Probleem 6 ELS
Leerdoelen
1. Welke handhavingsstrategieën kunnen worden onderscheiden?
2. Wat is er bekend over de effectiviteit van elk van de handhavingsstrategieën?
P. Mascini - Comparing assumptions underlying regulatory inspection strategies
Er zijn vier verschillende handhavingsstrategieën:
1. The criminalization of corporate non-compliance (de strafbaarstelling van niet-
naleving door bedrijven): gaat ervan uit dat ondernemers in kapitalistische
economieën hun macht gebruiken om regulering te omzeilen door rationale
afwegingen. Kosten-batenafwegingen zijn belangrijkste pijler voor naleving.
a. De aanpak van bedrijfscriminaliteit wordt gedomineerd door informeren en
overtuigen, administratieve sancties en verschillende vormen van
zelfregulering.
b. Voorstanders proberen te begrijpen waarom bedrijfscriminaliteit minder
serieus wordt genomen dan straatcriminaliteit.
c. Werkgevers gebruiken hun dominante positie om regulering en handhaving af
te schilderen als ongewenste belemmeringen die economische groei remmen.
Hierdoor worden regulering en controle gepresenteerd als problemen in
plaats van middelen om het algemeen belang te dienen. De dominantie van
dit discours wordt opgevat als de hegemonische macht van het bedrijfsleven.
Kritiek:
- Verschil in behandeling bedrijven
- Verschil in bedoelingen inspecteur/bejegende
- Stijlverschillen inspecteurs
- Punitieve aanpak heeft stigmatiserend karakter als je crimineel bent
bestempeld ga je door
2. Reintegrative shaming: is gebaseerd op de aanname dat bedrijfsactoren zich
gedragen naar sociale normen, omdat ze sociaal geaccepteerd willen worden. Het
heeft tot doel het uiten van afkeuring voor niet-naleving (shaming) te combineren
met het terugbrengen van de afwijkende actor in de gemeenschap (reïntegratie). Er
wordt afkeuring getoond voor afwijkend gedrag in combinatie met respect tonen
voor de dader, de daad beoordelen maar niet de overtreder, en de afwijkende
handeling niet gelijkstellen aan de dader.
a. Een punitieve aanpak is werkt averechts vanwege het stigmatiserende
karakter.
b. Aanname dat gevoelens van schaamte en schuld de belangrijkste motieven
zijn voor naleving, omdat men sociaal geaccepteerd wil worden.
c. Moet er wel situatie zijn van afhankelijkheid, zodat er schaamte is. Wel
d. Het wordt betwist of reintegratieve shaming een betere strategie is om
afkeuring over niet-naleving te uiten dan het strafbaar stellen van niet-
naleving door bedrijven.
Kritiek:
- Als gedrag eenmaal is afgekeurd, maakt gedrag niet meer uit
- Sociale norm moet wel werken
- Er moet afhankelijkheid zijn binnen groep
, 3. Enforcement pyramid (=vorm van responsive regulation): gaat ervan uit dat
nalevingsmotieven variëren. Persoonlijke en sociale normen zijn ook belangrijk.
Toezichthouders moeten bedrijven overtuigen zich aan de regels te houden en
positief blijven, beginnen met mild. Twee problemen:
a. Inspecteurs kunnen door
communicatieproblemen niet altijd
eenduidig hun intenties doorgeven aan
gereguleerden. Gereguleerden ervaren het
gedrag van de inspecteur vaak dwingend.
b. Vaak ontbreken de randvoorwaarden die
nodig zijn om de inspecteur in staat te
stellen de meest geschikte handhavingsstijl
toe te passen.
4. Risk-based regulation: doel van dit beleidsidee is
om de gevaren van producten of processen te
objectiveren, hiervoor worden nalevingsmotieven genegeerd. Inspecteurs moeten
hun gedrag aanpassen aan de specifieke context. Subjectieve nalevingsmotieven
worden uitgesloten. De belangrijkste componenten van de aanpak zijn evaluaties van
het risico van niet-naleving en berekeningen met betrekking tot de impact die de niet-
naleving zal hebben op het vermogen van de regelgevende instantie om haar
doelstellingen te bereiken. In de praktijk veel moeilijkheden/problemen:
a. Model myopia: er is de neiging lagere risiconiveaus te verwaarlozen, zich te
concentreren op bekende risico’s en ze zitten vast in een standaard raamwerk.
