Gasuitwisseling en transport
Gasuitwisseling in long en weefsel
Globaal:
In longen komt O2 in en C02 uit. Thv van de overgang tussen de alveoli en capillairen komt O 2 in het
circulate tot aan de weefsels. Wanneer het daar aankomt nemen de cellen O 2 op om ATP te creëren
waarbij er ook CO2 wordt geproduceerd. Deze gaat vanuit het weefsel tot in de circulate terecht en
wordt zo tot naar de longcirculatee via het harte gevoerd waar het uiteindelijk naar buiten
diffundeert.
Partële drukken zijn belangrijke ze zorgen voor drukverschillen en dus beweging van lucht. In alvoili
bedraagt de PO2 100mmHg en die van CO2 40mmHg. Uitwisseling van O2 en CO2 thv van longen gaat
door tot er een evenwicht is. Thv van cellen is PO 2 40mmHG en PCO2 46mmHg. Dus in veneuze
circulate is PO2 40mmHg en PCO2 46mmHg. Drukverschillen nodig om gassen uit te wisselen.
Sensoren
Lichaam moet contnu op hoogte zijn van situate: sensoren registeren druk O 2 en CO2. Er zijn
periferische sensoren die Chemoreceptoren zijn. Deze liggen vlak naast de barroreceptoren
(mechanoreceptoren. De centrale chemoreceptoren liggen aan de medulla en reageren vooral op de
verandering in pH te wijten aan de concentrate CO 2 en H+.
Er kunnen altjd zaken mis gaan: Te kort aan O2: Hypoxie: soms mee gepaard Hypercapnie (te veel
CO2). Verschillende soorten hypoxie (kan al ontstaan door op hoogte te gaan (contribute O 2 in
mengsel blijf gelijke druk verandert);
- Hypoxische hypoxie
- Anemische hypoxie: Veel bloedverlies veel capaciteit om 02 te vervoeren verliezen e CO-
vergifiging
CO-vergifiging: Verbranding: Bij verbranding te weinig O2 aanwezig waardoor we komen te
zitten met CO (kleur en geurloos). Afniteit CO voor Hb is veeeeel groter dan afniteit van O 2
voor Hb. CO neemt zo plaats van O2 in en O2 geraakt nergens meer. Te veel CO: Kan leiden tot
de dood in extreme gevallen. (Carboxyhemoglobine)
- Ischemische hypoxie: Minder bloeddoorstroming: Hart werkt niet meer goed (heel lichaam)
of heel lokaal bij een trombose
- Histotoxische hypoxie: Cyanide: Gaat binden op bepaalde stof en zorgt dat celrespirate
(aanmaak E in de cel) werkt niet meer. O2 wordt nog getransporteerde maar lichaam kan er
niets mee doen
1
, Uitwisseling thv alveoli
Belangrijke factoren:
- Hoeveel O2 in alveoli komen: Hangt af van
Samenstelling in de lucht (bv. Hoogte)
Ventlate van alveoli (hoe goed kunnen zij werk doen):
Hangt af van hoe goed wij ademhalene hoeveel
weerstand we onderweg tegenkomen (bronchiolen kunnen
samentrekken)e long compliance (meegaandheid van de
longen: Hoe gemakkelijk ze uitzetten <-> Elastciteit: Mate
waarin long originele vorm aanneemt)
- Diffusie van de gassen tussen alveoli en bloed: Oppervlakte
(emfyseem ging wanden van alveoli afreken en ging de
elastciteit aantasten (niet meer snel originele posite
innemen). Als wanden verdwijnen: minder opp om O 2 aan bloed af te geven). Afstand waar
diffusie moet plaatsvinden: Hoe korter hoe makkelijker: hangt af van wat tussen alveoili en
bloedvat zit en de dikte ervan. Als je longoedeem hebt tussen bloedvat en alveoli: Diffusie
afstand wordt groter (gene probleem voor CO2e maar wel voor 02).
- Genoeg bloed nodig thv alveoli
Gasuitwisseling thv alveoli door difusie
Constante factoren: Oppervlaktee dikte membraan en afstand niet constant = DRUK
Potentiële problemen met gasuitwisseling
In normale omstandigheden komen de luchtwegen in de alveoli terecht met een normale PO 2 die zich
op een normale afstand bevinden van de longcapillairtjes.
