Probleem 3 – ‘Our aim is not to cure the offender, but to prevent crime’
Newburn (2013) – Criminology pp. 592 t/m 598
De theorieën die onder de situationele criminaliteitspreventie (SCP) worden geschaard, zijn meestal een vorm van
de gelegenheidstheorie. Deze theorieën zoals de rationele keuze en de routine activiteiten theorieën worden door
Garland omschreven als de ‘new criminologies of everyday life’. Gelegenheidstheorieën benadrukken dat er
bepaalde elementen in de omgeving van criminaliteit zijn die gemanipuleerd kunnen worden om criminaliteit te
verminderen. Meestal betekent dit een verandering van de fysieke omgeving. Een voorbeeld hiervan is ‘target
hardening’. De gelegenheid is volgens Clarke van belang op vier verschillende manieren:
- Mensen die neigen naar criminaliteit zullen meer criminaliteit plegen indien zij vaker blootgesteld worden
aan criminele gelegenheden.
- Wanneer iemand regelmatig aan criminele gelegenheden wordt blootgesteld, kan dit ertoe leiden dat
diegene opzoek gaat daar meer gelegenheden.
- Mensen zonder neiging naar criminaliteit kunnen de criminaliteit ingetrokken worden door een snelle
toename aan criminele gelegenheid en verleiding.
- Meer personen die normaal gesproken de regels niet overtreden, kunnen worden aangetrokken door het
plegen van een bepaald delict als zij regelmatig in aanraking komen met gemakkelijke gelegenheden voor
deze delicten.
De methodologie bij de SCP heeft vijf stadia:
1. Het verzamelen van data over de aard en dimensie van een specifiek criminaliteitsprobleem;
2. Het analyseren van situationele condities die het plegen van de criminaliteit vergemakkelijken;
3. Systematische studie naar mogelijke manieren om deze gelegenheid te blokkeren;
4. Implementatie van de meeste veelbelovende en economische maatregelen;
5. Het monitoren van de resultaten.
Vervolgens worden er een aantal voorbeeld gegeven van SCP. Denk bijvoorbeeld aan het veranderingen van de
verlichting op staat, het verwijderen van nissen of hoeken waar men zich kan verstoppen en het verwijderen van
bankjes om lang verblijf minder comfortabel te maken. Ook wordt er een voorbeeld gegeven over de afname van
zelfmoord doordat er een nieuw soort gas in woonhuizen wordt gebruikt.
Volgens Clarke en Mayhew zijn deze voorbeelden van groot belang om twee redenen: 1) het laat het
belang zien gelegenheid verminderende maatregelen en 2) het laat ook het belang zien van ‘keuze’ en ‘beslissing’
modellen van criminaliteit.
Displacement
Een van de meest gegeven kritiekpunten van de SCP is verplaatsing; de impact van de maatregelen is geografisch
beperkt en zorgt er enkel voor dat de criminaliteit wordt verplaatst naar een andere locatie. Er worden verschillende
vormen van verplaatsing genoemd:
- Tijd
- Plaats
- Target
- Methode
- Type delict
Ondanks de kritiek op de SCP wordt door sommige auteurs ook benadrukt dat men voorzichtig moet zijn met de
aanname dat verplaatsing de SCP ondermijnt. Ten eerste is het identificeren van verplaatsen, of juist de
afwezigheid ervan, erg lastig. Ten tweede hoeft verplaatsing niet per se een teken van falen van de SCP te zijn. Er
zijn ook gevallen waarin de SCP heeft gezorgd voor een verplaatsing naar een minder schadelijk delict. Pease
(1997) spreekt daarom liever van ‘deflection’ (= afbuiging) dan verplaatsing.
Daarnaast wordt er gewezen op de ‘diffusion of benefits’; maatregelen kunnen ook juist een positief effect
hebben op plaatsen waar de maatregel niet is uitgevoerd. Dit is dus het tegenovergestelde van verplaatsing. Een
voorbeeld hiervan is dat wanneer er beveiliging wordt toegevoegd aan huizen waar herhaaldelijk ingebroken is,
dit niet alleen effect heeft op deze huizen, maar op de hele buurt.