Eventuele oplossing is willekeurige inspecties.
b. Het is vaak gebaseerd op schijnobjectiviteit (weten zelf niet hoe hoog risico
eigenlijk is), dit creëert een illusie van controle. Ook zijn selectie en
prioritering van risico’s politiek.
c. Systeem geeft aanleiding tot aanzienlijke verantwoordingskwesties.
d. Bedrijven of certificeringsinstanties kunnen verschillen in de modellen of
'codes' om risico's te beoordelen. Inspecties kunnen ook worden gehinderd
door de veronderstelde transparantie van risico’s.
De rol van nalevingsmotieven verschilt, wel delen ze een focus op de staat als de dominante
regelgevende inspectie-agent. De beste hangt af van de context.
Deze inspectie strategieën hebben geen polycentrische visie zoals responsive regulation en
regulatory governance.
Polycentrische perspectief: gebaseerd op de veronderstelling dat het vermogen en de
bereidheid om te reguleren en te controleren verspreid is over verschillende
maatschappelijke actoren en dat het belangrijk is om de troeven van deze actoren optimaal
te benutten. Het is gedelegeerd bestuur; bedrijven handhaven zelf.
Responsive regulation: pleit voor een gemengde institutionele orde, een waarin markten,
gemeenschap, staat en verenigingen elk tegenwicht uitoefenen over de anderen en de
ernstige gevaren beteugelen wanneer een van deze institutionele ordes domineert. Het
draait om regelgevingsdelegatie die wordt gegarandeerd door escalerende (en in
toenemende mate niet-gedelegeerde) vormen van overheidsinterventie.
- Voordelen van concurrentie blijven, maar overheid kan corrigeren.
Leerdoelen
1. Welke handhavingsstrategieën kunnen worden onderscheiden?
2. Wat is er bekend over de effectiviteit van elk van de handhavingsstrategieën?
P. Mascini - Comparing assumptions underlying regulatory inspection strategies
Er zijn vier verschillende handhavingsstrategieën:
1. The criminalization of corporate non-compliance (de strafbaarstelling van niet-
naleving door bedrijven): gaat ervan uit dat ondernemers in kapitalistische
economieën hun macht gebruiken om regulering te omzeilen door rationale
afwegingen. Kosten-batenafwegingen zijn belangrijkste pijler voor naleving.
a. De aanpak van bedrijfscriminaliteit wordt gedomineerd door informeren en
overtuigen, administratieve sancties en verschillende vormen van
zelfregulering.
b. Voorstanders proberen te begrijpen waarom bedrijfscriminaliteit minder
serieus wordt genomen dan straatcriminaliteit.
c. Werkgevers gebruiken hun dominante positie om regulering en handhaving af
te schilderen als ongewenste belemmeringen die economische groei remmen.
Hierdoor worden regulering en controle gepresenteerd als problemen in
plaats van middelen om het algemeen belang te dienen. De dominantie van
dit discours wordt opgevat als de hegemonische macht van het bedrijfsleven.
Kritiek:
- Verschil in behandeling bedrijven
- Verschil in bedoelingen inspecteur/bejegende
- Stijlverschillen inspecteurs
- Punitieve aanpak heeft stigmatiserend karakter als je crimineel bent
bestempeld ga je door
2. Reintegrative shaming: is gebaseerd op de aanname dat bedrijfsactoren zich
gedragen naar sociale normen, omdat ze sociaal geaccepteerd willen worden. Het
heeft tot doel het uiten van afkeuring voor niet-naleving (shaming) te combineren
met het terugbrengen van de afwijkende actor in de gemeenschap (reïntegratie). Er
wordt afkeuring getoond voor afwijkend gedrag in combinatie met respect tonen
voor de dader, de daad beoordelen maar niet de overtreder, en de afwijkende
handeling niet gelijkstellen aan de dader.
