OWG 6.8
Wat zijn de oorzaken en gevolgen van een afwijkende ontsluitingsfase en hoe kun je in de 1 e
lijn de fysiologie bevorderen bij een afwijkend verloop?
Geen eenduidige definitie niet vorderende ontsluiting. KNOV geen bepaalde standpunten.
Indien de toename van ontsluiting <1cm/ per uur bedraagt of wanneer er gedurende twee tot
vier uur geen progressie is opgetreden.
KNOV: Latente meer dan 8 uur, actieve fase: Actielijn in partogram overschreden.
WHO: Latente fase: Geen limiet. Actieve fase >12u priem >10u mult (niet alleen baseren op
ontsluiting)
Latente fase is geen tijdslimiet te stellen aan de vordering van de ontsluiting. De draagkracht
van barende is leidend. In de actieve fase van de baring is het afhankelijk van de pariteit,
weeenkracht, ontsluiting en indaling en positie van voorliggend deel.
Richtlijn <2cm per 4 uur.
Waarbij er is voldaan aan de volgende voorwaarde: De barende is op het juiste moment in partu
verklaard.
Er wordt gesproken van een verlengde latente fase > 8 uur.
Tijdens de latente fase is ‘tijd’ het belangrijkste criterium voor ‘niet vorderen’, het aantal uren dat
verstrijkt zonder dat de actieve fase begint. Het startpunt van de tijdmeting is het moment
waarop de zorgverlener door eigen observatie de latente fase vaststelt. Dit is beter
objectiveerbaar dat regelmatige weeën. Tijdens de actieve fase is de progressie doorslaggevend
en de tijd minder.
Het herkennen van een latente fase kan betekenen dat er vroeg in de baring te hoge
verwachtingen zijn over de progressie wat tot onnodige interventies kan leiden. Het is belangrijk
om de zwangere te vertellen dat er een voorbereidende fase is (baring nog niet begonnen) en
een latente fase.
Om in de 1e lijn effectief interventies te kunnen inzetten wanneer de progressie uitblijft, is het
van belang dat tijdig een goede diagnose wordt gesteld. Wanneer de verloskundige daarmee
wacht tot de actieve fase, kan de draagkracht van de vrouw onvoldoende zijn om het effect van
de interventie af te wachten.
Gevolgen verlengde ontsluitingsfase:
- Een langdurige ontsluitingsfase leidt niet tot meer complicaties bij moeder.
- Er is wel een verhoogde kans op een sectio bij een verlengde latente fase. Ook geeft het
grotere kans op slechte neonatale conditie bij de geboorte (apgar <7).
- Een trage actieve fase leidt niet tot slechte neonatale conditie.
Kijk altijd naar de draagkracht van de vrouw en of zij het niet te lang vind duren (los van
objectieve duur). Echter is hier sprake van onvoldoende draagkracht of behoefte aan pijnstilling.
Er is sprake van een niet vorderende actieve fase als de actielijn op
het partogram wordt overschreden. Het gebied tussen de
waarschuwingslijn en de actielijn maakt het mogelijk om die vrouwen
te onderscheiden waarbij het baringsverloop extra kritisch gevolgd
moet worden zonder dat er al sprake is van een abnormaal verloop.
Eerstelijns interventies zijn dan nog mogelijk.
Het aanhouden van de actielijn komt ongeveer overeen met minimaal
0,5 cm per uur ontsluiting.
Wat zijn de oorzaken en gevolgen van een afwijkende ontsluitingsfase en hoe kun je in de 1 e
lijn de fysiologie bevorderen bij een afwijkend verloop?
Geen eenduidige definitie niet vorderende ontsluiting. KNOV geen bepaalde standpunten.
Indien de toename van ontsluiting <1cm/ per uur bedraagt of wanneer er gedurende twee tot
vier uur geen progressie is opgetreden.
KNOV: Latente meer dan 8 uur, actieve fase: Actielijn in partogram overschreden.
WHO: Latente fase: Geen limiet. Actieve fase >12u priem >10u mult (niet alleen baseren op
ontsluiting)
Latente fase is geen tijdslimiet te stellen aan de vordering van de ontsluiting. De draagkracht
van barende is leidend. In de actieve fase van de baring is het afhankelijk van de pariteit,
weeenkracht, ontsluiting en indaling en positie van voorliggend deel.
Richtlijn <2cm per 4 uur.
Waarbij er is voldaan aan de volgende voorwaarde: De barende is op het juiste moment in partu
verklaard.
Er wordt gesproken van een verlengde latente fase > 8 uur.
Tijdens de latente fase is ‘tijd’ het belangrijkste criterium voor ‘niet vorderen’, het aantal uren dat
verstrijkt zonder dat de actieve fase begint. Het startpunt van de tijdmeting is het moment
waarop de zorgverlener door eigen observatie de latente fase vaststelt. Dit is beter
objectiveerbaar dat regelmatige weeën. Tijdens de actieve fase is de progressie doorslaggevend
en de tijd minder.
Het herkennen van een latente fase kan betekenen dat er vroeg in de baring te hoge
verwachtingen zijn over de progressie wat tot onnodige interventies kan leiden. Het is belangrijk
om de zwangere te vertellen dat er een voorbereidende fase is (baring nog niet begonnen) en
een latente fase.
Om in de 1e lijn effectief interventies te kunnen inzetten wanneer de progressie uitblijft, is het
van belang dat tijdig een goede diagnose wordt gesteld. Wanneer de verloskundige daarmee
wacht tot de actieve fase, kan de draagkracht van de vrouw onvoldoende zijn om het effect van
de interventie af te wachten.
Gevolgen verlengde ontsluitingsfase:
- Een langdurige ontsluitingsfase leidt niet tot meer complicaties bij moeder.
- Er is wel een verhoogde kans op een sectio bij een verlengde latente fase. Ook geeft het
grotere kans op slechte neonatale conditie bij de geboorte (apgar <7).
- Een trage actieve fase leidt niet tot slechte neonatale conditie.
Kijk altijd naar de draagkracht van de vrouw en of zij het niet te lang vind duren (los van
objectieve duur). Echter is hier sprake van onvoldoende draagkracht of behoefte aan pijnstilling.
Er is sprake van een niet vorderende actieve fase als de actielijn op
het partogram wordt overschreden. Het gebied tussen de
waarschuwingslijn en de actielijn maakt het mogelijk om die vrouwen
te onderscheiden waarbij het baringsverloop extra kritisch gevolgd
moet worden zonder dat er al sprake is van een abnormaal verloop.
Eerstelijns interventies zijn dan nog mogelijk.
Het aanhouden van de actielijn komt ongeveer overeen met minimaal
0,5 cm per uur ontsluiting.
