CPDC: Samenvatting artikelen
M. Rivett & J. Buchmüller. 2018. Family Therapy Skills
and Techniques in Action
H.4 Integrative family therapy: A contemporary practice
Introduction
De basisveronderstelling van dit boek is dat de hedendaagse praktijk van de gezinstherapie
'integratief' is en daarom geeft dit hoofdstuk een overzicht van hoe deze technieken zijn
samengevoegd tot een coherente klinische praktijk. Het is moeilijk om 'integratieve gezinstherapie' te
definiëren, omdat het zich heeft aangepast zoals de gezinstherapie is geëvolueerd, d.w.z. van kleur en
vorm is veranderd. De huidige benaderingen bevatten een generieke kern van strategieën en
interventies die zijn afgeleid van de eerste generatie modellen. Hedendaagse integratieve
gezinstherapie heeft een bio-gedragspsychosociale basis. Met andere woorden, het omvat
onderzoeksbevindingen en praktijken van een reeks therapieën en interventies. Ze is er ook niet vies
van om ideeën en technieken van andere psychotherapieën op te slokken (hechtingstheorie). Alle
integratieve clinici zullen het grote belang van wat de therapeutische alliantie wordt genoemd in hun
werk bevestigen.
Lebow’s integrative family therapy
Lebow benadrukt de complexe definities die bij een integratieve praktijk komen kijken. Hij merkt op
dat integratie zo gemakkelijk eclecticisme kan betekenen, waarbij de clinicus geen algemene manier
heeft om de problemen die in de therapie naar voren komen te formuleren en simpelweg een
'gereedschapskist' van technieken gebruikt zonder een coherente aanpak. Hij erkent ook dat er niet
één, maar vele integratieve gezinstherapieën zijn. Hij stelt dat ze allemaal een aantal kernbegrippen
delen:
Ze hebben allemaal een samenhangende theorie van verandering
Ze functioneren allemaal onder de paraplu van een systemisch begrip, inclusief aandacht
voor meerdere ervaringsniveaus
Ze besteden allemaal aandacht aan de 'gemeenschappelijke factoren' die in alle
psychotherapieën worden aangetroffen
Ze maken gebruik van gedrags-, cognitieve en emotionele methoden voor verandering
Ze baseren zich op onderzoek en maken deel uit van het opbouwen van evidence-based
interventies
Ze gebruiken relationele taal en 'relationele diagnoses'.
Ze gebruiken verschillende methoden om de effectiviteit van therapie te volgen en zijn
daardoor pragmatisch in het zoeken naar een andere focus om een gewenst resultaat te
bereiken.
Ze accepteren allemaal de noodzaak om de behandeling te individualiseren voor
verschillende gezinnen en houden daarbij rekening met verschillende gezinsstructuren,
culturen en oriëntaties.
Lebow legt uit dat integratie theoretische of technische aspecten kan hebben. Bij theoretische
integratie is er sprake van een overkoepelende theorie waarbinnen de therapie wordt ondernomen.
Het 'Integrative Systemic Therapy (IST) model biedt bijvoorbeeld een bijgewerkte versie van Pinsof's
'probleemgerichte therapie', waarin een reeks hypotheses wordt geconstrueerd over de
'beperkingen' die de oplossing van het voorgelegde probleem in de weg staan. Interventie is een
'stapsgewijs' model dat zich richt op verschillende onderdelen van het cliëntsysteem. Bij technische
integratie daarentegen gebruikt de therapeut de techniek die nodig is, zonder noodzakelijkerwijs de
theorie over deze techniek over te nemen. Technische integratie kan inderdaad overgaan in
1
, CPDC: Samenvatting artikelen
assimilatie waarbij de techniek al snel wordt gezien als onderdeel van het oorspronkelijke model.
Lebow becommentarieert hoe mindfulness onderdeel is geworden van een cognitief
gedragstherapeutisch (CGT) model.