Newburn (2013) – Criminology pp. 592 t/m 598
De theorieën die onder de situationele criminaliteitspreventie (SCP) worden geschaard, zijn meestal een vorm van
de gelegenheidstheorie. Deze theorieën zoals de rationele keuze en de routine activiteiten theorieën worden door
Garland omschreven als de ‘new criminologies of everyday life’. Gelegenheidstheorieën benadrukken dat er
bepaalde elementen in de omgeving van criminaliteit zijn die gemanipuleerd kunnen worden om criminaliteit te
verminderen. Meestal betekent dit een verandering van de fysieke omgeving. Een voorbeeld hiervan is ‘target
hardening’. De gelegenheid is volgens Clarke van belang op vier verschillende manieren:
- Mensen die neigen naar criminaliteit zullen meer criminaliteit plegen indien zij vaker blootgesteld worden
aan criminele gelegenheden.
- Wanneer iemand regelmatig aan criminele gelegenheden wordt blootgesteld, kan dit ertoe leiden dat
diegene opzoek gaat daar meer gelegenheden.
- Mensen zonder neiging naar criminaliteit kunnen de criminaliteit ingetrokken worden door een snelle
toename aan criminele gelegenheid en verleiding.
- Meer personen die normaal gesproken de regels niet overtreden, kunnen worden aangetrokken door het
plegen van een bepaald delict als zij regelmatig in aanraking komen met gemakkelijke gelegenheden voor
deze delicten.
De methodologie bij de SCP heeft vijf stadia:
1. Het verzamelen van data over de aard en dimensie van een specifiek criminaliteitsprobleem;
2. Het analyseren van situationele condities die het plegen van de criminaliteit vergemakkelijken;
3. Systematische studie naar mogelijke manieren om deze gelegenheid te blokkeren;
4. Implementatie van de meeste veelbelovende en economische maatregelen;
5. Het monitoren van de resultaten.
Vervolgens worden er een aantal voorbeeld gegeven van SCP. Denk bijvoorbeeld aan het veranderingen van de
verlichting op staat, het verwijderen van nissen of hoeken waar men zich kan verstoppen en het verwijderen van
bankjes om lang verblijf minder comfortabel te maken. Ook wordt er een voorbeeld gegeven over de afname van
zelfmoord doordat er een nieuw soort gas in woonhuizen wordt gebruikt.
Volgens Clarke en Mayhew zijn deze voorbeelden van groot belang om twee redenen: 1) het laat het
belang zien gelegenheid verminderende maatregelen en 2) het laat ook het belang zien van ‘keuze’ en ‘beslissing’
modellen van criminaliteit.
Displacement
Een van de meest gegeven kritiekpunten van de SCP is verplaatsing; de impact van de maatregelen is geografisch
beperkt en zorgt er enkel voor dat de criminaliteit wordt verplaatst naar een andere locatie. Er worden verschillende
vormen van verplaatsing genoemd:
- Tijd
- Plaats
- Target
- Methode
- Type delict
Ondanks de kritiek op de SCP wordt door sommige auteurs ook benadrukt dat men voorzichtig moet zijn met de
aanname dat verplaatsing de SCP ondermijnt. Ten eerste is het identificeren van verplaatsen, of juist de
afwezigheid ervan, erg lastig. Ten tweede hoeft verplaatsing niet per se een teken van falen van de SCP te zijn. Er
zijn ook gevallen waarin de SCP heeft gezorgd voor een verplaatsing naar een minder schadelijk delict. Pease
(1997) spreekt daarom liever van ‘deflection’ (= afbuiging) dan verplaatsing.
Daarnaast wordt er gewezen op de ‘diffusion of benefits’; maatregelen kunnen ook juist een positief effect
hebben op plaatsen waar de maatregel niet is uitgevoerd. Dit is dus het tegenovergestelde van verplaatsing. Een
voorbeeld hiervan is dat wanneer er beveiliging wordt toegevoegd aan huizen waar herhaaldelijk ingebroken is,
dit niet alleen effect heeft op deze huizen, maar op de hele buurt.
