Hedendaagse theorieën in de ontwikkelingspsychologie. (practica is niet te kennen voor ex.)
Inleiding
Samenvatting van boek
De ontwikkelingen van kinderen en jongeren staat in onze snel evoluerende maatschappij
onder druk. Het aanbod van ontwikkelingsmogelijkheden is dan wel enorm groot, het is voor
kinderen niet van zelfsprekend om hun persoonlijke interesses en overtuigingen sterk intern
op te bouwen en te laten weerspiegelen.
Maar dit proces is ook voor ouders niet van zelfsprekend, hoe ondersteun je jouw kinderen
nu bij zo een proces? In de inleiding komen een paar maatschappelijke bespiegelingen
omtrent de ontwikkeling en opvoeding aan bod.
Bespiegeling over ontwikkeling en opvoeding
Toegenomen kennis, zorg en druk
Deze is toegenomen van:
• De ouders
• Leerkrachten
• Professionals
→ Dit voor en over de ontwikkeling van kinderen
Kennis rond ontwikkelingsmijlpalen
• Boeken
◊ (in aanmaak en in gekocht)
◊ = om info te geven zodat je de ontwikkeling zou kunnen stimuleren
• Info kind en gezin
• Websites
• De kleutertoets
◊ = weten waar je kind staat, ze moeten sneller alles kunnen om niet achterop
te geraken op andere kinderen
◊ toegenomen maatschappelijke druk
◊ deze testen worden ontwikkelt om te zien of jongeren de voorop gestelde
ontwikkelingsdoelen halen en dus voldoende rijp zijn voor de volgende stap in
de ontwikkeling
→ we weten nu zelfs beter dan ooit wanneer de ontwikkeling spaak loopt door stoornissen
(ADHD,…)
Ook hulpverleners zijn toegenomen
• zorgleerkrachten (werd veel professioneler door investeringen)
• opvoedingswinkels (ook in Nederland zien we deze veranderingen)
,focus op meten → meten is weten
→ hoe groot is het kind, hoeveel weegt het, hoe trapt het op een bal,…. Daarna in een
grafiek geplaatst en geven ze je mee in welk percentiel je kind zich bevindt.
• kind en gezin (geheugen en spraak)
• toetertest
• bij bv sportevaluaties
• maar is dit nu eigenlijk allemaal wel behulpzaam? Bevordert dit de ontwikkeling van
de kinderen? Wordt dit door ouders en kinderen wel als zinvol ervaren?
Hoe punten meegedeeld worden is vaak verschillend
• gedetailleerde normtabellen
◊ zo ken je de norm en weet je exact hoeveel kinderen beter en slechter deden
dan jouw kind
◊ ik was bij de 2 jongeren die minder als 40 behaalden op Frans, ik was bij de 10
jongeren die…
• is dit wel nuttig/zinvol? Werkt dit motiverend of juist demotiverend?
• Het heeft negatieve en positieve effecten op kinderen
◊ Positief
Je krijgt feedback
Je weet je werkpunten en je goede punten
Cijfers zijn informatief: je weet meer dan met letters
Zie het als een kans dat je weet waaraan je moet werken
Betere inschatting kunnen maken en laat zien waar ondersteuning
wenselijk is
◊ Negatief
Ouders focussen op negatieve cijfer ipv positieve
Zelfvertrouwen daalt
Voel je je beoordeeld en slecht?
De slechte dingen worden benadrukt (vetgedrukt)
Feedback kadert ook bijna altijd alleen de negatieve punten en niet de
positieve
Het wordt eerder veroordelen ipv beoordelen; wanneer raakt het kind
achterop?
Zo ontstaat er druk! Kinderen ontwikkelen niet meer op eigen tempo =
ze “moeten”
,• Wat hierbij belangrijk is = de frequentie van de punten mee deling en de wijze
waarop dit gedaan wordt
◊ Hoe wordt er in de praktijk met kinderen en ouders over deze cijfers
gecommuniceerd? Cijfers kunnen op verschillende manieren worden ingezet,
dit is afhankelijk van hoe men ze interpreteert en bespreekt
◊ Informeren tgo beoordelend
Aanvaarding tgo bemoeizuchtig karakter van info
Psychologisch effect op ouders
▪ Ze worden verantwoordelijk gesteld voor ontwikkeling van het
kind, ze voelen daarom de druk om nog meer het kind te
pushen/trekken en duwen
Druk op beiden
▪ Brengt faalangst mee
Artikels:
▪ Kleuters worden niet meer gevolgd, ze worden achtervolgd
▪ Mogen kleuters nog wel spelen?
