Behaviorism’s View of the Person
B.F. Skinner is de grootste woordvoerder en meest invloedrijke theoreticus van het
behaviorisme. We zien het lichaam van de mens als een machine, maar dat klopt natuurlijk niet
helemaal aangezien de persoonlijkheid van mensen niet via een machine werkt. Skinner zei dat
mensen de machine naar hun eigen beeld hebben geschapen en dat ze meer hebben ontdekt
over hoe het levende organisme werkt en zijn beter in staat de machine-achtige eigenschappen
ervan te zien. Het beschouwen van personen als machines is een belangrijke implicatie, dit is
een filosofisch standpunt dat bekend staat als determinisme.
Determinisme: de overtuiging dat een gebeurtenis wordt veroorzaakt door, of bepaald door,
een eerdere gebeurtenis, waarbij de oorzaak iets is dat kan worden begrepen volgens de
fundamentele wetten van de wetenschap. (Dus in dit onderwerp: de overtuiging dat het gedrag
van mensen op een wettige wetenschappelijke manier wordt veroorzaakt)
Behavioristen geloven niet in “free will”, ze denken dat mensen er niet voor gekozen hebben om
op een bepaalde manier te handelen. Ze denken dat alles, inclusief menselijk gedrag, causaal
bepaald is.
Behaviorism’s View of the Science of Personality
Verschillen tussen het behaviorisme en andere theorieën:
1. Gedrag moet volgens het behaviorisme verklaard worden in termen van de causale
invloed van de omgeving op de persoon. Andere theorieën zijn voornamelijk theorieën
over wat er in het hoofd van de persoon omgaat.
2. De veronderstelling dat het begrip van mensen volledig gebaseerd moet zijn op
gecontroleerd laboratoriumonderzoek, waarbij dat onderzoek zowel mensen als dieren
kan omvatten. Andere theorieën gebruiken alleen personen en geen dieren. Veel van de
theorieën van behavioristen komen uit onderzoeken met dieren.
Environmental Determinism and its Implications for the Concept
of Personality
Behavioristen zeggen dat het gedrag van elk fysiek object (ook mensen) kan worden voorspeld
door de omgeving ervan. De gevoelens en gedachten van mensen zijn volgens behavioristen
niet de oorzaak van het gedrag van mensen. De omgeving is de oorzaak van de gevoelens,
gedachten, beslissingen en acties van een persoon. Behavioristen geloofden dat de studie van
persoonlijkheid niet nodig was, omdat ze dachten dat gedrag volledig kon worden verklaard
door algemene leerwetten. Volgens hen waren termen als 'persoonlijkheid' slechts labels voor
gedragspatronen die werden veroorzaakt door de omgeving. Dit standpunt betekende dat er
geen aparte wetenschappelijke theorieën over persoonlijkheid nodig waren, omdat gedrag
eenvoudig kon worden begrepen door de principes van leren. Behavioristen verwachtten ook
, dat gedrag sterk zou variëren afhankelijk van de omgeving, in tegenstelling tot
eigenschapstheorieën die consistent gedrag voorspelden. Ze geloofden ook dat
psychopathologie werd veroorzaakt door onaangepaste omgevingen en dat therapie gericht
moest zijn op het veranderen van de omgeving om adaptief gedrag aan te leren.
Situational specificity: Verwijst naar het idee dat het gedrag van een individu aanzienlijk kan
variëren afhankelijk van de specifieke situatie of context waarin het zich bevindt. Het suggereert
dat mensen verschillend gedrag, houdingen of reacties kunnen vertonen in verschillende
situaties, zelfs als ze bepaalde consistente persoonlijkheidskenmerken of -karakteristieken
bezitten.
