Verplichte arresten
1) 14.02.1995 C-279/93 Schumacker
Persoonlijke tegemoetkomingen mogen in afrek worden genomen in werkstaat indien
belastngplichtge 90% of meer van totale inkomen verdient in werkstaat en de tegemoetkomingen
niet in de woonstaat in aanmerking kunnen worden genomen.
Woonstaat moet in principe persoonlijke tegemoetkomingen toekennen. Werkstaat moet pas
persoonlijke tegemoetkomingen geven wanneer de belastngplichtge in de woonstaat geen
inkomsten van betekenis heef en in de werkstaat het grootste deel van zijn belastbaar inkomen
verwerf.
2) 13.04.2000 C-251/98 Baars
Art. 52 van het Verdrag verzet zich tegen een belastngregeling van een lidstaat die, ingeval een
deelneming in het kapitaal van een vennootschap de aandeelhouder een zodanige invloed op de
besluiten van de vennootschap verleent dat hij de actviteiten ervan kan bepalen.
Een dergelijke wetelijke regeling introduceert immers een verschil in behandeling van
belastngplichtgen naar gelang van de zetel van de vennootschap waarvan zij aandeelhouder zijn en
wordt niet gerechtvaardigd door de noodzaak de samenhang van het belastngstelsel te waarborgen.
3) 12.12.2002 C-385/00 De Groot
Het vrije verkeer van werknemers staat in de weg aan een berekeningsmethode van voorkoming van
dubbele belastng door het woonland als gevolg waarvan het profjt van een persoonlijke afrekpost
gedeeltelijk teniet gaat.
HvJ oordeelt dat de directe belastngen tot de bevoegdheid van de lidstaten behoren maar dat zij
deze bevoegdheid wel binnen de grenzen van de fundamentele vrijheden van de EU moeten
uitoefenen. Deze vrijheden houden ook een verbod in voor de woonstaat om het werken in een
andere lidstaat door haar onderdanen te bemoeilijken.
Het niet volledig kunnen profteren van een persoonlijke afrekpost als gevolg van de
berekeningsmethode ter voorkoming van dubbele belastng, zal een onderdaan van de woonstaat
ervan weerhouden om te gaan werken in een andere lidstaat. De regeling vormt dus een
belemmering van het vrije verkeer van werknemers.
Het verlies van belastnginkomsten door de woonstaat kan volgens vaste rechtspraak nooit als
rechtvaardigingsgrond geaccepteerd worden.
4) 12.06.2003 C-234/01 Gerritse
Bronhefng van 25% over de lokale bruto-inkomsten zonder rekening te houden met
verwervingskosten is in strijd met het gemeenschapsrecht indien een ingezetene wel recht heef op
een dergelijke afrekpost.
Een niet-ingezetene moet in staat worden gesteld om in de betrefende lidstaat aangife te doen
over zijn lokale jaarinkomen maar hij kan geen aanspraak maken op de Duitse belastngvrije som.
5) 05.07.2005 C-376/03 D.
D. is inwoner van Duitsland en bezit in NL onroerende zaken. Deze vormen 10% VAN ZIJN TOTALE
VERMOGEN. Bij de hefng van de NLse vpb is aan D geen belastngvrije som verleend, want Duitsland
kent dit niet. Volgens het HvJ vormt het niet verlenen van een belastngvrije som geen discriminate
in de zin van art. 56 EG (in lijn met Schumacker-arrest). Voorts vloeit volgens HvJ uit het
gemeenschapsrecht geen verplichtng tot meestbegunstging voort.
“Op de eerste vraag moet derhalve worden geantwoord dat de artkelen 56 en 58 EG zich niet
verzeten tegen een regeling op grond waarvan een lidstaat aan buitenlandse belastngplichtgen die
1) 14.02.1995 C-279/93 Schumacker
Persoonlijke tegemoetkomingen mogen in afrek worden genomen in werkstaat indien
belastngplichtge 90% of meer van totale inkomen verdient in werkstaat en de tegemoetkomingen
niet in de woonstaat in aanmerking kunnen worden genomen.
Woonstaat moet in principe persoonlijke tegemoetkomingen toekennen. Werkstaat moet pas
persoonlijke tegemoetkomingen geven wanneer de belastngplichtge in de woonstaat geen
inkomsten van betekenis heef en in de werkstaat het grootste deel van zijn belastbaar inkomen
verwerf.
2) 13.04.2000 C-251/98 Baars
Art. 52 van het Verdrag verzet zich tegen een belastngregeling van een lidstaat die, ingeval een
deelneming in het kapitaal van een vennootschap de aandeelhouder een zodanige invloed op de
besluiten van de vennootschap verleent dat hij de actviteiten ervan kan bepalen.
Een dergelijke wetelijke regeling introduceert immers een verschil in behandeling van
belastngplichtgen naar gelang van de zetel van de vennootschap waarvan zij aandeelhouder zijn en
wordt niet gerechtvaardigd door de noodzaak de samenhang van het belastngstelsel te waarborgen.
3) 12.12.2002 C-385/00 De Groot
Het vrije verkeer van werknemers staat in de weg aan een berekeningsmethode van voorkoming van
dubbele belastng door het woonland als gevolg waarvan het profjt van een persoonlijke afrekpost
gedeeltelijk teniet gaat.
HvJ oordeelt dat de directe belastngen tot de bevoegdheid van de lidstaten behoren maar dat zij
deze bevoegdheid wel binnen de grenzen van de fundamentele vrijheden van de EU moeten
uitoefenen. Deze vrijheden houden ook een verbod in voor de woonstaat om het werken in een
andere lidstaat door haar onderdanen te bemoeilijken.
Het niet volledig kunnen profteren van een persoonlijke afrekpost als gevolg van de
berekeningsmethode ter voorkoming van dubbele belastng, zal een onderdaan van de woonstaat
ervan weerhouden om te gaan werken in een andere lidstaat. De regeling vormt dus een
belemmering van het vrije verkeer van werknemers.
Het verlies van belastnginkomsten door de woonstaat kan volgens vaste rechtspraak nooit als
rechtvaardigingsgrond geaccepteerd worden.
4) 12.06.2003 C-234/01 Gerritse
Bronhefng van 25% over de lokale bruto-inkomsten zonder rekening te houden met
verwervingskosten is in strijd met het gemeenschapsrecht indien een ingezetene wel recht heef op
een dergelijke afrekpost.
Een niet-ingezetene moet in staat worden gesteld om in de betrefende lidstaat aangife te doen
over zijn lokale jaarinkomen maar hij kan geen aanspraak maken op de Duitse belastngvrije som.
5) 05.07.2005 C-376/03 D.
D. is inwoner van Duitsland en bezit in NL onroerende zaken. Deze vormen 10% VAN ZIJN TOTALE
VERMOGEN. Bij de hefng van de NLse vpb is aan D geen belastngvrije som verleend, want Duitsland
kent dit niet. Volgens het HvJ vormt het niet verlenen van een belastngvrije som geen discriminate
in de zin van art. 56 EG (in lijn met Schumacker-arrest). Voorts vloeit volgens HvJ uit het
gemeenschapsrecht geen verplichtng tot meestbegunstging voort.
“Op de eerste vraag moet derhalve worden geantwoord dat de artkelen 56 en 58 EG zich niet
verzeten tegen een regeling op grond waarvan een lidstaat aan buitenlandse belastngplichtgen die
