Samenvatting weefselverlies 2
Sociale tandheelkunde in de praktijk – Hoofdstuk
3; Gezondheidszorgbeleid
3.1 Sturing door de overheid
3.1.1 Toegankelijkheid en kwaliteit
De overheid probeert de verschillende partijen in de gezondheidszorg zo veel mogelijk eigen
verantwoordelijkheid te geven. Zelfregulering staat daarbij voorop.
Toegankelijk: Noodzakelijke zorg in voldoende mate en van voldoende kwaliteit voor ieder die dat
nodig heeft beschikbaar is en zonder drempels tijdig kan worden gebruikt.
Toegankelijk kent verschillende aspecten; financiële, tijdige, geografische, culturele toegankelijkheid.
De feitelijke toegankelijkheid hangt samen met de beschikbare capaciteit van zorgverleners en
zorginstellingen.
Kwaliteit is ook een centrale doelstelling. Een kwalitatief goede zorg probeert de overheid te
realiseren door alle partijen aan te spreken op hun verantwoordelijkheid en rechten, door zo veel
mogelijk de randvoorwaarden voor goede kwaliteit te bevorderen, onder meer door de kwaliteit
inzichtelijk te maken.
3.1.2 Betaalbaarheid
Begrotingsuitgaven: De overheid voert zelf het beheer over de middelen die bij de begroting
beschikbaar zijn gesteld. De overheid gaat alle verplichtingen aan en doet alle uitgaven zelf.
Premie-uitgaven: Hieraan liggen individuele beslissingen ten grondslag van de partijen die bij de zorg
betrokken zijn: patiënten/consumenten, zorgaanbieders en zorgverzekeraars. De premie-uitgaven
maken geen deel uit van de wet waarin de begroting voor Volksgezondheid wordt vastgesteld.
Voor de collectief gefinancierde zorguitgaven geldt het Budgettair Kader Zorg (BKZ). Er wordt ook
zorg verleend buiten het BKZ. Hier vindt in beginsel geen aansturing door de overheid plaats op
zaken als aanbod, productie of kosten. In specifieke gevallen is de overheid wel op de kwaliteit van
de geleverde zorg aanspreekbaar. Er is ook overheidsinvloed op tarieven.
Kosten van andere publieke kosten vormen samen met de kosten van de gezondheidszorg onderdeel
van de collectieve lasten die concurreren met particuliere bestedingen en daarom niet teveel moeten
toenemen. Beleidsopties om de zorgkosten te beheersen: budgettering, prijsmaatregelen,
pakketverkleining, verhoging van eigen betalingen en versterking van doelmatigheidsprikkel.
3.2 Financiering
3.2.1 Systematiek van zorgfinanciering
Uitgaven die vallen onder het BKZ zijn de zorguitgaven die behoren tot het verzekerde pakket van de
Wlz en de Zvw.
Premie gefinancierde uitgaven: De BKZ-uitgaven die betrekking hebben op het verzekerde pakket
van de Wlz en de Zvw.
In werkelijkheid worden deze ook gefinancierd uit rijksbijdragen en eigen betalingen van de
zorgconsument.
Sociale tandheelkunde in de praktijk – Hoofdstuk
3; Gezondheidszorgbeleid
3.1 Sturing door de overheid
3.1.1 Toegankelijkheid en kwaliteit
De overheid probeert de verschillende partijen in de gezondheidszorg zo veel mogelijk eigen
verantwoordelijkheid te geven. Zelfregulering staat daarbij voorop.
Toegankelijk: Noodzakelijke zorg in voldoende mate en van voldoende kwaliteit voor ieder die dat
nodig heeft beschikbaar is en zonder drempels tijdig kan worden gebruikt.
Toegankelijk kent verschillende aspecten; financiële, tijdige, geografische, culturele toegankelijkheid.
De feitelijke toegankelijkheid hangt samen met de beschikbare capaciteit van zorgverleners en
zorginstellingen.
Kwaliteit is ook een centrale doelstelling. Een kwalitatief goede zorg probeert de overheid te
realiseren door alle partijen aan te spreken op hun verantwoordelijkheid en rechten, door zo veel
mogelijk de randvoorwaarden voor goede kwaliteit te bevorderen, onder meer door de kwaliteit
inzichtelijk te maken.
3.1.2 Betaalbaarheid
Begrotingsuitgaven: De overheid voert zelf het beheer over de middelen die bij de begroting
beschikbaar zijn gesteld. De overheid gaat alle verplichtingen aan en doet alle uitgaven zelf.
Premie-uitgaven: Hieraan liggen individuele beslissingen ten grondslag van de partijen die bij de zorg
betrokken zijn: patiënten/consumenten, zorgaanbieders en zorgverzekeraars. De premie-uitgaven
maken geen deel uit van de wet waarin de begroting voor Volksgezondheid wordt vastgesteld.
Voor de collectief gefinancierde zorguitgaven geldt het Budgettair Kader Zorg (BKZ). Er wordt ook
zorg verleend buiten het BKZ. Hier vindt in beginsel geen aansturing door de overheid plaats op
zaken als aanbod, productie of kosten. In specifieke gevallen is de overheid wel op de kwaliteit van
de geleverde zorg aanspreekbaar. Er is ook overheidsinvloed op tarieven.
Kosten van andere publieke kosten vormen samen met de kosten van de gezondheidszorg onderdeel
van de collectieve lasten die concurreren met particuliere bestedingen en daarom niet teveel moeten
toenemen. Beleidsopties om de zorgkosten te beheersen: budgettering, prijsmaatregelen,
pakketverkleining, verhoging van eigen betalingen en versterking van doelmatigheidsprikkel.
3.2 Financiering
3.2.1 Systematiek van zorgfinanciering
Uitgaven die vallen onder het BKZ zijn de zorguitgaven die behoren tot het verzekerde pakket van de
Wlz en de Zvw.
Premie gefinancierde uitgaven: De BKZ-uitgaven die betrekking hebben op het verzekerde pakket
van de Wlz en de Zvw.
In werkelijkheid worden deze ook gefinancierd uit rijksbijdragen en eigen betalingen van de
zorgconsument.
