India
Sporen van menselijk leven op het Indische subcontinent gaan zo’n 40.000 jaren terug. Er zijn overblijfselen gevonden uit het Pleistoceen
en het Laat-Paleolithicum (tot 30.000 jaar geleden). Schilderingen bij Bhimbetka in de buurt van Bhopal zijn tussen de 10.000 en 40.000
jaar oud. Het Indus-dal was tussen 3000 en 1500 v.Chr. de plaats waar de Indus-cultuur (ook wel Harappa-cultuur) opbloeide. Het was een
stedelijke beschaving met als belangrijkste centra Lothal in Gujarat en Mohenjodaro en Harappa in het hedendaagse Pakistan. De steden
waren ontworpen volgens een systeem met rechte straten en huizen van baksteen, en verder hadden ze een riolering- en
waterleidingsysteem. De Indus-beschaving kende een schrijftaal met pictogrammen en er werd druk gehandeld met de buurlanden. Vanaf
1500 v.Chr. werd de Indus-cultuur aangevallen door Indo-arische groeperingen en werd het gebied vanuit het noordwesten gekoloniseerd.
Men vermoedt dat deze groepen afkomstig waren uit Zuid-Rusland of uit Afghanistan. Ook het midden en oosten van India werden
ingenomen en steden als Delhi en Benares ontstonden in deze periode. Deze volkeren vermengden zich met de autochtone bevolkingen
onder hun bewind ontstond het voor India zo typerende kastesysteem. Ook werden in deze tijd de in het Sanskriet geschreven Veda’s
opgesteld, de heilige schriften waar het hindoeïsme op gebaseerd is. De arische koninkrijken werden tussen 327 en 324 v.Chr. aangevallen
door Alexander de Grote. Hij trok zich echter plotseling terug, waar Candragupta, de stichter van de Maurya-dynastie, van profiteerde. Met
een enorm leger veroverde hij het noorden van India en delen van Afghanistan en Pakistan; alleen het zuiden van India wist hem te
weerstaan. Pas in 274 v.Chr. lukte het Ashoka, de kleinzoon van Candragupta, om het zuiden te veroveren. Deze strijd ging tegen de
Kalinga’s en kostte vele tienduizenden burgers en soldaten het leven. Geschokt door deze massaslachting bekeerde Ashoka zich tot het
boeddhisme en zorgde tevens voor de verspreiding van deze godsdienst naar de buurlanden. Na zijn dood raakte het cultureel
hoogstaande rijk van Ashoka in verval. In 185 v.Chr. werd de laatste heerser van de Maurya-dynastie gedood en viel het rijk uiteen in elkaar
bestrijdende koninkrijkjes. India’s tweede belangrijke koninkrijk was Kushana, dat zijn bloeiperiode had van de 1e eeuw v.Chr. tot de 3e
eeuw n.Chr. Het omvatte Centraal-Azië en Noord-India en strekte zich uit tot Varanasi en Vaishali bij Bhopal. De hoofdsteden waren
Peshawar (nu in Pakistan) en Mathura. De grootste leider was de boeddhistische bekeerling Kanishka.
Indiase rijken, periodisering.
- Harappa (Indus-cultuur); 3000 en 1500 v.Chr. Stedelijke ontwikkeling (muren, graanschuren, riolering).
de hindoecultuur (80% van India) een beetje de bijbel van de hindoe, oorsprong van alles en de omgang met elkaar. Handel.
- Vedische periode (Indo-Ariers) (aryas = nobel) 1500 v.Chr – 274 v.Chr.
Koninkrijken.
Veda’s? & kastesysteem.
- Mauryadynastie (Ashoka, krijger, sticht zijn eigen dynastie, met zoveel geweldadige manier bekeert zich tot het boedhisme, gaat
dit ook prediken, tot 185 v.Chr), kushanarijk, Gupta-rijk (280-550 n.Chr).
Cyclus van bloei handel, kunst & wetenschap.
In de periode 320-544 werd Noord-India een politieke eenheid en bloeide de cultuur op. Tijdens deze zogenaamde Gupta-periode leefde
het hindoeïsme op ten koste van het boeddhisme. Het Gupta-rijk stortte na 470 in door invallen van Hunnen uit Perzië en Turkije en viel
weer uiteen in verschillende rijken. In het zuiden ging de strijd tussen verschillende Dravidische dynastieën. De Pallawa’s beheersten grote
delen van het zuiden vanuit de hoofdstad Kanchipuram, en in de 7e eeuw en 8e eeuw stond het rijk van de Pallawa’s op haar hoogtepunt.
