Genetica Examenvragen Hoofdstuk 3
,Parthenogenese wordt aangetroffen bij lagere diersoorten en komt af en toe ook voor
bij bepaalde amfibieën en vissen en meer uitzonderlijk ook bij vogels. Bij zoogdieren
daarentegen zijn parthonogenoten (gynogenoten) niet leefbaar. Waarom is dit?
Bespreek het mechanismen hiervoor verantwoordelijk.
Partenogenese= een vorm van reproductie, waarbij vrouwelijke organismen zich voortplanten
zonder bevruchting door mannelijke gameten.
Bij zoogdieren is het belangrijk dat genomische imprinting gebeurd vanuit beiden ouders.
Genomische imprinting = het tot expressie brengen van 1 van de 2 allelen van een gen van
beide ouders. De allelen zijn beide aanwezig maar 1 van de 2 wordt inactief gemaakt door
methylatie. —> mono allelische expressie en functioneel hemizygoot door geslacht bepaald.
Bij lagere diersoorten speelt methylatie geen rol, ze doen niet eens aan methylering, en kan
er dus wel parthenogenese plaats vinden.
Man: zal er voor willen zorgen dat het embryo snel groeit en sterk wordt
Vrouw: zal de groei van het embryo willen besparen om zo als het ware zichzelf niet in
gevaar te brengen —> Je hebt dus van beide een beetje nodig. Als je parthenogenese zou
doen dan heb je onevenwichtige imprinting. Dus alleen de imprinting van de moeder of alleen
de imprinting van de vader. Het kan dan ook aanleiding geven tot erfelijke aandoeningen
Gynogenoten: (vrouw) te weinig extra-embryonaal weefsel waardoor ze slecht ontwikkelen
Androgenoten: (man) ze vormen hoofdzakelijk trofo-ectoderm en investeren te weinig in de
groei van het emryo zelf
, Mechanisme van genomische imprinting:
1. Bij de bevruchting zijn alle imprentingen nog aanwezig
2. Bij pre-implantatie = het morula stadium, net na de bevruchting, gaan alle epigentische
methyleringen weg, de genomische imprentingen gaan echter niet weg
3. Daarna worden de somatische cellen opnieuw epigenetische gemodificeerd en wordt er
bepaald welke genen van de moeder of vader worden geinhibeerd en welke genen
samen tot expressie zullen worden gebracht. bepaald worden welke sets van genen,
monoallelisch, paternaal of maternaal tot expressie worden gebracht.
- De methylatie is weefselspecifiek.
- Ook worden de primordiale kiemcellen gemethyleerd (want daar was de
genomische imprinting weggehaald).
- Deze reprogrammering is van groot belang, omdat dit na de bevruchting zorgt
voor epigenetische regulatie van genexpressie op basis de nieuwe ouders
- Mono-allelische expressie wordt geregeld door differentieel gemethyleerde regio’s
(DMR)
Een centrale rol in de imprinting zijn de ICR = imprinting control regio’s = een preciale groep
van DMRs waarvan het methyleringspatroon dus wordt vastgelegd tijdens de gametogenese.
Ze zijn gelegen in de promotorregio van de long non coding RNA’s, dit zal transcriptie van
nabij gelegen genen inhiberen (uit zetten)
,Parthenogenese wordt aangetroffen bij lagere diersoorten en komt af en toe ook voor
bij bepaalde amfibieën en vissen en meer uitzonderlijk ook bij vogels. Bij zoogdieren
daarentegen zijn parthonogenoten (gynogenoten) niet leefbaar. Waarom is dit?
Bespreek het mechanismen hiervoor verantwoordelijk.
Partenogenese= een vorm van reproductie, waarbij vrouwelijke organismen zich voortplanten
zonder bevruchting door mannelijke gameten.
Bij zoogdieren is het belangrijk dat genomische imprinting gebeurd vanuit beiden ouders.
Genomische imprinting = het tot expressie brengen van 1 van de 2 allelen van een gen van
beide ouders. De allelen zijn beide aanwezig maar 1 van de 2 wordt inactief gemaakt door
methylatie. —> mono allelische expressie en functioneel hemizygoot door geslacht bepaald.
Bij lagere diersoorten speelt methylatie geen rol, ze doen niet eens aan methylering, en kan
er dus wel parthenogenese plaats vinden.
Man: zal er voor willen zorgen dat het embryo snel groeit en sterk wordt
Vrouw: zal de groei van het embryo willen besparen om zo als het ware zichzelf niet in
gevaar te brengen —> Je hebt dus van beide een beetje nodig. Als je parthenogenese zou
doen dan heb je onevenwichtige imprinting. Dus alleen de imprinting van de moeder of alleen
de imprinting van de vader. Het kan dan ook aanleiding geven tot erfelijke aandoeningen
Gynogenoten: (vrouw) te weinig extra-embryonaal weefsel waardoor ze slecht ontwikkelen
Androgenoten: (man) ze vormen hoofdzakelijk trofo-ectoderm en investeren te weinig in de
groei van het emryo zelf
, Mechanisme van genomische imprinting:
1. Bij de bevruchting zijn alle imprentingen nog aanwezig
2. Bij pre-implantatie = het morula stadium, net na de bevruchting, gaan alle epigentische
methyleringen weg, de genomische imprentingen gaan echter niet weg
3. Daarna worden de somatische cellen opnieuw epigenetische gemodificeerd en wordt er
bepaald welke genen van de moeder of vader worden geinhibeerd en welke genen
samen tot expressie zullen worden gebracht. bepaald worden welke sets van genen,
monoallelisch, paternaal of maternaal tot expressie worden gebracht.
- De methylatie is weefselspecifiek.
- Ook worden de primordiale kiemcellen gemethyleerd (want daar was de
genomische imprinting weggehaald).
- Deze reprogrammering is van groot belang, omdat dit na de bevruchting zorgt
voor epigenetische regulatie van genexpressie op basis de nieuwe ouders
- Mono-allelische expressie wordt geregeld door differentieel gemethyleerde regio’s
(DMR)
Een centrale rol in de imprinting zijn de ICR = imprinting control regio’s = een preciale groep
van DMRs waarvan het methyleringspatroon dus wordt vastgelegd tijdens de gametogenese.
Ze zijn gelegen in de promotorregio van de long non coding RNA’s, dit zal transcriptie van
nabij gelegen genen inhiberen (uit zetten)
