Levensbeschouwing samenvatng Hoofdstuk 3 kort
Paragraaf 2
Een optiek is de manier waarop je naar de werkelijkheid kijkt, een bepaalde benadering.
Een ander woord voor optek is invalshoek.
De defnite van de ethische optiek: de benadering dat mensen (uiteindelijk) goed behoren te
handelen.
In deze defnite gaat het om drie kernbegrippen: goed, behoren en doen.
Ethische uitspraken zijn normatieve uitspraken: uitspraken over hoe de werkelijkheid eruit zou
behoren te zien, volgens degene die de betrefende uitspraak doet.
Empirische uitspraken zijn uitspraken over hoe de werkelijkheid feitelijk in elkaar steekt,
volgens degene die de uitspraak doet.
De ethiek verplicht ons om verantwoordelijkheid te nemen en te dragen voor ons zelf en voor onze
omgeving.
Op de eerste plaats heef verantwoordelijkheid te maken met antwoord geven: rekenschap
geven van wat je gedaan hebt.
De tweede manier waarop het begrip verantwoordelijkheid wordt gebruikt, is wanneer
mensen elkaar bepaalde taken geven of plichten toewijzen om voor iets of iemand te zorgen.
Een derde invulling van het begrip verantwoordelijkheid is verantwoordelijkheid als deugd.
Verantwoordelijkheid kan door verschillende actoren gedragen worden.
Op de eerste plaats hebben individuele personen bepaalde verantwoordelijkheden.
Op de tweede plaats kunnen we denken aan de verantwoordelijkheid van groepen mensen.
Er dient aan drie voorwaarden voldaan te zijn om te kunnen spreken over ‘verantwoordelijk zijn’
voor iets of voor iemand.
Op de eerste plaats dient iemand vrij te zijn in zijn handelen.
Een tweede voorwaarde voor het toewijzen van verantwoordelijkheid is kennis hebben van
een bepaalde zaak.
Een derde voorwaarde voor het toewijzen van verantwoordelijkheid is dat de betrefende
persoon (of organisate) de vermogens en de vaardigheden heef om daadwerkelijk invloed
uit te oefenen op een bepaalde situate.
, Paragraaf 3
Waarden zijn opvatngen over wat uiteindelijk belangrijk is in het leven en nastrevenswaardig.
In de ethiek wordt een onderscheid gemaakt tussen intrinsieke en instrumentele waarden.
Een instrumentele waarde is een waarde die geen doel in zichzelf is, maar in dienst staat van
een andere, hogere waarde.
Een intrinsieke waarde is een waarde in zichzelf, zonder verder extern doel.
Het is ook mogelijk dat mensen een bepaalde waarde als instrumentele waarde én als intrinsieke
waarde zien.
Deze waarde is dan voor diegene een uiteindelijke waarde, maar tegelijkertjd is het ook een
tussenstap om een nog hogere waarde te bereiken.
Normen zijn bepaalde (bindende) verwachtngen over het gedrag van mensen.
Normen krijgen soms ook de vorm van gedragsregels.
Waarden en normen vormen samen de moraal.
De defnite van moraal is: moraal is het geheel van feitelijk aanwezige waarden en normen
bij een individu, bij een bepaalde sociale groepering, dan wel de samenleving in zijn geheel.
Ethiek als wetenschap is het kritsch nadenken over de moraal, vanuit een oogpunt dat het goede
gedaan behoort te worden.
Er zijn verschillende toegepaste ethieken, zoals medische ethiek, bedrijfsethiek, etc.
Het ethisch absolutisme gaat ervanuit dat er onafankelijk van plaats, tjd en omstandigheden
gesproken kan worden van universele, altjd en overal geldende waarden en normen.
Bij deze visie kan er sprake zijn van een beschrijvende en een voorschrijvende variant.
De beschrijvende (empirische) variant geef aan dat er waarden zijn die feitelijk altjd gelden,
dus overal nageleefd worden.
De voorschrijvende (normateve) variant van ethisch absolutsme benadrukt dat ieder mens
zich moet houden aan bepaalde universele waarden.
Het ethisch relativisme stelt dat waren en normen relatef (betrekkelijk) zijn.
Het ethisch relatvisme gaat ervan uit dat waarden en normen (moraal) afankelijk zijn van
de context waarbinnen mensen handelen.
Moraal is afankelijk van een aantal factoren zoals tjd, plaats, omstandigheden en sociale
groepering.
De beschrijvende (empirische) variant van het ethisch relatvisme heef betrekking tot dat
wat we op basis van feiten in de samenleving kunnen signaleren.
Bij de voorschrijvende (normateve) variant van het ethisch relatvisme neemt men het
standpunt in dat waarden en normen verschillend zijn en dat dat ook goed is.
Het is mogelijk een standpunt in te nemen dat een combinate inhoudt van ethisch relatvisme en
voorschrijvend ethisch absolutsme.
Dat wil zeggen: je erkent dat diverse culturen en landen verschillende waarden en normen
hebben, maar dat bepaalde waarden en normen hoe dan ook overal zouden moeten gelden.
