire systeem
Meconium houdend vruchtwater kan ernstige ademhalingsproblemen veroorzaken, wat uiteindelijk kan leiden
tot Meconium Aspiratie Syndroom (MAS) en perinatale asfyxie. Bij baby X heeft de stress in de baarmoeder,
waarschijnlijk veroorzaakt door de koorts van de moeder, ertoe geleid dat de baby door gaspende
ademhalingen meconium heeft ingeademd. Meconium is dik, kleverig en zwart van kleur, waardoor het de
kleine luchtwegen van de baby kan blokkeren. Wanneer het meconium de longen bereikt, veroorzaakt de
obstructie van de luchtwegen, in activatie van surfactant en een ontstekingsreactie in de longen. De
combinatie van deze factoren leidt tot de typische symptomen van MAS, zoals snelle ademhaling, cyanose
(blauwe verkleuring van de huid) en in ernstige gevallen apneu.
Als gevolg van de obstructie kunnen grote delen van de longen niet goed geventileerd worden, wat resulteert
in ernstige hypoxie (zuurstofgebrek) en hypercapnie (verhoogde kooldioxide in het bloed). Vaak is er ook
sprake van verminderde longdoorbloeding door persisterende pulmonale hypertensie, wat de
ademhalingsproblemen verder verergert.
Circulatoire systeem
Wanneer meconium in de longen terechtkomt veroorzaakt dit obstructie van de luchtwegen en ontstekingen,
wat leidt tot verminderde zuurstofopname en hypoxie. De verminderde zuurstofsaturatie heeft gevolgen voor
de circulatie van het bloed in het lichaam, aangezien zuurstoftekort leidt tot vasoconstrictie van de bloedvaten.
De vasoconstrictie is een beschermende reactie van het lichaam, het zorgt ervoor dat de bloedtoevoer naar de
vitale organen niet verslechterd en er voldoende bloed hiernaartoe gaat. Bij baby X heeft de verstoorde
zuurstofopname en verlaagde zuurstofsaturatie niet alleen invloed op de longfunctie maar ook dat de
bloeddruk en circulatie onder druk komen te staan. Het hart moet harder werken om zuurstofrijk bloed door
het lichaam te pompen, wat de algehele circulaire stabiliteit verstoort.
Bij MAS leidt de obstructie van de luchtwegen door meconium en ontsteking tot verminderde
zuurstofopname, waardoor de pulmonale vaten vernauwen. Hierdoor wordt de druk in de longslagader
verhoogd en ontstaat er een verhoogde pulmonale weerstand. In plaats van dat de bloedvaten in de longen
dan goed openen en verwijden blijven ze vernauwt, wat de bloeddoorstroming naar de longen belemmert. Dit
noemen we pulmonale hypertensie. (Van Den Brink et al., 2017)
Bij baby X waren de ademhalingsmoeilijkheden, het kreunen, de lage zuurstofsaturatie en het pre- postductaal
verschil > 5 % aanwijzingen voor een mogelijke pulmonale hypertensie.
Gastro intestinaal
Bij MAS veroorzaakt de verstoorde longfunctie door obstructie en ontsteking een verminderd zuurstofniveau
in het bloed, wat de doorbloeding van de buikorganen, inclusief de darmen, belemmert. Deze verminderde
doorbloeding kan leiden tot verminderde darmbewegingen, vertraagde vertering en zelfs darmverlamming.
Bovendien kan de hypoxie die samengaat met MAS en perinatale asfyxie de darmen verder onderdrukken door
een tekort aan zuurstof en bloedtoevoer, wat essentieel is voor de darmfunctie en bescherming. Dit leidt tot
beschadiging en afsterven van darmweefsel. Door deze schade wordt de darmwand minder sterk en kunnen
bacteriën die normaal in de darmen aanwezig zijn door de beschadigde wand binnendringen en infecties
veroorzaken. Dit verhoogt het risico op gastro-intestinale complicaties, zoals necrotiserende enterocolitis
(NEC), doordat door de verzwakte darmbarrière er vervolgens ontstekingen en necrose uit worden gelokt.
Stap 3: Aanvullend onderzoek
In deze casus konden we als aanvullend onderzoek meer inzicht krijgen op de neurologische toestand van Baby
X. Het is belangrijk om de neurologische toestand van Baby X goed te monitoren, aangezien de baby een
zuurstoftekort heeft gehad gedurende een bepaalde tijd. Zuurstoftekort kan leiden tot hersenschade.
Daarnaast was er ook sprake van hypoglykemie, waarbij er te weinig glucose aanwezig was, wat de
hersenfunctie kan verminderen doordat er onvoldoende energie beschikbaar is.
