Samenvatting Personen met een fysieke beperking - ODW 1

Hoofdstuk 4: Personen met een
fysieke beperking
1. Geschiedenis
Grieken  Gezonde geest in gezond lichaam
 Spartaanse overlevingstest vs. Toegang tot bestaande onderwijsvormen

Romeinen  Pater familias heeft het wettelijke recht/staatsplicht tot het doden van
een ‘gebrekkig kind’

Middeleeuwe  Onderdak in kloosters
n  Volksvermaak en bedelstaf

Verlichting  Optimistische periode, fundamenten van de orthopedagogiek
 Medisch-pedagogische initiatieven vanuit concepten van
menswaardigheid en sociaal nut

Industriële  Opkomt van religieus-caritatieve verzorgingsinstellingen met een
revolutie medische oriëntatie nav ‘arbeidsgehandicapten’
 Solidariteit vs. Economisch belangen
WOII  Donkere bladzijde in de geschiedenis: verregaand onderzoek op het
steriliseren en doden van personen met een beperking

20ste eeuw  Opkomst van georganiseerd onderwijs voor kinderen met een beperking
 Na WOII: reflex van een nieuwe morele code
 Financiële compensatie voor personen met een beperking




2. Begrippenkader
2.1. Definities en classificatiesystemen bij fysieke beperking
2.1.1. Handicap, een beladen woord…
Handicap: komt van kansspel vroeger, term uit paardensport

= obstakel tot maximaal functioneren

 Eind 20ste eeuw: onderscheid tussen ‘impairment’ en ‘disability’
 Herclassificatie: kijken naar beperking vanuit sociaal-rationeel model
 (Functie)beperking = van de persoon, handicap = probleem van de maatschappij

2.1.2. Classificatiesystemen van de WHO en de VAPH-definitie van
‘handicap’


Voorkeursformulering: personen met een fysieke beperking
Engelstalige formulering: a person with a psysical disability

World Health Organization (WHO)

1

,  International Classification of Diseases (ICD)
 International Classification of Functioning, Disability and Health (ICF)
 3 componenten
1. Afwijking in of verlies van functies of anatomische eigenschappen
2. Beperking in activiteiten
3. Maatschappelijk participatieprobleem

Formulering volgens VAPH met het oog op hulpmiddelen:

‘Elk langdurig en belangrijk participatieprobleem van een persoon dat te wijten is aan het samenspel
tussen functiestoornissen van mentale, psychische, lichamelijke of zintuiglijke aard, beperkingen bij
het uitvoeren van activiteiten en persoonlijke en externe factoren’

 Ernst van beperking nav de aandoening en impact op het uitvoeren van activiteiten en op
de maatschappelijke participatie zijn hierbij cruciaal

2.2. Cerebrale parese
2.2.1. Terminologie
2.2.1.1. Definitie en diagnostiek
‘Een gestoorde houding en beweging, opgekomen in de eerste levensjaren, niet progressief,
gedeeltelijk functioneel herstelbaar en te wijten aan een onvoldoende vorming of beschadiging van
het cerebrum.’

In de eerste levensjaren: infantiele encefalopathie  verworven in de kindertijd

Niet progressief: de aandoening is een effect in de hersenen maar evolueert niet en blijft stabiel

Gedeeltelijk functioneel herstelbaar: bepaalde zaken worden vertraagd door kinesitherapie =>
lichaam onderhouden

Beschadiging van het cerebrum: beschadiging van de hersenen, verwijzen naar een geheel van
symptomen

 Aandoening in de hersenen
 Verworven in de kindertijd
 Symptomencomplex

 Meest voorkomende aandoening bij kinderen en jongeren (1.5-2.5/1000)
 Foutieve term: hersenverlamming
 Andere termen: infantiele encefalopathie, cerebrale bewegingsstoornis, centraal motorische
stoornis, neuromotorische stoornis
 Engels: cerebral palsy

2.2.1.2. Diagnosestelling
 Binnen eerste twee levensjaren
 Door kinderneuroloog, samen met revalidatiearts
 Uiterlijke kenmerken: motoriek en spierspanning
 Voorgeschiedenis
 Intelligentie
 Hersenen: echografie (geluidsgolven, MRI-scan (vanaf 2 jaar: betrouwbaarst), CT-scan




2