2
M. Rivett & J. Buchmüller. 2018. Family Therapy Skills
and Techniques in Action
H.4 Integrative family therapy: A contemporary practice
Introduction
De basisveronderstelling van dit boek is dat de hedendaagse praktijk van de gezinstherapie
'integratief' is en daarom geeft dit hoofdstuk een overzicht van hoe deze technieken zijn
samengevoegd tot een coherente klinische praktijk. Het is moeilijk om 'integratieve gezinstherapie' te
definiëren, omdat het zich heeft aangepast zoals de gezinstherapie is geëvolueerd, d.w.z. van kleur en
vorm is veranderd. De huidige benaderingen bevatten een generieke kern van strategieën en
interventies die zijn afgeleid van de eerste generatie modellen. Hedendaagse integratieve
gezinstherapie heeft een bio-gedragspsychosociale basis. Met andere woorden, het omvat
onderzoeksbevindingen en praktijken van een reeks therapieën en interventies. Ze is er ook niet vies
van om ideeën en technieken van andere psychotherapieën op te slokken (hechtingstheorie). Alle
integratieve clinici zullen het grote belang van wat de therapeutische alliantie wordt genoemd in hun
werk bevestigen.
Lebow’s integrative family therapy
Lebow benadrukt de complexe definities die bij een integratieve praktijk komen kijken. Hij merkt op
dat integratie zo gemakkelijk eclecticisme kan betekenen, waarbij de clinicus geen algemene manier
heeft om de problemen die in de therapie naar voren komen te formuleren en simpelweg een
'gereedschapskist' van technieken gebruikt zonder een coherente aanpak. Hij erkent ook dat er niet
één, maar vele integratieve gezinstherapieën zijn. Hij stelt dat ze allemaal een aantal kernbegrippen
delen:
Ze hebben allemaal een samenhangende theorie van verandering
Ze functioneren allemaal onder de paraplu van een systemisch begrip, inclusief aandacht
voor meerdere ervaringsniveaus
Ze besteden allemaal aandacht aan de 'gemeenschappelijke factoren' die in alle
psychotherapieën worden aangetroffen
Ze maken gebruik van gedrags-, cognitieve en emotionele methoden voor verandering
Ze baseren zich op onderzoek en maken deel uit van het opbouwen van evidence-based
interventies
Ze gebruiken relationele taal en 'relationele diagnoses'.
Ze gebruiken verschillende methoden om de effectiviteit van therapie te volgen en zijn
daardoor pragmatisch in het zoeken naar een andere focus om een gewenst resultaat te
bereiken.
Ze accepteren allemaal de noodzaak om de behandeling te individualiseren voor
verschillende gezinnen en houden daarbij rekening met verschillende gezinsstructuren,
culturen en oriëntaties.
Lebow legt uit dat integratie theoretische of technische aspecten kan hebben. Bij theoretische
integratie is er sprake van een overkoepelende theorie waarbinnen de therapie wordt ondernomen.
Het 'Integrative Systemic Therapy (IST) model biedt bijvoorbeeld een bijgewerkte versie van Pinsof's
'probleemgerichte therapie', waarin een reeks hypotheses wordt geconstrueerd over de
'beperkingen' die de oplossing van het voorgelegde probleem in de weg staan. Interventie is een
'stapsgewijs' model dat zich richt op verschillende onderdelen van het cliëntsysteem. Bij technische
integratie daarentegen gebruikt de therapeut de techniek die nodig is, zonder noodzakelijkerwijs de
theorie over deze techniek over te nemen. Technische integratie kan inderdaad overgaan in
1
, CPDC: Samenvatting artikelen
assimilatie waarbij de techniek al snel wordt gezien als onderdeel van het oorspronkelijke model.
Lebow becommentarieert hoe mindfulness onderdeel is geworden van een cognitief
gedragstherapeutisch (CGT) model.
2
