Leesvragen: Sandel- What money can’t buy
Pagina 1 t/m 92
1. Welk ‘probleem’ wil Sandel door middel van dit boek aan de kaak stellen?
De economische wetenschap wordt soms een zeker imperialisme verweten. Economen hebben zich
de afgelopen decennia immers niet beperkt tot het bestuderen van vraagstukken over de markten, de
consumptie en de productie van appelen, peren, auto’s en dies meer. Ook domeinen die op het
eerste gezicht weinig met economie te maken hebben, zoals het huwelijk, criminele activiteiten,
rassendiscriminatie, orgaanmarkten, zijn onder de economische loep beland vanuit het marktdenken.
Tegen deze evolutie vormt Michael Sandel, een aanklacht. In What money can’t buy: the moral limits
of markets argumenteert Sandel dat de slinger te ver is doorgeslagen en dat op sommige terreinen
een te groot beroep op marktsystemen een uitholling van morele waarden met zich meebrengt. Het
boek bulkt van de voorbeelden, maar de toegepaste redenering is telkens dezelfde. Alles kan zomaar
gekocht en verkocht worden, de vraag is; hoe ver moeten we daarin gaan?
2. Sandel lijkt het woord corruptie op een wat andere manier te gebruiken dan gebruikelijk. Wat
bedoelt hij met die term?
Hij bedoelt met die term dat goede dingen in het leven die eigenlijk niet bij de economie horen
corrupt zijn geworden, dus dat ze veranderd zijn in koopwaren/artikelen/handelswaren, wat dus
eigenlijk niet hoort.
P.34: ‘’ We often associate corruption with ill-gotten gains. But corruption refers to more than bribes
an illicit payments. To corrupt a good or a social practice is to degrade it, to treat it according to a
lower mode of valuation than is appropriate to it. Charging admission to congressional hearings is a
form of corruption in this sense. It treats Congress as if it were a business rather than an institution of
representative government.’’
3. Wat bedoelt Sandel met ‘the good life’?
Pagina 11: ‘’ Since they touch on contested visions of the good society and the good life, I can’t
promies definitive answers.’’
Sandel: the good life = deugdzaam leven op basis van aristoteles, andere manier van nadenken over
moraliteit.
4. Sandel geeft in het hoofdstuk ‘Jumping the que’ een aantal voorbeelden van marktwerking op het
gebied van verschillende soorten wachtrijen. Welke argumenten voor en tegen dit type
marktwerking geeft Sandel? Wat vind je hier zelf van?
Tegen: mensen die minder bedeeld zijn hebben geen geld om dit te betalen, bij het vliegveld een
verslechterende beveiligingscheck, bij het pretpark geen wachtrijen meer wat het juist maakt voor
families,
Voor: Er zou niks mis zijn met iets meer te laten betalen voor een snellere services, denk maar aan
het feit dat je pakketje ’s avond al wordt bezorgd, daar kies je zelf voor. Voor economisten zijn lange
wachtrijen voor goederen en services inefficiënt.
5. Sandel bespreekt geld en wachten (paying and queing) als verschillende allocatiemethoden voor
goederen en diensten. Hoe moet volgens Sandel bepaald worden welk van die twee methoden
Pagina 1 t/m 92
1. Welk ‘probleem’ wil Sandel door middel van dit boek aan de kaak stellen?
De economische wetenschap wordt soms een zeker imperialisme verweten. Economen hebben zich
de afgelopen decennia immers niet beperkt tot het bestuderen van vraagstukken over de markten, de
consumptie en de productie van appelen, peren, auto’s en dies meer. Ook domeinen die op het
eerste gezicht weinig met economie te maken hebben, zoals het huwelijk, criminele activiteiten,
rassendiscriminatie, orgaanmarkten, zijn onder de economische loep beland vanuit het marktdenken.
Tegen deze evolutie vormt Michael Sandel, een aanklacht. In What money can’t buy: the moral limits
of markets argumenteert Sandel dat de slinger te ver is doorgeslagen en dat op sommige terreinen
een te groot beroep op marktsystemen een uitholling van morele waarden met zich meebrengt. Het
boek bulkt van de voorbeelden, maar de toegepaste redenering is telkens dezelfde. Alles kan zomaar
gekocht en verkocht worden, de vraag is; hoe ver moeten we daarin gaan?
2. Sandel lijkt het woord corruptie op een wat andere manier te gebruiken dan gebruikelijk. Wat
bedoelt hij met die term?
Hij bedoelt met die term dat goede dingen in het leven die eigenlijk niet bij de economie horen
corrupt zijn geworden, dus dat ze veranderd zijn in koopwaren/artikelen/handelswaren, wat dus
eigenlijk niet hoort.
P.34: ‘’ We often associate corruption with ill-gotten gains. But corruption refers to more than bribes
an illicit payments. To corrupt a good or a social practice is to degrade it, to treat it according to a
lower mode of valuation than is appropriate to it. Charging admission to congressional hearings is a
form of corruption in this sense. It treats Congress as if it were a business rather than an institution of
representative government.’’
3. Wat bedoelt Sandel met ‘the good life’?
Pagina 11: ‘’ Since they touch on contested visions of the good society and the good life, I can’t
promies definitive answers.’’
Sandel: the good life = deugdzaam leven op basis van aristoteles, andere manier van nadenken over
moraliteit.
4. Sandel geeft in het hoofdstuk ‘Jumping the que’ een aantal voorbeelden van marktwerking op het
gebied van verschillende soorten wachtrijen. Welke argumenten voor en tegen dit type
marktwerking geeft Sandel? Wat vind je hier zelf van?
Tegen: mensen die minder bedeeld zijn hebben geen geld om dit te betalen, bij het vliegveld een
verslechterende beveiligingscheck, bij het pretpark geen wachtrijen meer wat het juist maakt voor
families,
Voor: Er zou niks mis zijn met iets meer te laten betalen voor een snellere services, denk maar aan
het feit dat je pakketje ’s avond al wordt bezorgd, daar kies je zelf voor. Voor economisten zijn lange
wachtrijen voor goederen en services inefficiënt.
5. Sandel bespreekt geld en wachten (paying and queing) als verschillende allocatiemethoden voor
goederen en diensten. Hoe moet volgens Sandel bepaald worden welk van die twee methoden
