Arresten HVJ
RECHTSBESCHERMING
Cilfit I zaak:
Feiten: geschil tussen een aantal importeurs van wol in Italië, omdat er voor de sanitaire keuring van uit derde landen
ingevoerde wol een vaste vergoeding moest worden betaald. De importeurs waren het hier niet mee eens, omdat het o
grond van Verordening 827/68 voor de lidstaten was verboden om ‘heffingen van gelijke werking als douanerechten’ to
te passen op producten van dierlijke oorsprong. Italië verdedigde zich door te stellen dat dit verbod enkel gold voor
bepaalde in bijlage II van het EEG-Verdrag vermelde producten en wol niet in deze bijlage stond.
Volgens Italië moest er geen prejudiciële vraag worden gesteld door de rechter in laatste aanleg omdat de uitlegging va
het EU-recht zo evident was ↔ volgens de importeurs van wol was de rechter in laatste aanleg op grond van artikel 267
alinea 3 VWEU verplicht om een prejudiciële vraag te stellen.
-> Conclusie: Ook de rechter in laatste aanleg is bevoegd de noodzaak te controleren.
- Acte claire OF acte éclair hoeft niet.
Cilfit II zaak:
- Geen verwijzingsplicht indien er geen twijfel is over het antwoord uit de opgeworpen vraag.
AUTONOMIE VAN DE RECHTSORDE
Solange zaken:
- Dia 47 PWP. (Mensenrechten zijn algemene beginselen van EU recht. Kijken naar EHRM)
○ Nood aan inhoudelijke afstemming mbt mensenrechten, ook voor Art. 6 (3) VEU Lissabon (oud art. 6 VEU, sinds
Maastricht)
○ HvJEU: Mensenrechten als algemene beginselen EU recht
○ Criteria HvJEU ?
○ Constitutionele waarden gemeen aan LS
○ EVRM als gemeenschappelijke en ‘neutrale’ maatstaf
- Duitse BVG mbt Lissabon verdrag: LS ‘meesters’ Verdrag
vb. Advies 1/08 (WTO concessies tgv uitbreiding EU,CCP - Nice)
- HvJEU respect voor GW waarden eigen aan 1 LS:
vb. Omega zaak (Duitse GW verbod op ‘spelen om te doden’ – lasers)
Kadi I & II zaken
Kadi I zaak:
-> IVM al quaida -> Voorrang Europees recht op Internationaal recht. (uitoefenen rechten van verdediging Kadi-AL... Ivm
Europees recht n.a.v. Beslag op financiën van ...
-> “Zwarte lijst” met personen die geacht werden lid te zijn. (Meneer Kadi ook. En dus zouden alle landenhun financiën
bevriezen.)
-> EU nam oorspronkelijk de lijst over. (in een EU sanctie verordening)
-> Kadi wou weten waarom hij erop stond en hoe hij er af zou kunnen raken. (Info door veiligheidsdiensten die ze niet
zomaar vrij kunnen geven.)
-> Alle EU lidstaten deden dit dus ook (want zijn allemaal lid) maar de EU is geen lid/Land dus moest ze dat ook nit doen
Dus conflict Europees recht en VN/internationaal-recht.)
-> Kadi zei dat zijn rechten van verdediging niet waren gerespecteerd. Maar naar welke instelling ? (Eu
sanctieverordening o.b.v. VN-recht. Dus waar naartoe ?)
-> Eu rechters die uitspraak zouden doen zouden internationaal optreden en dat mag niet. (dus hoe autonoom is de EU
rechtsorde.)
-> Oordeel: Dragen onze fundamentele waarden intern hoog in het vaandel en dus zal HvJ ook kijken naar EU recht d
van de VN afkomstig is (niet over het VN recht op zich.)
-> "Weten niet of hij een terrorist is" dus is de verordening tov meneer Kadi niet geldig. Toch sturen ze het door en
handhaven ze het 3 maanden zodat de VN kan motiveren waarom hij wel op die lijst moet staan. (Conflict vermijden)
, -> Ombudsdienst kwam er nav dit arrest (om klachten en bezorgdheden te fixen)
-> Er kwam een Motivatie
Structurele remedie:
HvJEU jurisdictie beperkende maatregelen tov personen, incl GBVB (Art. 24(1) VEU & 275§2 VWEU)
+ voormalige derde pijler
Eenzelfde doelstelling voor alle EU externe actie (niet langer ‘brug’).
Inhoudelijke remedie:
Respect voor mensenrechten en internationaal recht cruciaal (incl. VN)
Art. 3(5)VEU
-
Kadi II zaak:
-> VN motiveerde niet genoeg volgens kadi die zich niet kon verdedigen.
-> HvJ vroeg extra motivatie ondanks belofte van een gesloten zitting.
-> VN-weigerde.
