Kernideeën uit de reader!!!
1) Morgenthau, H. (1948). Politics among Nations: the Struggle for Power and Peace. New York:
Alfred Knopf. [selectie]
Morgenthau introduceert 6 principes vh politieke realisme, waarbij hij betoogt dat internationale politiek
w gedomineerd door de strijd om macht en nationale belangen. Het boek legt nadruk op idee dat staten
handelen in anarchistisch sys waar gn centrale autoriteit is, en dat dit sys staten dwingt om hun eigen
veiligheid en macht te maximaliseren
1. Objectieve wetten in menselijke natuur: Politiek is gebaseerd op onveranderlijke aspecten vd
menselijke natuur
2. Macht centraal: Staten handelen in hun eigenbelang, gedefinieerd als macht
3. Dynamische belangen: Nationale belangen veranderen met de context
4. Morele betekenis: Staten houden rekening met moraliteit, maar het is niet universeel toepasbaar
5. Verschil in morele wetten: Staten w beoordeeld op nationale belangen, niet op universele moraal
6. Autonomie van politiek: Politiek volgt zijn eigen regels, los van andere disciplines
Internationale Politiek: Een Duale Benadering
Hoofddoelen: Begrijpen wat politieke relaties tss landen bepaalt en hoe deze krachten samenwerken
Dualiteit: Evenwicht tss vreedzame oplossingen en machtsdiplomatie/oorlog. Beide zijn onlosmakelijk
met elkaar verbonden
Kritiek op Idealisme: Waarschuwing tegen abstracte theorieën; Focus op historische feiten
Vergelijkende Analyses: Gebruik vn geschiedenis om buitenlands beleid te begrijpen, met nadruk op
overeenkomsten en verschillen
Complexiteit en Verandering: Internationale politiek is complex en verandert voortdurend;
Eenvoudige oplossingen zijn zeldzaam
Rol van de VS: Als machtigste natie moet VS rekening houden met impact vn hun beleid op hun
positie in de wereld
De Toekomst van Diplomatie
Essentiële Taken: Doelen bepalen, doelen en kracht van andere naties evalueren, compatibiliteit
vaststellen, en geschikte middelen inzetten
Risico's: Gevaren van onrealistische doelen en verkeerde inschattingen
Regels voor Succes: Compromissen sluiten, flexibel zijn, en dogmatische doctrines vermijden
Voorwaarden voor Compromis: Focus op echte voordelen, vermijd onhoudbare posities, beperk
zwakke bondgenoten, gebruik militaire macht, en beïnvloed publieke opinie
Internationale Vrede: Diplomatie is essentieel vr geïntegreerde internationale SL en behouden vn
vrede
Conclusie: Morgenthau stelt dat internationale politiek ingewikkeld is en goed begrip vn
machtsdynamieken en diplomatie vereist. Nationale soevereiniteit moet mogelijk opgegeven w ten
gunste v/e hogere autoriteit om internationale vrede te waarborgen. Samenvattend stelt hij dat
internationale politiek gedomineerd w door machtsstrijd en dat effectieve diplomatie essentieel is vr
bereiken en behouden vn internationale vrede. Hij pleit vr pragmatische benaderingen en idealistische
visies moeten w vermeden.
