Verslag 2. — intramusculaire injectie...
Intramusculaire injecties worden toegepast wanneer een medicijn snel moet worden
opgenomen. De vloeistof wordt bij deze injecties sneller (binnen 15–20 minuten) in de
bloedsomloop opgenomen dan bij subcutane injecties.
Bij intramusculaire injecties gebruik je maximaal 5 ml medicijn per injectie, afhankelijk van het
injectiegebied.
Verder in dit verslag...
1. Kenmerken van intramusculair injecteren
2. Indicaties voor intramusculair injecteren
3. Regel van vijf
4. Toedieningsplaatsen voor intramusculaire injecties
5. Loodrechttechniek (stretchtechniek)
6. Z-techniek of rangeertechniek
7. Complicaties
8. Prikaccident
, 1. Kenmerken van intramusculair injecteren:
• Er kan een grotere hoeveelheid vloeistof geïnjecteerd worden dan bij subcutaan
injecteren.
• De opname van medicijnen in de bloedsomloop is sneller dan bij subcutaan injecteren.
• De opname in de bloedsomloop is minder snel dan bij intraveneuze toediening.
• Er is geen afbraak van het geneesmiddel in het maag-darmkanaal.
• De medicijnspiegel in het bloed is evenwichtig.
De bloedcirculatie is in spieren beter dan in het onderhuidse vetweefsel. In een spier kun je ook
grotere hoeveelheden vloeistof spuiten dan in het onderhuidse weefsel.
2. Indicaties voor intramusculair injecteren:
→ Enkele indicaties
• Het medicijn kan niet via het maag-darmkanaal worden opgenomen.
• Er moet veel medicijn worden ingespoten. Bij intramusculair injecteren kan tot 5 mL
worden ingespoten, bij subcutaan injecteren is dit maar 1 – 2 mL.
• Er is behoefte aan een snellere resorptie. Er is een snellere resorptie bij een
intramusculaire injectie dan bij een subcutane injectie doordat de bloedcirculatie in de
spieren beter is.
• Er moet een irriterend medicijn worden toegediend die necrose zou veroorzaken in de
subcutis.
• Er moet een olieachtig medicijn worden toegediend die subcutaan moeilijk wordt
opgenomen.
→ Enkele contra-indicaties
• De gezondheidstoestand van de zorgvrager laat het niet toe.
• De zorgvrager heeft aan de te injecteren zijde:
- een infuus;
- een parese;
- littekenweefsel, een hematoom of moedervlek;
- wondjes of ontstekingen;
- een okselkliertoilet ondergaan.
• De zorgvrager heeft ernstige prikangst.
• Er is al meer dan 5 mL voorgeschreven (meer dan 2 mL kan al pijnklachten en
weefselschade geven).
• De zorgvrager is allergisch voor het toe te dienen medicijn.
• De zorgvrager heeft contra-indicaties die op de bijsluiter specifiek bij dit medicijn worden
vermeld.
Intramusculaire injecties worden toegepast wanneer een medicijn snel moet worden
opgenomen. De vloeistof wordt bij deze injecties sneller (binnen 15–20 minuten) in de
bloedsomloop opgenomen dan bij subcutane injecties.
Bij intramusculaire injecties gebruik je maximaal 5 ml medicijn per injectie, afhankelijk van het
injectiegebied.
Verder in dit verslag...
1. Kenmerken van intramusculair injecteren
2. Indicaties voor intramusculair injecteren
3. Regel van vijf
4. Toedieningsplaatsen voor intramusculaire injecties
5. Loodrechttechniek (stretchtechniek)
6. Z-techniek of rangeertechniek
7. Complicaties
8. Prikaccident
, 1. Kenmerken van intramusculair injecteren:
• Er kan een grotere hoeveelheid vloeistof geïnjecteerd worden dan bij subcutaan
injecteren.
• De opname van medicijnen in de bloedsomloop is sneller dan bij subcutaan injecteren.
• De opname in de bloedsomloop is minder snel dan bij intraveneuze toediening.
• Er is geen afbraak van het geneesmiddel in het maag-darmkanaal.
• De medicijnspiegel in het bloed is evenwichtig.
De bloedcirculatie is in spieren beter dan in het onderhuidse vetweefsel. In een spier kun je ook
grotere hoeveelheden vloeistof spuiten dan in het onderhuidse weefsel.
2. Indicaties voor intramusculair injecteren:
→ Enkele indicaties
• Het medicijn kan niet via het maag-darmkanaal worden opgenomen.
• Er moet veel medicijn worden ingespoten. Bij intramusculair injecteren kan tot 5 mL
worden ingespoten, bij subcutaan injecteren is dit maar 1 – 2 mL.
• Er is behoefte aan een snellere resorptie. Er is een snellere resorptie bij een
intramusculaire injectie dan bij een subcutane injectie doordat de bloedcirculatie in de
spieren beter is.
• Er moet een irriterend medicijn worden toegediend die necrose zou veroorzaken in de
subcutis.
• Er moet een olieachtig medicijn worden toegediend die subcutaan moeilijk wordt
opgenomen.
→ Enkele contra-indicaties
• De gezondheidstoestand van de zorgvrager laat het niet toe.
• De zorgvrager heeft aan de te injecteren zijde:
- een infuus;
- een parese;
- littekenweefsel, een hematoom of moedervlek;
- wondjes of ontstekingen;
- een okselkliertoilet ondergaan.
• De zorgvrager heeft ernstige prikangst.
• Er is al meer dan 5 mL voorgeschreven (meer dan 2 mL kan al pijnklachten en
weefselschade geven).
• De zorgvrager is allergisch voor het toe te dienen medicijn.
• De zorgvrager heeft contra-indicaties die op de bijsluiter specifiek bij dit medicijn worden
vermeld.
