Samenvatting colleges Organisatiewetenschappen

Organisatiewetenschappen plenaire bijeenkomst



Wat is een organisatie?  elementen om organisaties inzichtelijk te maken:

 (social) Structuur
- Formeel: regels, procedures, hiërarchie
- Informeel: relatie tussen mensen, interactie, samenwerking
Organisatie is moeilijk grijpbaar  inzichtelijk maken
 Mensen: attitude, ambitie, normen en waarden, leiderschap
 Doelen: doel van organisatie= doel van mensen
 Technologie: instrumenten, machines, apparatuur
 Omgeving: Klanten, leveranciers, concurrenten, partners

Organisaties zijn niet statisch  continue interactie tussen mensen en kan ieder moment
veranderen, altijd beweging. Om te kijken naar een organisatie maak je een momentopname.



Kan ook naar processen kijken:




Organisatie: een verzameling mensen die zich verenigen in een formeel samenwerkingsverband
teneinde doelstellingen van individuen en groepen te realiseren

Organisatiewetenschap: de verzameling van inzichten methoden, theorieen en richtlijnen die met
betrekking tot een organisatieverschijnsel bestaat.



3 realiteiten:

- Objectief, feitelijk
- Subjectief, persoonlijke opvattingen over de werkelijkheid om je heen
- Intersubjectief, creëren we als mensen samen (cultuur, normen en waarden, hoe we met
elkaar omgaan)
Objectiviteit verandert met functie/plaats in de samenleving

,Perspectieven in de sociale wetenschap

 Systeemperspectief (rational system perspective)
Het systeem (regels, functies, normen, waarden) heeft objectieve consequenties voor de
leden  als je het systeem kent kun je handelingen van mensen voorspellen. Mensen
hebben een beperkte handelingsvrijheid
 Actorperspectief (natural system perspective)
Mensen zijn in principe handelingsvrij en door hun handelingen en interacties ontstaan
structuren en krijgen deze zin.  kijken naar het handelen van individuen, minder
systeemgericht
 Interactieperspectief:
Door interacties worden structuren geconstrueerd en gereconstrueerd. Zeker voor
individuen kunnen deze structuren handelingsvrijheid beperken -> combinatie van beide
perspectieven.



Branches in zorg en welzijn




Zorgorganisaties: indeling naar echelon

, Zorgvormen




Semimurale zorg: woonvorm wat heel dicht tegen zorginstelling aan zit.

Transmurale zorg: CVA patiënt



Structuur en structuren (Minztberg)

- Coördinatiemechanismen
- Ontwerp van individuele posities
- Groepering van eenheden
- Verbindingsmiddelen
- Sturing
- Besluitvorming
(Pgn. 296 & 300 voor overzicht)



Coördinatie-mechanismen

Taken verdelen heeft heel veel meerwaarde, hierdoor ontstaat coördinatie. Hoe zorg je dat alle taken
die onderverdeelt zijn, zorgen voor 1 afgesteld product?

 Onderlinge aanpassing  voorbeeld: Fiets bouwen, 1 maakt een frame, 1 maakt de wielen.
Door onderling overleg pas je de taken af. Past het wiel in het frame? (MDO)
Voordelen: Breedband communicatie, relatie groeit & spelen op elkaar in. Kost vaak veel tijd
 Om tijd te reduceren wil je handeling standaardiseren.

 Standaardisatie
- Van werkprocessen protocollen maken (stappen vastleggen)
- Van output  product/output moet hetzelfde zijn, hoe je het ook doet.
- Van kennis en vaardigheden  op een specifieke manier mensen opleiden (coördinatie
inbouwen)
- Van normen/waarden (Afstemmen in het buitenland is lastig door verschillende normen)

 Direct toezicht (niet hetzelfde als management): iemand is verantwoordelijk gesteld voor
coördinatieproces, controleert en stelt bij. Niet de normale manier van sturen. (voordeel:
flexibel, nadeel: niet altijd kennis + klantencontact + medewerkers niet fijn)