Pathologie cardiale kinesitherapie 1
Anatomie en functie van het hart en bloedvaten
Inleiding
Het hart is een holle spier met een conische vorm. Het ligt tussen de longen, in het middelste mediastinum
omgeven door het pericard.
Het projecteert 1/3de rechts en 2/3de links van de middellijn. Bij mannen is het hart groter dan bij vrouwen.
Het cardiovasculaire systeem bestaat uit 3 componenten:
Het hart dat bloed pompt.
Vaten die het transport van het bloed, de regeling van arteriële bloeddruk en orgaanperfusie, de
uitwisseling met weefsels en het pompen van bloed terug naar het hart voorzien.
De lymfevaten pompen en transporteren het lymfevocht.
Schikking van de organen/vaatbedden:
Het pulmonale en de systeemcirculatie staan in serie. Dit omdat het rechter en linker hart hetzelfde debiet
pompen.
Pulmonale circulatie = kleine bloedsomloop, dit is de bloedsomloop die door de longen gaat.
Systeem circulatie = grote bloedsomloop
De circulatie naar de meeste orgaansystemen gebeurt in parallel, met uitzondering van de lever. Dit zorgt
ervoor dat veranderingen in doorbloeding van het ene orgaan de doorbloeding van het andere orgaan
beïnvloed.
Hart
Bloedstroom doorheen het hart
Het hart is complex. Dit bestaat uit 4 kamers, 2 ventrikels en 2 atria.
Aan de rechterzijde loopt het zuurstofarmbloed door het hart. Dit bloed
gaat via de arterie pulmonalis naar de longen, waar het
zuurstofrijkbloed wordt. Dit bloed gaat via de pulmonaire venen naar de
linkerzijde van het hart.
Aan de linkerzijde van het hart loopt het zuurstofrijkbloed en dit gaat
doorheen het systeem via de aorta. Hierna wordt het terug zuurstofarm
bloed en dit wordt door de vena cava naar de rechterkant van het hart
gestuurd.
De drukken in het linker hart zijn veel hoger. Daarom zijn de wanden ook
dikker zodat ze een druk van 120 mmHg kunnen creëren.
Bloedflow
1. Zuurstofarmbloed gaat uit het systeem door de vena cava superior en inferior.
2. Door het rechter atrium naar het rechterventrikel, via de tricuspidalis klep.
3. Het zuurstofarm bloed gaat via de pulmonalisklep naar de arterie pulmonalis.
4. Deze stuurt het bloed naar de longen voor oxygenatie.
5. Het zuurstofrijk bloed gaat via de vena pulmonalis naar het linker atrium.
, 6. Doorheen de mitralisklep naar het linkerventrikel.
7. Vertrekt vanuit de linkerventrikel via de aortaklep door de aorta naar het systeem.
De grote vaten rond het hart
De uitstroom vaten
Arterie pulmonalis = longslagader
Deze arterie vervoert gedeoxygeneerd bloed van het rechterventrikel naar de longen.
Deze splitst in een linker en rechter arterie pulmonalis. Waarbij de linker bestaat uit 2 takken en de rechter
uit 3 takken. Elke tak gaat naar een kwab van de longen.
Aorta ascendens = grote hoofdslagader
Deze arterie vervoert het geoxygeneerd bloed van de linkerventrikel naar de organen.
Wanneer de spieren meer zuurstof nodig hebben, zal de aorta meer gaan uitzetten zodat er een grotere
flow is en andersom.
De instroom vaten
Vena cava inferior en superior: dit vat vervoert het gedeoxygeneerd bloed van de organen naar het rechter
atrium.
Ven pulmonalis (4x): deze vaten vervoeren het geoxygeneerd bloed van de longen naar het linker atrium.
Bloedvoorziening van het hart
Het hart wordt zelf voorzien van bloed door de kransslagaders of de coronaire aders.
Deze aders vertrekken vanuit het begin van de aorta. Er zijn 3 kransslagaders namelijk één die naar de
rechterkant van het hart gaat, één naar de linkerkant en één naar de achterkant.
Dit soort aders zijn 2-3 mm groot en zorgen voor voldoende zuurstof naar de hartspier.
De afvalstoffen komen in het veneus
coronair systeem en deze komen
samen in de sinus coronarius.
De sinus coronarius draineert het
“veneuze” bloed van de hartspier naar
de rechter voorkamer.
