Specialisatie Kinderergotherapeut
Samenvatting
H1. Ergotherapie en kinderen
Kinderergotherapie een beroep dat zich inzet voor het handelen (enabling occupation) en
de actieve participatie van kinderen en jongeren van 0 tot 18 jaar en hun omgeving
Persoonlijk perspectief
Sociaal perspectief
Een beroep dat zich inzet voor kinderen en jongeren en hun omgeving om actieve
participatie te bevorderen
Belemmeringen:
Lichamelijke, psychische en/of verstandelijke beperkingen
Leer-, gedrag- of ontwikkelingsproblemen
Belemmeringen in hun sociale, fysieke en/of culturele omgeving
DCD, ADHD, ADD, ASS, CP, SPD, NAH
Factoren voor participatie:
Plezier hebben
Iets goed kunnen
Met andere mensen zijn
Samen dingen doen
Zelfstandig dingen doen
Aanwezig op de plek waar dingen écht gebeuren (tieners)
Kinderergotherapeuten zijn gericht op het dagelijks handelen van het kind en zijn systeem in
de handelingsgebieden zorgen/wonen, leren/werken, spelen/vrije tijd. Daarbij wordt
gekeken naar:
De factoren van het kind
o Motivatie
o Spiritualiteit
o Sensomotorische, cognitieve en sociaal-emotionele omgeving waarin het
handelen plaatsvindt.
Doelgroep:
o Pasgeborenen en kleine kinderen in de voorschoolse periode (0-4)
o Kinderen in de periode van de basisschool (4-12)
o Jongeren in de periode van het voortgezet onderwijs (12-18)
Alle personen om een kind heen hebben de potentie om handelen mogelijk te maken:
Ouders
Leerkracht
Wijkagent
Kinderergotherapeut komt in beeld als het uitvoeren van gewenst en of noodzakelijke
dagelijkse activiteiten moeilijk dreigt te gaan of niet lukt
, Twee perspectieven:
1. Persoonlijk perspectief (enabling individual change) gezondheid en welzijn is iets dat
de handelende persoon zelf kan beïnvloeden
a. Humanitaire denken
2. Sociaal perspectief (enabling social change) gezondheid en welzijn en de
mogelijkheden om te handelen worden bezien vanuit het beginsel van sociale
gelijkheid en gelijke kansen voor iedereen (occupational justice)
Ergotherapeuten richten zich op interventies voor risicokinderen in de directe
leefomgeving. In de omgeving op gemeentelijk niveau en op niveau van de
samenleving en wetgeving
H2. Handelen
In het dagelijks leven zijn kinderen elk moment van de dag bezig met handelen. Door dit
‘doen’ ontwikkelen kinderen zich en worden zij steeds competenter.
Actieve invulling in wat zij willen doen/wat er wordt verwacht
Het handelen is de uitvoering van activiteiten en taken; handelen is doelgericht, vindt plaats
in de context en is gerelateerd aan de ervaring en de betekenis die het kind eraan geeft. Het
handelen bevat alle activiteiten en taken die kinderen doen en/of waarbij zij betrokken zijn
waardoor een kind voor zichzelf en anderen zorgt (zorgen/wonen), recreëert, ontspant en
sociale contacten onderhoudt (spelen/vrije tijd), en deelneemt aan de maatschappij door
onderwijs, arbeid of vrijwilligerswerk (leren/werken)
Kerndomein ergotherapie uitvoeren van handelen + de betrokkenheid in het handelen
Flow geheel opgaan in een activiteit en alles om zich heen vergeten
Betrokkenheid in het handelen kunnen kinderen ook ervaren zonder dat ze zelf de
activiteiten uitvoeren, doordat ze met anderen in de context van de activiteit zijn.
Belangrijk aspect bij kinderen met een beperking meedoen ervaren van activiteit
Betrokkenheid en het daadwerkelijk doen (doing) is een voorwaarde voor het zijn (being),
worden (becoming) en erbij horen (belonging)
Ontwikkelingen:
Doen: sensomotorische ontwikkeling; grove/fijne motoriek, cognitieve vaardigheden,
sociaal-emotionele ontwikkeling
o Succes draagt bij aan posotieve zelfwaarde (self-esteem) en mogelijkheid tot
effectief (self-efficacy) en competent handelen.
