CMI 2024 – Week 1
Opdrachten over Clark & Brennan (1991)
Dit is een individuele opdracht die bedoeld is om je dit artikel beter te laten begrijpen,
beoordelen, en toe te passen. Formuleer alle antwoorden in je eigen woorden – dat leidt tot
beter begrip van het artikel (en dus ook tot betere voorbereiding voor het onderzoeksverslag
en tentamen).
Lever je antwoorden op de vragen in via Blackboard. Ga hiervoor naar de map
“Opdrachten”. Lever je antwoorden in vóór aanvang van jouw werkcollege.
1. Wat bedoelen Clark en Brennan precies met ‘grounding’? Beschrijf een recent
voorbeeld uit je eigen leven waarbij je met iemand moest ‘grounden’, en waardoor
dat goed (of juist fout) ging.
In hun werk beschrijven Clark en Brennan 'grounding' als het proces waarbij deelnemers aan
een interactie proberen te verzekeren dat wat er is gezegd, begrepen is en deel uitmaakt van
hun gedeelde begrippen, ook wel bekend als 'common ground'. Het is essentieel voor
geslaagde communicatie en alle collectieve acties, zoals gesprekken, waarbij deelnemers
hun begrip van elkaars bedoelingen en betekenissen delen en aanpassen.
Een recent voorbeeld uit mijn eigen leven waarbij ik 'grounding' moest toepassen, deed zich
voor tijdens een groepsproject. We werkten samen aan een presentatie, waarbij elk lid
verantwoordelijk was voor een specifiek onderdeel. Tijdens de voorbereidingen stelde ik een
vraag aan een teamlid over de inhoud van zijn sectie om te verzekeren dat ik het goed
begreep en om eventuele misverstanden te voorkomen. Hij reageerde echter vaag, wat
aangaf dat hij mijn vraag niet volledig begrepen had. Ik herformuleerde mijn vraag en vroeg
om verduidelijking, waardoor we uiteindelijk tot een gemeenschappelijk begrip kwamen.
- Sprake van gedeeld begrip
2. Wat bedoelen Clark en Brennan met ‘negative evidence’ en ‘positive evidence’ van
grounding? Welke vormen van beide soorten evidence onderscheiden ze?
Clark en Brennan gebruiken de termen 'negative evidence' en 'positive evidence' om te
verwijzen naar verschillende manieren waarop deelnemers aan een gesprek begrijpen of
misverstanden oplossen.
Negative evidence is informatie die aangeeft dat er een misverstand is ontstaan of dat een
boodschap niet correct is begrepen.
Voorbeelden van negatieve bewijzen zijn onder meer:
, Het stellen van vragen om verduidelijking, zoals "Kun je dat herhalen?" of "Wat bedoel je
precies?" Verkeerde interpretaties, die aangeven dat de boodschap niet correct is
ontvangen.
Uitingen van verwarring of onbegrip, zoals "Ik snap niet wat je bedoelt."
Positive evidence is informatie die aangeeft dat de boodschap correct is ontvangen en
begrepen. Voorbeelden van positieve bewijzen zijn onder meer:
Bevestigende reacties, zoals "Ja, ik begrijp wat je bedoelt" of "Precies, dat is wat ik bedoel."
Het stellen van vervolgvragen die aangeven dat de ontvanger de boodschap heeft
geïnterpreteerd en erop reageert. Actief luistergedrag, zoals knikken, oogcontact maken en
non-verbale bevestigingen van begrip.
Clark en Brennan benadrukken dat het streven naar positief bewijs van begrip de voorkeur
heeft boven alleen negatieve bewijzen. Dit komt omdat positief bewijs de deelnemers aan
een gesprek in staat stelt om een gedeelde betekenis op te bouwen en misverstanden
effectief op te lossen, terwijl negatief bewijs alleen aangeeft dat er een probleem is, maar
niet noodzakelijk leidt tot een oplossing.
3. Welke technieken noemen Clark en Brennan voor:
a. het vaststellen dat je het over hetzelfde object hebt (referential identity)
b. en voor het overbrengen van letterlijke inhoud (verbatim content)?
a. Referential Identity (Vaststellen van dezelfde referentie):
Repetitie: Herhaal het object of de term waarover gesproken wordt om te bevestigen
dat beide partijen hetzelfde begrijpen. Bijvoorbeeld: "Bedoel je met 'de hond' onze
eigen hond, Rex?"
Parafraseren: Herschrijf de zin of term op een andere manier om te controleren of de
interpretatie correct is. Bijvoorbeeld: "Dus als ik het goed begrijp, bedoel je dat we
het hebben over het rapport van vorige week?"
Specificeren: Voeg meer details toe aan de beschrijving van het object om het
onderscheidender te maken en verwarring te voorkomen. Bijvoorbeeld: "Ik heb het
over de rode auto, niet de blauwe."
b. Verbatim Content (Letterlijke Inhoud Overbrengen):
Directe Citaten: Geef de exacte woorden weer die werden gebruikt om ervoor te
zorgen dat de betekenis nauwkeurig wordt overgebracht. Bijvoorbeeld: "Hij zei
letterlijk: 'Ik kom om 8 uur thuis.'"
Parafraseren: Herformuleer de boodschap in je eigen woorden, maar behoud de
kerngedachte en details om de inhoud trouw weer te geven. Bijvoorbeeld: "Ze
vertelde me dat ze van plan was om vanavond te gaan winkelen."
