De IPV
= intrapulmonaire percussie ventilatie
op de hospitalisatie en op intensieve zorg
Soorten
- Eerste thuis gebruikt
- Tweede toestel: op intensieve zorgen
- Laatste: combinatie beademen + percussies geven waarbij tot rates van 900 kan gegaan
worden
Wat?
- IPV is een behandelingsmethode voor acute en/of chronische obstructieve en/of restrictieve
aandoeningen
- Er wordt een continu gepulseerd gasdebiet (= percussies) toegevoegd aan de spontane
ademhaling van de patiënt.
- Indien de patiënt geventileerd is, wordt de ventilator gedeconnecteerd van de ETT/canule en
worden de percussies rechstreeks toegediend via de ETT of canule.
- Deze percussies zijn luchtstoten (=subtidal volumes) toegediend aan een lage druk (mean
AWP 10-20 cm H2O) en een variabele (hoge) frequentie in milliseconden via een open
behandelingscircuit (de phasitron).
Drukcurves bij IPV
- Zonder spontane AH
o Druk gaat heel fel oplopen tot wanneer piek bereikt wordt en dit aan een continue
frequentie
- Patiënt die spontaan ademt
o Verval druk tijdens inademen en drukstijging uitademen, want uitademen tegen druk
o Er zijn ook wel piekjes
o Sinusoïdale curve
Pagina 1 van 7
, Het open behandelingscircuit
- De verbinding tussen patiënt en het toestel bestaat uit een open behandelingscircuit en een
gekleurde slangenset.
- 4 gekleurde leidingen en behandelingscircuit
- Circuit bestaat uit 2 stukken:
o Phasitron (rode huls)
Wet van Bernouli en venturi principe
Als een gas in een buis vloeit en de buis wordt smaller, dan zal de lucht
versnellen en zal de laterale druk verminderen
Als je er een ander systeem (namelijk de aerosolgenerator) aan toevoegt,
dan zal je een herstel van druk krijgen in het systeem
Phasitron kan volledig autonoom werken, maar we moeten luchtwegen
bevochtigen tijdens therapie en dit gebeurt met de aerosolgenerator
o Aerosolgenerator (potje met deksel op)
- In de phasitron worden kleine luchtvolumes onder hoge druk en laag debiet omgezet in
grotere volumes met lage druk en hoger debiet (flow to pressure – pressure to flow
converter)
- Per luchtmolecule door de phasitron kunnen tot 5 moleculen bevochtigde lucht aangezogen
worden, waardoor het luchtvolume dat naar de longen gaat zal vergroten
- Er wordt gebruik gemaakt van een open circuit en er zal dus nooit kans zijn op barotrauma,
want er is een voortdurend contact mogelijk tussen intrapulmonaire gassen en de
atmosferische druk
o Bij hoge drukken kan je longen kapot maken, maar er is open circuit tussen longen en
de buitenlucht, dus je kan geen barotrauma krijgen
Pagina 2 van 7