In abnormale omstandigheden kan de oorzaak bij een verminderde alveolaire oppervlakte liggen. Een
voorbeeld hier is een emfyseem. De alveoli worden afgebroken waardoor ze in aantal dalen. Dit wilt
dus ook zeggen dat er een kleinere oppervlakte is en dus minder O 2 wordt uitgewisseld. Ook de
elastciteit vermindert waardoor de gasuitwisseling in zijn geheel daalt. Dit heef als gevolg dat de
uitwisseling niet kan plaatsvinden zoals het zou moeten en er dus een te lage PO 2 in het bloed is.
Een andere mogelijke oorzaak is een fibrotische loonaaaneoenina (mijnwerkers): opbouwen
littekenweefsel op de alveoli. Deze zorgt voor een dikkere wand waardoor diffusie van O 2 moeilijker
is en er een te lage PO2 is in het bloed
Pulomonaire oeeeem. Hier bij zijn de alveoli in ordee maar er ontstaat vocht tussen de longblaasjes en
de capillairene waardoor de diffusieafstand toe neemt en er dus minder O 2 uitgewisseld kan worden
Astma: Probleem ligt bij constricte bronchiolen waardoor er te weinig O 2 in de alveoli zijn en er dus
in het algemeen te weinig O2 uitgewisseld kan worden en er dus een te lage PO 2 is in het bloed.
Beweging van gassen
Drukgradiënt nodige oplosbaarheid van de gassen en temperatuur (constant in normale situate)))
Oplosbaarheid: O2 gaat beginnen oplossen in het vloeistof tot we in evenwicht zitten waarbij PO 2 in
lucht = PO2 in water. (100mmHg overal). Er zitten veel minder deeltjes in vloeistof dan lucht: Partële
druk is gelijke maar concentrate totaal niet. = maat voor oplosbaarheid van zuurstof: Niet oplosbaar
in vloeistof. Bij CO2 (bij zelfde drukken): Veel beter oplosbaar in vloeistof
2
Gasuitwisseling in long en weefsel
Globaal:
In longen komt O2 in en C02 uit. Thv van de overgang tussen de alveoli en capillairen komt O 2 in het
circulate tot aan de weefsels. Wanneer het daar aankomt nemen de cellen O 2 op om ATP te creëren
waarbij er ook CO2 wordt geproduceerd. Deze gaat vanuit het weefsel tot in de circulate terecht en
wordt zo tot naar de longcirculatee via het harte gevoerd waar het uiteindelijk naar buiten
diffundeert.
Partële drukken zijn belangrijke ze zorgen voor drukverschillen en dus beweging van lucht. In alvoili
bedraagt de PO2 100mmHg en die van CO2 40mmHg. Uitwisseling van O2 en CO2 thv van longen gaat
door tot er een evenwicht is. Thv van cellen is PO 2 40mmHG en PCO2 46mmHg. Dus in veneuze
circulate is PO2 40mmHg en PCO2 46mmHg. Drukverschillen nodig om gassen uit te wisselen.
Sensoren
Lichaam moet contnu op hoogte zijn van situate: sensoren registeren druk O 2 en CO2. Er zijn
periferische sensoren die Chemoreceptoren zijn. Deze liggen vlak naast de barroreceptoren
(mechanoreceptoren. De centrale chemoreceptoren liggen aan de medulla en reageren vooral op de
verandering in pH te wijten aan de concentrate CO 2 en H+.