-> HvJ zei dat toegang tot een rechter etc niet werden gegarandeerd. (Clash VN-niveau)
-> Oplossing: VN besliste om de naam van Kadi uit de lijst te schrappen (als oplossing voor het conflict)
-> Probleem hier opgelost maar structureel loopt het nog steeds mis.
-> Resultaat: Iedereen kan zich op deze zaak beroepen om de nietigheid van gelijkaardige dingen te bekomen.
Mathews zaak: (EU EN EVRM zijn communicerende vaten.)
-> EHRM achtte zich bevoegd om een wettigheidstoetsing door te voeren van de toetredingsakte van het Verenigd
Koninkrijk
-> Acquis is dus niet langer absoluut.
-> P 9-10 Tekst 2 (Govaere, I., De Europese Rechtsorde na Lissabon: hoe eigen, hoe autonoom ?, Kluwer, 2012, 56 p.)
- EHRM Matthews zaak (18 Februari 1999)
○ overdracht bevoegdheden LS naar EU // EVRM
○ op voorwaarde dat gelijkwaardige bescherming wordt verzekerd
EHRM Bosphorus zaak (Bosphorus t. Ierland, 30 June 2005) :
- mbt economische sancties Servië & Montenegro
○ ‘Externe’ analyse rechtsbescherming EU Rechtsorde
○ Beginsel van de ‘juridische presumptie van gelijkwaardige bescherming’
○ Maar.. mogelijke verwerping zo ‘manifeste schending in specifiek geval’
○ Stok achter de deur voor EHRM interventie
-
Cilfit zaak:
-> Verplichting tot preudiciële craagstelling en de erkenning van de acte claire doctrine
-> P 26 Tekst 2 (Govaere, I., De Europese Rechtsorde na Lissabon: hoe eigen, hoe autonoom ?, Kluwer, 2012, 56 p.)
Mox-zaak (arrest Commissie/Ierland):
- Ierland had arbitrageprocedure opgestart tegen VK voor een op grond v/h internationaal zeerechtverdrag ingesteld
scheidsgerecht, zonder de Europese Commissie daarvan op de hoogte te brengen. Relevante bepalingen v/h
zeerechtverdrag waren omgezet in EU-wetgeving.
- HvJ: dit is inbreuk op art 344 VWEU (geschil betreffende uitleg of toepassing v/d Verdragen moet worden beslecht zoals voorzien in de
RECHTSBESCHERMING
Cilfit I zaak:
Feiten: geschil tussen een aantal importeurs van wol in Italië, omdat er voor de sanitaire keuring van uit derde landen
ingevoerde wol een vaste vergoeding moest worden betaald. De importeurs waren het hier niet mee eens, omdat het o
grond van Verordening 827/68 voor de lidstaten was verboden om ‘heffingen van gelijke werking als douanerechten’ to
te passen op producten van dierlijke oorsprong. Italië verdedigde zich door te stellen dat dit verbod enkel gold voor
bepaalde in bijlage II van het EEG-Verdrag vermelde producten en wol niet in deze bijlage stond.
Volgens Italië moest er geen prejudiciële vraag worden gesteld door de rechter in laatste aanleg omdat de uitlegging va
het EU-recht zo evident was ↔ volgens de importeurs van wol was de rechter in laatste aanleg op grond van artikel 267
alinea 3 VWEU verplicht om een prejudiciële vraag te stellen.
-> Conclusie: Ook de rechter in laatste aanleg is bevoegd de noodzaak te controleren.
- Acte claire OF acte éclair hoeft niet.
Cilfit II zaak:
- Geen verwijzingsplicht indien er geen twijfel is over het antwoord uit de opgeworpen vraag.
AUTONOMIE VAN DE RECHTSORDE
Solange zaken:
- Dia 47 PWP. (Mensenrechten zijn algemene beginselen van EU recht. Kijken naar EHRM)
○ Nood aan inhoudelijke afstemming mbt mensenrechten, ook voor Art. 6 (3) VEU Lissabon (oud art. 6 VEU, sinds
Maastricht)
○ HvJEU: Mensenrechten als algemene beginselen EU recht
○ Criteria HvJEU ?
○ Constitutionele waarden gemeen aan LS
○ EVRM als gemeenschappelijke en ‘neutrale’ maatstaf
- Duitse BVG mbt Lissabon verdrag: LS ‘meesters’ Verdrag
vb. Advies 1/08 (WTO concessies tgv uitbreiding EU,CCP - Nice)
- HvJEU respect voor GW waarden eigen aan 1 LS:
vb. Omega zaak (Duitse GW verbod op ‘spelen om te doden’ – lasers)
Kadi I & II zaken
Kadi I zaak:
-> IVM al quaida -> Voorrang Europees recht op Internationaal recht. (uitoefenen rechten van verdediging Kadi-AL... Ivm
Europees recht n.a.v. Beslag op financiën van ...