a. Een punitieve aanpak is werkt averechts vanwege het stigmatiserende
karakter.
b. Aanname dat gevoelens van schaamte en schuld de belangrijkste motieven
zijn voor naleving, omdat men sociaal geaccepteerd wil worden.
c. Moet er wel situatie zijn van afhankelijkheid, zodat er schaamte is. Wel
d. Het wordt betwist of reintegratieve shaming een betere strategie is om
afkeuring over niet-naleving te uiten dan het strafbaar stellen van niet-
naleving door bedrijven.
Kritiek:
- Als gedrag eenmaal is afgekeurd, maakt gedrag niet meer uit
- Sociale norm moet wel werken
- Er moet afhankelijkheid zijn binnen groep
, 3. Enforcement pyramid (=vorm van responsive regulation): gaat ervan uit dat
nalevingsmotieven variëren. Persoonlijke en sociale normen zijn ook belangrijk.
Toezichthouders moeten bedrijven overtuigen zich aan de regels te houden en
positief blijven, beginnen met mild. Twee problemen:
a. Inspecteurs kunnen door
communicatieproblemen niet altijd
eenduidig hun intenties doorgeven aan
gereguleerden. Gereguleerden ervaren het
gedrag van de inspecteur vaak dwingend.
b. Vaak ontbreken de randvoorwaarden die
nodig zijn om de inspecteur in staat te
stellen de meest geschikte handhavingsstijl
toe te passen.
4. Risk-based regulation: doel van dit beleidsidee is
om de gevaren van producten of processen te
objectiveren, hiervoor worden nalevingsmotieven genegeerd. Inspecteurs moeten
hun gedrag aanpassen aan de specifieke context. Subjectieve nalevingsmotieven
worden uitgesloten. De belangrijkste componenten van de aanpak zijn evaluaties van
het risico van niet-naleving en berekeningen met betrekking tot de impact die de niet-
naleving zal hebben op het vermogen van de regelgevende instantie om haar
doelstellingen te bereiken. In de praktijk veel moeilijkheden/problemen:
a. Model myopia: er is de neiging lagere risiconiveaus te verwaarlozen, zich te
concentreren op bekende risico’s en ze zitten vast in een standaard raamwerk.
Eventuele oplossing is willekeurige inspecties.
b. Het is vaak gebaseerd op schijnobjectiviteit (weten zelf niet hoe hoog risico
eigenlijk is), dit creëert een illusie van controle. Ook zijn selectie en
prioritering van risico’s politiek.
c. Systeem geeft aanleiding tot aanzienlijke verantwoordingskwesties.
d. Bedrijven of certificeringsinstanties kunnen verschillen in de modellen of
'codes' om risico's te beoordelen. Inspecties kunnen ook worden gehinderd
door de veronderstelde transparantie van risico’s.
De rol van nalevingsmotieven verschilt, wel delen ze een focus op de staat als de dominante
regelgevende inspectie-agent. De beste hangt af van de context.
Deze inspectie strategieën hebben geen polycentrische visie zoals responsive regulation en
regulatory governance.
Polycentrische perspectief: gebaseerd op de veronderstelling dat het vermogen en de
bereidheid om te reguleren en te controleren verspreid is over verschillende
maatschappelijke actoren en dat het belangrijk is om de troeven van deze actoren optimaal
te benutten. Het is gedelegeerd bestuur; bedrijven handhaven zelf.
Responsive regulation: pleit voor een gemengde institutionele orde, een waarin markten,
gemeenschap, staat en verenigingen elk tegenwicht uitoefenen over de anderen en de
ernstige gevaren beteugelen wanneer een van deze institutionele ordes domineert. Het
draait om regelgevingsdelegatie die wordt gegarandeerd door escalerende (en in
toenemende mate niet-gedelegeerde) vormen van overheidsinterventie.
- Voordelen van concurrentie blijven, maar overheid kan corrigeren.