Experimentation, Observable Variables, and Simple Systems
Als gedrag wordt bepaald door de omgeving, dan is de manier om onderzoek te doen het
manipuleren van omgevingsvariabelen. Deze moeten waarneembaar zijn. Behavioristen
baseren de studie van menselijke natuur volledig op zorgvuldig gecontroleerde
laboratoriumexperimenten. Ze zijn ook heel kritisch op alle andere theorieën uit de psychologie,
omdat ze variabelen bevatten die je niet eens kunt meten. Omdat het zo moeilijk is om gedrag
te meten, zijn behavioristen onderzoeken gaan uitvoeren bij simpele organismen en doen ze
onderzoek naar simpele reacties in plaats van complexe acties. Het is normaal om onderzoeken
simpel te houden.
Basispunten van de leerbenaderingen van persoonlijkheid:
1. Empirisch onderzoek is de basis van theorie en praktijk.
2. Persoonlijkheidstheorie en toegepaste praktijk moeten gebaseerd zijn op leerprincipes.
3. Gedrag reageert op versterkingsvariabelen in de omgeving en is meer situatiespecifiek dan
wordt gesuggereerd door andere persoonlijkheidstheorieën.
4. De medische symptoom-ziekte visie van psychopathologie wordt verworpen en in plaats
daarvan wordt de nadruk gelegd op basisprincipes van leren en gedragsverandering.
Watson, Pavlov, and Classical Conditioning
Watson’s Behaviorism
John B. Watson was de oprichter van het behaviorisme. Hij switchte van filosofie naar
psychologie en begon biologisch onderzoek met dieren uit te voeren. Hij kreeg een periode met
emotionele breakdowns, waarin hij geïnteresseerd werd in het werk van Freud. Hij werd
professor aan de Johns Hopkins University en schreef een baanbrekend artikel dat in een
tijdschrift gepubliceerd werd. Dit werd positief ontvangen. Hij bereidde zijn werk snel uit door
gebruik te maken van de bevindingen van Pavlov. Hij publiceerde een boek met zijn leerling
Rayner, waarmee hij later getrouwd was en daardoor ontslag moest nemen. Hij gaf het
onderzoek doen hierdoor op.
B.F. Skinner is de grootste woordvoerder en meest invloedrijke theoreticus van het
behaviorisme. We zien het lichaam van de mens als een machine, maar dat klopt natuurlijk niet
helemaal aangezien de persoonlijkheid van mensen niet via een machine werkt. Skinner zei dat
mensen de machine naar hun eigen beeld hebben geschapen en dat ze meer hebben ontdekt
over hoe het levende organisme werkt en zijn beter in staat de machine-achtige eigenschappen
ervan te zien. Het beschouwen van personen als machines is een belangrijke implicatie, dit is
een filosofisch standpunt dat bekend staat als determinisme.
Determinisme: de overtuiging dat een gebeurtenis wordt veroorzaakt door, of bepaald door,
een eerdere gebeurtenis, waarbij de oorzaak iets is dat kan worden begrepen volgens de
fundamentele wetten van de wetenschap. (Dus in dit onderwerp: de overtuiging dat het gedrag
van mensen op een wettige wetenschappelijke manier wordt veroorzaakt)
Behavioristen geloven niet in “free will”, ze denken dat mensen er niet voor gekozen hebben om
op een bepaalde manier te handelen. Ze denken dat alles, inclusief menselijk gedrag, causaal
bepaald is.
Behaviorism’s View of the Science of Personality
Verschillen tussen het behaviorisme en andere theorieën:
1. Gedrag moet volgens het behaviorisme verklaard worden in termen van de causale
invloed van de omgeving op de persoon. Andere theorieën zijn voornamelijk theorieën
over wat er in het hoofd van de persoon omgaat.
2. De veronderstelling dat het begrip van mensen volledig gebaseerd moet zijn op
gecontroleerd laboratoriumonderzoek, waarbij dat onderzoek zowel mensen als dieren
kan omvatten. Andere theorieën gebruiken alleen personen en geen dieren. Veel van de
theorieën van behavioristen komen uit onderzoeken met dieren.