-> “Zwarte lijst” met personen die geacht werden lid te zijn. (Meneer Kadi ook. En dus zouden alle landenhun financiën
bevriezen.)
-> EU nam oorspronkelijk de lijst over. (in een EU sanctie verordening)
-> Kadi wou weten waarom hij erop stond en hoe hij er af zou kunnen raken. (Info door veiligheidsdiensten die ze niet
zomaar vrij kunnen geven.)
-> Alle EU lidstaten deden dit dus ook (want zijn allemaal lid) maar de EU is geen lid/Land dus moest ze dat ook nit doen
Dus conflict Europees recht en VN/internationaal-recht.)
-> Kadi zei dat zijn rechten van verdediging niet waren gerespecteerd. Maar naar welke instelling ? (Eu
sanctieverordening o.b.v. VN-recht. Dus waar naartoe ?)
-> Eu rechters die uitspraak zouden doen zouden internationaal optreden en dat mag niet. (dus hoe autonoom is de EU
rechtsorde.)
-> Oordeel: Dragen onze fundamentele waarden intern hoog in het vaandel en dus zal HvJ ook kijken naar EU recht d
van de VN afkomstig is (niet over het VN recht op zich.)
-> "Weten niet of hij een terrorist is" dus is de verordening tov meneer Kadi niet geldig. Toch sturen ze het door en
handhaven ze het 3 maanden zodat de VN kan motiveren waarom hij wel op die lijst moet staan. (Conflict vermijden)
, -> Ombudsdienst kwam er nav dit arrest (om klachten en bezorgdheden te fixen)
-> Er kwam een Motivatie
Structurele remedie:
HvJEU jurisdictie beperkende maatregelen tov personen, incl GBVB (Art. 24(1) VEU & 275§2 VWEU)
+ voormalige derde pijler
Eenzelfde doelstelling voor alle EU externe actie (niet langer ‘brug’).
Inhoudelijke remedie:
Respect voor mensenrechten en internationaal recht cruciaal (incl. VN)
Art. 3(5)VEU
-
Kadi II zaak:
-> VN motiveerde niet genoeg volgens kadi die zich niet kon verdedigen.
-> HvJ vroeg extra motivatie ondanks belofte van een gesloten zitting.
-> VN-weigerde.
-> HvJ zei dat toegang tot een rechter etc niet werden gegarandeerd. (Clash VN-niveau)
-> Oplossing: VN besliste om de naam van Kadi uit de lijst te schrappen (als oplossing voor het conflict)
-> Probleem hier opgelost maar structureel loopt het nog steeds mis.
-> Resultaat: Iedereen kan zich op deze zaak beroepen om de nietigheid van gelijkaardige dingen te bekomen.
Mathews zaak: (EU EN EVRM zijn communicerende vaten.)
-> EHRM achtte zich bevoegd om een wettigheidstoetsing door te voeren van de toetredingsakte van het Verenigd
Koninkrijk
-> Acquis is dus niet langer absoluut.
-> P 9-10 Tekst 2 (Govaere, I., De Europese Rechtsorde na Lissabon: hoe eigen, hoe autonoom ?, Kluwer, 2012, 56 p.)
- EHRM Matthews zaak (18 Februari 1999)
○ overdracht bevoegdheden LS naar EU // EVRM
○ op voorwaarde dat gelijkwaardige bescherming wordt verzekerd
EHRM Bosphorus zaak (Bosphorus t. Ierland, 30 June 2005) :
- mbt economische sancties Servië & Montenegro
○ ‘Externe’ analyse rechtsbescherming EU Rechtsorde
○ Beginsel van de ‘juridische presumptie van gelijkwaardige bescherming’
○ Maar.. mogelijke verwerping zo ‘manifeste schending in specifiek geval’
○ Stok achter de deur voor EHRM interventie
-
Cilfit zaak:
-> Verplichting tot preudiciële craagstelling en de erkenning van de acte claire doctrine
-> P 26 Tekst 2 (Govaere, I., De Europese Rechtsorde na Lissabon: hoe eigen, hoe autonoom ?, Kluwer, 2012, 56 p.)
Mox-zaak (arrest Commissie/Ierland):
- Ierland had arbitrageprocedure opgestart tegen VK voor een op grond v/h internationaal zeerechtverdrag ingesteld
scheidsgerecht, zonder de Europese Commissie daarvan op de hoogte te brengen. Relevante bepalingen v/h
zeerechtverdrag waren omgezet in EU-wetgeving.
- HvJ: dit is inbreuk op art 344 VWEU (geschil betreffende uitleg of toepassing v/d Verdragen moet worden beslecht zoals voorzien in de
