Edwin van der Velde Casus van de week
Burgerlijk Procesrecht 1 Casus van de week
(2017/2018)
1
Burgerlijk procesrecht 1 Rijksuniversiteit groningen
,Edwin van der Velde Casus van de week
Inhoud
CASUS van de week 2A ..................................................................................................................... 3
CASUS van de week 3A ..................................................................................................................... 4
CASUS van de week 4A ..................................................................................................................... 5
CASUS van de week 5A ..................................................................................................................... 6
CASUS van de week 6A ..................................................................................................................... 7
2
Burgerlijk procesrecht 1 Rijksuniversiteit groningen
, Edwin van der Velde Casus van de week
CASUS van de week 2A
1. Voor de beantwoording van Kees’ vraag is in ieder geval de Brussel I bis-
verordening. Het betreft immers een burgerlijke zaak in de zin van art. 1 Brussel
I bis-Verordening en de gedaagde woont in België (een EU-land).
2. Dit wordt bepaald door art. 4 Brussel I bis-verordening, welke bepaling ervan
uitgaat dat zij die op het grondgebied van een lidstaat woonplaats hebben,
ongeacht hun nationaliteit, slechts kunnen worden opgeroepen voor de gerechten
van die lidstaat. Pieter woont in België, en moet dus ook voor de Belgische rechter
worden opgeroepen door Kees. Uit art. 5 Brussel I bis-verordening volgt echter
dat ingevolge de verordening zelf ook andere rechters bevoegd zouden kunnen
zijn. Dat dit het geval is, blijkt uit art. 7 lid 2: ten aanzien van verbintenissen uit
onrechtmatige daad (waarvan hier sprake is), kan de gedaagde ook worden
opgeroepen voor het gerecht van de plaats waar het schadebrengende feit zich
heeft voorgedaan (Frankrijk). Er bestaat geen onderscheid tussen het
handlungsort en het erfolgsort (zoals in Kalimijnen en Fiona Shevill). Conclusie
dient dus te zijn dat Kees Pieter moet oproepen voor hetzij de Belgische hetzij de
Franse rechter.
3. Ja, dit maakt uit. Congo is immers geen lid van de Europese Unie en derhalve
niet gebonden aan de Brussel I bis-verordening. Daarom is deze regeling voor de
onderlinge verhouding tussen Nederland en Congo niet relevant. Voor de
rechtsmacht van de Nederlandse rechter blijft echter het Rv van belang. Voor
zover ik dat volledig heb kunnen nazoeken, bestaat er tussen Nederland en Congo
geen rechtsmachtverdrag, zodat alleen het Rv in acht moet worden genomen. Het
Rv geeft geen aanknopingspunten voor de rechtsmacht van de Nederlandse
rechter (ook niet art. Rv), zodat Kees zich tot de Congolese rechter moet wenden
(behoudens art. 9, aanhef en onder b Rv). Dat de schadebrengende gebeurtenis
zich heeft afgespeeld in Frankrijk doet hieraan niet af: art. 7 Brussel I bis-
verordening ziet immers alleen op personen die woonplaats hebben op het
grondgebied van een lidstaat van de Europese Unie.
4. Absoluut competent is de rechtbank (art. 42 Wet RO). Afhankelijk van de hoogte
van de geschatte vordering moet de zaak bij de afdeling civiel of de afdeling
kanton aanhangig worden gemaakt. Als het immers een geldvordering met een
beloop van ten hoogste 25000 euro betreft (of er duidelijke aanwijzingen zijn dat
de vordering geen hogere waarde heeft dan 25000 euro), dan moet de zaak bij de
afdeling kanton aanhangig worden gemaakt (art. 93 Rv). Zowel de afdeling civiel
als de afdeling kanton maken deel uit van de rechtbank: dit betreft dan ook niet
zozeer de absolute competentie, alswel de sectorcompetentie. Relatief competent
is de rechter van de woonplaats van de gedaagde (art. 99 Rv), alsmede de rechter
van de plaats waar het schadebrengende feit zich heeft voorgedaan (art. 102 Rv).
