Wijkanalyse
wijk Eemnes
Figuur 1: Church in Eemnes
Naam: **************************
Studentnummer: **************************
In samenwerking met: ************ – ************
************ – ************
School: Hogeschool Utrecht
Studiegroepscode: GVE-1D-A
Naam cursus: GVE-1.IT2-16
Docent: ****************
Inleverdatum: 30 maart 2020
,Inhoud
HOOFDSTUK 1: VOORBEREIDINGSOPDRACHT 1 .............................................................. 2
HOOFDSTUK 2: VOORBEREIDINGSOPDRACHT 2 .............................................................. 8
HOOFDSTUK 3: STAP 1 VAN DE WIJKANALYSE .............................................................. 10
HOOFDSTUK 4: STAP 2 VAN DE WIJKANALYSE .............................................................. 11
HOOFDSTUK 5: STAP 3 VAN DE WIJKANALYSE .............................................................. 23
HOOFDSTUK 6: STAP 4 VAN DE WIJKANALYSE .............................................................. 30
HOOFDSTUK 7: STAP 5 VAN DE WIJKANALYSE ….…………………………………………….35
LITERATUUTLIJST………..………………………………………………………………………………..43
BIJLAGE 1: SAMENWERKINGSOVEREENKOMST……………………………………………….50
1
,Hoofdstuk 1: voorbereidingsopdracht 1
In onderstaand tabel hebben wij de gegeven termen gedefinieerd, hier hebben wij
verschillende bronnen voor aangehaald.
Term Omschrijving en betekenis voor wijkanalyse.
Expertisegebied In maart 2012 verscheen het beroepsprofiel
wijkverpleegkundige verpleegkundige. Hierin zijn de algemene competenties van
verpleegkundigen, ongeacht de setting waarin zij werken,
beschreven. Gezien het ook tien al bijzondere karakter van
het wijkverpleegkundige beroep is in het najaar van 2012, in
aanvulling op dat beroepsprofiel, het expertisegebied
wijkverpleegkundige verschenen. Hierin staan specifieke
competenties waarover wijkverpleegkundigen moeten
beschikken, beschreven aan de hand van de zeven
canmeds -rollen. (V&VN Juni 2019)
Zelfmanagement De manier waarop iemand met zijn (chronische) ziekte
omgaat. Die ziekte met de daarbij komende symptomen en
gevolgen van de behandeling, moet zoveel mogelijk in het
leven gaan passen. De persoon kan door middel van
zelfmanagement aangeven wat hij/zij zelf wil en kan doen
en waarbij hij/zij hulp wenst van mantelzorgers of
professionele zorgverleners. Zo houdt de zorgvrager zoveel
mogelijk zelf de regie in handen en wordt de kwaliteit van
leven bevorderd. Als zorgverlener is het een vereiste om
kracht in plaats van klacht als uitgangspunt te nemen.
(Sassen, B., 2018)
Wanneer inwoners van de wijk zelf kunnen aangeven wat zij
kunnen en willen, kan niet alleen de zorgverlener hierop
inspelen, maar ook de gemeente. De inwoners kunnen
aangeven wat er verbeterd kan worden aan de wijk wat
betreft zorgvoorzieningen, maar zij kunnen ook aangeven
wat er verbeterd moet worden inzake de mindervalide- en
invalide vriendelijkheid van bepaalde paden, wegen en
ingangen.
2
, Shared-decision making Shared-decision making is letterlijk vertaald: ‘gezamenlijke
besluitvorming’. De zorgvrager maakt in overleg met de arts,
verpleegkundige, mantelzorgers en andere betrokkenen
keuzes over zijn/haar zorg. Dit zorgt voor een verbeterde
therapietrouw, een hogere cliënttevredenheid en de cliënten
geven aan minder angstig te zijn, doordat ze beter
geïnformeerd zijn. De besluitvorming gebeurt aan de hand
van diverse gesprekken tussen de zorgspecialist en de
zorgvrager en/of zijn naasten. Er worden doelen
geformuleerd, waarna de cliënt een keuze kan maken,
vervolgens worden de verschillende opties en de
bijbehorende positieve en negatieve gevolgen besproken.