Environmental Determinism and its Implications for the Concept
of Personality
Behavioristen zeggen dat het gedrag van elk fysiek object (ook mensen) kan worden voorspeld
door de omgeving ervan. De gevoelens en gedachten van mensen zijn volgens behavioristen
niet de oorzaak van het gedrag van mensen. De omgeving is de oorzaak van de gevoelens,
gedachten, beslissingen en acties van een persoon. Behavioristen geloofden dat de studie van
persoonlijkheid niet nodig was, omdat ze dachten dat gedrag volledig kon worden verklaard
door algemene leerwetten. Volgens hen waren termen als 'persoonlijkheid' slechts labels voor
gedragspatronen die werden veroorzaakt door de omgeving. Dit standpunt betekende dat er
geen aparte wetenschappelijke theorieën over persoonlijkheid nodig waren, omdat gedrag
eenvoudig kon worden begrepen door de principes van leren. Behavioristen verwachtten ook
, dat gedrag sterk zou variëren afhankelijk van de omgeving, in tegenstelling tot
eigenschapstheorieën die consistent gedrag voorspelden. Ze geloofden ook dat
psychopathologie werd veroorzaakt door onaangepaste omgevingen en dat therapie gericht
moest zijn op het veranderen van de omgeving om adaptief gedrag aan te leren.
Situational specificity: Verwijst naar het idee dat het gedrag van een individu aanzienlijk kan
variëren afhankelijk van de specifieke situatie of context waarin het zich bevindt. Het suggereert
dat mensen verschillend gedrag, houdingen of reacties kunnen vertonen in verschillende
situaties, zelfs als ze bepaalde consistente persoonlijkheidskenmerken of -karakteristieken
bezitten.
Experimentation, Observable Variables, and Simple Systems
Als gedrag wordt bepaald door de omgeving, dan is de manier om onderzoek te doen het
manipuleren van omgevingsvariabelen. Deze moeten waarneembaar zijn. Behavioristen
baseren de studie van menselijke natuur volledig op zorgvuldig gecontroleerde
laboratoriumexperimenten. Ze zijn ook heel kritisch op alle andere theorieën uit de psychologie,
omdat ze variabelen bevatten die je niet eens kunt meten. Omdat het zo moeilijk is om gedrag
te meten, zijn behavioristen onderzoeken gaan uitvoeren bij simpele organismen en doen ze
onderzoek naar simpele reacties in plaats van complexe acties. Het is normaal om onderzoeken
simpel te houden.
Basispunten van de leerbenaderingen van persoonlijkheid:
1. Empirisch onderzoek is de basis van theorie en praktijk.
2. Persoonlijkheidstheorie en toegepaste praktijk moeten gebaseerd zijn op leerprincipes.
3. Gedrag reageert op versterkingsvariabelen in de omgeving en is meer situatiespecifiek dan
wordt gesuggereerd door andere persoonlijkheidstheorieën.
4. De medische symptoom-ziekte visie van psychopathologie wordt verworpen en in plaats
daarvan wordt de nadruk gelegd op basisprincipes van leren en gedragsverandering.
Watson, Pavlov, and Classical Conditioning
Watson’s Behaviorism
John B. Watson was de oprichter van het behaviorisme. Hij switchte van filosofie naar
psychologie en begon biologisch onderzoek met dieren uit te voeren. Hij kreeg een periode met
emotionele breakdowns, waarin hij geïnteresseerd werd in het werk van Freud. Hij werd
professor aan de Johns Hopkins University en schreef een baanbrekend artikel dat in een
tijdschrift gepubliceerd werd. Dit werd positief ontvangen. Hij bereidde zijn werk snel uit door
gebruik te maken van de bevindingen van Pavlov. Hij publiceerde een boek met zijn leerling
Rayner, waarmee hij later getrouwd was en daardoor ontslag moest nemen. Hij gaf het
onderzoek doen hierdoor op.