▪ …
• Wanneer is meten dan zinvol?
◊ Wanneer de kennis op motiverende wijze wordt aangewend en de nodige
zuurstof biedt voor kinderen hun natuurlijke exploratiedrang
◊ We moeten ipv bovenaf willen sturen juist onderaan willen voeden
, Ontwikkelingsmogelijkheden ad infinitum
Het aantal mogelijkheden voor kinderen/jongeren is enorm groot
• Vrije tijd/hobby
• Studiemogelijkheden/beroep
dit kan bevrijdend werken maar ook beangstigend = keuzestress.
deze postmoderne samenleving word koude buffet cultuur genoemd.
• = iedereen kan zijn eigen keuzemenu samenstellen
Vragen zoals deze komen naar voren:
• Komt al deze keuzevrijheid de jongeren wel ten goede?
◊ Een objectief grotere hoeveelheid opties vertaalt zich niet altijd in meer
subjectief ervaren keuze en vrijheid dit komt omdat het keuzestress met zich
meebrengt
◊ Kiezen betekent verliezen, vooral voor jongeren die last hebben van: een
verwarde identiteit, ze krijgen gevoelens van spijt,…
• Wanneer is keuze zinvol?
◊ Om jongeren te ondersteunen in het opbouwen van een intern stabiel
kompas dienen we de vitamines voor identiteitsontwikkeling te kennen
• Hoe kunnen we jongeren begeleiden in dit keuzeproces?
◊ Want het is niet de bedoeling dat wij (ouders, CLB,..) de keuzes voor hen
maken.
Vrijheid is niet tiranniserend want:
• Een te groot aantal identiteitsmogelijkheden bemoeilijkt het maken van
identiteitskeuzes en kan zelfs de identiteitsontwikkeling in het gedrang brengen
Inleiding
Samenvatting van boek
De ontwikkelingen van kinderen en jongeren staat in onze snel evoluerende maatschappij
onder druk. Het aanbod van ontwikkelingsmogelijkheden is dan wel enorm groot, het is voor
kinderen niet van zelfsprekend om hun persoonlijke interesses en overtuigingen sterk intern
op te bouwen en te laten weerspiegelen.
Maar dit proces is ook voor ouders niet van zelfsprekend, hoe ondersteun je jouw kinderen
nu bij zo een proces? In de inleiding komen een paar maatschappelijke bespiegelingen
omtrent de ontwikkeling en opvoeding aan bod.
Bespiegeling over ontwikkeling en opvoeding
Toegenomen kennis, zorg en druk
Deze is toegenomen van:
• De ouders
• Leerkrachten
• Professionals
→ Dit voor en over de ontwikkeling van kinderen
Kennis rond ontwikkelingsmijlpalen
• Boeken
◊ (in aanmaak en in gekocht)
◊ = om info te geven zodat je de ontwikkeling zou kunnen stimuleren
• Info kind en gezin
• Websites
• De kleutertoets
◊ = weten waar je kind staat, ze moeten sneller alles kunnen om niet achterop
te geraken op andere kinderen
◊ toegenomen maatschappelijke druk
◊ deze testen worden ontwikkelt om te zien of jongeren de voorop gestelde
ontwikkelingsdoelen halen en dus voldoende rijp zijn voor de volgende stap in
de ontwikkeling
→ we weten nu zelfs beter dan ooit wanneer de ontwikkeling spaak loopt door stoornissen
(ADHD,…)
Ook hulpverleners zijn toegenomen
• zorgleerkrachten (werd veel professioneler door investeringen)
• opvoedingswinkels (ook in Nederland zien we deze veranderingen)
,focus op meten → meten is weten
→ hoe groot is het kind, hoeveel weegt het, hoe trapt het op een bal,…. Daarna in een
grafiek geplaatst en geven ze je mee in welk percentiel je kind zich bevindt.
