Framing en de legitimatie van veiligheid
Inleiding
Kernbegrippen:
Veiligheidsbeleid: alle politieke beslissingen gemaakt om bepaalde groepen te beschermen
Veiligheid: Fysiek en psychologisch
Beleid: probleemidentificatie, agendering, consultatie, besluitvorming, implementatie,
evaluatie
Conflict: situatie waarin partijen vinden dat ze onverenigbare doelen hebben
Legitiem: gerechtvaardigd; in overeenstemming met verwachtingen, normen en waarden
Legitimering: proces gericht op de vergaring van legitimiteit
Frame: perspectief op de werkelijkheid, weging van informatie, betekenis geven, sturen van
handelen
Framing: creëren verspreiden en reproduceren van frames, bewust of onbewust
Securitisatie: vorm van framing waarin het identificeren van een existentiële dreiging en
exceptionele maatregelen om die tegen te gaan centraal staat
Discours: dominante collectie van frames
Perspectieven:
Discursieve benadering:
Hoe er over veiligheid, dreiging en gewelddadig conflict gesproken wordt, bepaalt hoe er
gehandeld wordt. Collectie van frames die realiteit vormgeven.
Bouwstenen zijn:
Social identity theory (psychologie)
Human needs theory (sociologie)
Rational choice theory (economie)
Kritische benadering:
We zijn vaak niet bewust hoezeer onze gedachten worden gestuurd door bepaalde woorden.
Foucault beweert dat deze masterframes zich door de tijd heen nestelen en ontwikkelen tot
een ‘waarheidsbewind’, oftewel een script waarin we onze eigen geweldsdaden en die van
andere plaatsen. Een belangrijk aspect binnen dit perspectief is reflexiviteit wat gebaseerd is
op de vraag waarom zie ik dit geweld juist nu?
, Framing
Framingsanalyse:
Productie frames:
Narratives: woorden
Performances: daden
Inscriptions: beelden
Door: actoren, publieken en media
Inhoud:
Diagnose: wat is het probleem en wie heeft het veroorzaakt?
Prognose: wat moet er gedaan worden?
Motivatie: Wie moet het doen en waarom?
Resonantie:
Op basis van sociale afbakening zoals:
- Polarisatie (wij/zij)
- Hiërarchie
- Totaliteit
Afhankelijk van:
- Herhaling
- Ernst
- Urgentie
- Succeskans
- Gepastheid
Belangrijke informatie:
Veiligheidsbeleid is politiek. Het betreft competitie over maatschappelijke visie en publieke
middelen die gevoerd wordt door middel van framing.
Framing is geen top-down, lineair proces, maar kent een contextuele en relationele
dynamiek en wordt gekenmerkt door discursieve strijd.
Welke framing ‘werkt’ hangt af van de politieke context (systeem en cultuur) die bepaalt
welk publiek relevant is, welke autoriteiten geloofwaardig zijn en welke normen van belang.
Framing kan gezien worden als object maar ook als instrument voor onderzoek.
Framing maakt veiligheidsbeleid mogelijk door legitimering en mobilisatie op basis van
specifieke diagnose, prognose, en motivatie omtrent een bepaald fenomeen die tot
Inleiding
Kernbegrippen:
Veiligheidsbeleid: alle politieke beslissingen gemaakt om bepaalde groepen te beschermen
Veiligheid: Fysiek en psychologisch
Beleid: probleemidentificatie, agendering, consultatie, besluitvorming, implementatie,
evaluatie
Conflict: situatie waarin partijen vinden dat ze onverenigbare doelen hebben
Legitiem: gerechtvaardigd; in overeenstemming met verwachtingen, normen en waarden
Legitimering: proces gericht op de vergaring van legitimiteit
Frame: perspectief op de werkelijkheid, weging van informatie, betekenis geven, sturen van
handelen
Framing: creëren verspreiden en reproduceren van frames, bewust of onbewust
Securitisatie: vorm van framing waarin het identificeren van een existentiële dreiging en
exceptionele maatregelen om die tegen te gaan centraal staat
Discours: dominante collectie van frames
Perspectieven:
Discursieve benadering:
Hoe er over veiligheid, dreiging en gewelddadig conflict gesproken wordt, bepaalt hoe er
gehandeld wordt. Collectie van frames die realiteit vormgeven.
Bouwstenen zijn:
Social identity theory (psychologie)
Human needs theory (sociologie)
Rational choice theory (economie)
Kritische benadering:
We zijn vaak niet bewust hoezeer onze gedachten worden gestuurd door bepaalde woorden.
Foucault beweert dat deze masterframes zich door de tijd heen nestelen en ontwikkelen tot
een ‘waarheidsbewind’, oftewel een script waarin we onze eigen geweldsdaden en die van
andere plaatsen. Een belangrijk aspect binnen dit perspectief is reflexiviteit wat gebaseerd is
op de vraag waarom zie ik dit geweld juist nu?
, Framing
Framingsanalyse:
Productie frames:
Narratives: woorden
Performances: daden
Inscriptions: beelden
Door: actoren, publieken en media
Inhoud:
Diagnose: wat is het probleem en wie heeft het veroorzaakt?
Prognose: wat moet er gedaan worden?
Motivatie: Wie moet het doen en waarom?
Resonantie:
Op basis van sociale afbakening zoals:
- Polarisatie (wij/zij)
- Hiërarchie
- Totaliteit
Afhankelijk van:
- Herhaling
- Ernst
- Urgentie
- Succeskans
- Gepastheid
Belangrijke informatie:
Veiligheidsbeleid is politiek. Het betreft competitie over maatschappelijke visie en publieke
middelen die gevoerd wordt door middel van framing.
Framing is geen top-down, lineair proces, maar kent een contextuele en relationele
dynamiek en wordt gekenmerkt door discursieve strijd.
Welke framing ‘werkt’ hangt af van de politieke context (systeem en cultuur) die bepaalt
welk publiek relevant is, welke autoriteiten geloofwaardig zijn en welke normen van belang.
Framing kan gezien worden als object maar ook als instrument voor onderzoek.
Framing maakt veiligheidsbeleid mogelijk door legitimering en mobilisatie op basis van
specifieke diagnose, prognose, en motivatie omtrent een bepaald fenomeen die tot
