Leerdoelen Strafprocesrecht
Doelstellingen:
De algemene begrippen uit het strafproces definiëren en toepassen op een eenvoudige casus.
De opsporing en vervolging van de verdachte in een rechtstatelijke context beschrijven en toepassen op een
eenvoudige casus.
Het rechterlijk beslismodel uitleggen en toepassen op een eenvoudige casus.
De voorwaarden voor strafbaarheid noemen, definiëren en toepassen op een eenvoudige casus.
In een eenvoudige casus vaststellen of er sprake is van beperking van strafbaarheid.
Een strafrechtelijk vonnis analyseren en de essentie in eigen woorden weergeven.
Leerdoelen week 1; de student kan:
De belangrijkste bronnen van het strafprocesrecht noemen;
Wetboek van Strafvordering (algemene), Dit is de basiswet die de procedures in het
strafrecht regelt. Het bevat regels over hoe strafzaken worden behandeld, zoals de
bevoegdheden van de politie, het Openbaar Ministerie en de rechter.
Bijzondere wetten: zijn specifieke wetten die betrekking hebben op bepaalde misdrijven.
Wet wapens en munitie (WMW), Opiumwet (voor druggerelateerde delicten), en de
Wegenverkeerswet (WVW). Deze wetten bevatten specifieke regels en strafbepalingen.
Internationale verdragen: EVRM, IVBPR; hebben invloed op het strafprocesrecht in
Nederland en dienen als richtlijn voor eerlijke processen en respect voor mensenrechten.
Richtlijnen en aanwijzingen van de minister van Justitie en Veiligheid / het College van
procureurs-generaal: de minister en het College kunnen richtlijnen en aanwijzingen geven
aan het Openbaar Ministerie over hoe zij bepaalde zaken moeten behandelen. Deze
richtlijnen kunnen bijvoorbeeld betrekking hebben op vervolgingsbeleid en prioriteiten.
Jurisprudentie, verwijst naar eerdere uitspraken van rechters in vergelijkbare gevallen.
De belangrijkste beginselen van het strafprocesrecht noemen en uitleggen;
Onschuldspresumptie: art. 6 lid 2 EVRM iedere vermoedelijk dader is onschuldig totdat het
tegendeel bewezen is in een strafrechtelijke procedure.
Legaliteitsbeginsel: art. 1 Sv houdt in dat het handelen van bevoegd gezag gebaseerd moet zijn op
een vooraf aanwezige bepaling. Het voorkomt dat de wetgever met terugwerkende kracht regels
kan opleggen. Voor Sv betekent het: je mag alleen handelen met een bevoegdheid die in het
wetboek van Sv is geschreven. ‘’Strafvordering heeft alleen plaats op de wijze bij de wet voorzien.’’
Nemo tenetur: In art. 29 lid 1 Sv staat dat een verdachte niet verplicht hoeft mee te werken aan zijn
eigen veroordeling, noemen we het Nemo tenetur-beginsel.
Opportuniteitsbeginsel: art. 167 Sv de OvJ heeft in alle strafzaken de keuze om van vervolging af te
zien. Het OM kan besluiten een zaak niet te vervolgen, zelfs als er voldoende bewijs is.
Openbaarheid van de terechtzitting: art. 6 lid 1 EVRM dit betekent dat rechtszaken in het openbaar
worden gehouden, zodat het publiek kan zien wat er gebeurt. Het draagt bij aan transparantie en
zorgt ervoor dat de rechterlijke macht verantwoordelijk is.
, Beginselen van een behoorlijke procesorde: art. 6 lid 2 EVRM dit verwijst naar de regels en normen
die ervoor zorgen dat een rechtszaak eerlijk en rechtvaardig verloopt. Het omvat zaken als het recht
op een eerlijk proces, hoor en wederhoor, en het vermijden van willekeurige beslissingen.
Het verschil aangeven tussen formeel en materieel strafrecht en deze begrippen toepassen op een
eenvoudige casus;
Formeel strafrecht: regelt onder meer de opsporing van strafbare feiten, de bevoegdheid van het
OM tot strafvordering, en bevat verder voorschriften over onder meer de terechtzitting, de
rechtsmiddelen en de tenuitvoerlegging van de
opgelegde sancties. Het gaat hier over de
procedure. Het wetboek van Strafvordering is het
formele strafrecht.
Materieel strafrecht: geeft aan welke feiten
strafbaar zijn, wie dader is en met welke sancties
het plegen van die feiten kan worden bestraft. Het
gaat hier over de inhoud. Het wetboek van
Strafrecht is het materiele strafrecht.
Het materiële strafrecht ziet met name op de vraag welke menselijke gedraging(en) strafbaar zijn en
welke sancties op het plegen van een bepaald strafbaar gesteld gedrag dienen te volgen. Het
formele strafrecht bevat voorschriften die omschrijven hoe de strafrechtelijke procedure dient
plaats te vinden.
