Verpleegplan Jaap
VPK 14
,Inhoud
Stap 1: Casusbeschrijving.......................................................................................................................2
Stap 4 Verpleegkundige diagnose, omschrijven van de zorgbehoefte...................................................7
Stap 5 Welk verpleegprobleem is belangrijk, prioritering....................................................................10
Stap 6 & 7 Formuleren van doelen en kiezen van interventies............................................................11
Stap 8 Rapporteren, monteren en bijsturen.........................................................................................17
Literatuurlijst........................................................................................................................................22
1
, Stap 1: Casusbeschrijving
Jaap is 18 jaar. Hij heeft het syndroom van Down en is matig verstandelijk beperkt. Hij heeft al een
jaar een colostoma. Regelmatig moet hij naar het ziekenhuis voor een afspraak met de
stomaverpleegkundige. De stomaverpleegkundige vond het opvallend dat de moeder van Jaap zijn
stomaverzorging deed. Hij had de stoma immers al minstens een jaar. De verpleegkundige verwacht
dat hij bepaalde onderdelen van zijn stoma zelf zou kunnen verzorgen. Het is belangrijk dat Jaap,
ondanks zijn verstandelijke beperking, zo veel mogelijk zelfredzaam is. De stomaverpleegkundige
heeft de wijkverpleging ingeschakeld om eens te kijken of er verandering mogelijk is.
Als wijkverpleegkundige kom je thuis bij het gezin van Jaap. Wanneer jullie naar de badkamer gaan
voor de stomaverzorging, gaat de moeder van Jaap ook mee. Je neemt een afwachtende houding aan
om te kijken wat Jaap zelf kan en waar je hem eventueel in moet ondersteunen. Moeder Joke gaat
meteen aan de slag met de stomaverzorging. Ze doet het hartstikke goed. Toch ben jij verbaasd dat
Jaap het niet zelf doet. Je ziet dat de huid onder de plak wat rood is. Je vraagt je af of dit door de
verzorging komt of dat dit opvangsysteem mogelijk minder geschikt is voor Jaap.
Beneden drink je nog een kopje koffie mee om één en ander nog door te spreken. Je geeft aan dat je
verbaasd bent dat Jaap niet zelf de stomazorg doet. Moeder Joke reageert hier op terug: ‘Maar dat
kan hij toch helemaal niet zelf?’ Bij doorvragen kom je er achter dat Jaap veel hulp krijgt van zijn
moeder. Zijn moeder geeft dit toe; ze vindt het prettig om Jaap te helpen. ‘Vorig jaar heeft Jaap een
stoma gekregen. Ik vind het zo oneerlijk dat Jaap dat ook nog te verduren krijgt, naast zijn syndroom
van Down. Ik denk dat ik hem daarom een beetje meer ben gaan verwennen’. Al moet ik er eerlijk bij
zeggen dat ik het soms wel zwaar vind om de zorg van Jaap te combineren met mijn fulltime baan. Ik
merk vaak dat ik aan het einde van de dag heel moe ben en weinig energie meer over heb. Soms zou
ik het ook wel fijn vinden als er iemand was die het soms van mij kan overnemen, zodat ik ook wat
tijd voor mezelf kan hebben. Je vraagt wat Jaap er van vindt dat zijn moeder hem helpt. Hij kijkt weg
en haalt nonchalant zijn schouders op. Vervolgens zegt hij trots: ‘Maar ik probeer wel zo min
mogelijk te poepen’. Je vraagt hoe hij dat doet. Triomfantelijk zegt hij: ‘Door minder te eten’. Moeder
beaamt dat Jaap inderdaad de laatste weken minder eet. Hij slaat met regelmaat zijn middagmaal
over en is inmiddels onbedoeld een paar kilo afgevallen. Jaap eet ook weinig groente en fruit, hij eet
dit misschien een of twee keer in de week. Wat hij eet is meestal redelijk ongezond. Ik vind het ook
lastig om Jaap aan het eten te krijgen omdat hij dit gewoon niet wil, hij weigert het gewoon. De
moeder van Jaap zegt ook dat hij moeite heeft met het communiceren met vreemde mensen, hij is
verlegen. Hij heeft moeite om zich ook echt aan mensen te binden en ze te vertrouwen. Hij praat
liever niet met mensen die hij niet goed kent dan heeft hij liever dat ik het woord neem. Je merkt op
deze manier dat Jaap probeert te helpen met de stomazorg, maar niet op de juiste manier. Joke geeft
ook aan dat de stoelgang van Jaap veel minder geworden is. ‘’Eerst verschoonde ik zijn stoma 2 a 3
keer per dag en nu nog maar 1 keer per dag. De moeder van Jaap geeft later aan dat ze er wel eens
over na gedacht heeft om voor 2 dagen in de week een hulp te vragen diverse de zorgtaken van Jaap
voor die dag voor haar kan overnemen. Maar ze vindt het lastig om iemand de zorgtaken van Jaap
zomaar toe te vertrouwen. Ze zegt hierover: ‘’Twee jaar geleden heeft mijn man ons verlaten,
sindsdien heb ik weinig vertrouwen in de mens en vind ik het lastig om dingen zomaar uit handen te
geven.’’