4
Canmedsrol 1 Zorgverlener................................................................................... 1
Casusuitwerking................................................................................................. 1
Inleiding........................................................................................................... 2
Stap 1: Oriënteren op de situatie....................................................................2
Stap 2: klinische probleemstelling...................................................................3
Respiratoire systeem.................................................................................... 4
Circulatoire systeem..................................................................................... 4
Gastro intestinaal......................................................................................... 4
Stap 3: Aanvullend onderzoek.........................................................................4
Stap 4: Beleid.................................................................................................. 5
Stap 5: Verloop................................................................................................ 5
Stap 6: Evalueren............................................................................................ 6
Bronnen........................................................................................................... 7
Tip-top formulier................................................................................................. 7
Reflectieverslag eerste spoed sectio (Korthagen reflectiemodel).......................9
Reflectieverslag Klinisch redeneren..................................................................12
Canmedsrol 2 Communicator..............................................................................13
Tip-top formulier............................................................................................... 13
Reflectie Dagdienst 19-12-2024.......................................................................15
Canmedsrol 3 Samenwerkingspartner.................................................................17
Tip-top formulier............................................................................................... 17
Tip-top formulier............................................................................................... 19
Reflectieverslag Samenwerkingspartner..........................................................21
Canmedsrol 6 Organisator................................................................................... 22
Onderzoek ontslagchecklist uitwerking............................................................22
Reflectie onderzoek.......................................................................................... 28
Canmedsrol 7 Professional en kwaliteitsbevorderaar..........................................30
Tip-top formulier............................................................................................... 30
Scholingsmoment............................................................................................. 33
Canmedsrol 1 Zorgverlener
Casusuitwerking
Afdeling A32 Neonatologie, CWZ
1
,Inleiding
Deze casus speelt zich af op de neonatologieafdeling in het CWZ, waar kinderen die prematuur geboren zijn,
dysmatuur zijn of kort na de geboorte complicaties hebben, worden verzorgd. De naam van de baby in deze
casus is verzonnen om de privacy van de cliënt te beschermen.
Voor de casusuitwerking heb ik de methode "de 6 stappen van klinisch redeneren volgens Marc Bakker”
gebruikt. De 6 stappen van klinisch redeneren volgens Marc Bakker helpen verpleegkundigen om systematisch
en strategisch te werk te gaan bij het beoordelen en behandelen van patiënten. (Admin, 2024)
Stap 1: Oriënteren op de situatie
Baby X werd op 15 december 2024 geboren, bij een geboortetermijn van 40 weken + 5 dagen, via een
secundaire sectio met een Apgar-score van 8/8. Gedurende de bevalling had de moeder koorts en meconium
houdend vruchtwater. Dit betekent dat er meconium, de eerste ontlasting van de baby, in het vruchtwater
aanwezig was. Het vruchtwater had een groenige, riekende en pussige kleur, wat mogelijk veroorzaakt werd
door zowel het meconium als de koorts durante partu van de moeder. Het tonen van meconiumhoudend
vruchtwater kan een mogelijke uiting zijn van foetale nood. Foetale nood leidt intra-uterien tot gaspende
adembewegingen van de foetus. Hierdoor kan het meconium al diep in de longen terechtkomen. Na de
geboorte, bij de eerste ademteugen, kan het zijn dat het meconium nog dieper in de luchtwegen terechtkomt
(Van Den Brink et al., 2017). Door het meconium dat in de luchtwegen kan komen, kan er
meconiumaspiratiesyndroom ontstaan, ook wel MAS genoemd.
Verder kan koorts bij de moeder betekenen dat de baby zelf een infectie intra-uterien heeft opgelopen. Ook
onderbouwen de riekende placenta en de verhoogde maternale parameters bij de moeder deze
differentiaaldiagnose.
Bij de geboorte vertoonde Baby X niet het typische krachtige doorhuilen en had hij een perifere cyanose, wat
een aanwijzing was voor zuurstoftekort door ademhalingsproblemen. Dit leidde tot het aansluiten van de
monitor en het meten van de zuurstofsaturatie. Gezien de lage saturatie werd er gestart met 100% zuurstof,
wat na enkele minuten leidde tot een verbetering van de zuurstofsaturatie. Toch bleef Baby X kreunen, wat
wijst op ademhalingsmoeilijkheden. Dit kan komen doordat de luchtwegen nog steeds niet goed open zijn,
bijvoorbeeld doordat meconium de alveoli blokkeert en de werking van surfactant vermindert. Hiervoor start
je met 5 insufflatiebeademingen. Het kreunen is een aanwijzing dat Baby X extra moeite doet om de alveoli
druk te houden na de uitademing.
Er wordt gestart met insufflatiebeademingen. Insufflatiebeademingen helpen bij pasgeborenen met
ademhalingsproblemen door de longen uit te zetten, surfactantproductie te stimuleren, de zuurstofopname te
verbeteren en obstructies te verwijderen (De Rooij, 2020).
