Samenvatting Ziekteleer - Diabetes Mellitus

Anatomie, Fysiologie en Ziekteleer BLOK 1.2
Boek: Beknopte integrale ziekteleer.
Hoofdstuk 11.1 Diabetes Mellitus
Les 04-12-2018 – TH 23 Diabetes Mellitus - voorbereiding.

11.1 Diabetes Mellitus:
 Diabetes Mellitus:
- Bloedglucosegehalte wordt te hoog (hyperglykemie).
- Gaat mis bij een of van onderstaande dingen of een combinate er van:
 De producte van insuline.
 Met de snelle afgife ervan aan het bloed.
 Met de werking ervan.

- Dit lijdt tot een stoornis in de stofwisseling en in het vochtbalans.
- Bekendste vormen: DM1, DM2, maar er zijn nog enkele aparte, zeldzame vormen.

 Belangrijke efeeten van insuline:
Waar? Wat?
Alle cellen: - Mogelijk maken dat cellen glucose opnemen (alleen hersenen en netvlies hebben
hiervoor geen insuline nodig).
Lever: - Bevorderen van opslag van glucose in vorm van glycogeen (glycogenese).
- Remmen van de omzetng van glycogeen in glucose (glycogenolyse).
- Remmen van de omzetng van vetzuren en aminozuren in glucose (gluconeogenese).
Vetweefsel: - Bevorderen van de aanleg van vetreserve (lipogenese).
- Remmen van de afraak van vetreserve (lipolyse).

 Diabetes Mellitus type 1:
- Geen of maar weinig aanmaak van insuline (auto-immuunaandoening).
- De bètacellen in de eilandjes van Langerhans zijn dood of ze werken niet meer.
- Bij de meeste patinten vindt men antlichamen in het plasma tegen de bètacellen.
- Lymfocyten dringen binnen en werken tegen de bètacellen.
- Ontstekingen in de eilandjes leggen de insulineproducte stl.
- Het geleidelijk stlvallen van de insulineproducte is een kweste van enkele maanden.
De eerste symptomen ontstaan pas als al ongeveer 70% - 80% van de producte is
weggevallen. De overgang naar een kriteke toestand met acute symptomen wordt
vaak uitgelokt door een ziekte met koorts en toegenomen insulinebehoefe.

 Diabetes mellitus type 2:
- De insulineproducte bij een stjging van de glucosespiegel komt te laat en te traag op
gang, dit leidt tot hyperglykemie. Het lijkt erop dat de eilandjes jaren lang overbelast
zijn geweest en het niet meer kunnen bijbenen.
- Vaak heef de patint overgewicht  gevolg daarvan: de insulinereceptoren in de
weefsels volgen de instructes van insuline minder goed op (insulineresistente
overgevoeligheid van weefsels voor het signaal dat insuline aan de cellen wilt geven).
- De insuline is er wel, in het begin van de ziekte zelfs in ruime mate als reacte op de
insulineresistente, maar het efect is afgenomen. Later in het ziekteproces neemt de
insulineproducte daadwerkelijk af.
- Gewichtsafname kan de gevoeligheid van de weefsels voor insuline doen terugkomen
en kan een oplossing zijn voor hypoglykemie.

,  Zwangersehapsdiabetes:
- Bij sommige zwangere vrouwen ontstaat hyperglykemie, de zwangerschap loopt
daardoor groot gevaar.
- Tijdige opsporing en strenge instelling met insuline moet het kind beschermen.
- Na de bevalling is bij de moeder de neiging tot hyperglykemie snel over.
- Vrouwen met zwangerschapsdiabetes hebben een verhoogde kans op DM2.

 Andere oorzaken DM:
1. Steroïd-geïnduceerde diabetes: Cortcosteroïden veroorzaken een hyperglykemie.
2. De antpsychotca “olanzapine en clazapine” kunnen DM uitlokken.
3. Patinten waarbij de gehele alvleesklier operatef verwijderd is, lijden vanaf dat
moment aan diabetes type 1.

11.1.2 Drie soorten problemen bij diabetes:
 Problemen bij diabetes:
- Problemen door diabetes zijn onder te brengen in drie categoriein:
 Onontdekte diabetes leidt tot levensgevaar door dehydrate en acidose.
 Late complicates van diabetes richten veel schade aan.
 Behandeling kan leiden tot lastge en gevaarlijke hypoglykemie: een te laag
bloedglucosegehalte.

 Voortekenen symptomen bij het ontstaan van diabetes:
- Voortekenen: moeheid, afvallen, jeuk en kampen met recidiverende infectes.
- Bij DM2 vaak weinig tot geen symptomen.
- Een aanleiding voor lichamelijk onderzoek zorgt vaak voor de diagnose.
- Bij DM 2 ontstaan vaak acute symptomen door hyperglykemie en de uitdroging als
gevolg daarvan. Bij DM 1 komen daar de symptomen bij als gevolg van de vorming van
abnormale zure stofwisselingsproducten  acidose en ketoacidose.

 Symptomen als gevolg van hyperglykemie:
1. Hoge bloedsuikers.
2. Glucose in de urine.
3. Polyurie  lijdt tot negatef vochtbalans 
4. Klagen over dorst  veel drinken  Dehydratate (plast het elke keer weer uit, je
kan het niet bij drinken)  Shock.

- Door het waterverlies en de hoge glucoseconcentrate de totale concentrate van opgeloste deeltjes in het plasma,
de osmolariteit, toe, met als gevolgen versufng en coma  Hyperosmolair hyperglykemisch coma.


 Symptomen als gevolg van oversehakeling op andere brandstofen:
- Als insuline (bijna) geheel ontbreekt is er geen rem meer op de verbanding van
vetzuren en aminozuren in de lever. De aminozuren worden uit eiwit gehaald, dat gaat
ten kosten van spierweefsel.
- Symptomen aanloopfase naar DM 1: vermoeidheid, spierzwakte en vermagering.
- In situates van stress, zoals een infecte, wordt extra cortsol actef  stuurt de
stofwisseling nog meer de verkeerde kant op.
- Verbranding van vet  ontstaan ketonen (zure stofen lijkt op aceton). Patint wordt
er misselijk van, gaat braken en krijgt buikpijn. Ketonen veroorzaken acidose en coma.
De ademhaling van de patint probeert de zuurgraad van het plasma te corrigeren door
hyperventlate (Kussmaul-ademen). Daarbij ruikt een patint zoetg. Deze ontregeling