Samenvatting klinisch redeneren kwartiel 1
Les 1, 05-09-2018
Leerdoelen:
1. benoemen welke vaardigheden een verpleegkundige nodig heeft om te kunnen klinisch
redeneren
2. de fasen van het verpleegkundig proces beschrijven
3. benoemen wat de relatie is tussen klinisch redeneren en het verpleegkundig proces
definitie gezondheid volgens WHO 1948: 'een toestand van volledig, lichamelijk, psychisch
en sociaal welbevinden'.
- Deze definitie is niet haalbaar, Volgens deze definitie is bijna iedereen ongezond. Maar
ook met een aandoening, ziekte of beperking is het mogelijk een goed leven te leiden.
Definitie van gezondheid nu: het vermogen om zich aan te passen en zelf te beheren in het
gezicht van sociale, fysieke en emotionele uitdagingen.
- Hierbij staat niet de ziekte centraal maar het aanpassingsvermogen en het vermogen tot
zelfmanagement, waardoor mensen zelf de regie nemen en zich ondanks hun ziekte,
beperking nog gezond kunnen voelen.
Het doel van verplegen is: het bevorderen van gezondheid, herstel, groei en ontwikkeling, en
het voorkomen van ziekte, aandoening of beperking. Wanneer mensen ziek of gehandicapt
worden is daarnaast het doel van verplegen lijden en pijn te minimaliseren en mensen in
staat te stellen hun ziekte, handicap, de behandeling en de gevolgen daarvan te begrijpen en
daarmee om te gaan. Wanneer de dood nabij is, is het doel van verplegen het handhaven
van de best mogelijke kwaliteit van leven tot aan het eind.
- Verplegen omvat: het vaststellen van de behoefte aan verpleegkundige zorg,
persoonlijke verzorging en advies en voorspraak. Naast de directe patiëntenzorg omvat
de verpleegkundige praktijk ook coördinatie, deskundigheidsbevordering en beleid- en
kennisontwikkeling.
- Verplegen vindt plaats in een specifiek domein:
Het specifieke domein van verplegen zijn de unieke reacties op ervaringen van mensen
met gezondheid, ziekte, kwetsbaarheid of beperkingen, in welke omgeving of
omstandigheid zich zij ook bevinden.
- Is gericht op de persoon als geheel:
Verplegen is gericht op de persoon als geheel in zijn of haar context met zijn of haar
leefwijze, niet op een bepaald aspect of een specifieke pathologische situatie.
- Is gebaseerd op ethische waarden:
Bij verplegen staat respect voor de waardigheid, de autonomie en het uniek zijn van
mensen centraal.
- Betekent commitment aan partnerschap
Verpleegkundigen werken in partnerschap met patiënten, hun naasten en andere
mantelzorgers, en in samenwerking met andere professionals in een multidisciplinair
team. Waar dat geëigend is treden ze op als teamleider, delegeren zij werk naar anderen
en superviseren dat. Op andere momenten participeren zij als teamlid onder leiding van
anderen.
1
, Zelfmanagement is: het individuele vermogen van personen om waar mogelijk
gezondheidsproblemen te voorkomen, en, wanneer deze toch optreden: om te gaan met de
symptomen, de behandeling, de lichamelijke, psychische en sociale consequenties van de
gezondheidsproblemen en aanpassingen in leefstijl. Hierdoor is men in staat om de eigen
gezondheidstoestand te monitoren en te reageren op een manier die bijdraagt aan een
bevredigende kwaliteit van leven.
ADL: Activiteiten van het dagelijks leven zoals wassen, aankleden, eten en bewegen.
IADL: instrumentele activiteiten van het dagelijks leven, zoals boodschappen doen,
telefoneren, met geld omgaan en bijvoorbeeld medicijnen innemen.
International Classification of Functioning, Disability and Health (ICF): is een
biopsychosociaal model (niet alleen aandacht voor biomedische aspecten maar ook voor
psychologische en sociale factoren) dat uitgaat van het gegeven dat omgevingsfactoren en
persoonlijke factoren de gezondheidstoestand van mensen beïnvloeden. Vanuit ICF-
perspectief gezien is gezondheid een wisselwerking tussen de persoon en zijn omgeving.
