H5 Van Aeneas tot Romulus
5.1 Oorsprong van Rome
Aeneas sluit vriendschap met koning Latinus nadat hij is aangekomen in Italië en Latinus schenkt
aan Aeneas zijn dochter, Lavinia. Aeneas sticht Lavinium, genoemd naar zijn vrouw. De zoon van
Aeneas, Ascanius, sticht vervolgens Alba Longa. De twaalfde koning van Alba Longa was Proca en
hij kreeg twee zonen: Numitor en Amulius. Omdat Numitor de oudste was, liet Proca aan hem zijn
heerschappij na. Amulius werd echter jaloers, waarna hij een aantal misdaden beging: hij verdreef
zijn broer en doodde zijn mannelijke nakomelingen en hij koos Numitors dochter, Rea Silvia, uit als
Vestaalse Maagd, opdat zij geen kinderen kon (mocht) krijgen.
Rea Silvia raakte echter zwanger. Zij zei te zijn verkracht door Mars. Ze werd in de gevangenis
gegooid en haar twee zoontjes moesten in het water worden geworpen. Een wolvin hoorde echter het
gehuil van de in het water geworpen kinderen, waarna ze het mandje met de jongetjes op het droge
plaatste en hen bij haar liet drinken. Faustulus, de leider van de herders van de koninklijke kudde,
vond de wolvin met de jongetjes en vond dit zo bijzonder dat hij de jongetjes aan zijn vrouw Larentia
gaf om ze op te voeden.
Nadat Romulus en Remus ouder waren geworden jaagden zij en zwierven ze door het bergwoud. Ze
deden ook aanvallen op rovers, waarna ze het geroofde verdeelden onder de herders. Tijdens het
feest van Lupercus, dat Euander vanuit Arcadium had overgebracht, hadden de jongemannen zich
vermaakt. De rovers hadden echter een hinderlaag voor hen opgesteld, omdat ze boos waren
wegens de verloren buit. Zij namen Remus gevangen en leverde hem uit aan koning Amulius met de
beschuldigingen dat ze aanvallen deden op de gebieden van Numitor en buit stalen. Remus werd
vervolgens aan Numitor uitgeleverd voor de doodstraf.
Faustulus had al van begin af aan gehoopt dat de gevonden kinderen koninklijke nakomelingen
waren. Hij wist dat de kinderen van Rea Silvia te vondeling waren gelegd, en de tijd van dit incident
kwam overeen met de tijd dat hij de kinderen gevonden had. Hij opende door de roof van Remus de
zaak voor Romulus. Ook Numitor herinnerde zich zijn kleinzoons, nadat hij Remus had herkend: deze
was immers van de juiste leeftijd en had weinig slaafs karakter. Zo wordt vanuit meerdere kanten een
list tegen de koning beraamd, wat resulteerde in de dood van de koning. Numitor werd de nieuwe
koning.
Hierna wilden Romulus en Remus zelf een stad stichten op de plek waar ze te vondeling waren
gelegd en waren opgevoed. Ze hadden het voornemen een stad te stichten groter dan Alba Longa en
Lavinium. Het verlangen naar koningschap zorgde echter voor ruzie: op basis van leeftijd konden ze
niet kiezen wie koning zou worden, omdat ze een tweeling waren. Romulus nam de Palatijn als
waarnemingspunt en Remus de Aventijn. Ze hoopten dat de goden door middel van voortekens
zouden laten zien wie koning moest worden.
Remus zou als eerste een voorteken hebben gezien: zes gieren. Romulus zag net daarna echter het
dubbele aantal: twaalf gieren. Beiden werden nu begroet als koning. Remus omdat hij eerder was,
Romulus vanwege het hogere aantal gieren. Hierdoor ontstond ruzie, waarna Remus is gestorven.
Hierover zijn twee verhalen bekend: Remus is of in de verwarring getroffen, waarna hij stierf, of hij
sprong tot spot van de broer over de nieuwe muren, waarna Romulus hem uit woede doodde. Zo
werd Romulus koning.
1