VERANTWOORDING FACTSHEET
, Casusomschrijving
De casus betreft patiënt X, een man van 28 jaar. Deze man komt ’s avonds op de
spoedeisende hulp met diverse klachten die passen bij een appendicitis. Enkele
kenmerkende klachten zijn progressieve pijn in de rechter onderbuik en
(vervoers)pijn. Er is geen sprake van een relevante voorgeschiedenis.
Er vinden diverse onderzoeken/gesprekken plaats gedurende het hele proces om te
monitoren wat de oorzaak is voor de symptomen en welke behandeling hier het
beste op aansluit. Zowel de voor- als nadelen van diverse behandelingsopties
worden besproken met de patiënt om tot de beste conclusie te komen. Als resultaat
hiervan wordt de patiënt binnen één dag na binnenkomst op de spoedeisende hulp
geopereerd aan appendicitis. De postoperatieve fase verloopt spoedig waarbij
meneer na twee dagen wordt ontslagen uit het ziekenhuis.
Visie
Ik vind het belangrijk dat het ziektebeeld eerst grondig wordt onderzocht voor er een
operatieve ingreep wordt ingepland. Zeker bij een casus waarbij preoperatieve
onderzoeken geen 100% zekerheid geven (Heineman et al., 2021). De keuze voor
laparoscopische benadering waarbij de eerste fase diagnostisch is vind ik dan ook
een goede keuze. Op deze manier kan er, indien er geen sprake is van appendicitis,
toch mogelijk een andere oorzaak gevonden dan wel behandeld worden. Hierdoor
hoeft de patiënt niet voor niks narcose te ondergaan. Bij deze keuze is shared
decision making toegepast. Daarnaast is de laparoscopische wijze meer cosmetisch
wat betreft littekens. Tijdens de perioperatieve fase vind ik het goed dat er extra
aandacht werd besteed aan het controleren van het abdomen op resten na de
perforatie. Dit aangezien peritoneale abcessen vooral voorkomen na perforatie
(Heineman et al., 2021). Postoperatief werden er duidelijke afspraken gemaakt met
de patiënt wat betreft de laboratoriumuitslag en het te volgen beleid. Dit biedt de
patiënt zekerheid en houvast, iets dat ik belangrijk vind in de zorgverlening.
, Casusomschrijving
De casus betreft patiënt X, een man van 28 jaar. Deze man komt ’s avonds op de
spoedeisende hulp met diverse klachten die passen bij een appendicitis. Enkele
kenmerkende klachten zijn progressieve pijn in de rechter onderbuik en
(vervoers)pijn. Er is geen sprake van een relevante voorgeschiedenis.
Er vinden diverse onderzoeken/gesprekken plaats gedurende het hele proces om te
monitoren wat de oorzaak is voor de symptomen en welke behandeling hier het
beste op aansluit. Zowel de voor- als nadelen van diverse behandelingsopties
worden besproken met de patiënt om tot de beste conclusie te komen. Als resultaat
hiervan wordt de patiënt binnen één dag na binnenkomst op de spoedeisende hulp
geopereerd aan appendicitis. De postoperatieve fase verloopt spoedig waarbij
meneer na twee dagen wordt ontslagen uit het ziekenhuis.
Visie
Ik vind het belangrijk dat het ziektebeeld eerst grondig wordt onderzocht voor er een
operatieve ingreep wordt ingepland. Zeker bij een casus waarbij preoperatieve
onderzoeken geen 100% zekerheid geven (Heineman et al., 2021). De keuze voor
laparoscopische benadering waarbij de eerste fase diagnostisch is vind ik dan ook
een goede keuze. Op deze manier kan er, indien er geen sprake is van appendicitis,
toch mogelijk een andere oorzaak gevonden dan wel behandeld worden. Hierdoor
hoeft de patiënt niet voor niks narcose te ondergaan. Bij deze keuze is shared
decision making toegepast. Daarnaast is de laparoscopische wijze meer cosmetisch
wat betreft littekens. Tijdens de perioperatieve fase vind ik het goed dat er extra
aandacht werd besteed aan het controleren van het abdomen op resten na de
perforatie. Dit aangezien peritoneale abcessen vooral voorkomen na perforatie
(Heineman et al., 2021). Postoperatief werden er duidelijke afspraken gemaakt met
de patiënt wat betreft de laboratoriumuitslag en het te volgen beleid. Dit biedt de
patiënt zekerheid en houvast, iets dat ik belangrijk vind in de zorgverlening.