Paragraaf 2
Een optiek is de manier waarop je naar de werkelijkheid kijkt, een bepaalde benadering.
Een ander woord voor optek is invalshoek.
De defnite van de ethische optiek: de benadering dat mensen (uiteindelijk) goed behoren te
handelen.
In deze defnite gaat het om drie kernbegrippen: goed, behoren en doen.
Ethische uitspraken zijn normatieve uitspraken: uitspraken over hoe de werkelijkheid eruit zou
behoren te zien, volgens degene die de betrefende uitspraak doet.
Empirische uitspraken zijn uitspraken over hoe de werkelijkheid feitelijk in elkaar steekt,
volgens degene die de uitspraak doet.
De ethiek verplicht ons om verantwoordelijkheid te nemen en te dragen voor ons zelf en voor onze
omgeving.
Op de eerste plaats heef verantwoordelijkheid te maken met antwoord geven: rekenschap
geven van wat je gedaan hebt.
De tweede manier waarop het begrip verantwoordelijkheid wordt gebruikt, is wanneer
mensen elkaar bepaalde taken geven of plichten toewijzen om voor iets of iemand te zorgen.
Een derde invulling van het begrip verantwoordelijkheid is verantwoordelijkheid als deugd.
Verantwoordelijkheid kan door verschillende actoren gedragen worden.
Op de eerste plaats hebben individuele personen bepaalde verantwoordelijkheden.
Op de tweede plaats kunnen we denken aan de verantwoordelijkheid van groepen mensen.
Er dient aan drie voorwaarden voldaan te zijn om te kunnen spreken over ‘verantwoordelijk zijn’
voor iets of voor iemand.
Op de eerste plaats dient iemand vrij te zijn in zijn handelen.
Een tweede voorwaarde voor het toewijzen van verantwoordelijkheid is kennis hebben van
een bepaalde zaak.
Een derde voorwaarde voor het toewijzen van verantwoordelijkheid is dat de betrefende
persoon (of organisate) de vermogens en de vaardigheden heef om daadwerkelijk invloed
uit te oefenen op een bepaalde situate.
, Paragraaf 3
Waarden zijn opvatngen over wat uiteindelijk belangrijk is in het leven en nastrevenswaardig.
In de ethiek wordt een onderscheid gemaakt tussen intrinsieke en instrumentele waarden.
Een instrumentele waarde is een waarde die geen doel in zichzelf is, maar in dienst staat van
een andere, hogere waarde.
Een intrinsieke waarde is een waarde in zichzelf, zonder verder extern doel.
Het is ook mogelijk dat mensen een bepaalde waarde als instrumentele waarde én als intrinsieke
waarde zien.
Deze waarde is dan voor diegene een uiteindelijke waarde, maar tegelijkertjd is het ook een
tussenstap om een nog hogere waarde te bereiken.
Normen zijn bepaalde (bindende) verwachtngen over het gedrag van mensen.
Normen krijgen soms ook de vorm van gedragsregels.
Waarden en normen vormen samen de moraal.
De defnite van moraal is: moraal is het geheel van feitelijk aanwezige waarden en normen
bij een individu, bij een bepaalde sociale groepering, dan wel de samenleving in zijn geheel.
Ethiek als wetenschap is het kritsch nadenken over de moraal, vanuit een oogpunt dat het goede
gedaan behoort te worden.
Er zijn verschillende toegepaste ethieken, zoals medische ethiek, bedrijfsethiek, etc.
Het ethisch absolutisme gaat ervanuit dat er onafankelijk van plaats, tjd en omstandigheden
gesproken kan worden van universele, altjd en overal geldende waarden en normen.
Bij deze visie kan er sprake zijn van een beschrijvende en een voorschrijvende variant.
De beschrijvende (empirische) variant geef aan dat er waarden zijn die feitelijk altjd gelden,
dus overal nageleefd worden.
De voorschrijvende (normateve) variant van ethisch absolutsme benadrukt dat ieder mens
zich moet houden aan bepaalde universele waarden.
Het ethisch relativisme stelt dat waren en normen relatef (betrekkelijk) zijn.
Het ethisch relatvisme gaat ervan uit dat waarden en normen (moraal) afankelijk zijn van
de context waarbinnen mensen handelen.
Moraal is afankelijk van een aantal factoren zoals tjd, plaats, omstandigheden en sociale
groepering.
De beschrijvende (empirische) variant van het ethisch relatvisme heef betrekking tot dat
wat we op basis van feiten in de samenleving kunnen signaleren.
Bij de voorschrijvende (normateve) variant van het ethisch relatvisme neemt men het
standpunt in dat waarden en normen verschillend zijn en dat dat ook goed is.
Het is mogelijk een standpunt in te nemen dat een combinate inhoudt van ethisch relatvisme en
voorschrijvend ethisch absolutsme.
Dat wil zeggen: je erkent dat diverse culturen en landen verschillende waarden en normen
hebben, maar dat bepaalde waarden en normen hoe dan ook overal zouden moeten gelden.