Samenvatten: Breng de belangrijkste punten van het gesprek samen in een beknopte
weergave om ervoor te zorgen dat de cruciale informatie wordt begrepen en
Opdrachten over Clark & Brennan (1991)
Dit is een individuele opdracht die bedoeld is om je dit artikel beter te laten begrijpen,
beoordelen, en toe te passen. Formuleer alle antwoorden in je eigen woorden – dat leidt tot
beter begrip van het artikel (en dus ook tot betere voorbereiding voor het onderzoeksverslag
en tentamen).
Lever je antwoorden op de vragen in via Blackboard. Ga hiervoor naar de map
“Opdrachten”. Lever je antwoorden in vóór aanvang van jouw werkcollege.
1. Wat bedoelen Clark en Brennan precies met ‘grounding’? Beschrijf een recent
voorbeeld uit je eigen leven waarbij je met iemand moest ‘grounden’, en waardoor
dat goed (of juist fout) ging.
In hun werk beschrijven Clark en Brennan 'grounding' als het proces waarbij deelnemers aan
een interactie proberen te verzekeren dat wat er is gezegd, begrepen is en deel uitmaakt van
hun gedeelde begrippen, ook wel bekend als 'common ground'. Het is essentieel voor
geslaagde communicatie en alle collectieve acties, zoals gesprekken, waarbij deelnemers
hun begrip van elkaars bedoelingen en betekenissen delen en aanpassen.
Een recent voorbeeld uit mijn eigen leven waarbij ik 'grounding' moest toepassen, deed zich
voor tijdens een groepsproject. We werkten samen aan een presentatie, waarbij elk lid
verantwoordelijk was voor een specifiek onderdeel. Tijdens de voorbereidingen stelde ik een
vraag aan een teamlid over de inhoud van zijn sectie om te verzekeren dat ik het goed
begreep en om eventuele misverstanden te voorkomen. Hij reageerde echter vaag, wat
aangaf dat hij mijn vraag niet volledig begrepen had. Ik herformuleerde mijn vraag en vroeg
om verduidelijking, waardoor we uiteindelijk tot een gemeenschappelijk begrip kwamen.
- Sprake van gedeeld begrip
2. Wat bedoelen Clark en Brennan met ‘negative evidence’ en ‘positive evidence’ van
grounding? Welke vormen van beide soorten evidence onderscheiden ze?
Clark en Brennan gebruiken de termen 'negative evidence' en 'positive evidence' om te
verwijzen naar verschillende manieren waarop deelnemers aan een gesprek begrijpen of
misverstanden oplossen.
Negative evidence is informatie die aangeeft dat er een misverstand is ontstaan of dat een
boodschap niet correct is begrepen.
Voorbeelden van negatieve bewijzen zijn onder meer:
, Het stellen van vragen om verduidelijking, zoals "Kun je dat herhalen?" of "Wat bedoel je
precies?" Verkeerde interpretaties, die aangeven dat de boodschap niet correct is
ontvangen.
Uitingen van verwarring of onbegrip, zoals "Ik snap niet wat je bedoelt."
Positive evidence is informatie die aangeeft dat de boodschap correct is ontvangen en
begrepen. Voorbeelden van positieve bewijzen zijn onder meer:
Bevestigende reacties, zoals "Ja, ik begrijp wat je bedoelt" of "Precies, dat is wat ik bedoel."
Het stellen van vervolgvragen die aangeven dat de ontvanger de boodschap heeft
geïnterpreteerd en erop reageert. Actief luistergedrag, zoals knikken, oogcontact maken en
non-verbale bevestigingen van begrip.
Clark en Brennan benadrukken dat het streven naar positief bewijs van begrip de voorkeur
heeft boven alleen negatieve bewijzen. Dit komt omdat positief bewijs de deelnemers aan
een gesprek in staat stelt om een gedeelde betekenis op te bouwen en misverstanden
effectief op te lossen, terwijl negatief bewijs alleen aangeeft dat er een probleem is, maar
niet noodzakelijk leidt tot een oplossing.
3. Welke technieken noemen Clark en Brennan voor:
a. het vaststellen dat je het over hetzelfde object hebt (referential identity)
b. en voor het overbrengen van letterlijke inhoud (verbatim content)?
a. Referential Identity (Vaststellen van dezelfde referentie):
Repetitie: Herhaal het object of de term waarover gesproken wordt om te bevestigen
dat beide partijen hetzelfde begrijpen. Bijvoorbeeld: "Bedoel je met 'de hond' onze
eigen hond, Rex?"
Parafraseren: Herschrijf de zin of term op een andere manier om te controleren of de
interpretatie correct is. Bijvoorbeeld: "Dus als ik het goed begrijp, bedoel je dat we
het hebben over het rapport van vorige week?"
Specificeren: Voeg meer details toe aan de beschrijving van het object om het
onderscheidender te maken en verwarring te voorkomen. Bijvoorbeeld: "Ik heb het
over de rode auto, niet de blauwe."
b. Verbatim Content (Letterlijke Inhoud Overbrengen):
Directe Citaten: Geef de exacte woorden weer die werden gebruikt om ervoor te
zorgen dat de betekenis nauwkeurig wordt overgebracht. Bijvoorbeeld: "Hij zei
letterlijk: 'Ik kom om 8 uur thuis.'"
Parafraseren: Herformuleer de boodschap in je eigen woorden, maar behoud de
kerngedachte en details om de inhoud trouw weer te geven. Bijvoorbeeld: "Ze
vertelde me dat ze van plan was om vanavond te gaan winkelen."
Samenvatten: Breng de belangrijkste punten van het gesprek samen in een beknopte
weergave om ervoor te zorgen dat de cruciale informatie wordt begrepen en