,Impuls en conductiesysteem van het hart
Het hart klopt 80 keer per minuut,
automatisch.
Dit komt tot stand door een
geleidingsimpuls die door het hart gaat
vertrekkende uit de rechtervoorkamer.
Innervatie hart: ortho- en parasympaticus
Het hele systeem wordt voorzien en geïnnerveerd door de orthosympaticus en de parasympaticus.
Orthosympaticus: dit zorgt voor het sneller en het krachtiger kloppen van het hart.
Parasympaticus: zorgt voor een trager kloppen van het hart. Dit wordt vaak geactiveerd na een maaltijd.
Vasculair systeem
Het vasculair systeem transporteert en verdeelt de bloedstroom doorheen het lichaam.
Het bestaat uit dynamische buizen, geen stijve buizen, die het bloed vervoeren naar weefsels die zuurstof
nodig hebben. Wanneer een bepaald weefsel meer zuurstof nodig heeft, zullen de bloedvaten hiernaartoe
meer uitzetten zodat er een grotere flow ontstaat.
Functies:
Regelen van de arteriële bloeddruk via vasodilatatie en vasoconstrictie.
Regelen van de doorbloeding van organen.
Uitwisseling met weefsels mogelijk maken.
Vrijzetten van vaso-actieve en andere substanties die zorgen voor de regeling van de vaattonus,
hemostasis en inflammatoire functies.
Cardiovasculaire eenheden
Hartdebiet
De primaire functie van het hart is kinetische energie geven aan het bloed. Dit om voldoende arteriële
bloeddruk te onderhouden om voldoende bloed doorheen de weefsels te perfunderen. Dit steeds evenredig
met de metabole behoeften.
Een contractie van een spierwand rond een gesloten kamer genereert voldoende druk om een bloedvolume
doorheen de aortaklep naar de aorta te ejecteren = slagvolume
Hartdebiet HD = slagvolume SV x hartfrequentie HF normaal: 5-6 L/min
Het hartdebiet is afhankelijk van de grote van de persoon. Hoe groter de persoon, hoe hoger het hartdebiet.
Cardiac index = hartdebiet HD/ lichaamsoppervlakte BSA normaal 2,6-4,2 L/min/m^2
, De toename van hartfrequentie is de grootste drijver om het hartdebiet te doen stijgen, en niet het
slagvolume.
Distributie van bloedvolume en de rol van het veneus systeem in de vulling van het hart
5L bloed circuleert rond in het hele lichaam, dit is oneven verdeeld. 70% van het bloedvolume zit in het
veneus systeem.
Het veneus systeem en het bloedvolume zorgen
voor de vulling van het hart filling pressure
Deze druk zorgt dan weer voor het slagvolume,
die samen met de hartfrequentie zorgen voor het
hartdebiet.
De bloeddruk hangt af van het hartdebiet en de
weerstand. Deze weerstand hangt af van de
vasoconstrictie.
Nerveuze, humorale en lokale regulatie van het cardiovasculair systeem
Receptoren in de bloedbaan
Baroreceptoren: registreren de druk en sturen signalen naar
de hersenen. Deze signalen komen dan weer terug naar de
bloedvaten om zo de bloeddruk te regelen.
Chemoreceptoren: registreren het zuurstofgehalte en het
CO2-gehalte in het bloed en sturen deze signalen door om zo
trager of sneller te ademen.
Regeling van de arteriële bloeddruk
Feedbackcontrole via het autonoom zenuwstelsel en nieren.
Je krijgt snelle aanpassingen van de bloeddruk door het
autonoom zenuwstelsel.
Wanneer de arteriële bloeddruk te hoog is, vindt er een
proces in het autonoom zenuwstelsel plaats, waarbij er de
cardiale stimulatie en de vasculaire constrictie
plaatsvinden.
Als het proces in het autonoom zenuwstelsel te lang duurt, springen de nieren bij. Hier zal een signaal
gegeven worden waardoor er een regeling is van de zouten en het vocht. Dit zorgt voor trage aanpassingen
van de bloeddruk.
Bij een te hoge arteriële druk, zal de hoeveelheid vocht geregeld worden waardoor het bloedvolume
stijgt. Hierdoor zal de bloeddruk dalen.