2
VPK 14
,Inhoud
Stap 1: Casusbeschrijving.......................................................................................................................2
Stap 4 Verpleegkundige diagnose, omschrijven van de zorgbehoefte...................................................7
Stap 5 Welk verpleegprobleem is belangrijk, prioritering....................................................................10
Stap 6 & 7 Formuleren van doelen en kiezen van interventies............................................................11
Stap 8 Rapporteren, monteren en bijsturen.........................................................................................17
Literatuurlijst........................................................................................................................................22
1
, Stap 1: Casusbeschrijving
Jaap is 18 jaar. Hij heeft het syndroom van Down en is matig verstandelijk beperkt. Hij heeft al een
jaar een colostoma. Regelmatig moet hij naar het ziekenhuis voor een afspraak met de
stomaverpleegkundige. De stomaverpleegkundige vond het opvallend dat de moeder van Jaap zijn
stomaverzorging deed. Hij had de stoma immers al minstens een jaar. De verpleegkundige verwacht
dat hij bepaalde onderdelen van zijn stoma zelf zou kunnen verzorgen. Het is belangrijk dat Jaap,
ondanks zijn verstandelijke beperking, zo veel mogelijk zelfredzaam is. De stomaverpleegkundige
heeft de wijkverpleging ingeschakeld om eens te kijken of er verandering mogelijk is.
Als wijkverpleegkundige kom je thuis bij het gezin van Jaap. Wanneer jullie naar de badkamer gaan
voor de stomaverzorging, gaat de moeder van Jaap ook mee. Je neemt een afwachtende houding aan
om te kijken wat Jaap zelf kan en waar je hem eventueel in moet ondersteunen. Moeder Joke gaat
meteen aan de slag met de stomaverzorging. Ze doet het hartstikke goed. Toch ben jij verbaasd dat
Jaap het niet zelf doet. Je ziet dat de huid onder de plak wat rood is. Je vraagt je af of dit door de
verzorging komt of dat dit opvangsysteem mogelijk minder geschikt is voor Jaap.
Beneden drink je nog een kopje koffie mee om één en ander nog door te spreken. Je geeft aan dat je
verbaasd bent dat Jaap niet zelf de stomazorg doet. Moeder Joke reageert hier op terug: ‘Maar dat
kan hij toch helemaal niet zelf?’ Bij doorvragen kom je er achter dat Jaap veel hulp krijgt van zijn
moeder. Zijn moeder geeft dit toe; ze vindt het prettig om Jaap te helpen. ‘Vorig jaar heeft Jaap een
stoma gekregen. Ik vind het zo oneerlijk dat Jaap dat ook nog te verduren krijgt, naast zijn syndroom
van Down. Ik denk dat ik hem daarom een beetje meer ben gaan verwennen’. Al moet ik er eerlijk bij
zeggen dat ik het soms wel zwaar vind om de zorg van Jaap te combineren met mijn fulltime baan. Ik
merk vaak dat ik aan het einde van de dag heel moe ben en weinig energie meer over heb. Soms zou
ik het ook wel fijn vinden als er iemand was die het soms van mij kan overnemen, zodat ik ook wat
tijd voor mezelf kan hebben. Je vraagt wat Jaap er van vindt dat zijn moeder hem helpt. Hij kijkt weg
en haalt nonchalant zijn schouders op. Vervolgens zegt hij trots: ‘Maar ik probeer wel zo min
mogelijk te poepen’. Je vraagt hoe hij dat doet. Triomfantelijk zegt hij: ‘Door minder te eten’. Moeder
beaamt dat Jaap inderdaad de laatste weken minder eet. Hij slaat met regelmaat zijn middagmaal
over en is inmiddels onbedoeld een paar kilo afgevallen. Jaap eet ook weinig groente en fruit, hij eet
dit misschien een of twee keer in de week. Wat hij eet is meestal redelijk ongezond. Ik vind het ook
lastig om Jaap aan het eten te krijgen omdat hij dit gewoon niet wil, hij weigert het gewoon. De
moeder van Jaap zegt ook dat hij moeite heeft met het communiceren met vreemde mensen, hij is
verlegen. Hij heeft moeite om zich ook echt aan mensen te binden en ze te vertrouwen. Hij praat
liever niet met mensen die hij niet goed kent dan heeft hij liever dat ik het woord neem. Je merkt op
deze manier dat Jaap probeert te helpen met de stomazorg, maar niet op de juiste manier. Joke geeft
ook aan dat de stoelgang van Jaap veel minder geworden is. ‘’Eerst verschoonde ik zijn stoma 2 a 3
keer per dag en nu nog maar 1 keer per dag. De moeder van Jaap geeft later aan dat ze er wel eens
over na gedacht heeft om voor 2 dagen in de week een hulp te vragen diverse de zorgtaken van Jaap
voor die dag voor haar kan overnemen. Maar ze vindt het lastig om iemand de zorgtaken van Jaap
zomaar toe te vertrouwen. Ze zegt hierover: ‘’Twee jaar geleden heeft mijn man ons verlaten,
sindsdien heb ik weinig vertrouwen in de mens en vind ik het lastig om dingen zomaar uit handen te
geven.’’
2