Er kunnen altjd zaken mis gaan: Te kort aan O2: Hypoxie: soms mee gepaard Hypercapnie (te veel
CO2). Verschillende soorten hypoxie (kan al ontstaan door op hoogte te gaan (contribute O 2 in
mengsel blijf gelijke druk verandert);
- Hypoxische hypoxie
- Anemische hypoxie: Veel bloedverlies veel capaciteit om 02 te vervoeren verliezen e CO-
vergifiging
CO-vergifiging: Verbranding: Bij verbranding te weinig O2 aanwezig waardoor we komen te
zitten met CO (kleur en geurloos). Afniteit CO voor Hb is veeeeel groter dan afniteit van O 2
voor Hb. CO neemt zo plaats van O2 in en O2 geraakt nergens meer. Te veel CO: Kan leiden tot
de dood in extreme gevallen. (Carboxyhemoglobine)
- Ischemische hypoxie: Minder bloeddoorstroming: Hart werkt niet meer goed (heel lichaam)
of heel lokaal bij een trombose
- Histotoxische hypoxie: Cyanide: Gaat binden op bepaalde stof en zorgt dat celrespirate
(aanmaak E in de cel) werkt niet meer. O2 wordt nog getransporteerde maar lichaam kan er
niets mee doen
1
, Uitwisseling thv alveoli
Belangrijke factoren:
- Hoeveel O2 in alveoli komen: Hangt af van
Samenstelling in de lucht (bv. Hoogte)
Ventlate van alveoli (hoe goed kunnen zij werk doen):
Hangt af van hoe goed wij ademhalene hoeveel
weerstand we onderweg tegenkomen (bronchiolen kunnen
samentrekken)e long compliance (meegaandheid van de
longen: Hoe gemakkelijk ze uitzetten <-> Elastciteit: Mate
waarin long originele vorm aanneemt)
- Diffusie van de gassen tussen alveoli en bloed: Oppervlakte
(emfyseem ging wanden van alveoli afreken en ging de
elastciteit aantasten (niet meer snel originele posite
innemen). Als wanden verdwijnen: minder opp om O 2 aan bloed af te geven). Afstand waar
diffusie moet plaatsvinden: Hoe korter hoe makkelijker: hangt af van wat tussen alveoili en
bloedvat zit en de dikte ervan. Als je longoedeem hebt tussen bloedvat en alveoli: Diffusie
afstand wordt groter (gene probleem voor CO2e maar wel voor 02).
- Genoeg bloed nodig thv alveoli
Gasuitwisseling thv alveoli door difusie
Constante factoren: Oppervlaktee dikte membraan en afstand niet constant = DRUK
Potentiële problemen met gasuitwisseling
In normale omstandigheden komen de luchtwegen in de alveoli terecht met een normale PO 2 die zich
op een normale afstand bevinden van de longcapillairtjes.
In abnormale omstandigheden kan de oorzaak bij een verminderde alveolaire oppervlakte liggen. Een
voorbeeld hier is een emfyseem. De alveoli worden afgebroken waardoor ze in aantal dalen. Dit wilt
dus ook zeggen dat er een kleinere oppervlakte is en dus minder O 2 wordt uitgewisseld. Ook de
elastciteit vermindert waardoor de gasuitwisseling in zijn geheel daalt. Dit heef als gevolg dat de
uitwisseling niet kan plaatsvinden zoals het zou moeten en er dus een te lage PO 2 in het bloed is.
Een andere mogelijke oorzaak is een fibrotische loonaaaneoenina (mijnwerkers): opbouwen
littekenweefsel op de alveoli. Deze zorgt voor een dikkere wand waardoor diffusie van O 2 moeilijker
is en er een te lage PO2 is in het bloed
Pulomonaire oeeeem. Hier bij zijn de alveoli in ordee maar er ontstaat vocht tussen de longblaasjes en
de capillairene waardoor de diffusieafstand toe neemt en er dus minder O 2 uitgewisseld kan worden
Astma: Probleem ligt bij constricte bronchiolen waardoor er te weinig O 2 in de alveoli zijn en er dus
in het algemeen te weinig O2 uitgewisseld kan worden en er dus een te lage PO 2 is in het bloed.
Beweging van gassen
Drukgradiënt nodige oplosbaarheid van de gassen en temperatuur (constant in normale situate)))
Oplosbaarheid: O2 gaat beginnen oplossen in het vloeistof tot we in evenwicht zitten waarbij PO 2 in
lucht = PO2 in water. (100mmHg overal). Er zitten veel minder deeltjes in vloeistof dan lucht: Partële
druk is gelijke maar concentrate totaal niet. = maat voor oplosbaarheid van zuurstof: Niet oplosbaar
in vloeistof. Bij CO2 (bij zelfde drukken): Veel beter oplosbaar in vloeistof
2