• kind en gezin (geheugen en spraak)
• toetertest
• bij bv sportevaluaties
• maar is dit nu eigenlijk allemaal wel behulpzaam? Bevordert dit de ontwikkeling van
de kinderen? Wordt dit door ouders en kinderen wel als zinvol ervaren?
Hoe punten meegedeeld worden is vaak verschillend
• gedetailleerde normtabellen
◊ zo ken je de norm en weet je exact hoeveel kinderen beter en slechter deden
dan jouw kind
◊ ik was bij de 2 jongeren die minder als 40 behaalden op Frans, ik was bij de 10
jongeren die…
• is dit wel nuttig/zinvol? Werkt dit motiverend of juist demotiverend?
• Het heeft negatieve en positieve effecten op kinderen
◊ Positief
Je krijgt feedback
Je weet je werkpunten en je goede punten
Cijfers zijn informatief: je weet meer dan met letters
Zie het als een kans dat je weet waaraan je moet werken
Betere inschatting kunnen maken en laat zien waar ondersteuning
wenselijk is
◊ Negatief
Ouders focussen op negatieve cijfer ipv positieve
Zelfvertrouwen daalt
Voel je je beoordeeld en slecht?
De slechte dingen worden benadrukt (vetgedrukt)
Feedback kadert ook bijna altijd alleen de negatieve punten en niet de
positieve
Het wordt eerder veroordelen ipv beoordelen; wanneer raakt het kind
achterop?
Zo ontstaat er druk! Kinderen ontwikkelen niet meer op eigen tempo =
ze “moeten”
,• Wat hierbij belangrijk is = de frequentie van de punten mee deling en de wijze
waarop dit gedaan wordt
◊ Hoe wordt er in de praktijk met kinderen en ouders over deze cijfers
gecommuniceerd? Cijfers kunnen op verschillende manieren worden ingezet,
dit is afhankelijk van hoe men ze interpreteert en bespreekt
◊ Informeren tgo beoordelend
Aanvaarding tgo bemoeizuchtig karakter van info
Psychologisch effect op ouders
▪ Ze worden verantwoordelijk gesteld voor ontwikkeling van het
kind, ze voelen daarom de druk om nog meer het kind te
pushen/trekken en duwen
Druk op beiden
▪ Brengt faalangst mee
Artikels:
▪ Kleuters worden niet meer gevolgd, ze worden achtervolgd
▪ Mogen kleuters nog wel spelen?
▪ …
• Wanneer is meten dan zinvol?
◊ Wanneer de kennis op motiverende wijze wordt aangewend en de nodige
zuurstof biedt voor kinderen hun natuurlijke exploratiedrang
◊ We moeten ipv bovenaf willen sturen juist onderaan willen voeden
, Ontwikkelingsmogelijkheden ad infinitum
Het aantal mogelijkheden voor kinderen/jongeren is enorm groot
• Vrije tijd/hobby
• Studiemogelijkheden/beroep
dit kan bevrijdend werken maar ook beangstigend = keuzestress.
deze postmoderne samenleving word koude buffet cultuur genoemd.
• = iedereen kan zijn eigen keuzemenu samenstellen
Vragen zoals deze komen naar voren:
• Komt al deze keuzevrijheid de jongeren wel ten goede?
◊ Een objectief grotere hoeveelheid opties vertaalt zich niet altijd in meer
subjectief ervaren keuze en vrijheid dit komt omdat het keuzestress met zich
meebrengt
◊ Kiezen betekent verliezen, vooral voor jongeren die last hebben van: een
verwarde identiteit, ze krijgen gevoelens van spijt,…
• Wanneer is keuze zinvol?
◊ Om jongeren te ondersteunen in het opbouwen van een intern stabiel
kompas dienen we de vitamines voor identiteitsontwikkeling te kennen
• Hoe kunnen we jongeren begeleiden in dit keuzeproces?
◊ Want het is niet de bedoeling dat wij (ouders, CLB,..) de keuzes voor hen
maken.
Vrijheid is niet tiranniserend want:
• Een te groot aantal identiteitsmogelijkheden bemoeilijkt het maken van
identiteitskeuzes en kan zelfs de identiteitsontwikkeling in het gedrang brengen
