4.1 → Opbloei van de stad
In de vroege middeleeuwen was er een landbouwsamenleving. Dit veranderde toen Willem
de Veroveraar Engeland ging veroveren. Hij had Vlaamse edelen meegenomen, die later
weer Vlaamse boeren meenam om ontginningen te beginnen. Ook was Willem gesteund
door kloosters die later een stuk grond kregen in Engeland. De kloosters gebruikte dit voor
landbouw. Ook zorgden de boeren voor een sterke groei in de schapenteelt. Dankzij
deze voedselproductie konden mensen zich weer specialiseren. De specialisten
gingen wonen op plekken waar veel mensen kwamen → de bestaande stadjes
werden groter → handel en nijverheid nam toe. Willem stichtte stadjes op
strategische plekken. Er was weer sprake van een landbouwstedelijke
samenleving
Nadat Willem Londen had veroverd wilde ze hun eigen stadsrechten. Londen werd groot
door de wol handel en de bevolking was in 3 eeuwen wel verdriedubbeld.
Er ontstonden markten en één keer in het jaar was er een jaarmarkt. Die waren bijzonder
want daar kon je producten van heinde en ver kopen. Door interregionale handel was dit
allemaal mogelijk. Uiteindelijk ontstonden er zoveel zeewegen en handelsroutes dat de
spullen op de jaarmarkt minder zeldzaam werden. Handelaren organiseerden steeds vaker
koopmansgilden. Hier werkte ze samen om handel voorrechten te krijgen, stonden ze elkaar
bij op verre reizen en verzamelde ze geld voor deze rijzen. Het Hanze was de volgende stap
in handelen. Verschillende steden hielpen elkaar met handelen waardoor handel met verre
landen makkelijker werd
In de Duitse gebieden was dit niet zo aangeslagen. Maar door dit te stimuleren gingen veel
horigen naar de steden. De edelen probeerden ze op hun domeinen te houden door minder
belasting en verplichtingen te verminderen. Iedereen kreeg dus meer vrijheid.
Het bestuur bestond uit belangrijke burgers die veel te zeggen hadden in de stad. Daar
ontstond veel onrust over. De normale burgers die ook belasting betaalden wilde ook wat te
zeggen hebben. Ze stichten allemaal handwerkers gilden op. Ze zorgden voor betere
rechten en lonen.
4.2 → Staten ontstaan
Willem zette in Engeland staatsvorming voort (het streven van vorsten naar een
aaneengesloten grondgebied met een goed functionerend bestuur). Hij zag in Frankrijk dat
de koning weinig macht had en dit wilde hij anders in Engeland. De koning had daar weinig
macht omdat hij eigenlijk niet veel heeft. Alle leenmannen hebben land en mensen die tegen
hem kunnen strijden. In het nieuwe Engeland zijn de Kerk en het klooster steunpilaren voor
de nieuwe macht. Vijfduizend edelen verloren hun grond en ⅕ hiervan werd van Willem.
Ongeveer de helft van het overige land gaf hij aan de tien belangrijkste edelen.
Achterleenmannen moesten in het leger en een eed afleggen aan de koning. Ook kreeg
Engeland een modern ambtenarenapparaat, dit zorgde voor wetgeving, rechtspraak en
belastinginning.
Na het opvolgen van een kinderloze koning verloren de koningen van Engeland de macht.
Veel edelen hadden meer grond dan de koning en daardoor konden ze eerder tegen de
koning op. Ook verloor de eed zijn betekenis. Filips ll Augustus ( 1165 - 1223 ), de koning
In de vroege middeleeuwen was er een landbouwsamenleving. Dit veranderde toen Willem
de Veroveraar Engeland ging veroveren. Hij had Vlaamse edelen meegenomen, die later
weer Vlaamse boeren meenam om ontginningen te beginnen. Ook was Willem gesteund
door kloosters die later een stuk grond kregen in Engeland. De kloosters gebruikte dit voor
landbouw. Ook zorgden de boeren voor een sterke groei in de schapenteelt. Dankzij
deze voedselproductie konden mensen zich weer specialiseren. De specialisten
gingen wonen op plekken waar veel mensen kwamen → de bestaande stadjes
werden groter → handel en nijverheid nam toe. Willem stichtte stadjes op
strategische plekken. Er was weer sprake van een landbouwstedelijke
samenleving
Nadat Willem Londen had veroverd wilde ze hun eigen stadsrechten. Londen werd groot
door de wol handel en de bevolking was in 3 eeuwen wel verdriedubbeld.
Er ontstonden markten en één keer in het jaar was er een jaarmarkt. Die waren bijzonder
want daar kon je producten van heinde en ver kopen. Door interregionale handel was dit
allemaal mogelijk. Uiteindelijk ontstonden er zoveel zeewegen en handelsroutes dat de
spullen op de jaarmarkt minder zeldzaam werden. Handelaren organiseerden steeds vaker
koopmansgilden. Hier werkte ze samen om handel voorrechten te krijgen, stonden ze elkaar
bij op verre reizen en verzamelde ze geld voor deze rijzen. Het Hanze was de volgende stap
in handelen. Verschillende steden hielpen elkaar met handelen waardoor handel met verre
landen makkelijker werd
In de Duitse gebieden was dit niet zo aangeslagen. Maar door dit te stimuleren gingen veel
horigen naar de steden. De edelen probeerden ze op hun domeinen te houden door minder
belasting en verplichtingen te verminderen. Iedereen kreeg dus meer vrijheid.
Het bestuur bestond uit belangrijke burgers die veel te zeggen hadden in de stad. Daar
ontstond veel onrust over. De normale burgers die ook belasting betaalden wilde ook wat te
zeggen hebben. Ze stichten allemaal handwerkers gilden op. Ze zorgden voor betere
rechten en lonen.
4.2 → Staten ontstaan
Willem zette in Engeland staatsvorming voort (het streven van vorsten naar een
aaneengesloten grondgebied met een goed functionerend bestuur). Hij zag in Frankrijk dat
de koning weinig macht had en dit wilde hij anders in Engeland. De koning had daar weinig
macht omdat hij eigenlijk niet veel heeft. Alle leenmannen hebben land en mensen die tegen
hem kunnen strijden. In het nieuwe Engeland zijn de Kerk en het klooster steunpilaren voor
de nieuwe macht. Vijfduizend edelen verloren hun grond en ⅕ hiervan werd van Willem.
Ongeveer de helft van het overige land gaf hij aan de tien belangrijkste edelen.
Achterleenmannen moesten in het leger en een eed afleggen aan de koning. Ook kreeg
Engeland een modern ambtenarenapparaat, dit zorgde voor wetgeving, rechtspraak en
belastinginning.
Na het opvolgen van een kinderloze koning verloren de koningen van Engeland de macht.
Veel edelen hadden meer grond dan de koning en daardoor konden ze eerder tegen de
koning op. Ook verloor de eed zijn betekenis. Filips ll Augustus ( 1165 - 1223 ), de koning