Wederzijdse afhankelijk circulatoir en orgaanfunctie
Anatomie en functie van het hart en bloedvaten
Inleiding
Het hart is een holle spier met een conische vorm. Het ligt tussen de longen, in het middelste mediastinum
omgeven door het pericard.
Het projecteert 1/3de rechts en 2/3de links van de middellijn. Bij mannen is het hart groter dan bij vrouwen.
Het cardiovasculaire systeem bestaat uit 3 componenten:
Het hart dat bloed pompt.
Vaten die het transport van het bloed, de regeling van arteriële bloeddruk en orgaanperfusie, de
uitwisseling met weefsels en het pompen van bloed terug naar het hart voorzien.
De lymfevaten pompen en transporteren het lymfevocht.
Schikking van de organen/vaatbedden:
Het pulmonale en de systeemcirculatie staan in serie. Dit omdat het rechter en linker hart hetzelfde debiet
pompen.
Pulmonale circulatie = kleine bloedsomloop, dit is de bloedsomloop die door de longen gaat.
Systeem circulatie = grote bloedsomloop
De circulatie naar de meeste orgaansystemen gebeurt in parallel, met uitzondering van de lever. Dit zorgt
ervoor dat veranderingen in doorbloeding van het ene orgaan de doorbloeding van het andere orgaan
beïnvloed.
Hart
Bloedstroom doorheen het hart
Het hart is complex. Dit bestaat uit 4 kamers, 2 ventrikels en 2 atria.
Aan de rechterzijde loopt het zuurstofarmbloed door het hart. Dit bloed
gaat via de arterie pulmonalis naar de longen, waar het
zuurstofrijkbloed wordt. Dit bloed gaat via de pulmonaire venen naar de
linkerzijde van het hart.
Aan de linkerzijde van het hart loopt het zuurstofrijkbloed en dit gaat
doorheen het systeem via de aorta. Hierna wordt het terug zuurstofarm
bloed en dit wordt door de vena cava naar de rechterkant van het hart
gestuurd.
De drukken in het linker hart zijn veel hoger. Daarom zijn de wanden ook
dikker zodat ze een druk van 120 mmHg kunnen creëren.
Bloedflow
1. Zuurstofarmbloed gaat uit het systeem door de vena cava superior en inferior.
2. Door het rechter atrium naar het rechterventrikel, via de tricuspidalis klep.
3. Het zuurstofarm bloed gaat via de pulmonalisklep naar de arterie pulmonalis.
4. Deze stuurt het bloed naar de longen voor oxygenatie.
5. Het zuurstofrijk bloed gaat via de vena pulmonalis naar het linker atrium.
, 6. Doorheen de mitralisklep naar het linkerventrikel.
7. Vertrekt vanuit de linkerventrikel via de aortaklep door de aorta naar het systeem.
De grote vaten rond het hart
De uitstroom vaten
Arterie pulmonalis = longslagader
Deze arterie vervoert gedeoxygeneerd bloed van het rechterventrikel naar de longen.
Deze splitst in een linker en rechter arterie pulmonalis. Waarbij de linker bestaat uit 2 takken en de rechter
uit 3 takken. Elke tak gaat naar een kwab van de longen.
Aorta ascendens = grote hoofdslagader
Deze arterie vervoert het geoxygeneerd bloed van de linkerventrikel naar de organen.
Wanneer de spieren meer zuurstof nodig hebben, zal de aorta meer gaan uitzetten zodat er een grotere
flow is en andersom.
De instroom vaten
Vena cava inferior en superior: dit vat vervoert het gedeoxygeneerd bloed van de organen naar het rechter
atrium.
Ven pulmonalis (4x): deze vaten vervoeren het geoxygeneerd bloed van de longen naar het linker atrium.
Bloedvoorziening van het hart
Het hart wordt zelf voorzien van bloed door de kransslagaders of de coronaire aders.
Deze aders vertrekken vanuit het begin van de aorta. Er zijn 3 kransslagaders namelijk één die naar de
rechterkant van het hart gaat, één naar de linkerkant en één naar de achterkant.
Dit soort aders zijn 2-3 mm groot en zorgen voor voldoende zuurstof naar de hartspier.
De afvalstoffen komen in het veneus
coronair systeem en deze komen
samen in de sinus coronarius.
De sinus coronarius draineert het
“veneuze” bloed van de hartspier naar
de rechter voorkamer.