Omdat de longen van Baby X niet goed openkwamen, heeft dit invloed op de zuurstofopname. De diffusie, dit
is de uitwisseling van zuurstof tussen de longen en het bloed, werd bemoeilijkt.
De Differentiaaldiagnose perinatale asfyxie wordt verder onderbouwd door het navelstrenggas die was
afgenomen, hieruit kwam een pH van 7,05. Een normale pH zit tussen de 7,35 en 7,45. Je ziet dus dat de pH
verlaagd is en dit laat een verzuurde graad in het bloed zien, een acidose. Daarnaast voldoet Baby X aan nog
meer criteria waaronder, tekenen van foetale nood. Hieronder valt dan weer het meconium houdend
vruchtwater. Ook werd een uur na de geboorte een glucose geprikt, deze was 1,9. Vanuit het protocol
"neonatale hypoglycemie” in zenya , wordt er een grenswaarden van > 2,1 in de eerste 24 uur verwacht. Op
deze lage waarde hebben we glucogel moeten geven en volgens protocol na 1 uur nogmaals geprikt. Na 1 uur
werd de glucoseprik herhaald, deze was 3,9 dus konden we een hypoglycemie afschrijven. Je kunt een
hypoglykemie bij perinatale asfyxie verwachten doordat het zuurstoftekort leidt tot anaerobe verbranding.
Hierdoor raakt het lichaam zijn glucosevoorraden sneller op, omdat glucose als brandstof wordt gebruikt om
2
,energie te generen. Bovendien kunnen neonaten een verminderde glycogeenvoorraad hebben en minder goed
in staat zijn om glucose vrij te maken uit de lever. Dit komt doordat intra uterien er een continue toevoer is
van glucose vanuit de placenta. Direct na de geboorte stijgt de energiebehoefte door de ademarbeid en
thermoregulatie, wat betekent dat de glucosetoevoer vanuit reserves verzorgd moet worden (Van Den Brink
et al., 2017). Bij de overgang van intra-uterien naar buiten de baarmoeder ervaart een kind stress. In een
stresssituatie verbruikt een kind veel energie. Deze energie moet worden aangevuld door glucose, waardoor
neonaten in de eerste uren veel reserves van de lever kunnen opmaken.
ABCDE van de eerste controles:
A Open luchtweg
B Persisterend kreunen.
Matig doorhuilen.
C Blauwe handjes en voetjes, centraal roze.
Goede capillair refill > 3 sec.
Bloedgas: Ph; 7,05; BE; -17
Pre-post ductale meting; kortdurende verschillen > 5%.
D AVPU-methode
o A (alert): Niet volledig alert door het niet typische krachtige
doorhuilen
o V (Verbal): Reageerde op verbale prikkels te zien aan het
kreunen bij ademhalingsmoeilijkheden.
o P (Pain): Er is geen specifieke reactie op pijnprikkels in deze
casus.
o U (Responsive): Niet volledig onresponsief, aangezien hij
reageerde op verbale prikkels.
E Glucose na 1 uur: 1,9 mmol ; glucose na 1 uur na vorige controle: 3,9
mmol
Baby X werd uiteindelijk overgeplaatst naar de afdeling neonatologie, waar de saturatie bij het begin zonder
zuurstof stabiliseerde. Toch bleef Baby X kreunen en had hij lagere saturatiewaarden, wat erop wijst dat de
ademhaling niet optimaal was. Daarom werd besloten om NCPAP (Continuous Positive Airway Pressure) in te
zetten, een vorm van ademhalingsondersteuning die helpt om de luchtwegen open te houden en
ademhalingsmoeilijkheden te verlichten.
Uiteindelijk is Baby X in de middag over gegaan naar een academisch ziekenhuis wegens convulsies, Deze
convulsies werden die middag waargenomen, waarna de verpleegkundige deze bevinding met de arts heeft
gedeeld. Convulsies zijn een uiting van ontregeling van de hersenfuncties. Als gevolg van de ontregeling treedt
er abnormale elektrische prikkelvorming in de hersenen op, gevolgd door onwillekeurige abnormale
motorische activiteit.
Stap 2: klinische probleemstelling
De problemen van baby X vormen een bedreiging voor de vitale waardes. In deze stap ga ik dieper op de
differentiaaldiagnose MAS en hoe deze DD een bedreiging heeft op de verschillende orgaansystemen.