Uiteindelijk zal hieruit gezamenlijk een besluit worden
genomen over de zorg van de cliënt. (Vilans, 2013)
Als je met een advies wil komen voor een verbetering in een
wijk staan de inwoners daarin centraal. Het is van belang
dat je door middel van gesprekken de behoeften en wensen
van de inwoners achterhaalt, waarop je verbeteringsvoorstel
wordt gebaseerd.
Sociale kaart Een sociale kaart is een overzicht waarop alle instellingen,
die betrekking hebben op de gezondheidszorg, welzijn van
de inwoners en maatschappelijke instituten van een dorp of
wijk zijn weergeven. (Zorgcontext, z.d.)
Om tot een advies te komen voor de wethouder, is het van
belang dat je kennis hebt van welke instellingen en
voorzieningen er op het moment al aanwezig zijn.
Wijkgezondheidsprofiel In een wijkgezondheidsprofiel staat een inventarisatie van
de (gezondheid) situatie, wensen, behoeften en
gezondheidsbeleving van inwoners van een gemeente,
dorp, buurt of wijk. Zo zijn de verschillende aspecten
rondom gezondheid in kaart gebracht. Dit biedt de kans om
aandachtspunten en prioriteiten voor integraal beleid te
formuleren en gerichter en in samenhang interventies in te
zetten. (Loketgezondleven, z.d. )
Dit soort profielen zijn hulpmiddelen om inzicht te krijgen,
om tot een optimale werkverdeling te komen en om goede
uitgangspunten te hebben op beleid en bestuurlijk niveau.
Informele zorg Informele zorg bestaat volgens het Sociaal en Cultureel
Planbureau (Boer & Klerk, 2013) uit mantelzorg en
vrijwilligerswerk. De overheid kiest hierbij voor een
activerende zorgstaat waarin burgers worden aangespoord
om actief deel te nemen.
Hierbij kan gedacht worden aan ouderen die nog thuis
wonen en die naasten hebben die de rol van mantelzorger
op zich hebben genomen.
3
wijk Eemnes
Figuur 1: Church in Eemnes
Naam: **************************
Studentnummer: **************************
In samenwerking met: ************ – ************
************ – ************
School: Hogeschool Utrecht
Studiegroepscode: GVE-1D-A
Naam cursus: GVE-1.IT2-16
Docent: ****************
Inleverdatum: 30 maart 2020
,Inhoud
HOOFDSTUK 1: VOORBEREIDINGSOPDRACHT 1 .............................................................. 2
HOOFDSTUK 2: VOORBEREIDINGSOPDRACHT 2 .............................................................. 8
HOOFDSTUK 3: STAP 1 VAN DE WIJKANALYSE .............................................................. 10
HOOFDSTUK 4: STAP 2 VAN DE WIJKANALYSE .............................................................. 11
HOOFDSTUK 5: STAP 3 VAN DE WIJKANALYSE .............................................................. 23
HOOFDSTUK 6: STAP 4 VAN DE WIJKANALYSE .............................................................. 30
HOOFDSTUK 7: STAP 5 VAN DE WIJKANALYSE ….…………………………………………….35
LITERATUUTLIJST………..………………………………………………………………………………..43
BIJLAGE 1: SAMENWERKINGSOVEREENKOMST……………………………………………….50
1
,Hoofdstuk 1: voorbereidingsopdracht 1
In onderstaand tabel hebben wij de gegeven termen gedefinieerd, hier hebben wij
verschillende bronnen voor aangehaald.
Term Omschrijving en betekenis voor wijkanalyse.