,Impuls en conductiesysteem van het hart
Het hart klopt 80 keer per minuut,
automatisch.
Dit komt tot stand door een
geleidingsimpuls die door het hart gaat
vertrekkende uit de rechtervoorkamer.
Innervatie hart: ortho- en parasympaticus
Het hele systeem wordt voorzien en geïnnerveerd door de orthosympaticus en de parasympaticus.
Orthosympaticus: dit zorgt voor het sneller en het krachtiger kloppen van het hart.
Parasympaticus: zorgt voor een trager kloppen van het hart. Dit wordt vaak geactiveerd na een maaltijd.
Vasculair systeem
Het vasculair systeem transporteert en verdeelt de bloedstroom doorheen het lichaam.
Het bestaat uit dynamische buizen, geen stijve buizen, die het bloed vervoeren naar weefsels die zuurstof
nodig hebben. Wanneer een bepaald weefsel meer zuurstof nodig heeft, zullen de bloedvaten hiernaartoe
meer uitzetten zodat er een grotere flow ontstaat.
Functies:
Regelen van de arteriële bloeddruk via vasodilatatie en vasoconstrictie.
Regelen van de doorbloeding van organen.
Uitwisseling met weefsels mogelijk maken.
Vrijzetten van vaso-actieve en andere substanties die zorgen voor de regeling van de vaattonus,
hemostasis en inflammatoire functies.
Cardiovasculaire eenheden
Hartdebiet
De primaire functie van het hart is kinetische energie geven aan het bloed. Dit om voldoende arteriële
bloeddruk te onderhouden om voldoende bloed doorheen de weefsels te perfunderen. Dit steeds evenredig
met de metabole behoeften.
Een contractie van een spierwand rond een gesloten kamer genereert voldoende druk om een bloedvolume
doorheen de aortaklep naar de aorta te ejecteren = slagvolume
Hartdebiet HD = slagvolume SV x hartfrequentie HF normaal: 5-6 L/min
Het hartdebiet is afhankelijk van de grote van de persoon. Hoe groter de persoon, hoe hoger het hartdebiet.
Cardiac index = hartdebiet HD/ lichaamsoppervlakte BSA normaal 2,6-4,2 L/min/m^2
, De toename van hartfrequentie is de grootste drijver om het hartdebiet te doen stijgen, en niet het
slagvolume.
Distributie van bloedvolume en de rol van het veneus systeem in de vulling van het hart
5L bloed circuleert rond in het hele lichaam, dit is oneven verdeeld. 70% van het bloedvolume zit in het
veneus systeem.
Het veneus systeem en het bloedvolume zorgen
voor de vulling van het hart filling pressure
Deze druk zorgt dan weer voor het slagvolume,
die samen met de hartfrequentie zorgen voor het
hartdebiet.
De bloeddruk hangt af van het hartdebiet en de
weerstand. Deze weerstand hangt af van de
vasoconstrictie.
Nerveuze, humorale en lokale regulatie van het cardiovasculair systeem
Receptoren in de bloedbaan
Baroreceptoren: registreren de druk en sturen signalen naar
de hersenen. Deze signalen komen dan weer terug naar de
bloedvaten om zo de bloeddruk te regelen.
Chemoreceptoren: registreren het zuurstofgehalte en het
CO2-gehalte in het bloed en sturen deze signalen door om zo
trager of sneller te ademen.
Regeling van de arteriële bloeddruk
Feedbackcontrole via het autonoom zenuwstelsel en nieren.
Je krijgt snelle aanpassingen van de bloeddruk door het
autonoom zenuwstelsel.
Wanneer de arteriële bloeddruk te hoog is, vindt er een
proces in het autonoom zenuwstelsel plaats, waarbij er de
cardiale stimulatie en de vasculaire constrictie
plaatsvinden.
Als het proces in het autonoom zenuwstelsel te lang duurt, springen de nieren bij. Hier zal een signaal
gegeven worden waardoor er een regeling is van de zouten en het vocht. Dit zorgt voor trage aanpassingen
van de bloeddruk.
Bij een te hoge arteriële druk, zal de hoeveelheid vocht geregeld worden waardoor het bloedvolume
stijgt. Hierdoor zal de bloeddruk dalen.
Wederzijdse afhankelijk circulatoir en orgaanfunctie