BIG = Beroepen Individuele Gezondheidszorg
We gaan uit van de kernset van patiëntenproblemen:
Problemen van mensen waar verpleegkundigen zich op richten kunnen onderverdeeld
worden in 4 gebieden van het menselijk functioneren:
- het lichamelijke (koorts, wonden, pijn)
- het psychische (verslaving, rouw, onzekerheid)
- het functionele (vallen, tekort zelfredzaamheid ADL AIDL HDL)
- het sociale (eenzaamheid, gebrek aan het sociale).
Klinisch redeneren: is het continue proces van gegevensverzameling en analyse gericht op de
vragen en problemen van een individu en diens naasten, in relatie tot ziekte en gezondheid.
Verzamelen van informatie: Hierbij verkrijgt zij allereerst informatie van de persoon zelf.
Ook informatie vanuit zijn of haar omgeving en van andere zorgverleners worden gebruikt in
het proces van klinisch redeneren. Dit kan mondelinge informatie zijn, informatie uit
observaties en lichamelijk onderzoek, en uit overdrachten en dossiers. Voor het verzamelen
van informatie maakt de zij gebruik van gevalideerde en betrouwbare meetinstrumenten.
Het continue, cyclische proces van klinisch redeneren omvat:
1. Risico-inschatting: De verpleegkundige weet op basis van diepgaande kennis welke mensen
een verhoogd risico hebben op het ontstaan van bepaalde problemen.
2. Vroeg signalering: De verpleegkundige weet dat veel problemen zich aandienen met
voortekenen of vroege symptomen, zij kent die en kan daardoor tijdig een probleem
signaleren.
3. Probleemherkenning: De verpleegkundige richt zich op een groot aantal problemen die zich
bij heel verschillende mensen in heel verschillende situaties kunnen voordoen.
4. Interventie: De verpleegkundige past een groot scala aan interventies toe.
5. Monitoring: De verpleegkundige monitort de werkzaamheid van de interventies, en volgen
het beloop van de ziekte, de aandoening of de behandeling.
2
, Het klinisch redeneerproces:
plan-do-check-act-cyclus: je verzamelt gegevens, je bepaalt welke problemen als eerste
moeten worden aangepakt, je handelt en je evalueert de resultaten die je hebt bereikt
Om te kunnen klinisch redeneren moet je jezelf kennen, geef jezelf reflectie, feedback.
Klinisch redeneren is het tegenovergestelde van protocollair handelen of taakgericht werken.
Preventie: omvat alle interventies die anticiperen op risico, en actie ondernemen wanneer er
een verhoogd risico aanwezig is danwel eerste signalen zich ontwikkelen en de problematiek
aan het ontstaan is of dreigt te verergeren.We kunnen preventie indelen in:
- Universele preventie is gericht op de bevolking als geheel en heeft tot doel de kans op
het ontstaan van risicofactoren of ziekte te verminderen en de gezondheid te
bevorderen.
- Selectieve preventie heeft tot doel specifieke (hoog)risicogroepen te identificeren en
gerichte preventieprogramma’s uit te voeren, zodat de gezondheid wordt bevorderd.
- Geïndiceerde preventie heeft tot doel het ontstaan van ziekte of verdere
gezondheidsschade te voorkomen door een interventie of een behandeling bij een
individu met een gedefinieerd verhoogd risico op die ziekte.
- Zorg gerelateerde preventie is gericht op het ondersteunen van het individu met
bestaande gezondheidsproblemen, het reduceren van de ziektelast en het tegengaan van
complicaties.
Het doel van verpleegkunde: is het bevorderen van welbevinden, het voorkomen van ziekte
en het herstellen van de gezondheid van individuen, gezinnen en gemeenschappen.
Een verpleegkundige houd zich bezig met: de menselijke reacties die iemand vertoond, deze
diagnosticeren, behandelen en voorkomen zij. Reacties kunnen biologisch, sociaal en
spiritueel zijn.
multidisciplinair samenwerking: dit noemen we ook wel interdisciplinaire samenwerking en
betekend dat verpleegkundigen, artsen en andere beroepsbeoefenaars samenwerken om
patiëntenzorg te plannen en te verlenen.