Rond 850 werd het rijk veroverd door de Chola’s, waarvan Raja Raja I in 985 de troon besteeg. Onder zijn bewind, en dat van Kulottunga I,
breidde het gebied van de Chola’s zich uit tot in het noorden van Ceylon, Maleisië en delen van Sumatra. Vanaf ca. 1150 trad het verval in
en rond 1250 werd het Chola-rijk door de Pandya’s geannexeerd.
India’s gouden eeuw.
- Gupta-rijk (280-550 n. Chr) – met rijk van Chandragypta als voorbeeld.
o ‘Gouden Eeuw’ door bloei handelscentrum Peshawar, kunst & wetenschap zoals numeriek stelsel (0-9 en decimalen) en
medische wetenschap (medicatie). Wordt sterk beïnvloed door rust (Indiase tempels Kunst&wetenschap).
Periode van rust en religieuze tolerantie; gevolg bevolkingsgroei, bouwkundige ontwikkelingen en contacten met niet – Indiase volkeren.
Geen centrale macht. Ontwikkeling van het Hindoeisme en Boeddhisme. Grote groei van deze geloven.
Het noorden werd vanaf het begin van de 11e eeuw aangevallen door islamieten uit Afghanistan en in 1192 waren de vele koninkrijkjes in
de islamitische handen van Mohammed Ghur gevallen.
Na zijn dood werd hij opgevolgd door de generaal en ex-slaaf Qutb-ud-din, de sultan van Delhi. Deze slavendynastie zou tot 1526 het
sultanaat Delhi besturen, dat het grootste deel van Noord-India besloeg. Onder de Tughluq-dynastie zette het verval van het sultanaat
Delhi in, en het gebied werd in 1398 veroverd door de meedogenloze veroveraar Timoer de Kreupele (Timoer-Lenk), de ‘gesel gods’.
In het zuiden kreeg de islam niet echt grond onder de voeten en het hindoekoninkrijk Vijayanagar kende een uitzonderlijke bloeiperiode
van 1350-1550.
Ontwikkelingen India.
- Vanaf 1000; Moslims bezetten delen van India.
- Conflicten Hindoe.
o Moslims
- 1525 Babur (koning van Kabul)
Sporen van menselijk leven op het Indische subcontinent gaan zo’n 40.000 jaren terug. Er zijn overblijfselen gevonden uit het Pleistoceen
en het Laat-Paleolithicum (tot 30.000 jaar geleden). Schilderingen bij Bhimbetka in de buurt van Bhopal zijn tussen de 10.000 en 40.000
jaar oud. Het Indus-dal was tussen 3000 en 1500 v.Chr. de plaats waar de Indus-cultuur (ook wel Harappa-cultuur) opbloeide. Het was een
stedelijke beschaving met als belangrijkste centra Lothal in Gujarat en Mohenjodaro en Harappa in het hedendaagse Pakistan. De steden
waren ontworpen volgens een systeem met rechte straten en huizen van baksteen, en verder hadden ze een riolering- en
waterleidingsysteem. De Indus-beschaving kende een schrijftaal met pictogrammen en er werd druk gehandeld met de buurlanden. Vanaf
1500 v.Chr. werd de Indus-cultuur aangevallen door Indo-arische groeperingen en werd het gebied vanuit het noordwesten gekoloniseerd.
Men vermoedt dat deze groepen afkomstig waren uit Zuid-Rusland of uit Afghanistan. Ook het midden en oosten van India werden
ingenomen en steden als Delhi en Benares ontstonden in deze periode. Deze volkeren vermengden zich met de autochtone bevolkingen
onder hun bewind ontstond het voor India zo typerende kastesysteem. Ook werden in deze tijd de in het Sanskriet geschreven Veda’s
opgesteld, de heilige schriften waar het hindoeïsme op gebaseerd is. De arische koninkrijken werden tussen 327 en 324 v.Chr. aangevallen
door Alexander de Grote. Hij trok zich echter plotseling terug, waar Candragupta, de stichter van de Maurya-dynastie, van profiteerde. Met
een enorm leger veroverde hij het noorden van India en delen van Afghanistan en Pakistan; alleen het zuiden van India wist hem te
weerstaan. Pas in 274 v.Chr. lukte het Ashoka, de kleinzoon van Candragupta, om het zuiden te veroveren. Deze strijd ging tegen de
Kalinga’s en kostte vele tienduizenden burgers en soldaten het leven. Geschokt door deze massaslachting bekeerde Ashoka zich tot het
boeddhisme en zorgde tevens voor de verspreiding van deze godsdienst naar de buurlanden. Na zijn dood raakte het cultureel
hoogstaande rijk van Ashoka in verval. In 185 v.Chr. werd de laatste heerser van de Maurya-dynastie gedood en viel het rijk uiteen in elkaar
bestrijdende koninkrijkjes. India’s tweede belangrijke koninkrijk was Kushana, dat zijn bloeiperiode had van de 1e eeuw v.Chr. tot de 3e
eeuw n.Chr. Het omvatte Centraal-Azië en Noord-India en strekte zich uit tot Varanasi en Vaishali bij Bhopal. De hoofdsteden waren
Peshawar (nu in Pakistan) en Mathura. De grootste leider was de boeddhistische bekeerling Kanishka.
