Leertaak de DSM 5
De DSM 5 is het diagnostische classificatiesysteem dat in de Westerse psychiatrie gangbaar is
om bij mensen met psychische aandoeningen een diagnose te stellen.
Als aanvulling op de tekst in Psychologie. Een inleiding van Zimbardo, par.12.2.1, waarin nog
wordt uitgegaan van de DSM-IV, vind je hier goede informatie over de DSM 5. nuttig om te
lezen!
Enkele belangrijke noties voor een sociaal werker:
In de praktijk van je werk als sociaal werker heb je de DSM 5 niet nodig. Wat je cliënt
nodig heeft aan ondersteuning, hulp of begeleiding, kan je niet afleiden van zijn DSM-
diagnose, maar uit persoonlijke gesprekken met de cliënt en zijn naasten, met een
betrokken professionele relatie als basis.
De DSM5 is eigenlijk niet meer dan een afsprakenboek. Deskundigen hebben met
elkaar afgesproken, op basis van kennis van en inzicht in psychische problematiek,
welke naam zij willen geven aan welke verzameling van verschijnselen.
Diagnostiek is veel meer dan kijken in welke categorie (welk 'hokje') de cliënt thuis
hoort met zijn verschijnselen. Diagnostiek vraagt om deskundigheid en een
geïnteresseerde houding en persoonlijke betrokkenheid bij de cliënt. Een diagnosticus
moet zich verdiepen in de achtergrond van de cliënt, zijn verleden en zijn huidige
context, om de betekenis van zijn klachten en verschijnselen te begrijpen.
Diagnostiek behoort niet tot de competenties van de sociaal werker. Als sociaal
werker kan je wel verschijnselen signaleren die zouden kunnen wijzen op meer of
minder ernstige psychische problematiek.
Zimbardo par. 12.2.1.:
De DSM heeft twee grote verdiensten:
1. Er worden specifieke criteria voor de diagnose van elk van de meer dan driehonderd
psychische stoornissen gegeven
2. Het biedt de beroepspraktijk een gemeenschappelijke taalgebruik voor de beschrijving van
psychopathologie.
Is ontwikkeld voor psychiaters, maar psychologen en maatschappelijk werkers gebruiken het ook.
Verzekeringsmaatschappijen gebruiken hem bij een verzoek om vergoeding van een behandeling. Dat
maakt de DSM tot een economische factor.
De eerste 3 DSM waren geïnspireerd door de theorie van Freud, vanaf DSM 4 wordt het grootste
gedeelte van de bestaande theorieën over oorzaken en behandelingen vermeden. Er worden wel
uitgebreide en specifieke omschrijvingen gegeven van de symptomen van iedere stoornis.
De DSM 5 is het diagnostische classificatiesysteem dat in de Westerse psychiatrie gangbaar is
om bij mensen met psychische aandoeningen een diagnose te stellen.
Als aanvulling op de tekst in Psychologie. Een inleiding van Zimbardo, par.12.2.1, waarin nog
wordt uitgegaan van de DSM-IV, vind je hier goede informatie over de DSM 5. nuttig om te
lezen!
Enkele belangrijke noties voor een sociaal werker:
In de praktijk van je werk als sociaal werker heb je de DSM 5 niet nodig. Wat je cliënt
nodig heeft aan ondersteuning, hulp of begeleiding, kan je niet afleiden van zijn DSM-
diagnose, maar uit persoonlijke gesprekken met de cliënt en zijn naasten, met een
betrokken professionele relatie als basis.
De DSM5 is eigenlijk niet meer dan een afsprakenboek. Deskundigen hebben met
elkaar afgesproken, op basis van kennis van en inzicht in psychische problematiek,
welke naam zij willen geven aan welke verzameling van verschijnselen.
Diagnostiek is veel meer dan kijken in welke categorie (welk 'hokje') de cliënt thuis
hoort met zijn verschijnselen. Diagnostiek vraagt om deskundigheid en een
geïnteresseerde houding en persoonlijke betrokkenheid bij de cliënt. Een diagnosticus
moet zich verdiepen in de achtergrond van de cliënt, zijn verleden en zijn huidige
context, om de betekenis van zijn klachten en verschijnselen te begrijpen.
Diagnostiek behoort niet tot de competenties van de sociaal werker. Als sociaal
werker kan je wel verschijnselen signaleren die zouden kunnen wijzen op meer of
minder ernstige psychische problematiek.
Zimbardo par. 12.2.1.:
De DSM heeft twee grote verdiensten:
1. Er worden specifieke criteria voor de diagnose van elk van de meer dan driehonderd
psychische stoornissen gegeven
2. Het biedt de beroepspraktijk een gemeenschappelijke taalgebruik voor de beschrijving van
psychopathologie.
Is ontwikkeld voor psychiaters, maar psychologen en maatschappelijk werkers gebruiken het ook.
Verzekeringsmaatschappijen gebruiken hem bij een verzoek om vergoeding van een behandeling. Dat
maakt de DSM tot een economische factor.
De eerste 3 DSM waren geïnspireerd door de theorie van Freud, vanaf DSM 4 wordt het grootste
gedeelte van de bestaande theorieën over oorzaken en behandelingen vermeden. Er worden wel
uitgebreide en specifieke omschrijvingen gegeven van de symptomen van iedere stoornis.