2) Waltz, K. (1979). Theory of International Politics. New York: Random House. [selectie]
Hoofdstuk 1: Wetten en Theorieën
Doelen: Onderzoeken vn bestaande theorieën, ontwikkelen vn nieuwe theorieën om tekortkomingen
aan te pakken, en toepassen vn deze theorieën
Theorie vs. Beschrijving: Theorieën gaan verder dan beschrijvingen; Ze bieden verklaringen
Inductie en Deductie: Beide zijn nodig vr ontwikkelen vn theorieën, waarbij inductie nieuwe
antwoorden biedt en deductie logica toepast
Definities en Modellen: Theorieën vereenvoudigen complexe realiteit en modellen helpen deze te
representeren
Testen Theorieën: Theorieën moeten duidelijk & testbaar zijn om effectief te kunnen w geëvalueerd
Problemen met Vage Theorieën: Vaagheid in definities en variabelen leidt tot ineffectieve tests en
teleurstellende resultaten
Hoofdstuk 5: Politieke Structuren/Systemen
1
, Binnenlandse vs. Internationale Structuren: Binnenlandse structuren zijn hiërarchisch en centraal;
Internationale structuren zijn anarchisch en gedecentraliseerd
Ordeningsprincipes: Binnenlandse sys hbb formele organisatie; internationale sys zijn gebaseerd op
soevereiniteit en zelfhulp
Vergelijking met Economie: Net als markten w internationale sys gevormd door interacties vn
zelfgerichte eenheden
Soevereiniteit: Staten zijn autonome entiteiten met vergelijkbare taken, ondanks verschillen in
grootte en kracht
Machtsverdeling: De structuur vh internationale sys w bepaald door verdeling vn macht, niet door
allianties of interne relaties
Kernideeën helpen om fundament vn Waltz's theorie vn internationale politiek te begrijpen, waarin de
anarchische structuur vh internationale sys en de dynamiek van machtsverdeling centraal staan
Fundament vn Waltz's theorie vn internationale politiek (neorealisme/structureel realisme) omvat:
1. Anarchie: Internationale systeem is anarchisch, zonder centrale autoriteit boven staten
2. Soevereiniteit: Staten zijn de belangrijkste actoren en zijn juridisch gelijkwaardig
3. Zelfhulp: Staten moeten zelf voor hun veiligheid zorgen
4. Machtsverdeling: De structuur vh sys w bepaald door de verdeling van macht tss staten
5. Functionele Gelijkheid: Staten hbb vergelijkbare functies ondanks verschillen in kracht
6. Balans van Macht: Staten streven nr een evenwicht om te voorkomen dat 1 staat te dominant w
< Principes verklaren gedragingen vn staten en dynamiek vn macht in internationale betrekkingen
3) Waltz, K. (2012). Why Iran Should Get the Nuclear Bomb. Foreign Affairs, July/August 2012, 1-5.
Waltz betoogt dat Iran het recht zou moeten hbb om kernwapens te verwerven. Hij stelt dat nucleair
bewapend Iran stabiliteit in MO zou kunnen bevorderen dmv evenwicht vd macht. Dit is controversieel
standpunt dat veel debat heeft opgeroepen binnen academische gemeenschap en onder beleidsmakers.
Waltz's artikel behandelt debat over reacties vd VS en Israël op streven vn Iran nr nucleaire capaciteit. Hij
stelt dat nucleair bewapend Iran eigenlijk stabiliteit in MO zou kunnen bevorderen. Hij bespreekt 3
mogelijke uitkomsten vh conflict: Diplomatie die Iran zou kunnen overtuigen om nucleaire wapens op te
geven, een ‘breakout capability’ waarbij Iran snel nucleaire wapens zou kunnen ontwikkelen zonder
testen, of dat Iran doorgaat met openlijk nucleair w. Hij betoogt dat angst vr nucleair Iran overdreven is
en dat historisch gezien nucleaire bewapening landen voorzichtiger maakt. Hij wijst op nucleaire
monopolie vn Israël als bijdragende factor aan crisis en pleit vr evenwicht in militaire macht vr stabiliteit.
Hij suggereert dat nucleair Iran zou leiden tot wederzijdse afschrikking, vergelijkbaar met andere
nucleaire machtsverhoudingen die hbb bijgedragen aan vrede en stabiliteit. Hij concludeert dat het nt
noodzakelijk is vr VS en zijn bondgenoten om actief nucleaire bewapening door Iran te voorkomen en dat
diplomatieke inspanningen moeten w voortgezet met mogelijke opheffing vn sancties, omdat nucleaire
capaciteit vaak leidt tot stabiliteit zonder per se een bedreiging te vormen vr de regio.