Indiase rijken, periodisering.
- Harappa (Indus-cultuur); 3000 en 1500 v.Chr. Stedelijke ontwikkeling (muren, graanschuren, riolering).
de hindoecultuur (80% van India) een beetje de bijbel van de hindoe, oorsprong van alles en de omgang met elkaar. Handel.
- Vedische periode (Indo-Ariers) (aryas = nobel) 1500 v.Chr – 274 v.Chr.
Koninkrijken.
Veda’s? & kastesysteem.
- Mauryadynastie (Ashoka, krijger, sticht zijn eigen dynastie, met zoveel geweldadige manier bekeert zich tot het boedhisme, gaat
dit ook prediken, tot 185 v.Chr), kushanarijk, Gupta-rijk (280-550 n.Chr).
Cyclus van bloei handel, kunst & wetenschap.
In de periode 320-544 werd Noord-India een politieke eenheid en bloeide de cultuur op. Tijdens deze zogenaamde Gupta-periode leefde
het hindoeïsme op ten koste van het boeddhisme. Het Gupta-rijk stortte na 470 in door invallen van Hunnen uit Perzië en Turkije en viel
weer uiteen in verschillende rijken. In het zuiden ging de strijd tussen verschillende Dravidische dynastieën. De Pallawa’s beheersten grote
delen van het zuiden vanuit de hoofdstad Kanchipuram, en in de 7e eeuw en 8e eeuw stond het rijk van de Pallawa’s op haar hoogtepunt.
Rond 850 werd het rijk veroverd door de Chola’s, waarvan Raja Raja I in 985 de troon besteeg. Onder zijn bewind, en dat van Kulottunga I,
breidde het gebied van de Chola’s zich uit tot in het noorden van Ceylon, Maleisië en delen van Sumatra. Vanaf ca. 1150 trad het verval in
en rond 1250 werd het Chola-rijk door de Pandya’s geannexeerd.
India’s gouden eeuw.
- Gupta-rijk (280-550 n. Chr) – met rijk van Chandragypta als voorbeeld.
o ‘Gouden Eeuw’ door bloei handelscentrum Peshawar, kunst & wetenschap zoals numeriek stelsel (0-9 en decimalen) en
medische wetenschap (medicatie). Wordt sterk beïnvloed door rust (Indiase tempels Kunst&wetenschap).
Periode van rust en religieuze tolerantie; gevolg bevolkingsgroei, bouwkundige ontwikkelingen en contacten met niet – Indiase volkeren.
Geen centrale macht. Ontwikkeling van het Hindoeisme en Boeddhisme. Grote groei van deze geloven.
Het noorden werd vanaf het begin van de 11e eeuw aangevallen door islamieten uit Afghanistan en in 1192 waren de vele koninkrijkjes in
de islamitische handen van Mohammed Ghur gevallen.
Na zijn dood werd hij opgevolgd door de generaal en ex-slaaf Qutb-ud-din, de sultan van Delhi. Deze slavendynastie zou tot 1526 het
sultanaat Delhi besturen, dat het grootste deel van Noord-India besloeg. Onder de Tughluq-dynastie zette het verval van het sultanaat
Delhi in, en het gebied werd in 1398 veroverd door de meedogenloze veroveraar Timoer de Kreupele (Timoer-Lenk), de ‘gesel gods’.
In het zuiden kreeg de islam niet echt grond onder de voeten en het hindoekoninkrijk Vijayanagar kende een uitzonderlijke bloeiperiode
van 1350-1550.
Ontwikkelingen India.
- Vanaf 1000; Moslims bezetten delen van India.
- Conflicten Hindoe.
o Moslims
- 1525 Babur (koning van Kabul)
