Les 11 – Zoutbalans
- Inleiding: De zoutuitscheiding die door de nier wordt geregeld, gaat een effect
hebben op het vochtgehalte in ons lichaam. Dit is een zeer grote paradox.
- Dia 3: Het gemiddelde zoutgebruik in Westerse contreien is ongeveer 9g NaCl per
dag. We kunnen uitrekenen hoeveel water we met het zout moeten innemen om
een steady state situatie van de plasma-osmolariteit te verkrijgen.
Om in evenwicht te blijven zal men bij elke 9g NaCl die men per dag opneemt, 1.1
liter extra water moeten opnemen. Bij een man van 70 kg is het volume van het
extracellulair vocht ongeveer 14 liter; de extra vochtopname bedraagt ongeveer
8% van het ECV.
- Dia 4: Het aandeel van het extracellulair vocht bedraagt 14 liter tov van de 42
liter lichaamsvocht.
- Dia 5: De lichaamsvochten zijn met elkaar in equilibrium, dus toegevoegde
elektrolyten zullen zorgen van een nieuwe verdeling van alle
lichaamsvochten.
Als men helemaal niets zou drinken, zou de osmolariteit van het plasma
toenemen. Wanneer dit gebeurt, zal het lichaam bepaalde
compensatiemechanismen activeren. Het eerste mechanisme zal een dorstgevoel
creëren, en het tweede zal het ADH aanspreken waardoor vrij water zal worden
binnengehouden.
Als men zout inneemt, en men gaat dit niet compenseren met adequate inname
van vocht, zullen er milliosmoles worden toegevoegd aan het ECV en het
interstitium, aangezien deze twee met elkaar in verbinding staan. De
osmolariteit in de cel zal niet toelaten dat de osmolariteit in de cel zal
stijgen. De situatie in deze dia is dus een theoretisch voorbeeld dat in realiteit
niet volledig klopt. Natrium zal in het ECF blijven, en doordat de osmolariteit
hier dan hoger zou zijn, zou water uit de cellen getrokken worden en zullen
deze krimpen. Dit mag dus niet gebeuren.
- Dia 6: Wanneer men zout inneemt, en de osmolariteit hierdoor stijgt, zullen twee
responsen in gang schieten: vasopressine secretie stijgt en mijn krijgt dorst. De
nier kan geen extra vocht halen uit het niets, dus extra vocht opname gebeurt via
het dorstgevoel. Dankzij vasopressine zullen de nieren zorgen voor waterretentie
in het lichaam, en door de extra opname van water, zal het extracellulaire volume
ook stijgen. Dit brengt een bloeddrukstijging met zich mee, en deze
bloeddrukstijging zal een nieuwe reeks reacties initiëren. Het hart zal reageren
om de bloeddruk terug te verlagen, en de nieren reageren door zout en water uit
te scheiden, waardoor de initiële osmolariteit en watervolume terug bereikt
worden. Zo is de cirkel rond.
Een bejaarde die niet genoeg drinkt is uitgedroogd en is hypotensief; de
behandeling hiervoor staat op dit plaatje. Men moet een infuus met 9g pure NaCl
geven; voor elke liter vocht die men geeft, krijgt de patiënt zo ook 9g zout binnen.
Dankzij het infuus zal het extracellulaire volume stijgen. Wanneer men enkel zout
zou toedienen, zou de patiënt heel snel hypernatriëmie krijgen.
- Dia 7: De nier gaat gebruik maken van verschillende andere organen, om zijn
eigen functies te regelen.
Aldosterone is hét hormoon dat in de eerste plaats gaat inspelen voor de
- Inleiding: De zoutuitscheiding die door de nier wordt geregeld, gaat een effect
hebben op het vochtgehalte in ons lichaam. Dit is een zeer grote paradox.
- Dia 3: Het gemiddelde zoutgebruik in Westerse contreien is ongeveer 9g NaCl per
dag. We kunnen uitrekenen hoeveel water we met het zout moeten innemen om
een steady state situatie van de plasma-osmolariteit te verkrijgen.
Om in evenwicht te blijven zal men bij elke 9g NaCl die men per dag opneemt, 1.1
liter extra water moeten opnemen. Bij een man van 70 kg is het volume van het
extracellulair vocht ongeveer 14 liter; de extra vochtopname bedraagt ongeveer
8% van het ECV.
- Dia 4: Het aandeel van het extracellulair vocht bedraagt 14 liter tov van de 42
liter lichaamsvocht.
- Dia 5: De lichaamsvochten zijn met elkaar in equilibrium, dus toegevoegde
elektrolyten zullen zorgen van een nieuwe verdeling van alle
lichaamsvochten.
Als men helemaal niets zou drinken, zou de osmolariteit van het plasma
toenemen. Wanneer dit gebeurt, zal het lichaam bepaalde
compensatiemechanismen activeren. Het eerste mechanisme zal een dorstgevoel
creëren, en het tweede zal het ADH aanspreken waardoor vrij water zal worden
binnengehouden.
Als men zout inneemt, en men gaat dit niet compenseren met adequate inname
van vocht, zullen er milliosmoles worden toegevoegd aan het ECV en het
interstitium, aangezien deze twee met elkaar in verbinding staan. De
osmolariteit in de cel zal niet toelaten dat de osmolariteit in de cel zal
stijgen. De situatie in deze dia is dus een theoretisch voorbeeld dat in realiteit
niet volledig klopt. Natrium zal in het ECF blijven, en doordat de osmolariteit
hier dan hoger zou zijn, zou water uit de cellen getrokken worden en zullen
deze krimpen. Dit mag dus niet gebeuren.
- Dia 6: Wanneer men zout inneemt, en de osmolariteit hierdoor stijgt, zullen twee
responsen in gang schieten: vasopressine secretie stijgt en mijn krijgt dorst. De
nier kan geen extra vocht halen uit het niets, dus extra vocht opname gebeurt via
het dorstgevoel. Dankzij vasopressine zullen de nieren zorgen voor waterretentie
in het lichaam, en door de extra opname van water, zal het extracellulaire volume
ook stijgen. Dit brengt een bloeddrukstijging met zich mee, en deze
bloeddrukstijging zal een nieuwe reeks reacties initiëren. Het hart zal reageren
om de bloeddruk terug te verlagen, en de nieren reageren door zout en water uit
te scheiden, waardoor de initiële osmolariteit en watervolume terug bereikt
worden. Zo is de cirkel rond.
Een bejaarde die niet genoeg drinkt is uitgedroogd en is hypotensief; de
behandeling hiervoor staat op dit plaatje. Men moet een infuus met 9g pure NaCl
geven; voor elke liter vocht die men geeft, krijgt de patiënt zo ook 9g zout binnen.
Dankzij het infuus zal het extracellulaire volume stijgen. Wanneer men enkel zout
zou toedienen, zou de patiënt heel snel hypernatriëmie krijgen.
- Dia 7: De nier gaat gebruik maken van verschillende andere organen, om zijn
eigen functies te regelen.
Aldosterone is hét hormoon dat in de eerste plaats gaat inspelen voor de