Vergelijking nucleaire machtsverhoudingen, zoals tss VS en SU tijdens KO, en tss India en Pakistan. In beide
gevallen heeft wederzijdse afschrikking vn kernwapens bijgedragen aan stabiliteit/voorkomen vn grootschalige
conflicten. Hij suggereert dat vergelijkbare balans tss Iran en Israël stabiliteit zou kunnen brengen in het MO
4) Mearsheimer, J., & Walt, S. (2006). The Israel Lobby and U.S. Foreign Policy. Middle East Policy,
13(3), 29-87.
Artikel bespreekt invloed vn wat zij beschrijven als ‘Israël Lobby’ op buitenlands beleid vd VS, met name
mbt kwesties in MO, zoals Israëlisch-Palestijns conflict en nucleaire beleid tav Iran. Het heeft discussie en
debat opgeroepen over rol vn belangengroepen in vormgeven vh buitenlands beleid vd VS, vooral mbt
Israël. Ze betogen dat sterke steun vd VS aan Israël nt alleen voortkomt uit gedeelde strategische
belangen, mr ook uit invloed vn binnenlandse politieke activiteiten vd Israël Lobby. Ze stellen dat deze
onvoorwaardelijke steun nt alleen ongerechtvaardigd is, mr ook Amerikaanse belangen in regio schaadt.
Lobby beïnvloedt Amerikaanse beleid door politieke druk uit te oefenen op Congres en UM, controle over
media en denktanks, en labelen vn critici als antisemitisch. Conclusie dat er meer open debat nodig is over
invloed vd lobby om Amerikaanse belangen in lijn te brengen met bredere doelen in MO.
Auteurs betogen dat Israël Lobby een aanzienlijke invloed heeft op zowel het Amerikaanse Congres als de
Uitvoerende Macht, waardoor het beleid ten gunste van Israël wordt beïnvloed
2
1) Morgenthau, H. (1948). Politics among Nations: the Struggle for Power and Peace. New York:
Alfred Knopf. [selectie]
Morgenthau introduceert 6 principes vh politieke realisme, waarbij hij betoogt dat internationale politiek
w gedomineerd door de strijd om macht en nationale belangen. Het boek legt nadruk op idee dat staten
handelen in anarchistisch sys waar gn centrale autoriteit is, en dat dit sys staten dwingt om hun eigen
veiligheid en macht te maximaliseren
1. Objectieve wetten in menselijke natuur: Politiek is gebaseerd op onveranderlijke aspecten vd
menselijke natuur
2. Macht centraal: Staten handelen in hun eigenbelang, gedefinieerd als macht
3. Dynamische belangen: Nationale belangen veranderen met de context
4. Morele betekenis: Staten houden rekening met moraliteit, maar het is niet universeel toepasbaar
5. Verschil in morele wetten: Staten w beoordeeld op nationale belangen, niet op universele moraal
6. Autonomie van politiek: Politiek volgt zijn eigen regels, los van andere disciplines
Internationale Politiek: Een Duale Benadering
Hoofddoelen: Begrijpen wat politieke relaties tss landen bepaalt en hoe deze krachten samenwerken
Dualiteit: Evenwicht tss vreedzame oplossingen en machtsdiplomatie/oorlog. Beide zijn onlosmakelijk
met elkaar verbonden
Kritiek op Idealisme: Waarschuwing tegen abstracte theorieën; Focus op historische feiten
Vergelijkende Analyses: Gebruik vn geschiedenis om buitenlands beleid te begrijpen, met nadruk op
overeenkomsten en verschillen
Complexiteit en Verandering: Internationale politiek is complex en verandert voortdurend;
Eenvoudige oplossingen zijn zeldzaam
Rol van de VS: Als machtigste natie moet VS rekening houden met impact vn hun beleid op hun
positie in de wereld
De Toekomst van Diplomatie
Essentiële Taken: Doelen bepalen, doelen en kracht van andere naties evalueren, compatibiliteit
vaststellen, en geschikte middelen inzetten