3
Burgerlijk procesrecht 1 Rijksuniversiteit groningen
Burgerlijk Procesrecht 1 Casus van de week
(2017/2018)
1
Burgerlijk procesrecht 1 Rijksuniversiteit groningen
,Edwin van der Velde Casus van de week
Inhoud
CASUS van de week 2A ..................................................................................................................... 3
CASUS van de week 3A ..................................................................................................................... 4
CASUS van de week 4A ..................................................................................................................... 5
CASUS van de week 5A ..................................................................................................................... 6
CASUS van de week 6A ..................................................................................................................... 7
2
Burgerlijk procesrecht 1 Rijksuniversiteit groningen
, Edwin van der Velde Casus van de week
CASUS van de week 2A
1. Voor de beantwoording van Kees’ vraag is in ieder geval de Brussel I bis-
verordening. Het betreft immers een burgerlijke zaak in de zin van art. 1 Brussel
I bis-Verordening en de gedaagde woont in België (een EU-land).
2. Dit wordt bepaald door art. 4 Brussel I bis-verordening, welke bepaling ervan
uitgaat dat zij die op het grondgebied van een lidstaat woonplaats hebben,
ongeacht hun nationaliteit, slechts kunnen worden opgeroepen voor de gerechten
van die lidstaat. Pieter woont in België, en moet dus ook voor de Belgische rechter
worden opgeroepen door Kees. Uit art. 5 Brussel I bis-verordening volgt echter
dat ingevolge de verordening zelf ook andere rechters bevoegd zouden kunnen
zijn. Dat dit het geval is, blijkt uit art. 7 lid 2: ten aanzien van verbintenissen uit
onrechtmatige daad (waarvan hier sprake is), kan de gedaagde ook worden
opgeroepen voor het gerecht van de plaats waar het schadebrengende feit zich
heeft voorgedaan (Frankrijk). Er bestaat geen onderscheid tussen het
handlungsort en het erfolgsort (zoals in Kalimijnen en Fiona Shevill). Conclusie
dient dus te zijn dat Kees Pieter moet oproepen voor hetzij de Belgische hetzij de
Franse rechter.
3. Ja, dit maakt uit. Congo is immers geen lid van de Europese Unie en derhalve
niet gebonden aan de Brussel I bis-verordening. Daarom is deze regeling voor de
onderlinge verhouding tussen Nederland en Congo niet relevant. Voor de
rechtsmacht van de Nederlandse rechter blijft echter het Rv van belang. Voor
zover ik dat volledig heb kunnen nazoeken, bestaat er tussen Nederland en Congo
geen rechtsmachtverdrag, zodat alleen het Rv in acht moet worden genomen. Het
Rv geeft geen aanknopingspunten voor de rechtsmacht van de Nederlandse
rechter (ook niet art. Rv), zodat Kees zich tot de Congolese rechter moet wenden
(behoudens art. 9, aanhef en onder b Rv). Dat de schadebrengende gebeurtenis
zich heeft afgespeeld in Frankrijk doet hieraan niet af: art. 7 Brussel I bis-
verordening ziet immers alleen op personen die woonplaats hebben op het
grondgebied van een lidstaat van de Europese Unie.
4. Absoluut competent is de rechtbank (art. 42 Wet RO). Afhankelijk van de hoogte
van de geschatte vordering moet de zaak bij de afdeling civiel of de afdeling
kanton aanhangig worden gemaakt. Als het immers een geldvordering met een
beloop van ten hoogste 25000 euro betreft (of er duidelijke aanwijzingen zijn dat
de vordering geen hogere waarde heeft dan 25000 euro), dan moet de zaak bij de
afdeling kanton aanhangig worden gemaakt (art. 93 Rv). Zowel de afdeling civiel
als de afdeling kanton maken deel uit van de rechtbank: dit betreft dan ook niet
zozeer de absolute competentie, alswel de sectorcompetentie. Relatief competent
is de rechter van de woonplaats van de gedaagde (art. 99 Rv), alsmede de rechter
van de plaats waar het schadebrengende feit zich heeft voorgedaan (art. 102 Rv).
3
Burgerlijk procesrecht 1 Rijksuniversiteit groningen