Wat moet je kunnen als verpleegkundige om te kunnen klinisch renderen:
- Vakinhoudelijk handelen
- Communicatie
- Samenwerking
- Kennis en wetenschap
- Maatschappelijk handelen
- Organisatie
- Professionaliteit en kwaliteit
De zes fasen (stappen) van het verpleegkundig proces::
- Anamnese
- Diagnose
- Planning van de resultaten
- Planning van de interventies
- Uitvoeren van de interventies
3
Les 1, 05-09-2018
Leerdoelen:
1. benoemen welke vaardigheden een verpleegkundige nodig heeft om te kunnen klinisch
redeneren
2. de fasen van het verpleegkundig proces beschrijven
3. benoemen wat de relatie is tussen klinisch redeneren en het verpleegkundig proces
definitie gezondheid volgens WHO 1948: 'een toestand van volledig, lichamelijk, psychisch
en sociaal welbevinden'.
- Deze definitie is niet haalbaar, Volgens deze definitie is bijna iedereen ongezond. Maar
ook met een aandoening, ziekte of beperking is het mogelijk een goed leven te leiden.
Definitie van gezondheid nu: het vermogen om zich aan te passen en zelf te beheren in het
gezicht van sociale, fysieke en emotionele uitdagingen.
- Hierbij staat niet de ziekte centraal maar het aanpassingsvermogen en het vermogen tot
zelfmanagement, waardoor mensen zelf de regie nemen en zich ondanks hun ziekte,
beperking nog gezond kunnen voelen.
Het doel van verplegen is: het bevorderen van gezondheid, herstel, groei en ontwikkeling, en
het voorkomen van ziekte, aandoening of beperking. Wanneer mensen ziek of gehandicapt
worden is daarnaast het doel van verplegen lijden en pijn te minimaliseren en mensen in
staat te stellen hun ziekte, handicap, de behandeling en de gevolgen daarvan te begrijpen en
daarmee om te gaan. Wanneer de dood nabij is, is het doel van verplegen het handhaven
van de best mogelijke kwaliteit van leven tot aan het eind.
- Verplegen omvat: het vaststellen van de behoefte aan verpleegkundige zorg,
persoonlijke verzorging en advies en voorspraak. Naast de directe patiëntenzorg omvat
de verpleegkundige praktijk ook coördinatie, deskundigheidsbevordering en beleid- en
kennisontwikkeling.
- Verplegen vindt plaats in een specifiek domein:
Het specifieke domein van verplegen zijn de unieke reacties op ervaringen van mensen
met gezondheid, ziekte, kwetsbaarheid of beperkingen, in welke omgeving of
omstandigheid zich zij ook bevinden.
- Is gericht op de persoon als geheel:
Verplegen is gericht op de persoon als geheel in zijn of haar context met zijn of haar
leefwijze, niet op een bepaald aspect of een specifieke pathologische situatie.
- Is gebaseerd op ethische waarden:
Bij verplegen staat respect voor de waardigheid, de autonomie en het uniek zijn van
mensen centraal.
- Betekent commitment aan partnerschap
Verpleegkundigen werken in partnerschap met patiënten, hun naasten en andere
mantelzorgers, en in samenwerking met andere professionals in een multidisciplinair
team. Waar dat geëigend is treden ze op als teamleider, delegeren zij werk naar anderen
en superviseren dat. Op andere momenten participeren zij als teamlid onder leiding van
anderen.
1
, Zelfmanagement is: het individuele vermogen van personen om waar mogelijk
gezondheidsproblemen te voorkomen, en, wanneer deze toch optreden: om te gaan met de
symptomen, de behandeling, de lichamelijke, psychische en sociale consequenties van de
gezondheidsproblemen en aanpassingen in leefstijl. Hierdoor is men in staat om de eigen
gezondheidstoestand te monitoren en te reageren op een manier die bijdraagt aan een
bevredigende kwaliteit van leven.
ADL: Activiteiten van het dagelijks leven zoals wassen, aankleden, eten en bewegen.
IADL: instrumentele activiteiten van het dagelijks leven, zoals boodschappen doen,
telefoneren, met geld omgaan en bijvoorbeeld medicijnen innemen.
International Classification of Functioning, Disability and Health (ICF): is een
biopsychosociaal model (niet alleen aandacht voor biomedische aspecten maar ook voor
psychologische en sociale factoren) dat uitgaat van het gegeven dat omgevingsfactoren en
persoonlijke factoren de gezondheidstoestand van mensen beïnvloeden. Vanuit ICF-
perspectief gezien is gezondheid een wisselwerking tussen de persoon en zijn omgeving.