Doelstellingen:
De algemene begrippen uit het strafproces definiëren en toepassen op een eenvoudige casus.
De opsporing en vervolging van de verdachte in een rechtstatelijke context beschrijven en toepassen op een
eenvoudige casus.
Het rechterlijk beslismodel uitleggen en toepassen op een eenvoudige casus.
De voorwaarden voor strafbaarheid noemen, definiëren en toepassen op een eenvoudige casus.
In een eenvoudige casus vaststellen of er sprake is van beperking van strafbaarheid.
Een strafrechtelijk vonnis analyseren en de essentie in eigen woorden weergeven.
Leerdoelen week 1; de student kan:
De belangrijkste bronnen van het strafprocesrecht noemen;
Wetboek van Strafvordering (algemene), Dit is de basiswet die de procedures in het
strafrecht regelt. Het bevat regels over hoe strafzaken worden behandeld, zoals de
bevoegdheden van de politie, het Openbaar Ministerie en de rechter.
Bijzondere wetten: zijn specifieke wetten die betrekking hebben op bepaalde misdrijven.
Wet wapens en munitie (WMW), Opiumwet (voor druggerelateerde delicten), en de
Wegenverkeerswet (WVW). Deze wetten bevatten specifieke regels en strafbepalingen.
Internationale verdragen: EVRM, IVBPR; hebben invloed op het strafprocesrecht in
Nederland en dienen als richtlijn voor eerlijke processen en respect voor mensenrechten.
Richtlijnen en aanwijzingen van de minister van Justitie en Veiligheid / het College van
procureurs-generaal: de minister en het College kunnen richtlijnen en aanwijzingen geven
aan het Openbaar Ministerie over hoe zij bepaalde zaken moeten behandelen. Deze
richtlijnen kunnen bijvoorbeeld betrekking hebben op vervolgingsbeleid en prioriteiten.
Jurisprudentie, verwijst naar eerdere uitspraken van rechters in vergelijkbare gevallen.
De belangrijkste beginselen van het strafprocesrecht noemen en uitleggen;
Onschuldspresumptie: art. 6 lid 2 EVRM iedere vermoedelijk dader is onschuldig totdat het
tegendeel bewezen is in een strafrechtelijke procedure.
Legaliteitsbeginsel: art. 1 Sv houdt in dat het handelen van bevoegd gezag gebaseerd moet zijn op
een vooraf aanwezige bepaling. Het voorkomt dat de wetgever met terugwerkende kracht regels
kan opleggen. Voor Sv betekent het: je mag alleen handelen met een bevoegdheid die in het
wetboek van Sv is geschreven. ‘’Strafvordering heeft alleen plaats op de wijze bij de wet voorzien.’’
Nemo tenetur: In art. 29 lid 1 Sv staat dat een verdachte niet verplicht hoeft mee te werken aan zijn
eigen veroordeling, noemen we het Nemo tenetur-beginsel.
Opportuniteitsbeginsel: art. 167 Sv de OvJ heeft in alle strafzaken de keuze om van vervolging af te
zien. Het OM kan besluiten een zaak niet te vervolgen, zelfs als er voldoende bewijs is.
Openbaarheid van de terechtzitting: art. 6 lid 1 EVRM dit betekent dat rechtszaken in het openbaar
worden gehouden, zodat het publiek kan zien wat er gebeurt. Het draagt bij aan transparantie en
zorgt ervoor dat de rechterlijke macht verantwoordelijk is.
, Beginselen van een behoorlijke procesorde: art. 6 lid 2 EVRM dit verwijst naar de regels en normen
die ervoor zorgen dat een rechtszaak eerlijk en rechtvaardig verloopt. Het omvat zaken als het recht
op een eerlijk proces, hoor en wederhoor, en het vermijden van willekeurige beslissingen.
Het verschil aangeven tussen formeel en materieel strafrecht en deze begrippen toepassen op een
eenvoudige casus;
Formeel strafrecht: regelt onder meer de opsporing van strafbare feiten, de bevoegdheid van het
OM tot strafvordering, en bevat verder voorschriften over onder meer de terechtzitting, de
rechtsmiddelen en de tenuitvoerlegging van de
opgelegde sancties. Het gaat hier over de
procedure. Het wetboek van Strafvordering is het
formele strafrecht.
Materieel strafrecht: geeft aan welke feiten
strafbaar zijn, wie dader is en met welke sancties
het plegen van die feiten kan worden bestraft. Het
gaat hier over de inhoud. Het wetboek van
Strafrecht is het materiele strafrecht.
Het materiële strafrecht ziet met name op de vraag welke menselijke gedraging(en) strafbaar zijn en
welke sancties op het plegen van een bepaald strafbaar gesteld gedrag dienen te volgen. Het
formele strafrecht bevat voorschriften die omschrijven hoe de strafrechtelijke procedure dient
plaats te vinden.