Bij een zuurstoftekort treedt er een herverdeling op van de circulatie. De hersenen, het hart en de bijnieren
worden beter en als eerst van bloed voorzien dat de huid, spieren, de nieren en het maag- en darmstelsel. Dit
wordt ook wel redistributie genoemd. (Van Den Brink et al., 2017)
3
, Respiratoire systeem
Meconium houdend vruchtwater kan ernstige ademhalingsproblemen veroorzaken, wat uiteindelijk kan leiden
tot Meconium Aspiratie Syndroom (MAS) en perinatale asfyxie. Bij baby X heeft de stress in de baarmoeder,
waarschijnlijk veroorzaakt door de koorts van de moeder, ertoe geleid dat de baby door gaspende
ademhalingen meconium heeft ingeademd. Meconium is dik, kleverig en zwart van kleur, waardoor het de
kleine luchtwegen van de baby kan blokkeren. Wanneer het meconium de longen bereikt, veroorzaakt de
obstructie van de luchtwegen, in activatie van surfactant en een ontstekingsreactie in de longen. De
combinatie van deze factoren leidt tot de typische symptomen van MAS, zoals snelle ademhaling, cyanose
(blauwe verkleuring van de huid) en in ernstige gevallen apneu.
Als gevolg van de obstructie kunnen grote delen van de longen niet goed geventileerd worden, wat resulteert
in ernstige hypoxie (zuurstofgebrek) en hypercapnie (verhoogde kooldioxide in het bloed). Vaak is er ook
sprake van verminderde longdoorbloeding door persisterende pulmonale hypertensie, wat de
ademhalingsproblemen verder verergert.
Circulatoire systeem
Wanneer meconium in de longen terechtkomt veroorzaakt dit obstructie van de luchtwegen en ontstekingen,
wat leidt tot verminderde zuurstofopname en hypoxie. De verminderde zuurstofsaturatie heeft gevolgen voor
de circulatie van het bloed in het lichaam, aangezien zuurstoftekort leidt tot vasoconstrictie van de bloedvaten.
De vasoconstrictie is een beschermende reactie van het lichaam, het zorgt ervoor dat de bloedtoevoer naar de
vitale organen niet verslechterd en er voldoende bloed hiernaartoe gaat. Bij baby X heeft de verstoorde
zuurstofopname en verlaagde zuurstofsaturatie niet alleen invloed op de longfunctie maar ook dat de
bloeddruk en circulatie onder druk komen te staan. Het hart moet harder werken om zuurstofrijk bloed door
het lichaam te pompen, wat de algehele circulaire stabiliteit verstoort.
Bij MAS leidt de obstructie van de luchtwegen door meconium en ontsteking tot verminderde
zuurstofopname, waardoor de pulmonale vaten vernauwen. Hierdoor wordt de druk in de longslagader
verhoogd en ontstaat er een verhoogde pulmonale weerstand. In plaats van dat de bloedvaten in de longen
dan goed openen en verwijden blijven ze vernauwt, wat de bloeddoorstroming naar de longen belemmert. Dit
noemen we pulmonale hypertensie. (Van Den Brink et al., 2017)
Bij baby X waren de ademhalingsmoeilijkheden, het kreunen, de lage zuurstofsaturatie en het pre- postductaal
verschil > 5 % aanwijzingen voor een mogelijke pulmonale hypertensie.
Gastro intestinaal
Bij MAS veroorzaakt de verstoorde longfunctie door obstructie en ontsteking een verminderd zuurstofniveau
in het bloed, wat de doorbloeding van de buikorganen, inclusief de darmen, belemmert. Deze verminderde
doorbloeding kan leiden tot verminderde darmbewegingen, vertraagde vertering en zelfs darmverlamming.
Bovendien kan de hypoxie die samengaat met MAS en perinatale asfyxie de darmen verder onderdrukken door
een tekort aan zuurstof en bloedtoevoer, wat essentieel is voor de darmfunctie en bescherming. Dit leidt tot
beschadiging en afsterven van darmweefsel. Door deze schade wordt de darmwand minder sterk en kunnen
bacteriën die normaal in de darmen aanwezig zijn door de beschadigde wand binnendringen en infecties
veroorzaken. Dit verhoogt het risico op gastro-intestinale complicaties, zoals necrotiserende enterocolitis
(NEC), doordat door de verzwakte darmbarrière er vervolgens ontstekingen en necrose uit worden gelokt.
Stap 3: Aanvullend onderzoek
In deze casus konden we als aanvullend onderzoek meer inzicht krijgen op de neurologische toestand van Baby
X. Het is belangrijk om de neurologische toestand van Baby X goed te monitoren, aangezien de baby een
zuurstoftekort heeft gehad gedurende een bepaalde tijd. Zuurstoftekort kan leiden tot hersenschade.
Daarnaast was er ook sprake van hypoglykemie, waarbij er te weinig glucose aanwezig was, wat de
hersenfunctie kan verminderen doordat er onvoldoende energie beschikbaar is.
4