Risico's: Gevaren van onrealistische doelen en verkeerde inschattingen
Regels voor Succes: Compromissen sluiten, flexibel zijn, en dogmatische doctrines vermijden
Voorwaarden voor Compromis: Focus op echte voordelen, vermijd onhoudbare posities, beperk
zwakke bondgenoten, gebruik militaire macht, en beïnvloed publieke opinie
Internationale Vrede: Diplomatie is essentieel vr geïntegreerde internationale SL en behouden vn
vrede
Conclusie: Morgenthau stelt dat internationale politiek ingewikkeld is en goed begrip vn
machtsdynamieken en diplomatie vereist. Nationale soevereiniteit moet mogelijk opgegeven w ten
gunste v/e hogere autoriteit om internationale vrede te waarborgen. Samenvattend stelt hij dat
internationale politiek gedomineerd w door machtsstrijd en dat effectieve diplomatie essentieel is vr
bereiken en behouden vn internationale vrede. Hij pleit vr pragmatische benaderingen en idealistische
visies moeten w vermeden.
2) Waltz, K. (1979). Theory of International Politics. New York: Random House. [selectie]
Hoofdstuk 1: Wetten en Theorieën
Doelen: Onderzoeken vn bestaande theorieën, ontwikkelen vn nieuwe theorieën om tekortkomingen
aan te pakken, en toepassen vn deze theorieën
Theorie vs. Beschrijving: Theorieën gaan verder dan beschrijvingen; Ze bieden verklaringen
Inductie en Deductie: Beide zijn nodig vr ontwikkelen vn theorieën, waarbij inductie nieuwe
antwoorden biedt en deductie logica toepast
Definities en Modellen: Theorieën vereenvoudigen complexe realiteit en modellen helpen deze te
representeren
Testen Theorieën: Theorieën moeten duidelijk & testbaar zijn om effectief te kunnen w geëvalueerd
Problemen met Vage Theorieën: Vaagheid in definities en variabelen leidt tot ineffectieve tests en
teleurstellende resultaten
Hoofdstuk 5: Politieke Structuren/Systemen
1
, Binnenlandse vs. Internationale Structuren: Binnenlandse structuren zijn hiërarchisch en centraal;
Internationale structuren zijn anarchisch en gedecentraliseerd
Ordeningsprincipes: Binnenlandse sys hbb formele organisatie; internationale sys zijn gebaseerd op
soevereiniteit en zelfhulp
Vergelijking met Economie: Net als markten w internationale sys gevormd door interacties vn
zelfgerichte eenheden
Soevereiniteit: Staten zijn autonome entiteiten met vergelijkbare taken, ondanks verschillen in
grootte en kracht
Machtsverdeling: De structuur vh internationale sys w bepaald door verdeling vn macht, niet door
allianties of interne relaties
Kernideeën helpen om fundament vn Waltz's theorie vn internationale politiek te begrijpen, waarin de
anarchische structuur vh internationale sys en de dynamiek van machtsverdeling centraal staan
Fundament vn Waltz's theorie vn internationale politiek (neorealisme/structureel realisme) omvat:
1. Anarchie: Internationale systeem is anarchisch, zonder centrale autoriteit boven staten
2. Soevereiniteit: Staten zijn de belangrijkste actoren en zijn juridisch gelijkwaardig
3. Zelfhulp: Staten moeten zelf voor hun veiligheid zorgen
4. Machtsverdeling: De structuur vh sys w bepaald door de verdeling van macht tss staten
5. Functionele Gelijkheid: Staten hbb vergelijkbare functies ondanks verschillen in kracht
6. Balans van Macht: Staten streven nr een evenwicht om te voorkomen dat 1 staat te dominant w
< Principes verklaren gedragingen vn staten en dynamiek vn macht in internationale betrekkingen
3) Waltz, K. (2012). Why Iran Should Get the Nuclear Bomb. Foreign Affairs, July/August 2012, 1-5.
