Casus 8
Anatomie alveoli (membraan)
De pulmonaire alveolus of longblaasjes zijn de uiteinden van de luchtpijptakjes waar de
gaswisseling tijdens de ademhaling plaatsvindt. CO2 wordt er afgegeven aan de lucht en O2
wordt er opgenomen door het bloed. Ze bestaan uit alveolaire dekcellen en septale cellen.
Er zijn 2 hoofdtypen van cellen in de alveolaire wand namelijk type I en type II cellen (ook
wel pneumocyten) en een fagocyt bekend als de alveolaire macrofaag.
Respiratoir membraan lagen
Het surfactant
Pneumocyten type 1
Basaalmembraan van long
Interstitieel ruimte
Basaalmembraan van endotheel.
Endotheelcel
Wand van rode bloedcel (eurocyt)
Surfactant
Ontstaat door de in de pneumocyten type II liggen vacuolen. Deze vacuolen bevatten
vooral fosfolipiden. De inhoud van de vacuolen wordt door middel van exocytose op
het celoppervlak gelegd, waar deze inhoud zich op het oppervlak van de alveolen
verspreid.
Bestaat uit een waterige, eiwit bevattende onderlaag, waar overheen een
monomoleculaire laag van fosfolipiden ligt met dipalmityl-fosfatidylcholine en
fasfatidylglycerol
Ook bestaat het uit hydrofobe eiwitten A, B, C en D
Zorgt voor mee oppervlakte
Interstitieel elementen van de alveoliwand
De alveoli wordt gescheiden door een interalveolair septum. Bestaat uit twee lagen
alveolair epitheel. Daartussen ligt het interstitium, waarin longcapillairen bevinden.
Fibroblasten zorgen voor de aanmaak van collagenen en elastische vezels.
De alveoli staan in verbinding met elkaar door poriën van Kohn (interalveolaire
poriën). Op deze manier worden de gassen beter verdeeld tussen de alveoli.
De dikte van het mebraan is 0,2 um, ondanks de vele lagen. Oppervlakte is 70 m2.
Hoeveelheid bloed ligt tussen 60 en 140 ml
De alveoli hebben 3 belangrijke kenmerken; (1) ze zijn omringt door fijne elastische vezels
net als de bronchi. (2) er zijn alveolaire poriën die aanliggende alveoli verbinden waardoor
de luchtdruk verspreid kan worden. (3) ze bevatten alveolaire macrofagen.
, Lucht
De samenstelling van de lucht varieert met de hoogte. Omdat stikstof (atoommassa 14)
minder weegt dan zuurstof (met atoommassa 16) is er op grotere hoogte verhoudingsgewijs
minder zuurstof aanwezig.
Lucht in Lucht uit Alveolair
CO2 0,01% 4% 5,2%
O2 21% 17% 13,7%
H2O 0,5% 6% 6%
N2 78% 78% 78%
Er blijft altijd lucht in de longen
Uitgeademde lucht vermengt met buitenlucht
Hoe werkt gasuitwisseling?
Is uitwisseling van de gassen O2 en CO2 tussen een organisme en zijn omgeving.
Bij mensen vindt gaswisseling plaats in de longen. O2 wordt hier opgenomen in het bloed en
CO2 wordt afgegeven aan de longlucht. Zuurstof diffundeert door de wand van de
longblaasjes en de wand van haarvaten naar het bloed waar het zich aan Hb bindt. Zo wordt
het dan vervoerd naar de weefsels. Hier wordt zuurstof uitgewisseld tegen CO2 en dat wordt
door de circulatie teruggevoerd naar de longen.
Beweging van gasmoleculen.
De brownse beweging van moleculen: ze bewegen zelf en rondom bloed.
