Overgang moderne tijd
- Thomas neemt de autonomie van de menselijke rede over van
Aristoteles. De mensen kunnen los van God hun verstand gebruiken.
Dit maakt een opening voor de moderne tijd.
- Fundamenten:
o Antieke tijd: natuur
o Middeleeuwen: christelijke God
o Moderne tijd: menselijk bewustzijn, zijn rede
- We starten vanuit het beeld dat de mens heeft van de kosmos
waarin ze leven, vervolgens gaan ze experimenteren en
vaststellingen doen. Dit wordt vastgelegd in de taal van de
wiskunde. Zo ontstaat de natuurwetenschappen.
- Er zijn drie kenmerken in de moderne tijd:
o Wereldbeeld:
Antieke tijd: ze spreken over een gesloten wereldbeeld.
Langzamerhand gaan ze zeggen dat er rond de aarde
een bol is en op elke bol is een planeet vastgedraaid.
Alle planeten krijgen namen van Grieks Romeinse
Goden.
Middeleeuwen: omdat ze de oorzaak van de
werkelijkheid buiten de werkelijkheid gaan brengen
breekt het gesloten wereldbeeld open. De oorzaak is
God. De aarde blijft centraal maar de oorzaak ligt er
buiten.
Moderne tijd: ze worden nieuwsgierig naar wat er achter
de sterren is. Bij het berekenen merken ze dat er iets
niet klopt. In de 15de/16de eeuw veranderd er iets
drastisch door Copernicus, het heliocentrisme. Het is
niet de aarde dat centraal staat maar de zon.
Maar dit is Gods lastering. Dus wie zo denkt wordt
verbannen uit de kerk.
Je mag niet zomaar sleutelen met een cirkel en
een bol omdat dit volmaakte vormen zijn, daarom
maken ze gebruik van platonische lichamen. De
vorm waarin de aarde draait noemen ze ellipsen.
Wanneer de wetenschap verder vordert zien we een
oneindig wereldbeeld. Het middelpunt kan overal zijn en
de omtrek is nergens.
o Plaats van de mens: de mens komt centraal te staan en wordt
even groot als God afgebeeld. De mens ziet zijn plaats in de
wereld langzaam vanaf zichzelf.
o Mechanisch wereldbeeld: we kijken naar de oppervlakte van
dingen en hoe ze werken.
Bv. op dode mensen kijken hoe levende mensen werken.
Vroeger kon dit niet omdat mensen gelijkenissen waren
- Thomas neemt de autonomie van de menselijke rede over van
Aristoteles. De mensen kunnen los van God hun verstand gebruiken.
Dit maakt een opening voor de moderne tijd.
- Fundamenten:
o Antieke tijd: natuur
o Middeleeuwen: christelijke God
o Moderne tijd: menselijk bewustzijn, zijn rede
- We starten vanuit het beeld dat de mens heeft van de kosmos
waarin ze leven, vervolgens gaan ze experimenteren en
vaststellingen doen. Dit wordt vastgelegd in de taal van de
wiskunde. Zo ontstaat de natuurwetenschappen.
- Er zijn drie kenmerken in de moderne tijd:
o Wereldbeeld:
Antieke tijd: ze spreken over een gesloten wereldbeeld.
Langzamerhand gaan ze zeggen dat er rond de aarde
een bol is en op elke bol is een planeet vastgedraaid.
Alle planeten krijgen namen van Grieks Romeinse
Goden.
Middeleeuwen: omdat ze de oorzaak van de
werkelijkheid buiten de werkelijkheid gaan brengen
breekt het gesloten wereldbeeld open. De oorzaak is
God. De aarde blijft centraal maar de oorzaak ligt er
buiten.
Moderne tijd: ze worden nieuwsgierig naar wat er achter
de sterren is. Bij het berekenen merken ze dat er iets
niet klopt. In de 15de/16de eeuw veranderd er iets
drastisch door Copernicus, het heliocentrisme. Het is
niet de aarde dat centraal staat maar de zon.
Maar dit is Gods lastering. Dus wie zo denkt wordt
verbannen uit de kerk.
Je mag niet zomaar sleutelen met een cirkel en
een bol omdat dit volmaakte vormen zijn, daarom
maken ze gebruik van platonische lichamen. De
vorm waarin de aarde draait noemen ze ellipsen.
Wanneer de wetenschap verder vordert zien we een
oneindig wereldbeeld. Het middelpunt kan overal zijn en
de omtrek is nergens.
o Plaats van de mens: de mens komt centraal te staan en wordt
even groot als God afgebeeld. De mens ziet zijn plaats in de
wereld langzaam vanaf zichzelf.
o Mechanisch wereldbeeld: we kijken naar de oppervlakte van
dingen en hoe ze werken.
Bv. op dode mensen kijken hoe levende mensen werken.
Vroeger kon dit niet omdat mensen gelijkenissen waren