Waltz betoogt dat Iran het recht zou moeten hbb om kernwapens te verwerven. Hij stelt dat nucleair
bewapend Iran stabiliteit in MO zou kunnen bevorderen dmv evenwicht vd macht. Dit is controversieel
standpunt dat veel debat heeft opgeroepen binnen academische gemeenschap en onder beleidsmakers.
Waltz's artikel behandelt debat over reacties vd VS en Israël op streven vn Iran nr nucleaire capaciteit. Hij
stelt dat nucleair bewapend Iran eigenlijk stabiliteit in MO zou kunnen bevorderen. Hij bespreekt 3
mogelijke uitkomsten vh conflict: Diplomatie die Iran zou kunnen overtuigen om nucleaire wapens op te
geven, een ‘breakout capability’ waarbij Iran snel nucleaire wapens zou kunnen ontwikkelen zonder
testen, of dat Iran doorgaat met openlijk nucleair w. Hij betoogt dat angst vr nucleair Iran overdreven is
en dat historisch gezien nucleaire bewapening landen voorzichtiger maakt. Hij wijst op nucleaire
monopolie vn Israël als bijdragende factor aan crisis en pleit vr evenwicht in militaire macht vr stabiliteit.
Hij suggereert dat nucleair Iran zou leiden tot wederzijdse afschrikking, vergelijkbaar met andere
nucleaire machtsverhoudingen die hbb bijgedragen aan vrede en stabiliteit. Hij concludeert dat het nt
noodzakelijk is vr VS en zijn bondgenoten om actief nucleaire bewapening door Iran te voorkomen en dat
diplomatieke inspanningen moeten w voortgezet met mogelijke opheffing vn sancties, omdat nucleaire
capaciteit vaak leidt tot stabiliteit zonder per se een bedreiging te vormen vr de regio.
Vergelijking nucleaire machtsverhoudingen, zoals tss VS en SU tijdens KO, en tss India en Pakistan. In beide
gevallen heeft wederzijdse afschrikking vn kernwapens bijgedragen aan stabiliteit/voorkomen vn grootschalige
conflicten. Hij suggereert dat vergelijkbare balans tss Iran en Israël stabiliteit zou kunnen brengen in het MO
4) Mearsheimer, J., & Walt, S. (2006). The Israel Lobby and U.S. Foreign Policy. Middle East Policy,
13(3), 29-87.
Artikel bespreekt invloed vn wat zij beschrijven als ‘Israël Lobby’ op buitenlands beleid vd VS, met name
mbt kwesties in MO, zoals Israëlisch-Palestijns conflict en nucleaire beleid tav Iran. Het heeft discussie en
debat opgeroepen over rol vn belangengroepen in vormgeven vh buitenlands beleid vd VS, vooral mbt
Israël. Ze betogen dat sterke steun vd VS aan Israël nt alleen voortkomt uit gedeelde strategische
belangen, mr ook uit invloed vn binnenlandse politieke activiteiten vd Israël Lobby. Ze stellen dat deze
onvoorwaardelijke steun nt alleen ongerechtvaardigd is, mr ook Amerikaanse belangen in regio schaadt.
Lobby beïnvloedt Amerikaanse beleid door politieke druk uit te oefenen op Congres en UM, controle over
media en denktanks, en labelen vn critici als antisemitisch. Conclusie dat er meer open debat nodig is over
invloed vd lobby om Amerikaanse belangen in lijn te brengen met bredere doelen in MO.
Auteurs betogen dat Israël Lobby een aanzienlijke invloed heeft op zowel het Amerikaanse Congres als de
Uitvoerende Macht, waardoor het beleid ten gunste van Israël wordt beïnvloed
2