De beweging van gasmoleculen van lucht naar opgeloste fase is onder andere
afhankelijk van de volgende 3 factoren:
- De drukgradiënt van individueel gas
- De oplosbaarheid van gas in een vloeistof
- De temperatuur
a. Wet van Fick
Anatomie alveoli (membraan)
De pulmonaire alveolus of longblaasjes zijn de uiteinden van de luchtpijptakjes waar de
gaswisseling tijdens de ademhaling plaatsvindt. CO2 wordt er afgegeven aan de lucht en O2
wordt er opgenomen door het bloed. Ze bestaan uit alveolaire dekcellen en septale cellen.
Er zijn 2 hoofdtypen van cellen in de alveolaire wand namelijk type I en type II cellen (ook
wel pneumocyten) en een fagocyt bekend als de alveolaire macrofaag.
Respiratoir membraan lagen
Het surfactant
Pneumocyten type 1
Basaalmembraan van long
Interstitieel ruimte
Basaalmembraan van endotheel.
Endotheelcel
Wand van rode bloedcel (eurocyt)
Surfactant
Ontstaat door de in de pneumocyten type II liggen vacuolen. Deze vacuolen bevatten
vooral fosfolipiden. De inhoud van de vacuolen wordt door middel van exocytose op
het celoppervlak gelegd, waar deze inhoud zich op het oppervlak van de alveolen
verspreid.
Bestaat uit een waterige, eiwit bevattende onderlaag, waar overheen een
monomoleculaire laag van fosfolipiden ligt met dipalmityl-fosfatidylcholine en
fasfatidylglycerol
Ook bestaat het uit hydrofobe eiwitten A, B, C en D
Zorgt voor mee oppervlakte
Interstitieel elementen van de alveoliwand
De alveoli wordt gescheiden door een interalveolair septum. Bestaat uit twee lagen
alveolair epitheel. Daartussen ligt het interstitium, waarin longcapillairen bevinden.
Fibroblasten zorgen voor de aanmaak van collagenen en elastische vezels.
De alveoli staan in verbinding met elkaar door poriën van Kohn (interalveolaire
poriën). Op deze manier worden de gassen beter verdeeld tussen de alveoli.
De dikte van het mebraan is 0,2 um, ondanks de vele lagen. Oppervlakte is 70 m2.
Hoeveelheid bloed ligt tussen 60 en 140 ml
De alveoli hebben 3 belangrijke kenmerken; (1) ze zijn omringt door fijne elastische vezels
net als de bronchi. (2) er zijn alveolaire poriën die aanliggende alveoli verbinden waardoor
de luchtdruk verspreid kan worden. (3) ze bevatten alveolaire macrofagen.
, Lucht
De samenstelling van de lucht varieert met de hoogte. Omdat stikstof (atoommassa 14)
minder weegt dan zuurstof (met atoommassa 16) is er op grotere hoogte verhoudingsgewijs
minder zuurstof aanwezig.
Lucht in Lucht uit Alveolair
CO2 0,01% 4% 5,2%
O2 21% 17% 13,7%
H2O 0,5% 6% 6%
N2 78% 78% 78%
Er blijft altijd lucht in de longen
Uitgeademde lucht vermengt met buitenlucht
Hoe werkt gasuitwisseling?
Is uitwisseling van de gassen O2 en CO2 tussen een organisme en zijn omgeving.
Bij mensen vindt gaswisseling plaats in de longen. O2 wordt hier opgenomen in het bloed en
CO2 wordt afgegeven aan de longlucht. Zuurstof diffundeert door de wand van de
longblaasjes en de wand van haarvaten naar het bloed waar het zich aan Hb bindt. Zo wordt
het dan vervoerd naar de weefsels. Hier wordt zuurstof uitgewisseld tegen CO2 en dat wordt
door de circulatie teruggevoerd naar de longen.
Beweging van gasmoleculen.
De brownse beweging van moleculen: ze bewegen zelf en rondom bloed.
De beweging van gasmoleculen van lucht naar opgeloste fase is onder andere
afhankelijk van de volgende 3 factoren:
- De drukgradiënt van individueel gas
- De oplosbaarheid van gas in een vloeistof
- De temperatuur
a. Wet van Fick