Expertisegebied In maart 2012 verscheen het beroepsprofiel
wijkverpleegkundige verpleegkundige. Hierin zijn de algemene competenties van
verpleegkundigen, ongeacht de setting waarin zij werken,
beschreven. Gezien het ook tien al bijzondere karakter van
het wijkverpleegkundige beroep is in het najaar van 2012, in
aanvulling op dat beroepsprofiel, het expertisegebied
wijkverpleegkundige verschenen. Hierin staan specifieke
competenties waarover wijkverpleegkundigen moeten
beschikken, beschreven aan de hand van de zeven
canmeds -rollen. (V&VN Juni 2019)
Zelfmanagement De manier waarop iemand met zijn (chronische) ziekte
omgaat. Die ziekte met de daarbij komende symptomen en
gevolgen van de behandeling, moet zoveel mogelijk in het
leven gaan passen. De persoon kan door middel van
zelfmanagement aangeven wat hij/zij zelf wil en kan doen
en waarbij hij/zij hulp wenst van mantelzorgers of
professionele zorgverleners. Zo houdt de zorgvrager zoveel
mogelijk zelf de regie in handen en wordt de kwaliteit van
leven bevorderd. Als zorgverlener is het een vereiste om
kracht in plaats van klacht als uitgangspunt te nemen.
(Sassen, B., 2018)
Wanneer inwoners van de wijk zelf kunnen aangeven wat zij
kunnen en willen, kan niet alleen de zorgverlener hierop
inspelen, maar ook de gemeente. De inwoners kunnen
aangeven wat er verbeterd kan worden aan de wijk wat
betreft zorgvoorzieningen, maar zij kunnen ook aangeven
wat er verbeterd moet worden inzake de mindervalide- en
invalide vriendelijkheid van bepaalde paden, wegen en
ingangen.
2
, Shared-decision making Shared-decision making is letterlijk vertaald: ‘gezamenlijke
besluitvorming’. De zorgvrager maakt in overleg met de arts,
verpleegkundige, mantelzorgers en andere betrokkenen
keuzes over zijn/haar zorg. Dit zorgt voor een verbeterde
therapietrouw, een hogere cliënttevredenheid en de cliënten
geven aan minder angstig te zijn, doordat ze beter
geïnformeerd zijn. De besluitvorming gebeurt aan de hand
van diverse gesprekken tussen de zorgspecialist en de
zorgvrager en/of zijn naasten. Er worden doelen
geformuleerd, waarna de cliënt een keuze kan maken,
vervolgens worden de verschillende opties en de
bijbehorende positieve en negatieve gevolgen besproken.
Uiteindelijk zal hieruit gezamenlijk een besluit worden
genomen over de zorg van de cliënt. (Vilans, 2013)
Als je met een advies wil komen voor een verbetering in een
wijk staan de inwoners daarin centraal. Het is van belang
dat je door middel van gesprekken de behoeften en wensen
van de inwoners achterhaalt, waarop je verbeteringsvoorstel
wordt gebaseerd.
Sociale kaart Een sociale kaart is een overzicht waarop alle instellingen,
die betrekking hebben op de gezondheidszorg, welzijn van
de inwoners en maatschappelijke instituten van een dorp of
wijk zijn weergeven. (Zorgcontext, z.d.)
Om tot een advies te komen voor de wethouder, is het van
belang dat je kennis hebt van welke instellingen en
voorzieningen er op het moment al aanwezig zijn.
Wijkgezondheidsprofiel In een wijkgezondheidsprofiel staat een inventarisatie van
de (gezondheid) situatie, wensen, behoeften en
gezondheidsbeleving van inwoners van een gemeente,
dorp, buurt of wijk. Zo zijn de verschillende aspecten
rondom gezondheid in kaart gebracht. Dit biedt de kans om
aandachtspunten en prioriteiten voor integraal beleid te
formuleren en gerichter en in samenhang interventies in te
zetten. (Loketgezondleven, z.d. )
Dit soort profielen zijn hulpmiddelen om inzicht te krijgen,
om tot een optimale werkverdeling te komen en om goede
uitgangspunten te hebben op beleid en bestuurlijk niveau.
Informele zorg Informele zorg bestaat volgens het Sociaal en Cultureel
Planbureau (Boer & Klerk, 2013) uit mantelzorg en
vrijwilligerswerk. De overheid kiest hierbij voor een
activerende zorgstaat waarin burgers worden aangespoord
om actief deel te nemen.
Hierbij kan gedacht worden aan ouderen die nog thuis
wonen en die naasten hebben die de rol van mantelzorger
op zich hebben genomen.
3