BIG = Beroepen Individuele Gezondheidszorg
We gaan uit van de kernset van patiëntenproblemen:
Problemen van mensen waar verpleegkundigen zich op richten kunnen onderverdeeld
worden in 4 gebieden van het menselijk functioneren:
- het lichamelijke (koorts, wonden, pijn)
- het psychische (verslaving, rouw, onzekerheid)
- het functionele (vallen, tekort zelfredzaamheid ADL AIDL HDL)
- het sociale (eenzaamheid, gebrek aan het sociale).
Klinisch redeneren: is het continue proces van gegevensverzameling en analyse gericht op de
vragen en problemen van een individu en diens naasten, in relatie tot ziekte en gezondheid.
Verzamelen van informatie: Hierbij verkrijgt zij allereerst informatie van de persoon zelf.
Ook informatie vanuit zijn of haar omgeving en van andere zorgverleners worden gebruikt in
het proces van klinisch redeneren. Dit kan mondelinge informatie zijn, informatie uit
observaties en lichamelijk onderzoek, en uit overdrachten en dossiers. Voor het verzamelen
van informatie maakt de zij gebruik van gevalideerde en betrouwbare meetinstrumenten.
Het continue, cyclische proces van klinisch redeneren omvat:
1. Risico-inschatting: De verpleegkundige weet op basis van diepgaande kennis welke mensen
een verhoogd risico hebben op het ontstaan van bepaalde problemen.
2. Vroeg signalering: De verpleegkundige weet dat veel problemen zich aandienen met
voortekenen of vroege symptomen, zij kent die en kan daardoor tijdig een probleem
signaleren.
3. Probleemherkenning: De verpleegkundige richt zich op een groot aantal problemen die zich
bij heel verschillende mensen in heel verschillende situaties kunnen voordoen.
4. Interventie: De verpleegkundige past een groot scala aan interventies toe.
5. Monitoring: De verpleegkundige monitort de werkzaamheid van de interventies, en volgen
het beloop van de ziekte, de aandoening of de behandeling.
2
, Het klinisch redeneerproces:
plan-do-check-act-cyclus: je verzamelt gegevens, je bepaalt welke problemen als eerste
moeten worden aangepakt, je handelt en je evalueert de resultaten die je hebt bereikt
Om te kunnen klinisch redeneren moet je jezelf kennen, geef jezelf reflectie, feedback.
Klinisch redeneren is het tegenovergestelde van protocollair handelen of taakgericht werken.
Preventie: omvat alle interventies die anticiperen op risico, en actie ondernemen wanneer er
een verhoogd risico aanwezig is danwel eerste signalen zich ontwikkelen en de problematiek
aan het ontstaan is of dreigt te verergeren.We kunnen preventie indelen in:
- Universele preventie is gericht op de bevolking als geheel en heeft tot doel de kans op
het ontstaan van risicofactoren of ziekte te verminderen en de gezondheid te
bevorderen.
- Selectieve preventie heeft tot doel specifieke (hoog)risicogroepen te identificeren en
gerichte preventieprogramma’s uit te voeren, zodat de gezondheid wordt bevorderd.
- Geïndiceerde preventie heeft tot doel het ontstaan van ziekte of verdere
gezondheidsschade te voorkomen door een interventie of een behandeling bij een
individu met een gedefinieerd verhoogd risico op die ziekte.
- Zorg gerelateerde preventie is gericht op het ondersteunen van het individu met
bestaande gezondheidsproblemen, het reduceren van de ziektelast en het tegengaan van
complicaties.
Het doel van verpleegkunde: is het bevorderen van welbevinden, het voorkomen van ziekte
en het herstellen van de gezondheid van individuen, gezinnen en gemeenschappen.
Een verpleegkundige houd zich bezig met: de menselijke reacties die iemand vertoond, deze
diagnosticeren, behandelen en voorkomen zij. Reacties kunnen biologisch, sociaal en
spiritueel zijn.
multidisciplinair samenwerking: dit noemen we ook wel interdisciplinaire samenwerking en
betekend dat verpleegkundigen, artsen en andere beroepsbeoefenaars samenwerken om
patiëntenzorg te plannen en te verlenen.
Wat moet je kunnen als verpleegkundige om te kunnen klinisch renderen:
- Vakinhoudelijk handelen
- Communicatie
- Samenwerking
- Kennis en wetenschap
- Maatschappelijk handelen
- Organisatie
- Professionaliteit en kwaliteit
De zes fasen (stappen) van het verpleegkundig proces::
- Anamnese
- Diagnose
- Planning van de resultaten
- Planning van de interventies
- Uitvoeren van de interventies
3