Zijn: Activiteiten die aanzetten tot reflectie en creativiteit
o Kinderen in laatste levensfase erg van belang. Ook voor ouders/professionals
belangrijk om te ‘zijn’ bij hun kind en ruimte te geven aan stilte, reflectie en er
‘zijn’ zonder woorden
Doen + zijn = Worden wie ze zijn: De ontwikkeling naar het worden wie ze zijn in de
maatschappij
o Samen doen erbij horen
Samenvatting
H1. Ergotherapie en kinderen
Kinderergotherapie een beroep dat zich inzet voor het handelen (enabling occupation) en
de actieve participatie van kinderen en jongeren van 0 tot 18 jaar en hun omgeving
Persoonlijk perspectief
Sociaal perspectief
Een beroep dat zich inzet voor kinderen en jongeren en hun omgeving om actieve
participatie te bevorderen
Belemmeringen:
Lichamelijke, psychische en/of verstandelijke beperkingen
Leer-, gedrag- of ontwikkelingsproblemen
Belemmeringen in hun sociale, fysieke en/of culturele omgeving
DCD, ADHD, ADD, ASS, CP, SPD, NAH
Factoren voor participatie:
Plezier hebben
Iets goed kunnen
Met andere mensen zijn
Samen dingen doen
Zelfstandig dingen doen
Aanwezig op de plek waar dingen écht gebeuren (tieners)
Kinderergotherapeuten zijn gericht op het dagelijks handelen van het kind en zijn systeem in
de handelingsgebieden zorgen/wonen, leren/werken, spelen/vrije tijd. Daarbij wordt
gekeken naar:
De factoren van het kind
o Motivatie
o Spiritualiteit
o Sensomotorische, cognitieve en sociaal-emotionele omgeving waarin het
handelen plaatsvindt.
Doelgroep:
o Pasgeborenen en kleine kinderen in de voorschoolse periode (0-4)
o Kinderen in de periode van de basisschool (4-12)
o Jongeren in de periode van het voortgezet onderwijs (12-18)
Alle personen om een kind heen hebben de potentie om handelen mogelijk te maken:
Ouders
Leerkracht
Wijkagent
Kinderergotherapeut komt in beeld als het uitvoeren van gewenst en of noodzakelijke
dagelijkse activiteiten moeilijk dreigt te gaan of niet lukt
, Twee perspectieven:
1. Persoonlijk perspectief (enabling individual change) gezondheid en welzijn is iets dat
de handelende persoon zelf kan beïnvloeden
a. Humanitaire denken
2. Sociaal perspectief (enabling social change) gezondheid en welzijn en de
mogelijkheden om te handelen worden bezien vanuit het beginsel van sociale
gelijkheid en gelijke kansen voor iedereen (occupational justice)
Ergotherapeuten richten zich op interventies voor risicokinderen in de directe
leefomgeving. In de omgeving op gemeentelijk niveau en op niveau van de
samenleving en wetgeving
H2. Handelen
In het dagelijks leven zijn kinderen elk moment van de dag bezig met handelen. Door dit
‘doen’ ontwikkelen kinderen zich en worden zij steeds competenter.
Actieve invulling in wat zij willen doen/wat er wordt verwacht
Het handelen is de uitvoering van activiteiten en taken; handelen is doelgericht, vindt plaats
in de context en is gerelateerd aan de ervaring en de betekenis die het kind eraan geeft. Het
handelen bevat alle activiteiten en taken die kinderen doen en/of waarbij zij betrokken zijn
waardoor een kind voor zichzelf en anderen zorgt (zorgen/wonen), recreëert, ontspant en
sociale contacten onderhoudt (spelen/vrije tijd), en deelneemt aan de maatschappij door
onderwijs, arbeid of vrijwilligerswerk (leren/werken)
Kerndomein ergotherapie uitvoeren van handelen + de betrokkenheid in het handelen
Flow geheel opgaan in een activiteit en alles om zich heen vergeten
Betrokkenheid in het handelen kunnen kinderen ook ervaren zonder dat ze zelf de
activiteiten uitvoeren, doordat ze met anderen in de context van de activiteit zijn.
Belangrijk aspect bij kinderen met een beperking meedoen ervaren van activiteit
Betrokkenheid en het daadwerkelijk doen (doing) is een voorwaarde voor het zijn (being),
worden (becoming) en erbij horen (belonging)
Ontwikkelingen:
Doen: sensomotorische ontwikkeling; grove/fijne motoriek, cognitieve vaardigheden,
sociaal-emotionele ontwikkeling
o Succes draagt bij aan posotieve zelfwaarde (self-esteem) en mogelijkheid tot
effectief (self-efficacy) en competent handelen.
Zijn: Activiteiten die aanzetten tot reflectie en creativiteit
o Kinderen in laatste levensfase erg van belang. Ook voor ouders/professionals
belangrijk om te ‘zijn’ bij hun kind en ruimte te geven aan stilte, reflectie en er
‘zijn’ zonder woorden
Doen + zijn = Worden wie ze zijn: De ontwikkeling naar het worden wie ze zijn in de
maatschappij
o Samen doen erbij horen
